Tibetan
སྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་ཞིག་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཤེས་པ་གཉིས་བརྫུན་པར་འདྲ་བ་ཉིད་དང༌། གནས་པར་འདྲ་བར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སློབ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་སྟོན་ཏེ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་སྣང་བས་བསྒྲུབ། །མི་སྣང་དེ་ཉིད་བཀག་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རང་རིག་སྟེ། །གཞན་དུ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །དཀར་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་གྲུབ་སྟེ། དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཉིད་ནི། ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་སྣང་བ་མེད་པར་གང་ཞིག་སྨྲ་བ་ནི། སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་དང་འགལ་ལོ། །རྟོགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་གསལ་བའོ། །དེ་གང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དེས། བདག་ཉིད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དན་འབྲེལ་བའི་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པའང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་དེ་ཡང་སླུ་མེད་ཕྱིར། །མི་སླུ་བ་ནི་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པའི་དངོས་དེས་ནུས་པར་ཡོད། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཤེས་པ་དེ་ཡང་མི་སླུ་བ་ཡོད་ན་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །མི་སླུ་བ་ནི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་བ་ནི་རག་ལུས་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡང་གང་གི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེས་ཇི་ལྟར་སྤོང༌། གང་ཞིག་གང་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་སྤོང་བར་འགྱུར། དེ་ལ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་དང༌། ནུས་པ་ཡང་ཡོད་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དོ། །དེ་ལས་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། །སྨྲས་པ། ནུས་དང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་པས། །
Chinese
是为了稳固的缘故。还有，那些说蓝色等等和认识它的二者在虚假上相同，在存在上相同的那些人，不是龙树的弟子。依据世俗的量，宣说七个偈颂：白色等等由显现所成立，不显现的那个就被遮止。认识就是自证，否则将变成无有穷尽。白色、黄色、红色等等显现而成立，白色和黄色等等的显现，是由于确定的缘故。如果有人说没有显现，那么显现本身就与自己相违。觉悟与不觉悟相违，这是所说之义。显现就是认识，像这样，显现是明亮的。那不是谁的体性，因此不是自己认识自己，因为它与明亮没有关联。也不是与他者相关的显现，因为与他者没有关联，所以不会变成认识。因此，显现就是认识，它也是自证，因为以显现的体性而真实地认识。认识也不是自证，就像事物那样。然而，如果说认识是被他者认识的，如果是那样，那么它也必须被其他的认识所认识，因此会变成无穷尽。因此，认识就是自证。那个量也是因为不欺骗的缘故。不欺骗是因为关联的缘故。由觉悟的事物具有能力，它的自性就是特征。如果认识是不欺骗的，那么它就会变成量。不欺骗就是对境没有错乱，那也是因为不欺骗的缘故。关联是依赖，那有两种，它的自性特征和从它产生的特征。它的自性存在于谁那里，那就是它的自性。还有，谁的自性是什么，那怎么能舍弃？从谁那里产生的东西，它就是从它产生的特征，那怎么能舍弃？在那里，以“它”来说，如果认识的自己的体性被觉悟，并且也有能力，那么就具有它的自性关联的特征。从那之中又是什么呢？回答说：以能力和认识的自性。
English
It is for the sake of stability. Furthermore, those who say that blue and so on, and the knowing of it, are the same in falsehood and the same in existence, are not disciples of Nāgārjuna. Based on worldly valid cognition, seven verses are taught: White and so on are established by appearance, that which does not appear is what is negated. Knowing is self-knowing, otherwise it will become endless. White, yellow, red, and so on are established as appearing, the appearance of white and yellow and so on is because of certainty. If someone says there is no appearance, then appearance itself contradicts itself. Understanding contradicts not understanding, this is what is said. Appearance is knowing, like this, appearance is clear. That which is not whose nature, therefore it is not self-knowing, because it has no connection with clarity. Nor is it appearance related to another, because it is not related to another, so it will not become knowing. Therefore, appearance is knowing, and it is also self-knowing, because it truly knows by the nature of appearance. Knowing is also not self-knowing, like things. However, if it is said that knowing is known by another, if that is the case, then it must also be known by another knowing, therefore it will become endless. Therefore, knowing is self-knowing. That valid cognition is also because it is not deceptive. Not deceptive is because of connection. By the object of understanding there is ability, its own nature is its characteristic. If knowing is not deceptive, then it will become valid cognition. Not deceptive is not mistaken about the object, that is also because it is not deceptive. Connection is dependence, that is of two kinds, its own nature characteristic and the characteristic arising from it. Its own nature exists in whom, that is its own nature. Also, whose own nature is what, how can that be abandoned? What arises from whom, that is the characteristic arising from it, how can that be abandoned? There, by "it" it is said, if the own nature of knowing is understood, and there is also ability, then it has the characteristic of its own nature connection. From that, what is it again? It is said: By the nature of ability and knowing.
Tibetan
དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་རིགས་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་སྟེ། །དེ་ནི་མེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་མེད་པར་ཡུང་སྣང་ནི། །ཡོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གང༌། །ཕྱི་རོལ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་སྣང༌། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཕྱི་རོལ་མངོན་སུམ་མིན་གཞན་ཕྱིར། །འགུགས་པ་མིན་ཕྱིར་འཁྲུལ་མ་ཡིན། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་མི་འོས་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་དོན་གཞན་ཤེས་པར་གནས་པའི་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆུར་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་སྨིག་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་ཆུ་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྨིག་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨིག་རྒྱུ་ཉིད་ཆུའི་དངོས་པོར་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན་མེད་པ་སྣང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། མ་བཀུག་པར་དེ་ཅི་ལྟར་སྣང༌། བཀུག་ན་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་པས་ཀྱང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་བཀུག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱིའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་རིགས་སོ། །སླུ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟོག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྟོག་པ་ཅན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཁ་ཅིག་དོན་གཞན་ལ། །གང་ཕྱིར་ཞེན་པས་སླུ་བ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁ་ཅིག་དོན་གཞན་ལ་མི་སླུ་མོད་ཀྱི་དོན་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཞན་ཡང་དག་པར་མ་རྟོགས་ཀྱང་དེས་གཞན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེར་དེ་ལས་བྱུང་བའི་གཞན་དང་བརྒྱུད་པས་འབྲེལ་བ་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་དེ་ལ་དོན་གཞན་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྣང་བ་ལ་ཡང་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེན་པར་འགྱུར། འདི་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་སྟེ། དེ་ཁྲ་བོ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་ཞེན་པར་རིགས་སོ། །དོན་དང་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་མེད་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག །སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན
Chinese
因此，现量是量。对于蓝色等事物的认识是错觉，因为它是无而显现的缘故。如果它不存在却显现，那么存在的蓝色等事物，为什么不显现于外境呢？蓝色等事物是不存在的，因为它们与一和多相分离的缘故。另外，外境不是现量，因为它是他性；不是诱引，所以不是错觉。对此，首先，外境的蓝色等事物不应成为知识的现量，因为与知识不同的事物处于被知的状态，并且与明晰没有关联的缘故。也不是错觉，比如，错认为水的处所是阳焰还是水？对此，首先，不是阳焰，因为它不显现的缘故。 也不是水，因为在那里没有水的缘故。如果说阳焰本身显现为水的实体，那么就变成了无而显现。如果说水不是没有，因为在别处存在，那么，在没有诱引的情况下，它是如何显现的？如果诱引，那就是错觉了。如果认为自己是帝释天等，也会获得帝释天等。因此，因为没有诱引的缘故，对外境产生错觉是不合理的。已经讲述了无欺骗性的无分别相。下面将讲述有分别相：有些分别念对于其他事物，因为执着而不欺骗。 有些分别念对于其他事物不欺骗，难道对于其他事物不是正确的吗？对此，为什么不欺骗呢？因为显现执着的缘故。即使没有正确地认识其他事物，但它与彼是不同的，因为它与在那里由彼产生的其他事物有间接的联系，因此对于它不欺骗。那么，对于它来说，其他事物不是显现吗？对于不显现的事物也不是执着吗？因为会变得非常过分。因此，它如何产生执着呢？这没有过失，因为与不是牛相违背的相在分别念中显现，它也存在于花牛中，因此对于正确认识它而产生执着是合理的。如果说事物和知识非常不同，因此它们两个不是一个本体，那么，因为它本身不存在，虚假的，如何像显现一样安立呢？声音和分别念的意义
English
Therefore, direct perception is valid cognition. The cognition of blue and so on is an illusion, because it appears as non-existent. If it appears as non-existent, then why do existent blue and so on not appear in external objects? Blue and so on do not exist, because they are separate from one and many. Furthermore, external objects are not direct perception because they are other; they are not illusion because they are not induced. In this regard, firstly, blue and so on of external objects should not become direct perception of knowledge, because things other than knowledge are in a state of being known, and because they are not related to clarity. Nor is it an illusion, such as, is the place mistaken for water a mirage or water? In this regard, firstly, it is not a mirage, because it does not appear. Nor is it water, because it is not there. If it is said that the mirage itself appears as the substance of water, then it becomes appearing as non-existent. If it is said that water is not non-existent, because it exists elsewhere, then how does it appear without being induced? If it is induced, then it is an illusion. If one thinks that one is Indra and so on, one will also obtain Indra and so on. Therefore, because it is not induced, it is unreasonable to have an illusion about external objects. The non-deceptive non-conceptual aspect has been explained. The conceptual aspect will now be explained: Some conceptualizations do not deceive with respect to other objects, because of attachment. Some conceptualizations do not deceive with respect to other objects, but are they not correct with respect to other objects? In this regard, how is it that they do not deceive? Because of manifest attachment. Even if other objects are not correctly cognized, they are different from that, because they have an indirect connection with other things that arise from that there, therefore they do not deceive with respect to it. Then, other objects are not apparent to it? Is there no attachment to what is not apparent? Because it would be too extreme. Therefore, how does it become attached? This is not a fault, because the opposite of what is not a cow appears in conceptualization, and it also exists in a brindle cow, so it is reasonable to be attached to correctly recognizing it. If it is said that objects and knowledge are very different, so the two are not the same entity, then, because it itself does not exist, how can the false be established as it appears? The meaning of sound and conceptualization