Tibetan
ཕྱིར་མེའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཡོན་ཏན་རྣོ་བ་དང་སེར་བ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མེའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡིན་པར་མི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་ནི་མེའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བ་དང་སེར་བ་ལས་གཞན་ནོ། །དེ་དེ་ལས་གཞན་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ནི་རང་གི་གནས་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། རང་རང་གི་གནས་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་གྱི། གནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་ མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་མེ་ནི་ཤིང་བསྲེགས་པར་ནུས་པས་རྣོ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ནི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་གཡེར་བས་རྣོ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་སེར་བ་ཡང་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེར་ཉེ་བར་འདོགས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མེའི་ཡོན་ཏན་མེད་པར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེ་ཉེ་བར་གདགས་པ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེར་ཉེ་བར་གདགས་པར་རུང༌། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱ་ལ་གཞན་གྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་འདྲ་བ་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་དོགས་པས། གལ་ཏེ་མེའི་ཡོན་ཏན་དང་འདྲ་བས་རིགས་སོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་ཉིད་གཉིས་རང་གི་གནས་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེར་ཉེ་བར་གདགས་སུ་མི་རུང་ཡང་མེའི་ཡོན་ཏན་དང་འདྲ་བས་ཉེ་བར་འདོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མེའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བའམ་སེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདྲ་བ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེར་ཉེ་བར་འདོགས་པས་འགལ་པ་མེད་དོ། །མེའི་ཡོན་ཏན་དང་འདྲ་བས་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡོན་ཏན་དང་འདྲ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་སུ་འདོད་དོ། །འདྲ་བ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ནི་སྐབས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན
Chinese
复次，说了“火的功德是锐利”等等。功德锐利和炽热，是那二者的不共之处。像这样，凡是火的功德锐利或炽热，并不认为是婆罗门童子的。因此，婆罗门童子的功德锐利或炽热，是与火的功德锐利和炽热不同的。那如何知道它与那不同呢？因此说了“差别是由于与自己的处所相关联的缘故”。像这样，凡是差别，都是与各自的处所相关联的，不能到其他的处所去。像这样，火能焚烧木柴，所以说是锐利的语词。婆罗门童子对于所作的事情很勤奋，所以说是锐利的语词。同样，功德炽热也应当说成是各别的。对此，这里如果转变说，依靠婆罗门童子的功德锐利或炽热，而将火靠近婆罗门童子，那么，因此说了“没有火的功德，将火靠近婆罗门童子是不合理的”。婆罗门童子的功德锐利或炽热，不是火的功德。因此，怎么能用其他的功德将火靠近婆罗门童子呢？如果那样做，那就太过分了。恐怕有人会说那二者的相似之处是其他的，因此说了“如果因为与火的功德相似而合理”。功德锐利或炽热二者，由于各自都决定在自己的处所，所以虽然不能将火靠近婆罗门童子，但是因为与火的功德相似，所以会靠近。像这样，凡是火的功德锐利或炽热，以及凡是婆罗门童子的功德锐利或炽热，那些是有相似之处的，因此依靠那相似之处，将火靠近婆罗门童子是没有相违的。因为与火的功德相似而合理，对于这个，功德和相似的语词，认为是功德的种类。为了显示像这样的相似，丝毫也不能成为场合的救护，所以说了“即使那样，因为相似的缘故”等等。如果功德
English
Furthermore, it was said, "The virtue of fire is sharpness," and so on. The virtues of sharpness and heat are unique to those two. In this way, whatever virtue of fire is sharpness or heat, it is not considered to belong to the Brahmin boy. Therefore, the virtue of sharpness or heat of the Brahmin boy is different from the virtue of sharpness and heat of fire. How is it known that it is different from that? Therefore, it was said, "Difference is because of being related to one's own place." In this way, whatever differences there are, they are related to their respective places and cannot go to other places. In this way, fire can burn firewood, so it is said to be a sharp word. The Brahmin boy is diligent in his actions, so it is said to be a sharp word. Similarly, the virtue of heat should also be said to be separate. In this regard, if it is transformed here to say that relying on the virtue of sharpness or heat of the Brahmin boy, fire is brought close to the Brahmin boy, then, therefore, it was said, "Without the virtue of fire, it is unreasonable to bring fire close to the Brahmin boy." The virtue of sharpness or heat of the Brahmin boy is not the virtue of fire. Therefore, how can fire be brought close to the Brahmin boy by the virtue of another? If that were done, it would be too extreme. Lest someone say that the similarity between the two is something else, therefore it was said, "If it is reasonable because it is similar to the virtue of fire." The two virtues of sharpness or heat, because each is determined in its own place, although fire cannot be brought close to the Brahmin boy, it will be close because it is similar to the virtue of fire. In this way, whatever virtue of fire is sharpness or heat, and whatever virtue of the Brahmin boy is sharpness or heat, those have similarities, therefore, relying on that similarity, there is no contradiction in bringing fire close to the Brahmin boy. Because it is reasonable because it is similar to the virtue of fire, for this, the words virtue and similarity are considered to be the category of virtue. In order to show that such similarity cannot be a refuge in any situation, therefore it was said, "Even so, because of similarity," and so on. If virtue
Tibetan
་འདྲ་བ་དེ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་ཡོན་ཏན་འདྲ་བའི་ཕྱིར། མེའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བ་ཉིད་དམ་སེར་བ་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བ་ཉིད་དམ་སེར་བ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་གདགས་སུ་ནི་རུང་གི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེ་ཉེ་བར་གདགས་སུ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་མེ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་གྱི། རྫས་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྫས་ཉེ་བར་གདགས་པ་བཀག་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར་འདི་རྫས་ལ་ ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་བས་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་མེའི་རྫས་ཉེ་བར་གདགས་སུ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་དཔེ་ལ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་བཀག་ནས། དོན་གྱི་དངོས་དགག་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་དངོས་ཀྱང་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དངོས་ཡོད་ན་ཉེ་བར་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་གྱི་དངོས་ཉིད་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མེད་སྙམ་པ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདས་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་གཙོ་བོ་ལ་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་རྟག་ཏུ་འཇུག་པར་ཟད་དེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་རེག་གོ །འདི་ལྟར་གཙོ་བོ་ལ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན་རྟོགས་ཀྱི། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་འདི་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གཙོ་བོའི་སྒྲ་ནི་འདིར་བྱེ་བྲག་གི་གཞིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏ་རྫས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གཙོ་བོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རེག་གོ་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་ཡོན་ཏན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་གཙོ་བོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་དང༌། བརྗོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རེག་པར་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བརྟག །གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ལ་ཤེས་པ་དང༌། བརྗོད་པ་གཉིས་དངོས་སུ་འཇུག་པ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཙོ་བོ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཤེས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་རིགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་གཙོ་བོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་དང
Chinese
即使已经有了相似之处，但由于它们具有相似的功德。火的功德，如锐利或炽热，可以近似地赋予婆罗门童子的功德，如锐利或炽热，但不能将火近似地赋予婆罗门童子。因为火与功德的种类没有关联。功德的种类与功德相连，而不是与物质相连。因此，为了阻止物质的近似赋予并得出结论，因为对于这个物质来说，没有任何共同的属性。因此，不能将火的物质近似地赋予婆罗门童子，这样说道。这样，在阻止了比喻的近似赋予之后，为了否定意义的真实存在，说道：意义的真实存在也不存在。如果存在真实存在，就会发生近似赋予，这样说是不合理的。因为根本不存在意义的真实存在。为什么不存在呢？因为它的自性，这样说道等等。因为事物的自性超越了所有的知识和所有的言说。为什么超越呢？因此，对于主宰，这样说道等等。因为对于主宰来说，知识和言说仅仅是以具有功德的方式恒常地存在，而不会触及它的自性。对于主宰来说，只有当它恒常地具有功德时才能被理解，而它的自性是无法理解的，这是他宗的观点。这里，主宰一词指的是特殊的基，如物质等。功德一词指的是特殊的描述，如白色等。对此产生疑问，是否知识和言说也能触及主宰的自性？因此，说道：否则，功德将变得毫无意义。如果知识和言说也能触及主宰的自性，那么为什么还要完全考察功德呢？如果知识和言说没有直接作用于主宰，那么主宰就会被理解为功德的本质，因此应该完全考察功德。当主宰的自性被知识和
English
Even if there are similarities, it is because they have similar merits. The merits of fire, such as sharpness or heat, can be approximated to the merits of a Brahmin boy, such as sharpness or heat, but fire cannot be approximated to a Brahmin boy. Because fire has no connection with the category of merit. The category of merit is connected with merits, but not with matter. Therefore, in order to prevent the approximate attribution of matter and to draw a conclusion, because for this matter, there is no common attribute. Therefore, the substance of fire cannot be approximated to the Brahmin boy, so it is said. Thus, after preventing the approximate attribution of the metaphor, in order to negate the real existence of meaning, it is said: the real existence of meaning does not exist either. What was said, that if there is real existence, there will be approximate attribution, is not reasonable. Because there is no real existence of meaning at all. Why is there no existence? Because its own nature, so it is said and so on. Because the own nature of things transcends all knowledge and all expression. Why does it transcend? Therefore, for the chief, it is said and so on. Because for the chief, knowledge and expression only constantly exist in the manner of having qualities, but do not touch its own nature. For the chief, it is only understood when it constantly has qualities, but its own nature is not understood, this is the view of the other school. Here, the word "chief" refers to the basis of distinction, such as matter and so on. The word "quality" refers to the special description, such as white and so on. There is a question about this, whether knowledge and expression can also touch the own nature of the chief? Therefore, it is said: otherwise, the qualities will become meaningless. If knowledge and expression can also touch the own nature of the chief, then why should the qualities be fully examined? If knowledge and expression do not directly act on the chief, then the chief will be understood as the essence of quality, therefore the qualities should be fully examined. When the own nature of the chief is known and