Tibetan
ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་དེ། དེའི་ཡུལ་ནི་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་མོས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཡུལ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ ཚུན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འོག་མ་དང་མཚམས་སྦྱར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །དགེ་བ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དད་དང་ངོ་ཚ་ཁྲོ་ལ་ཡོད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་དག་གི་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་ཆོས་བཅུ་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །དད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཆེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཅན་ནམ་ཡོན་ཏན་ཅན་མ་ཡིན་པའང་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པའི་དད་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དད་པའི་རྣམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་ཐོབ་པར་བྱེད་དམ། སྐྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་པའོ། །དང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་དང་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྙོག་པ་དང་མི་མཐུན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་མའི་རྙོག་པ་མེད་པས། སེམས་དད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་རྙོག་པའི་སྒྲ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་བྱའོ། །འདིའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ སྨྲས་སོ། །འདི་ནི་འཇུག་པར་འདོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ཅིང༌། ནུས་པའི་དངོས་པོ་འདོད་པ་སྐྱེས་ནས་འཇུག་པ་ལ་འདུན་པར་བྱེད་དོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། །བདག་དང་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་པ་ལ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བྱས་ཀྱང་རུང་མ་བྱས་ཀྱང་རུང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེས་སེམས་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། །ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བཟློག་པའི་ལས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཁྲེལ་ཡོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པའོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་འདི་ནི་སྨད་པ་སྟེ། བདག་ལས་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད་པར་རིགས་ན་འཇིག་རྟེན་སྨད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མི་སྙན་པའི་འཇིགས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཛེམ་མོ། །སྨད་པ་ནི་བཤུང་བའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་སྙན་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དེ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །མ་ཆགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ཆགས་པའོ། །ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འཁོར་བ་དང༌། འཁོར་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སྨོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཆགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་དེའི་ཡོ་བྱད་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང༌། མི་ཕྱོགས་པ་དང་མི་ འདོད་པ་དང་མི་སྨོན་པ་ནི་མ་ཆགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་བའི་ཆོས་བྱམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཉིད་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཞེ་སྡང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གནོད་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང༌།
Chinese
当对真实存在的事物生起欲望等时，彼时没有等持，因为它的对境是需要观察的事物。何时对不确定的事物生起欲望等时，彼时没有胜解，因为它的对境是确定的事物。因此，如果说它们不是互相差别而生起，那又如何呢？为了显示与下文的衔接，说了“分别确定的都已说完了”等，因为容易理解所以没有解释。为了显示善法，说了“信和惭、忿怒中存在”等。为了显示这些的数量，说了“它们是十一种法”等，因为容易理解所以没有解释。为了显示信的自性，说了“彼信者”等，即对于善与不善的业，以及想要和不想要的果，以及痛苦等的谛，以及圆满正等觉等的三宝，凡是信任、清净和想要，那就是信。如此，信有三种形态。为了显示信任等的对境的差别，说了“事物是有功德的吗”等，无论是具有功德还是不具有功德，凡是存在的事物，对于它存在本身具有信任的形态的信，以及存在的事物具有功德的，对于它具有信的形态，以及存在的事物能够获得功德，或者能够产生功德的，对于它具有想要的形态。为了显示清净的自性，说了“心清净”等。如此，清净与心的污浊不相符，因此，如果与它相似地存在，就没有烦恼和近烦恼的垢染的污浊，心依靠信而变得清净。因此称为心清净。心的污浊之声是指烦恼的习气。为了显示此的作用，说了“它是作为欲望所依的作用者”。这是想要进入的…
English
When desire and so on arise for a real object, then there is no samadhi, because its object is something to be examined. When desire and so on arise for an uncertain object, then there is no aspiration, because its object is a certain object. Therefore, how can it be said that they arise without being mutually different? In order to show the connection with the following, it is said that "the specifically determined have all been explained," etc., because it is easy to understand, it is not explained. In order to show the virtues, it is said that "faith and shame exist in anger," etc. In order to show the number of these, it is said that "they are eleven dharmas," etc., because it is easy to understand, it is not explained. In order to show the nature of faith, it is said that "that faith is," etc., that is, for virtuous and non-virtuous actions, and for desirable and undesirable results, and for the truths of suffering, etc., and for the Three Jewels such as the fully enlightened Buddha, whatever is trust, purity, and desire, that is faith. Thus, faith has three aspects. In order to show the difference in the objects of trust, etc., it is said that "is the object virtuous?" etc., whether it is virtuous or not, whatever exists, for that which exists itself, there is faith in the form of trust, and for that which exists and has virtues, there is faith in the form of faith, and for that which exists and can obtain virtues, or can produce virtues, there is desire in the form of desire. In order to show the nature of purity, it is said that "the mind is pure," etc. Thus, purity is incompatible with the defilement of the mind, therefore, if it exists similarly to it, there is no defilement of the stains of afflictions and near afflictions, and the mind becomes pure relying on faith. Therefore, it is called mind purity. The sound of mind defilement refers to the habitual tendencies of afflictions. In order to show its function, it is said that "it is the functioner that serves as the basis for desire." This is wanting to enter...
Chinese
是生起的业。像这样深信，生起想要得到能力之物的欲望，并想要进入其中。为了显示知惭的自性，说了“知惭是”等。依赖于自己和法，凡是生起对罪过的畏惧，那叫做知惭。如果想知道罪过是什么样的，说了“圣者们呵责”等。像这样，圣者们呵责和不想要的异熟，因此罪恶本身就叫做罪过。做了也好，没做也好，凡是罪过使内心沮丧的生起，那就是执取，那本身就叫做知惭。为了显示这个的作用，说了“这是”等，意思是说，具有阻止恶行的作用。为了显示有愧的自性，说了“有愧是”等。依赖于世间，凡是对罪过的畏惧，那就是有愧。像这样，世间上这是呵责，如果我做了这样的事情，世间会呵责，因此因为不好的恐惧而畏惧罪过。呵责是贬低。非偈颂是说不好的声音。为了显示作用，也说了“这也是”等，那个意义只是语助词而已。说了“无贪是”等，凡是成为贪执的对治的法，那就是无贪。如果想知道贪执是什么，说了“贪执是”等，凡是对轮回和轮回的资具的贪执和希求，那就是贪执。它的对治就是无贪。因此，对于轮回和它的资具，大象和马等没有贪执，不偏袒，不想要，不希求，这就显示了无贪。为了显示无嗔，说了“无嗔是”等，凡是成为嗔恨的对治的法，慈爱的自性就是无嗔。如果想知道嗔恨本身是什么，说了“嗔恨是”等，对于损害的众生等。
English
It is the action of arising. Having such faith, the desire to obtain the object of power arises, and one desires to enter into it. In order to show the nature of knowing shame, it is said, "Knowing shame is," and so on. Relying on oneself and the Dharma, whatever arises as a fear of wrongdoing is called knowing shame. If one wants to know what kind of wrongdoing it is, it is said, "The noble ones reproach," and so on. Like this, the noble ones reproach and the undesirable ripening, therefore sin itself is called wrongdoing. Whether done or not done, whatever wrongdoing causes the mind to be discouraged, that is grasping, and that itself is called knowing shame. In order to show this function, it is said, "This is," and so on, meaning that it has the function of preventing evil deeds. In order to show the nature of having shame, it is said, "Having shame is," and so on. Relying on the world, whatever is fear of wrongdoing is having shame. Like this, in the world, this is reproach, if I do such a thing, the world will reproach, therefore one fears wrongdoing because of the fear of unpleasantness. Reproach is belittling. Non-verse is speaking in an unpleasant voice. In order to show the function, it is also said, "This also," and so on, that meaning is just a particle. It is said, "Non-attachment is," and so on, whatever Dharma becomes the antidote to attachment, that is non-attachment. If one wants to know what attachment is, it is said, "Attachment is," and so on, whatever is attachment and desire for samsara and the resources of samsara, that is attachment. Its antidote is non-attachment. Therefore, there is no attachment to samsara and its resources, elephants and horses, etc., not partial, not wanting, not desiring, this shows non-attachment. In order to show non-hatred, it is said, "Non-hatred is," and so on, whatever Dharma becomes the antidote to hatred, the nature of loving-kindness is non-hatred. If one wants to know what hatred itself is, it is said, "Hatred is," and so on, towards beings who harm, etc.
Tibetan
སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དུག་དང༌། ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་བལྟའོ། །ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དེ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །གཏི་མུག་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་གཏི་མུག་མེད་པའོ། །གཏི་མུག་ཉིད་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གཏི་མུག་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ལས་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་གོ །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས། བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལས་སྟོན་ཏེ། དོན་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དགེ་བའི་ལས་ལ་སེམས་སྤྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་གྱི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལས་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལས་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་སྨད་པའི་ཕྱིར། ལེ་ལོ་ཉིད་ཡིན་གྱི། བརྩོན་འགྲུས་མ་ཡིན་ནོ། །སྨད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ལེ་ལོ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེ་ལོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྙོམ་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །གནས་ངན་ལེན་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་པ་ལ། གནས་ངན་ལེན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་གནས་ངན་ལེན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ་དེ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ན
Chinese
痛苦以及痛苦之因毒药和荆棘等，凡是对这些感到厌烦的心情就是嗔恨。没有嗔恨就是嗔恨的对治，因此要将众生和痛苦以及痛苦之因视为完全不感到厌烦的自性。为了指示作用，说了“此亦”等，意义只是语助词。为了显示没有愚痴，说了“没有愚痴是”等，成为愚痴的对治，如实通达的自性之法，那就是此处所说的没有愚痴。如果想知道愚痴本身是什么，说了“愚痴是业和果”等，凡是不了解业等的就是愚痴。没有愚痴是它的对治，因此应当视为通达真谛的自性。说了“此亦”等是为了指示作用，意义只是语助词。为了显示精进的自性，说了“精进是”等。成为懈怠的对治，对善业生起欢喜之心就是精进。然而，对烦恼之业生起欢喜心不是精进，因为对烦恼之业生起欢喜心是应受呵责的，所以是懈怠，不是精进。因为执着于应受呵责的事物，所以那也是懈怠。因此，懈怠有两种，即懒惰的自性和对烦恼生起欢喜心。为了指示作用，说了“此乃”等，此乃是使善的一面完全圆满和成办。如果想知道什么是堪能性，说了“堪能性是”等，成为不调柔的对治，身心堪能就是堪能性。如果想知道不调柔是什么样的，说了“不调柔是”等，身心不调柔就叫做不调柔。或者，一切烦恼之法的种子就是不调柔。如果想知道为什么，说了“如果没有它”等，例如一切
English
Anguish and the cause of anguish, such as poison and thorns, whatever mind is tormented by these is hatred. The absence of hatred is the antidote to hatred, therefore, one should regard sentient beings and anguish and the cause of anguish as being of a nature free from all torment. In order to indicate the function, it is said, "This also," etc., the meaning of which is merely a verbal particle. In order to show the absence of delusion, it is said, "The absence of delusion is," etc., that which is the antidote to delusion, the dharma of the nature of understanding things as they are, that here is the absence of delusion. If one wonders what delusion itself is, it is said, "Delusion is karma and fruit," etc., whatever does not understand karma, etc., that is delusion. The absence of delusion is its antidote, therefore, one should regard it as the nature of understanding truth, etc. By saying, "This also," etc., the function is indicated, the meaning of which is merely a verbal particle. In order to show the nature of diligence, it is said, "Diligence is," etc. That which is the antidote to laziness, joy in virtuous action, that is diligence. However, joy in afflicted action is not diligence, because joy in afflicted action is blameworthy, therefore, it is laziness, not diligence. Because of attachment to blameworthy things, that also is laziness. Therefore, there are two kinds of laziness, namely, the characteristic of idleness and joy in affliction. In order to indicate the function, it is said, "This is," etc., this is what completely perfects and accomplishes the side of virtue. If one wonders what pliancy is, it is said, "Pliancy is," etc., that which is the antidote to inflexibility, the pliancy of body and mind, that is pliancy. If one wonders what inflexibility is like, it is said, "Inflexibility is," etc., the inflexibility of body and mind is called inflexibility. Or, the seed of all afflicted dharmas is inflexibility. If one wonders why, it is said, "If it is not there," etc., for example, all