Tibetan
ས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་མེད་པར་གྱུར་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གནས་ངན་ལེན་ཏོ། །ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ལུས་རང་གི་དགོས་པ་རྣམས་ལ་ལྡང་བ་ཡང་བ་གང་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ལྡང་བ་ཡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདེ་བའོ། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེའི་སིམ་པ་དང་ཡང་བའི་རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དོ། །སིམ་པ་ནི་བདེ་བའོ། །ཡང་བ་ནི་གསལ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ་དེ་དང་ལྡན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་དང་ལྡན་ན་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གཞན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་ན། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ཉིད་འགའ་ཞིག་དགའ་བས་ཟིན་པ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ་ཡིད་དགའ་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །འདིའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་དེའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་དབང་གིས་གནས་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདིའི་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སེལ་བའོ། །བག་ཡོད་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། བག་ཡོད་བཅས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་བསྒྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པས། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་ཞེས་འདྲིའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་བཏང་སྙོམས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ནི་འདིར་བག་ཡོད་པ་དང་བཅས་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་འདྲི་བའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ཏུ་དགེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ནི་གཅིག་ཏུ་དགེ་བ
Chinese
如果烦恼之法的种子灭尽，就会变得非常堪能。因此，那也是恶趣。有人想知道什么是身体堪能性，对此，说了“身体堪能性是”等等。身体能够满足自身的需求，并且轻快，这被称为身体堪能性。轻快指的是快乐。为了显示心堪能性，说了“心堪能性是”等等。进入如理作意的瑜伽士的心，其寂静和轻快的因，以及从心生起的其他法，就是心堪能性。寂静是快乐，轻快是明晰。有人问为什么，对此，说了“如果与它相应”等等。就像这样，如果与从心生起的法相应，心就会专注于所缘，因此，那被称为心堪能性。这里，如果从心生起的其他法非常堪能，那么身体非常堪能又该怎么说呢？说了“身体的触觉差别”等等。身体的某种触觉差别被喜悦所占据，就应该使身体非常堪能。有人问为什么，对此，说了“如果意喜悦，身体就会变得非常堪能”等等。 就像这样，当意变得喜悦的时候，身体就会变得非常堪能，经中是这么说的。为了显示这的业，说了“这依靠它”等等。就像这样，依靠非常堪能而转依，因此，这的业就是完全消除烦恼的障碍。为了破斥“具有正念”，说了“具有正念是”等等，因为容易理解所以没有解释。仅仅通过分别建立无法了解这的自性，所以会问那又是什么呢？有宗派的人说“舍”，舍在这里被认为是具有正念的同义词。为了让其他人提问理由，说了“那为什么呢”，为了让有宗派的人显示理由，说了“完全是善”等等。就像这样，舍完全是善
English
If the seeds of afflictive dharmas are extinguished, one becomes exceedingly pliable. Therefore, that is also a bad state. When one wonders what bodily pliancy is, one speaks of "bodily pliancy is" and so on. That which arises from the body's ability to fulfill its own needs and is light is called bodily pliancy. Lightness means happiness. In order to show mental pliancy, one speaks of "mental pliancy is" and so on. The calmness and lightness of the mind of a yogi who has entered into proper attention, and whatever other dharma arises from the mind, that is mental pliancy. Calmness is happiness, lightness is clarity. When one asks why, one speaks of "if one is endowed with it" and so on. Thus, if one is endowed with that which arises from the mind, the mind will focus on the object, therefore, that is called mental pliancy. Here, if other dharmas arising from the mind are exceedingly pliable, then how should one speak of bodily pliancy? One speaks of "the distinction of bodily touch" and so on. One should make the body exceedingly pliable when some distinction of bodily touch is seized by joy. When one asks why, one speaks of "if the mind is joyful, the body will become exceedingly pliable" and so on. Thus, when the mind becomes joyful, the body will become exceedingly pliable, as the sutra says. In order to show the karma of this, one speaks of "this depends on it" and so on. Thus, one transforms the basis by relying on exceeding pliancy, therefore, the karma of this is to completely eliminate the obscurations of afflictions. In order to refute "endowed with mindfulness," one speaks of "endowed with mindfulness is" and so on, but it is not explained because it is easy to understand. Since one cannot know the nature of this merely through conceptual establishment, one asks, "What is it then?" Those who assert established tenets say "equanimity," and equanimity here is considered a synonym for being endowed with mindfulness. In order for others to ask for a reason, one speaks of "Why is that?" and in order for those who assert established tenets to show the reason, one speaks of "completely virtuous" and so on. Thus, equanimity is completely virtuous.
Tibetan
་དང༌། འདིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང། དད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདིར་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་ལས་མ་གཏོགས་པར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་གཞན་མི་སྲིད་པས། དེའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་ལུས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཉིད་དེ། བག་ཡོད་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཡོང་ནི་བཏང་སྙོམས་གཏོགས་པ་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་ཡོད་ན། དེ་ལ་བཅུ་ནི་རྭ་ནས་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་ཟིན་ལ། བཏང་སྙོམས་ནི་འདིར་རང་གི་མིང་གིས་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདིར་བག་ཡོད་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །བག་ཡོད་པ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པ་ནི་བག་མེད་པའི་གཉེན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཉིད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཆགས་པ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བར་ནི་བག་ཡོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་ པ་ལ་གནས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྒོམ་པ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་བག་ཡོད་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་བག་མེད་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་བག་མེད་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་འདིའི་བཟློག་པ་བརྗོད་དོ། །ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདིའི་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བཏང་སྙོམས་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་བྲལ་ནས་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་སེམས་རང་གི་དང་གིས་རྣལ་དུ་འདུག་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ཀུན་ཏུ་སྐྱོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ལ་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་དེ། སེམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཚིག་འདི་སྙེད་ཅིག་ཅི་དགོས་སྙམ་པ་ལ། ཚིག་འདི་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ནི་སེམས་མི་མཉམ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སེམས་བྱིང་བའམ་རྒོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མི་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་མེད་དེ་ཐོ
Chinese
，這裡以顯示所有從心中產生的善法為例，如同信心等在此沒有直接顯示一樣，因為除了十一個從心中產生的善法之外，不可能有其他的善法產生。因此，剩下的就是捨，用謹慎等的詞語來表達。這就是說，如果屬於捨的十一個善法存在，那麼其中的十個已經以從「拉」開始的方式解釋過了，而捨在這裡用它自己的名字來表示。因此，這將會被解釋為它本身在這裡用謹慎等的詞語來表達。如果有人想知道什麼是謹慎，那麼就說謹慎是不謹慎的對治。為了闡明這一點，從無貪到精進都是謹慎，等等。也就是說，安住在無貪等之中，捨棄不善之法，成為不善之法的對治，修習善法，這些無貪等就被稱為謹慎。因此，這本身就是不謹慎的對治。就像這樣，它是從不謹慎中逆轉過來的，也就是說，說的是它的逆轉。為了顯示作用，就說「它就是」等等。它的作用就是圓滿完成所有世間和出世間的圓滿功德。如果有人想知道什麼是捨，就說捨就是心的平等性等等。也就是說，遠離沉沒和掉舉，心的平等性是什麼，不需要努力，心自然而然地安住在哪裡，對於沉沒和掉舉的對治，極度的喜悅和完全的厭倦，不去努力思維，心自然成就的狀態就是捨。如果有人想知道為什麼需要這麼多詞語，就說用這三個詞等等。因為它很容易理解，所以沒有解釋。如果有人想知道什麼是心的平等性，就說沉沒和掉舉就是心的不平等性等等。也就是說，當心沉沒或掉舉的時候，就叫做不平等。當沒有沉沒和掉舉的時候，
English
, here taking the example of showing all the virtuous dharmas arising from the mind, just as faith and so on are not directly shown here, because apart from the eleven virtuous dharmas arising from the mind, it is impossible for other virtuous dharmas to arise. Therefore, what remains is equanimity, expressed in terms of carefulness and so on. That is to say, if the eleven virtuous dharmas belonging to equanimity exist, then ten of them have already been explained in the manner starting from "ra," and equanimity is indicated here by its own name. Therefore, it will be explained that it itself is expressed here in terms of carefulness and so on. If someone wonders what carefulness is, it is said that carefulness is the antidote to carelessness. In order to clarify this, from non-attachment to diligence is carefulness, and so on. That is, abiding in non-attachment and so on, abandoning non-virtuous dharmas, becoming the antidote to non-virtuous dharmas, and cultivating virtuous dharmas, these non-attachments and so on are called carefulness. Therefore, this itself is the antidote to carelessness. In this way, it is the reversal from carelessness, that is, it speaks of its reversal. In order to show the function, it is said "it is" and so on. Its function is to completely accomplish all the perfect qualities of worldly and transworldly realms. If someone wonders what equanimity is, it is said that equanimity is the equality of mind and so on. That is, being free from sinking and excitement, what is the equality of mind, where the mind naturally abides without needing to strive, the antidote to sinking and excitement, extreme joy and complete weariness, not striving to think about them, the state where the mind is naturally accomplished is equanimity. If someone wonders why so many words are needed, it is said using these three words and so on. Because it is easy to understand, it is not explained. If someone wonders what the equality of mind is, it is said that sinking and excitement are the inequality of mind and so on. That is, when the mind becomes sinking or excited, it is called inequality. When there is no sinking and excitement,