Tibetan
། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཅན་ཡིན་ནའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པར་མཛད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་སྐྱོན་འདི་ནི་ཡོད་དུ་ཟད་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཁས་ཀྱང་ལེན་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་སྐྱོན་གཞན་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཟེར་དུ་དོགས་ནས། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་གཞན་དང་སེམས་མེད་པ་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་སེམས་གཞན་དག་ནི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་པ་ནི་སེམས་གཞན་དག་གོ །སེམས་མེད་པ་པ་དག་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཡང༌། དཔེར་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་དཔེ་ཁོང་ནས་དྲང་བར་བྱའོ། །དུས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་པ་དག་གིས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་དུས་ཀྱི་མཚམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་འཕེན་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། སེམས་གཞན་དང་སེམས་མེད་པ་དག་ལ་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་གོ་སྙམ་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བས་ན་དེས་འཕངས་པའི་ཕྱིར། ཐལ་ཆེས་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བསྟན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་ ཕྱིར་ཡང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་ན། དེ་མེད་པར་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བསྟན་པ་དང༌། ལྟུང་བ་བཅབས་པས་དགེ་འདུན་སླུ་བར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཁ་ན་མཐོ་བ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །འོ་ན་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐྱོ
Chinese
想要在欲界中行事的非表色，也是具有非表色的。所谓“会变成什么”是指，会有什么过失。所谓“会随心而转”是指，论师指出了过失。如果问“是怎样的过失呢？”，因此，（论师）说了“例如在色界中行事一样”。如果分别说者认为这个过失确实存在，并且我们也承认，那么变成这样还有什么其他过失呢？因为担心他们会这样说，所以说了“因此”等，对于其他的有心和无心者。其中，其他的有心者是指，与受持律仪等善心不同的其他心。无心者是指，处于灭尽定等无心状态的人。所谓“律仪和非律仪二者都会消失”在这里也是，例如禅定的律仪一样，要从自身中引出例子。因为被时间完全控制而抛弃等，这是分别说者对过失所作的回答。他们这样说，如果不存在完全控制时间界限的心，那么就像在色界中行事的非表色一样，对于其他的有心和无心者来说，律仪等是不存在的。如果出现这样的过失，那也不是这样的，然而，只要活着，就会有避免杀生等的想法。因此，因为被它抛弃，怎么会过于极端呢？这就是所要说明的。为了说明别解脱经等，也要理解即使没有表色，也会产生非表色。如果只有在表色先行的情况下才会产生非表色，那么在没有表色的情况下，宣讲别解脱经，以及隐瞒罪过欺骗僧团，怎么会产生非表色的自性，即虚妄语的重罪呢？他们这样思考。那么，因为非表色有两种等，论师指出了过
English
The non-manifesting form that acts in the desire realm is also one that possesses non-manifesting form. What is meant by "what will become" is: what fault will there be? What is meant by "will follow the mind" is: the teacher points out the fault. If asked, "What kind of fault is it?", therefore, (the teacher) said, "For example, like acting in the form realm." If the Vaibhashikas think that this fault certainly exists, and we also admit it, then what other fault is there in becoming like that? Because of the fear that they would say this, they said "therefore," etc., to other minds and those without minds. Among them, other minds are those that are different from the mind of taking vows, etc., and virtuous minds, etc. Those without minds are those who are not in a state of mind, such as being in cessation samadhi. What is meant by "both vows and non-vows will disappear" is also here, like the vows of meditation, an example should be drawn from oneself. Because of being abandoned by being completely controlled by time, etc., this is the answer given by the Vaibhashikas to the fault. They say this: if there is no mind that completely controls the limits of time, then like the non-manifesting form that acts in the form realm, for other minds and those without minds, vows, etc., do not exist. If such a fault occurs, it is not like that, however, as long as one lives, there will be the thought of avoiding killing, etc. Therefore, because it is abandoned by it, how could it be too extreme? This is what is to be explained. In order to explain the Pratimoksha Sutra, etc., it should also be understood that even without manifesting form, non-manifesting form will arise. If non-manifesting form only arises when manifesting form precedes it, then in the absence of manifesting form, how can the nature of non-manifesting form, that is, the grave offense of false speech, arise from proclaiming the Pratimoksha Sutra and concealing transgressions and deceiving the Sangha? They think like this. Then, because there are two kinds of non-manifesting form, etc., the teacher points out the
Tibetan
ན་གཞན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་དང་མི་དགེ་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་ཉིད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་དེའི་སྐད་ཅིག་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྗེས་འབྲང་གང་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གཟུགས་ཅན་ནི། ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། བདག་ཅག་གིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདི་ཅི་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དམ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའམ། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལུས་དང༌། ངག་གི་ལས་གཟུགས་ཅན་ནི་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། འོན་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་པ་ལ་སོགས་པ་འདྲི་བར་བྱེད་དོ། །ལུས་ བོར་ན་གང་ལས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པར་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འབྱུང་བར་འགྲུབ་པར་ནུས་པས། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ན་ནི་ལུས་ཞིག་ན། དེ་ཡང་འཇིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་ནས། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་པ་དག་གིས། ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་གཟུགས་ཅན་འདས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་འདས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔྱ་བའི་ཚིག་
Chinese
因此，（经中）在其他地方作了开示。之所以说“非表色是两种”，是因为已经阐述了善与非善的定义，所以没有未被指明的场合。此外，将“其刹那的善与非善也不会变成非表色”与前文联系起来。为什么不会变呢？因为已经说了“因此，非表色是随行”，为了阐明什么是随行，结论是：一个刹那所包含的，本身就没有非表色。关于“身语的业是有色”，无论如何考察都可以，等等，是导师自己说的。就像这样说：“我们所说的表色，是具有形状的自性呢？还是具有运动的自性呢？”同样，关于“非表色没有表色怎么会产生呢？”等等，努力又有什么用呢？然而，无论是表色，还是非表色，或者其他自性，身语的业是有色，无论如何考察都可以，但只能证明它不是善等等。为什么呢？这用以质问分别说部等。关于“如果身体坏了，从何处在来世产生可意的果报呢？”等等，导师是为了说明它不能成立为善等等。就像这样说：“能够成立在来世产生可意和不可意的果报，才能安立为善等等。如果身体等是业的有色，那么身体坏了，它也只能是坏灭，相对于产生果报来说，怎么能成立为善等等呢？”有些人说，等等，是分别说部的人认为，身体等的业是有色，仅仅是过去，就能成立为善等等。关于“业已过去是存在的”，等等，是导师进行分析的言辞。
English
Therefore, (in the sutras) it is taught elsewhere. The reason for saying "non-revealing form is of two kinds" is that the definitions of good and non-good have already been explained, so there is no unindicated occasion. Furthermore, connect "the goodness and non-goodness of its moment will not become non-revealing form" with the previous text. Why won't it change? Because it has been said that "therefore, non-revealing form is the follower," in order to clarify what the follower is, the conclusion is: what is contained in a single moment does not itself have non-revealing form. Regarding "the actions of body and speech are form," no matter how you examine it, etc., it is the teacher himself who said it. It's like saying: "Is the revealing form we speak of a nature with shape? Or is it a nature with movement?" Similarly, regarding "How can non-revealing form arise without revealing form?" etc., what is the use of effort? However, whether it is revealing form, non-revealing form, or other nature, the actions of body and speech are form, no matter how you examine it, but it can only prove that it is not good, etc. Why? This is used to question the Vaibhashikas and others. Regarding "If the body is destroyed, from where will pleasant results arise in the next life?" etc., the teacher is to show that it cannot be established as good, etc. It's like saying: "Being able to establish the arising of pleasant and unpleasant results in the next life is what establishes it as good, etc. If the body, etc., is the form of action, then when the body is destroyed, it can only be destroyed. In relation to the arising of results, how can it be established as good, etc.?" Some say, etc., that the Vaibhashikas believe that the actions of body, etc., are form, and that merely being past can establish them as good, etc. Regarding "The past action exists," etc., these are the words of analysis by the teacher.