Tibetan
མོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་འགྱུར་གྱི་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་སྤངས་ན་འཁོར་བའང་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ལྡོག་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་དེས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཡིད་མ་ཆེས་ནས་ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲི་བ་ལ། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྤོང་ངོ་ཞེ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མངོན་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་གྱི་ཚེ་ཡང་མི་སྤོང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཚེ་ན་ནི་གཉེན་པོ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ ས་བོན་གནས་པ་དེ་ནི་དེའི་གཉེན་པོས་སྤོང་ན། ཁྱེད་ནི་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ཅི་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་གླགས་སུ་འགྱུར་དུ་དོགས་ནས། ཅི་སྟེ་གཉེན་པོའི་སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉེན་པོའི་སེམས་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པར་འདོད་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དྲི་མས་དྲི་མ་བཀྲུར་མི་རུང་བ་དང་འདྲའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་སྤངས་ན་དེས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བ་ལྡོག་མི་སྲིད་དོ། །མཇུག་བསྡུ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རང་གི་ཕྱོགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་གདོན་མི་ཟ་བ
Chinese
仅仅是烦恼本身的力量导致变化，而不是其他的力量。因此，烦恼本身是主要的，是进入轮回的根本原因。因此，如果舍弃了这些烦恼，轮回也会止息，它的止息不是其他的。如果真是这样，那又会怎么样呢？因此说了“没有阿赖耶识”等等。如果你们不承认阿赖耶识，那么，那个时候烦恼就无法断除。如果不相信，问“怎么不能断除呢？”，实有宗论者回答说“烦恼现行或者……”等等。这很容易理解，所以没有解释。从第一种分别的角度来说，如果说断除其中的现行，那么……等等。当瑜伽行者进入正道的时候，那个时候烦恼怎么会现行呢？像这样说断除现行，这不是我们所希望的。从第二种分别的角度来说，因为安住在断除烦恼的道上……等等。像这样，瑜伽行者安住在断除烦恼的道上，因此，即使在种子的时候也不断除。为什么呢？因为那个时候除了对治之外，什么也不承认……等等。像这样，烦恼的种子存在于何处，就用它的对治来断除，你们在那个时候除了对治之外，什么也不承认。为了避免被别人抓住话柄，说了“如果对治的心本身……”等等。如果认为对治的心本身具有烦恼的种子，那是不合理的。像这样，具有烦恼的种子本身成为那个烦恼的对治是不合理的，就像用污垢不能清洗污垢一样。如果不断除烦恼的种子，那又会怎么样呢？说了“没有断除烦恼种子的人……”等等。只要没有断除烦恼的种子，轮回就不可能止息。为了用总结的方法显示自己的宗派，因此说“因此，确定无疑……”
English
It is only by the power of affliction itself that change occurs, and not by any other power. Therefore, affliction itself is the main thing, the root cause of entering into samsara. Therefore, if those afflictions are abandoned, samsara will also cease, and its cessation is not something else. If that is the case, what will happen? Therefore, it is said, "Without the alaya-vijñana," and so on. If you do not accept the alaya-vijñana, then at that time the afflictions cannot be abandoned. If you do not believe, and ask, "How can they not be abandoned?" the proponents of established tenets reply, "When afflictions manifest," and so on. This is easy to understand, so it is not explained. From the perspective of the first conceptualization, if it is said that what is abandoned is what has manifested, then... and so on. When a yogi has entered the path, how can afflictions manifest at that time? To say that what is abandoned is what manifests is not what we desire. From the perspective of the second conceptualization, because one abides on the path of abandoning them... and so on. In this way, the yogi abides on the path of abandoning afflictions, and therefore, even at the time of the seed, he does not abandon them. Why? Because at that time, nothing other than the antidote is accepted... and so on. In this way, wherever the seed of affliction resides, it is abandoned by its antidote. You do not accept anything other than the antidote at that time. Fearing that others might seize upon a flaw in the argument, it is said, "If the mind of the antidote itself..." and so on. If it is thought that the mind of the antidote itself possesses the seed of affliction, that is not reasonable. In this way, it is not reasonable for something that possesses the seed of affliction to become the antidote to that affliction, just as dirt cannot be used to wash away dirt. If the seed of affliction is not abandoned, what will happen? It is said, "For those who have not abandoned the seed of affliction..." and so on. As long as the seed of affliction has not been abandoned, it is impossible for samsara to cease. In order to show one's own side by way of conclusion, it is said, "Therefore, undoubtedly..."
Tibetan
ར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ས་བོན་གྱི་གཞི་གང་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གསོ་བའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་བསྒོ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཁས་བླངས་ན་དེས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར། བག་ཆགས་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དེ་རྙེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆགས་བསྒོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར། སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་འཇུག་པ་རྙེད་པར་གྱུར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བྱེ་བྲག་རྙེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་འབྱུང་བ་དག་གིས་ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོས་སེལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ དེ་བསལ་ན་གནས་དེས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཐོབ་པོ། །དེ་ཐོབ་ནས་གང་གི་ཚེ་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཚེ་ཟད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། གཞན་དང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་འཐོབ་བོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། ལས་ཡོད་ན་དེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དང་ཉིད་འཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལས་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ལས་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས། ཡང་འབྱུང་བའི་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་མཐུ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན། འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། མིག་ལ་སོ
Chinese
说了“如是”等。因为如果那样没有阿赖耶识，则没有任何种子的基础，因此必定要承认，从阿赖耶识中，与彼不同的识一起生起的烦恼和近烦恼，为了完全滋养自己的种子而熏习习气。如果承认了那个，那会成就什么呢？因此，说了“如果获得习气力量如何进入”等。何时在阿赖耶识中，烦恼和近烦恼熏习了习气，因此，如果获得具有力量的习气进入，则从名为阿赖耶识，成为因的差别所获得的自性心中，生起的烦恼和近烦恼，种子安住在阿赖耶识中，是与名为阿赖耶识一起生起的，以烦恼的对治来遣除，这样如果有阿赖耶识，则能成就舍弃烦恼。烦恼的种子 如果遣除了那个，则那个处所也不会生起烦恼，因此获得有余依涅槃的界。获得那个后，何时先前的业所抛的寿命耗尽之时，没有与其他相续连接，则获得无余依涅槃的界。即使烦恼已经舍弃完毕，如果有业，那会与其他生连接吗？因此，说了“即使有业”等。何时烦恼已经舍弃完毕之时，即使有业，因为没有一起做的因，所以没有再次出生的相续连接的能力，因此那时不会与其他生连接。为了显示总结自己的宗派，因此说了“如果这样有阿赖耶识”等。因为如果这样有阿赖耶识，则会有进入轮回和从轮回中返回，否则不是那样，因此，眼等。
English
It is said, "Such as," etc. Because if there is no Ālayavijñāna in that way, then there is no basis for any seed. Therefore, it must be admitted that from the Ālayavijñāna, the afflictions and near afflictions that arise together with the consciousness different from it, cultivate habits in order to fully nourish their own seeds. If that is admitted, what will be accomplished by that? Therefore, it is said, "If the entry of the power of habit is obtained," etc. When the afflictions and near afflictions have cultivated habits in the Ālayavijñāna, therefore, if the entry of powerful habits is obtained, then from the mind itself, which is called Ālayavijñāna and is obtained as a distinction of cause, the afflictions and near afflictions that arise, the seeds abide in the Ālayavijñāna, which arises together with the so-called Ālayavijñāna, and are eliminated by the antidote to afflictions. Thus, if there is Ālayavijñāna, then it will be possible to abandon afflictions. The seed of afflictions If that is eliminated, then afflictions will not arise in that place either. Therefore, the realm of Nirvāṇa with remainder is obtained. After obtaining that, when the lifespan thrown by previous karma is exhausted, there is no connection with other continuums, then the realm of Nirvāṇa without remainder is obtained. Even if the afflictions have been completely abandoned, if there is karma, will that connect with another birth? Therefore, it is said, "Even if there is karma," etc. When the afflictions have been completely abandoned, even if there is karma, because there is no cause for doing it together, there is no power to connect with the continuum of rebirth. Therefore, at that time, there will be no connection with another birth. In order to show the conclusion of one's own side, it is said, "If there is Ālayavijñāna in this way," etc. Because if there is Ālayavijñāna in this way, then there will be entry into and return from Saṃsāra. Otherwise, it is not so. Therefore, the eye, etc.