Chinese
我和诸法是就所取分而安立的。如果它们在那里真实存在，为何要安立？对于某处不存在的事物，就在那里安立，例如称愚人为牛。虽然不是牛，但称愚人为牛而安立。安立如果说是虚构，那它如何能真实成为事物之境？因此，为了遮止安立为我和法的真实对境而作总结。因此，说了“由于在识的自性和外境中，我和法都不存在”等等。像这样，通过显示这种方式，在识的所取分和识之外，我和法并非真实存在。因此，我和法都是遍计所执。胜义中，它们在任何地方都不存在。因此，对于认为所知也像识一样是实体的这种极端说法，我们不予承认。为了排除另一种极端说法，说了“安立是”等等。安立是这样的：不可能有众多基。因此，对于生起安立我和法的识，必须承认为实体。这样一来，识也像所知一样是世俗谛，胜义中不存在，如果这样承认，就无法忍受道理的推究。为什么说无法忍受道理的推究呢？因为这样一来，在世俗谛中也会变成无事物。为了破除这一点，说了“如果无所依，则不容许是世俗谛”。像这样，没有所依就不能是世俗谛，必须依赖于某事物才能安立某事物。否则，由于没有确定性，就会导致一切事物都可以安立在一切事物上。因此，为了避免出现太过分的过失，必须承认世俗谛的某种基础。而它的基础就是识，因此必须承认识是实体。“无所依”是从“无基础”到“原因”之间的内容。在上面
English
And I and the dharmas are proximately imputed to the aspect of the apprehended. If they were actually there, why would they be proximately imputed? That which is not in something is proximately imputed to it, like calling a foolish person an ox. Although not an ox, one proximately imputes 'ox' to a foolish person. If proximate imputation is fabrication, how can it actually become an object of things? Thus, in order to preclude the actual object of proximate imputation as self and dharmas, it concludes. Thus, it is said, "Because in the self-nature of consciousness and also in external objects, there are no self and dharmas," and so forth. In this way, by showing such an aspect, self and dharmas are not actually present outside of the apprehended aspect of consciousness and consciousness. Therefore, self and dharmas are merely conceptual constructs. In ultimate reality, they do not exist anywhere. Therefore, we do not accept the extreme view that what is knowable is also substantial, like consciousness. In order to refute the other extreme view, it is said, "Proximate imputation is," and so forth. Proximate imputation is like this: it is impossible to have many bases. Therefore, it is necessary to affirm that the consciousness in which the proximate imputation of self and dharmas arises is substantial. In that case, consciousness, like what is knowable, is merely conventional. If one admits that it does not exist ultimately, one cannot endure the scrutiny of reason. Why is it said that one cannot endure the scrutiny of reason? Because even in conventional truth, there would be no entity. To refute this, it is said, "If there is no basis, it is not permissible as conventional truth." Like this, without a basis, it cannot be conventional truth; one must rely on something to impute something. Otherwise, because there is no certainty, it would follow that everything could be imputed to everything. Therefore, in order to avoid the fault of being too extreme, one must affirm some basis for conventional truth. And that basis is consciousness, therefore one must affirm that consciousness is substantial. "Without a basis" is from "without a foundation" to "reason." Above
Tibetan
བཤད་པའི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་བཏང་ངོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་ གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་ཕྱོགས་འདི་ལྟ་བུ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རིགས་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་འདི་གཉི་ག་ཡང་རིགས་པ་མེད་པས་གཏང་བར་བྱ་བར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་དོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་རང་མ་གཏོགས་པར་གསང་ནས་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཁུངས་ཕྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་བཀག་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཤེས་བྱ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། ཕྱི་རོལ་ན་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་ལ་རྟེན་མེད་པར་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་རུང་བས་དེ་བས་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྟེན་མེད་པར་ཀུན་རྫོབ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས་རྫས་སུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་གྱུར་པའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་མི་འདྲ་བ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་ནི་གྱུར་བའོ། །ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་སུ་བདག་དང་ཆོས་རྣམས་བཀག་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བས་ཕྱིར་བརྒལ་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་རུང་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གང་གི་ཚེ་བདག་གི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་འདོད་ཀྱི། བྱེད་རྒྱུ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་
Chinese
为了结束论述，因此，绝对的主张这两种都是不合理的，所以要舍弃，这是学者的言辞，如是说。像这样，这两种观点都没有道理，因此，绝对的主张这两种都是不合理的，所以应该舍弃，学者们这样说，这样解释，除了自己之外，秘密地从学者那里寻找依据。这样，在否定了绝对的主张之后，为了陈述自己的观点，因此，一切所知都是遍计所执的自性，所以没有实体，如是说。因为这样，所知只是识的自性，所以在外境中没有我和法的实体，而且没有所依，在世俗中也是不可能的，因此，一切所知都是遍计所执的自性，所以不是以实体的形式存在。像这样，没有所依就没有世俗，因此，识是缘起，所以是实有，这个应该承认。识是缘起，这个应该如何理解呢？识是缘起，等等，如是说。识是缘起，是用“转变”这个词来表示的，像这样，获得与因不同的果的自性，就是转变。这样表示。这样，直接否定了我和法，并且因为外道主张外境，所以为了反驳，如果没有外境，识本身如何以境的形式显现呢？如是说。如果没有外境，比如色等，识本身如何以色等境的形式显现呢？宗派论者说，外境是，等等，如是说，像这样，外境在产生我的形象的识的时候，被认为是识的所缘缘，而不是仅仅被认为是能作因。如果仅仅以能作因就变成所缘缘的话，那么，因和紧随其后的因
English
In order to conclude the discussion, therefore, both of these absolute assertions are unreasonable, so they should be abandoned, as the scholars say. Like this, both of these views are unreasonable, therefore, both of these absolute assertions are unreasonable, so they should be abandoned, the scholars say, thus explaining, secretly seeking support from the scholars apart from oneself. Thus, after refuting the absolute assertions, in order to state one's own view, therefore, all knowable things are of the nature of the completely imputed, so there is no entity, as it is said. Because in this way, the knowable is only the self-nature of consciousness, so there is no entity of self and phenomena in the external realm, and without a basis, it is also impossible in the conventional, therefore, all knowable things are of the nature of the completely imputed, so they do not exist in the form of an entity. Like this, without a basis there is no conventional, therefore, consciousness is interdependent arising, so it is substantially existent, this should be acknowledged. How should it be understood that consciousness is interdependent arising? Consciousness is interdependent arising, and so on, as it is said. Consciousness is interdependent arising, which is indicated by the word "transformation," like this, obtaining the self-nature of the result that is different from the cause is transformation. Thus it is indicated. Thus, directly negating the self and phenomena, and because the outsiders assert external objects, therefore, in order to refute, how can consciousness itself appear in the form of an object without external objects? As it is said. If there are no external objects, such as form, how can consciousness itself appear in the form of objects such as form? The proponent of tenets says, external objects are, and so on, as it is said, like this, when the external object produces the consciousness of my image, it is considered as the objective condition of consciousness, but not merely as the efficient cause. If it becomes the objective condition only by the efficient cause, then, the cause and the immediately preceding cause
Tibetan
དང༌། བདག་པོའི་རྐྱེན་དང༌། བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་བྱེད་རྒྱུ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །གལ་ཏེ་འདི་ཡང་བྱེད་རྒྱུ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དག་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་ལ་བྱེད་རྒྱུ་ཁོ་ན་དང་རང་གི་རྣམ་པ་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཉེས་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་དུ་འདོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་ན་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཉིད་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདིས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་དག་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་དག་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པར་གཞན་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་བསགས་པའི་རྣམ་པ་དག་རིག་པར་བྱའོ། །བསགས་པའི་སྒྲ་ནི་འདུས་པ་ལ་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་དག་ནི་རིགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བསགས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་ན་ཅི་ཉེས་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསགས་པ་ནི་ཆ་ཤས་འདུས་པ་ཙམ་ལས་གུད་ན་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཆ་ཤས་བསགས་པ་རྣམས་འདུས་པ་ཙམ་ལས་བསགས་པ་གུད་ན་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། ཆ་ཤས་དེ་དག་བསལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་བསལ་ན་བསགས་པའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ན་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་བསལ་ན་ཡང་འདུས་པའི་རྣམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཞིག་ན། ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་རྫས་ཡོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་དགག་པ་མང་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་འདུས་པའི་རྫས་ཡོད་པ་བཀག་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསགས་པའི་རྣམ་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བསགས་པ་ནི་ཆ་ཤས་འདུས་པ་ཙམ་ལས་གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་བསགས་པའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་མྱོང་སྟེ། དེ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསགས་པའི་དོན་མེད་པར་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསགས་པའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བར་གྲུབ་བོ། །འདུས་པའི་རྫས་མེད་པ་དམིགས་པར་མི་རུང་དུ་ཟིན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་འདུས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ
Chinese
并且， 自主的因和无有差别而转变，像这样，那些仅仅是作为作用而安立的。如果这也仅仅作为作用而安立，那么，那时就和那些无有差别而转变了。那是像这样，对于谁来说仅仅有作用和仅仅产生自己的形象，那被认为是具有二种自性的境。如果因为仅仅是作用而认为是境，那么，直接的因等等因们也变成所缘。即使已经变成了具有二种自性的境，但这会变成什么呢？五种识蕴是缘于积聚，等等这样说了。五种识蕴是缘于积聚，其他人是这样认为的。像这样，那些应当认知为积聚的形象。积聚这个词是指聚合。因此，五种识蕴被说是以理性的形象显现。如果变成了积聚的形象会有什么过失呢？因此，积聚仅仅是部分聚合，除此之外没有，等等这样说了。部分积聚仅仅是聚合，除此之外没有积聚。怎样没有呢？如果去除那些部分，等等这样说了，像这样，如果一个一个地去除部分，就不会产生积聚的形象的识。如果那里有任何叫做聚合的物质，那么，那时即使一个一个地去除部分，也会产生聚合形象的智慧，有分物质的存在被论师们多次驳斥。这样驳斥了聚合的物质存在，为了总结，因此说，没有外境，识产生积聚的形象。因为那样，积聚仅仅是部分聚合，除此之外没有，而且也体验到积聚形象的识，因此，没有外境的积聚之义，由戏论的习气完全成熟的力量，识成立为产生积聚的形象。即使聚合的物质不存在，不能作为所缘，但是极微们聚合的形象的识会变成它的所缘。
English
And, The independent cause and becoming without distinction, like this, those are merely established as functions. If this is also merely established as a function, then, at that time, it will become indistinguishable from those. That is like this, for whom there is only function and only produces its own image, that is considered a realm with two natures. If it is considered a realm only because of function, then the immediate cause and other causes will also become objects of perception. Even if it has become a realm with two natures, what will this become? The five aggregates of consciousness are focused on accumulation, and so on. The five aggregates of consciousness are focused on accumulation, others think so. Like this, those should be recognized as the image of accumulation. The word accumulation refers to aggregation. Therefore, the five aggregates of consciousness are said to appear as a rational image. If it becomes the image of accumulation, what fault will there be? Therefore, accumulation is only the aggregation of parts, and there is nothing else, and so on. The accumulated parts are only aggregation, and there is no accumulation other than that. How is it not? If those parts are removed, and so on, like this, if the parts are removed one by one, the consciousness of the image of accumulation will not arise. If there is any substance called aggregation there, then, at that time, even if the parts are removed one by one, the wisdom of the image of aggregation will arise, the existence of the substance with parts is repeatedly refuted by the teachers. Thus, having refuted the existence of the substance of aggregation, in order to conclude, therefore, without external objects, consciousness arises as the image of accumulation. Because of that, accumulation is only the aggregation of parts, and there is nothing else, and also the consciousness of the image of accumulation is experienced, therefore, without the meaning of external accumulation, by the power of the completely matured habit of elaboration, consciousness is established to arise as the image of accumulation. Even if the substance of aggregation does not exist and cannot be an object of perception, the consciousness of the image of the aggregation of atoms will become its object of perception.