Tibetan
ཡིན་གྱི། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རྩ་བ་ཁ་བསྐང་བའི་དོན་ཏོ། །ཕ་རོལ་གྱི་ཚིག་གི་གླགས་སུ་འགྱུར་དུ་དོགས་ནས་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ལས་བྱེད་པ་པོའམ་བྱེད་པ་གཞན་མེད་ན། རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ལས་བྱེད་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བརྗོད་དགོས་སོ་སྙམ་པ་ལ། འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བར་འགྲོ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དང་དེ་དག་སྐྱེའོ་ཞེས་མདོར་བྱས་པའི་དོན་ཏོ། །འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་ཡན་ལག་གི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་ནུས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་གཉི་ག་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་བྱེ་བྲག་འདི་བྱས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལ། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པར་ཁ་ཅིག་ཀུན་ཏུ་རྟོག་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ཉིད་ལ་བཤད་པ་གཞན་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཚིག་གཅིག་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ སོ། །དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི་ཚིག་གཉི་ག་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས་བྱེ་བྲག་དང་བྱེ་བྲག་གི་གཞིའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལར་ནི་ཚིག་གཅིག་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་དང་བྱེ་བྲག་གི་གཞི་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སའི་རྫས་དང་ཆུའི་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟར་ཆུ་ལ་ནི་རྫས་སུ་འཁྲུལ་པ་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བྱེ་བྲག་རྫས་སྨོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱེ་
Chinese
是的，这是为了补充偈颂的根本意义。因为害怕被对方抓住话柄，所以说了“如果一切都只是唯识”等等。如果就真实的意义而言，一切都只是唯识。如果唯识中没有作者或其他的造作者，那么，对于根本识，在没有任何作者加持的情况下，没有造作，各种各样的分别念是如何产生的呢？想到这里，宗派论者就说了“遍一切种识”等等。也就是说，阿赖耶识通过相互的力量，变成这样那样的，没有作者和造作，也能从中产生这样那样的分别念，这是简要的意义。为了阐释注释的支分意义，所以说了“它具有产生一切法的能力”等等。像这样，阿赖耶识具有产生一切法的能力，因此被称为遍一切种识。为了说明说出两个差别的必要，所以说了“识是”等等。像这样，也有不是遍一切种识的识，叫做入识。因此，为了与它区分开来，才做了“遍一切种”这个差别。有些人认为，除了识之外，神我和自性等等也是遍一切种，因此，为了排除它们，才说了识。为了对这本身进行其他的解释，或者因为一个词有歧义，所以说了“或者因为一个词有歧义”等等。例如，像“蓝莲花”这个词，两个词都有歧义，所以变成了差别和差别的基础事物。但不是所有的情况都这样。在有些情况下，虽然一个词有歧义，但仍然会变成差别和差别的基础，例如“土的物质”和“水的物质”。像这样，水本身并没有被误认为是物质，但还是说了差别“物质”。同样，在这里，遍一切种本身并没有被误认为是识，但还是用识来
English
Yes, this is to supplement the fundamental meaning of the verses. Fearing that the other party would seize upon a flaw in the wording, it was said, "If everything is only consciousness," and so on. If, in terms of the true meaning, everything is only consciousness. If there is no agent or other creator apart from consciousness, then how do various conceptualizations arise from the root consciousness without any agent blessing it and without any action? Thinking this, the proponent of the established doctrine said, "all-seed consciousness," and so on. That is, the alaya consciousness itself, through the power of each other, goes on to become such and such, and without an agent or action, those various conceptualizations arise from it. This is the concise meaning. In order to explain the meaning of the branches of the commentary, it was said, "It has the ability to generate all dharmas," and so on. In this way, the alaya consciousness has the ability to generate all dharmas, and therefore it is called all-seed consciousness. In order to explain the necessity of stating the two distinctions, it was said, "Consciousness is," and so on. In this way, there is also consciousness that is not all-seed consciousness, called entering consciousness. Therefore, in order to distinguish it from that, this distinction of "all-seed" was made. Some people think that, apart from consciousness, the chief and nature, etc., are also all-seed, therefore, in order to exclude them, consciousness was mentioned. In order to give another explanation of this itself, or because there is ambiguity in one word, it was said, "Or because there is ambiguity in one word," and so on. For example, in the term "blue lotus," both words are ambiguous, so it becomes a distinction and a basis for distinction. But this is not the case in all situations. In some cases, although one word is ambiguous, it still becomes a distinction and a basis for distinction, such as "earth substance" and "water substance." In this way, water itself is not mistaken for substance, but the distinction "substance" is still mentioned. Similarly, here too, all-seed is not mistaken for consciousness, but consciousness is still used to