Tibetan
་བརྗོད་དོ། །མི་ཟ་བ་ནི་གྲོང་ ཁྱེར་གྱི་བྱ་གག་ལ་སོགས་པའོ། །མི་རེག་པ་ནི་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་གང་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ལ་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འགའ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ཡོད་ན་ཤིང་རྟར་གདགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ཡོད་ན་གང་ཟག་ལ་གདགས་སོ། །ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་ཉེ་བར་ལེན་ཅིང་ཅི་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་གདགས། །འོན་ཏེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཅག་སྨྲའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཕན་ཚུན་གཞན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་བཀག་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ལན་བཏབ་སྟེ། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྒྱུར་བཅས་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར། ཉེ་བར་ལེན་པ་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡོད་ན། དེས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་མེད་ལ། གཞན་གྱི་དབང་གི་བདག་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་པོ་མེད་པར་སྣང་བ་དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་ལ་ཡོད་དེ་འདི་ནི་ཆོས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དག་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡང་ཡོད་པར་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ལ་ལན་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། བརྫུན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ན། །རྒྱུ་མེད་པ་དང་རེས་འགའང་མིན། །ནུས་པ་མེད་དང་འཁྲུལ་པ་ཙམ། །ཐམས་ཅད་ཚད་མ་ཡིན་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རེས་འགའ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་ཕ་ཙམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་འཁྲུལ་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཟིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཡང་མངོན་སུམ་མེད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མ་ལུས་པས་ཐོབ་བོ། །གང་ཡང་དེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་པ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས། །དོན་བྱེད་ནུས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་དེ་ནི་གང་ཞིག་དཔྱད་པས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་གང་ལས་འགྱུར། །གཞན་ཡང་གང་གིས་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་འདི་ལྟར་དྲི་བར་བྱའོ། །དངོས་ཙམ་སྣང་དང་ནུས་པ་དང༌། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི། །ཁྱེད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་སྨྲས་པས། །ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བཀག་པར་ འགྱུར། །ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་མི་འགྲུབ་དང༌། །ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གནོད་པ་དང༌། །དང་པོའི་ཕྱོགས་དང་ལྷག་མ་ལ། །ནུས་དང་སྐྱེ་དང་འཇིག་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚིག་གིས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་དེ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་གྱུར་པའམ། སྣང་བའམ། ནུས་པའམ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་
Chinese
说。不吃的是城镇的乌鸦等。不接触的是旃陀罗等。同样，不如实的遍计所生，即是说无生。说一切法是空性，是说大乘者，对这样说的人，其他人说：空性是没有的，因为如果一切都没有，那么任何东西都没有原因。因为与缘起相违。也会变成对真谛、三宝、业和果等进行诽谤。如果说胜义中没有，世俗中有，那也不真实，因为车子的支分存在，才能安立为车子。同样，蕴存在，才能安立为补特伽罗。如果一切都是没有，那么取什么，又安立在什么上？或者说，一切既不是有也不是无，是中道，我们说一切不是没有。这也是不合理的，因为有和无是互相排斥的，因为一个遮止就能表示另一个，所以遮止两个是不合理的。这里，龙树论师回答说：何者是缘起，即说彼为空性，彼是假借安立，彼即是中道。任何作为他起自性的缘起，因为没有遍计的自性，怎么会对缘起进行诽谤呢？所取的安立也是缘起，如果有不如实的遍计，那么它会安立所取的蕴等，是这样想的。何者是缘起，彼即是中道。这样想的，一切遍计的自性是没有的，而他起的自性不是没有，所以称为中道。因此，因为二者显现为没有，因此不如实的遍计是存在的。因为它是存在的
English
It is said. What is not eaten is crows, etc. of the town. What is not touched is Chandalas, etc. Similarly, whatever arises from unreal imagination is taught as unborn. To say that all dharmas are emptiness is to say that it is a Mahayana practitioner. To this, others say: Emptiness does not exist, because if everything does not exist, then there is no cause for anything. Because it contradicts dependent origination. It will also become a slander against truth, the Three Jewels, karma and its effects, etc. If you say that it does not exist in the ultimate sense, but it does exist in the conventional sense, that is also not true, because if the limbs of a chariot exist, it can be designated as a chariot. Similarly, if the aggregates exist, a person can be designated. If everything is non-existent, then what is taken and what is designated? Or, everything is neither existent nor non-existent, it is the Middle Way, we say that everything is not non-existent. That is also unreasonable, because existence and non-existence are mutually exclusive characteristics, because one negation can represent the other, so negating two is unreasonable. Here, Master Nagarjuna replied: Whatever is dependently originated, that is said to be emptiness. That is a dependent designation, that is the Middle Way. Whatever is the nature of other-dependence is dependently originated, and because it does not have the nature of being completely imputed, how can it be a slander against dependent origination? The designation of what is taken is also dependently originated, and if there is unreal imagination, then it will designate the aggregates, etc. that are taken, that is what is meant. Whatever is dependently originated, that is the Middle Way. This is what is meant: all completely imputed nature is non-existent, but the nature of other-dependence is not non-existent, therefore it is called the Middle Way. Therefore, because the two appear to be non-existent, therefore unreal imagination exists. Because it exists
Chinese
因为空性之故，二者皆空，此乃成就三法性之故。遍计之自性非有，然他者非无，此乃中道，如是定能成就。复次，若有不许非真实之遍计分别亦存在，故说一切皆是虚妄者，应如是答之：唯是虚妄故，无因与有时，无能与唯错，一切非量成。若一切皆成虚妄，则彼时以无因之故，将成无因，亦不成有时，以无因不待他故，将成常有或常无之理。是故无能，亦不成无能，以有能之体性故。唯错一切皆能获得，以显现为无故。是故未错之圣者等，将成未见之过。若一切皆是错乱，亦以无现量之故，亦无比量，故一切非量，无余皆能获得。又彼所立之世俗之体性：未察唯一乐，生与坏之法，具作事能之，事物是世俗。如是说者，是前后相违，未察唯一乐者，是因以何而与观察相违故。彼名无者，彼等作事与，生与坏于何而变。又当如是问于何者以法等无自性而成立者：物唯显与能，缘起之生者，汝说无自性，诸法成极遮。有法自性不成与，以经验所害与，于最初之方与余者，能与生与坏不成。如是说者，以无自性之语，而断除自性。彼亦唯成事物，或显现，或能力，或缘起生。于彼最初之二者为依而不能
English
Because of emptiness, both are empty, this is because of the accomplishment of the three natures. The nature of complete imputation is not existent, but others are not non-existent, this is the Middle Way, thus it can definitely be accomplished. Furthermore, if there are those who do not accept that non-veridical complete imputation also exists, and therefore say that everything is false, one should answer them thus: Because it is only false, there is no cause and sometimes, no ability and only mistake, everything does not become valid. If everything becomes false, then at that time, because of having no cause, it will become causeless, and it will also not become sometimes, because the causeless does not depend on others, it will become the reason for being constant or non-existent. Therefore, there is no ability, and it also does not become without ability, because there is the nature of ability. Only mistake, everything can be obtained, because it appears as non-existent. Therefore, the non-mistaken noble ones, etc., will become the fault of not seeing. If everything is mistaken, also because there is no direct perception, there is also no inference, therefore everything is not valid, and all can be obtained without remainder. Also, the nature of conventionality established by him: Unexamined, only pleasure, the law of birth and destruction, possessing the ability to do things, things are conventional. Those who say this are contradictory before and after, the unexamined, only pleasure, is because of what is contrary to observation. That which is called non-existent, those actions and, birth and destruction, from what do they change? Also, one should ask in this way to those who establish that dharmas, etc., are without self-nature: Thing only appearance and ability, the arising of dependent origination, you say without self-nature, all dharmas become extremely obstructed. The subject's own nature does not become established, and is harmed by experience, and in the initial direction and the remainder, ability and birth and destruction do not become. Those who say this, with the word of no self-nature, cut off self-nature. That also only becomes things, or appearance, or ability, or dependent arising. On that, relying on the first two sides, one cannot