Tibetan
ས་པ་ལྔ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པའོ་ཞེས་མདོར་བྱས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་ཞེས་བྱ་སྙམ་པ་ལ། བྱེ་བྲག་ཅན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་བྱེ་བྲག་ཅན་ལ་ངེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་ཡུལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། བསམ་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདུན་པའོ། །བསམ་པ་སྨོས་པས་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མ་བསམས་པ་ལ་འདུན་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །བསམས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །འདུན་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདུན་པ་དང་འདོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདིའི་ལས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མོས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། མོས་པ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཚད་མས་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མོས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་མདོར་བྱས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ངེས་པ་སྨོས་སྙམ་པ་ལ། ངེས་པ་སྨོས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། རིགས་པའམ་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའམ་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གིས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཅན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདིའི་ལས་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཇི་ལྟར་འདིའི་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མོས་པ་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ།
Chinese
总而言之，五者是确定性的。为什么说它们是确定性的呢？因为说了“对于具有差别者”等等。就像这样，它们对于具有差别者是确定的，因此称为确定性的。就像这样，它们的对境仅仅是具有差别者，而不是一切。有人会问，什么是“欲”？对此，说了“欲就是”等等，即对于所思之事物，任何的希求就是欲。提到“思”，是为了明确地指出对境，就像没有思虑就不会产生欲。有人会问，什么样的思虑？对此，说了“见”等等，因为容易理解，所以没有解释。为了说明欲的其他名称，说了“对此，见”等等，任何提到见、闻等等的，就是欲和希求。为了说明它的作用，说了“那就是发起精进”等等，它的作用就是接近发起精进之因的事物，这是总结性的说法。有人会问，什么是“信”？对此，说了“信就是对于确定的事物”等等，总而言之，对于通过量已经完全见到的事物，任何的信任就是信。有人会问，为什么提到“确定”？对此，说了“提到确定”等等， 因为容易理解，所以没有解释。有人会问，这个“确定”是怎样的？对此，说了“通过理智或可信的教证”等等，任何通过现量、比量或可信的教证，已经毫无疑问地认定的事物，就是确定。对于任何事物，以无常等等的方式确定的那个事物的状态，心就安住在那个事物上，并且确定地认为“这就是那样，而不是其他”，任何的这种执取就是信。为了说明它的作用，说了“那就是不被夺走的自性”等等，它的作用就是不被已成立的宗派所夺走，这是总结性的说法。如果问，这怎么会是它的作用呢？因此，说了“珍视信”等等。
English
In short, the five are definitive. Why are they said to be definitive? Because it says "for the differentiated" and so on. Like this, they are definitive for the differentiated, therefore they are called definitive. Like this, their object is only the differentiated, not everything. Someone might ask, what is "desire"? To this, it says "desire is" and so on, that is, for the object of thought, any wish is desire. Mentioning "thought" is to clearly point out the object, just as desire does not arise without thought. Someone might ask, what kind of thought? To this, it says "seeing" and so on, because it is easy to understand, so it is not explained. In order to explain other names for desire, it says "to this, seeing" and so on, anything mentioned as seeing, hearing, etc., is desire and wanting. In order to explain its function, it says "that is initiating diligence" and so on, its function is to approach the cause of initiating diligence, this is a summary statement. Someone might ask, what is "faith"? To this, it says "faith is for the definitive object" and so on, in short, for the object that has been completely seen through valid cognition, any trust is faith. Someone might ask, why mention "definitive"? To this, it says "mentioning definitive" and so on, because it is easy to understand, so it is not explained. Someone might ask, what is this "definitive" like? To this, it says "through reason or credible testimony" and so on, any object that has been undoubtedly ascertained through direct perception, inference, or credible testimony, is definitive. For any object, the state of that object that is definitive in the manner of impermanence, etc., the mind abides on that object, and definitely thinks "this is so, and not otherwise", any such grasping is faith. In order to explain its function, it says "that is the nature of not being taken away" and so on, its function is not being taken away by the established tenet, this is a summary statement. If asked, how is this its function? Therefore, it says "cherishing faith" and so on.
Tibetan
འདི་ལྟར་མོས་པ་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཕྲོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལས་ཅན་ནོ། །དྲན་པ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དྲན་པ་ནི་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །སྔོན་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་ལས་སེམས་མི་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲན་པའོ། །འདྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་པ་ལ། །འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྔོན་མྱོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་མ་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པ་སྔོན་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བརྗེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་མ་བརྗེད་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྔོན་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དྲན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ དེ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །རང་གི་དོན་ལ་དངོས་པོའི་རྐྱེན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །འདིའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདིའི་ལས་ནི་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དམིགས་པ་གཞན་ནམ་རྣམ་པ་གཞན་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའི་ལས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དཔྱད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་སྙམ་པ་ལ། །བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོན་ཏན་དུའམ་ཉེས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དུའམ་ཉེས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ནི་ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཡོན་ཏན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉེས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་གཅི
Chinese
像这样珍视信奉，外道的反驳者们也不能夺走自己的宗义，因此它是有作用的。如果想知道什么是忆念，那么忆念就是不忘失曾经熟悉的事物等等。对于先前体验过的事物，心不退失，以及显现出来，那就是忆念。如果想知道什么是熟悉的事物，那么熟悉的事物就是先前体验过的，这是容易理解的，所以没有解释。如果想知道为什么忆念被称为不忘失，那么就像执持所缘等等。像这样，执持所缘先前发生过，不被耗尽的原因就是忆念，因此被称为不忘失。因此，因为是不忘失的原因，所以显示为不忘失。为了显示忆念的自性，说了先前执取的事物等等。对于先前执取的事物，忆念也会使所缘的行相忆念起来，那就是忆念本身。为了说明自义的事物之缘起，说了忆念唯一等等，这是容易理解的，所以没有解释。为了说明忆念的作用，说了它是等等。忆念的作用是不从所缘散乱，像这样，当心显现于所缘时，心不会散乱到其他的所缘或者其他的行相上。因此，忆念被称为具有不散乱的作用。如果想知道什么是等持，那么说了等持是对于所考察的事物等等。对于应该考察的事物，心一缘性就是等持。如果想知道为什么称为考察，那么说了考察的事物就是应该考察其功德或者过失。对于灭谛和道谛，应该考察寂静和殊胜等等的行相作为功德。对于苦谛和集谛，应该考察无常等等的行相作为过失。对于这些，所缘唯一
English
In this way, cherishing faith, the opponents of external paths cannot take away one's own tenets, therefore it is effective. If you want to know what mindfulness is, then mindfulness is not forgetting familiar things, and so on. For things previously experienced, the mind does not diminish, and what manifests, that is mindfulness. If you want to know what a familiar thing is like, then a familiar thing is what has been previously experienced, which is easy to understand, so it is not explained. If you want to know why mindfulness is called non-forgetting, then it is like holding onto the object of focus, and so on. Like this, holding onto the object of focus has previously occurred, the reason for not being exhausted is mindfulness, therefore it is called non-forgetting. Therefore, because it is the cause of non-forgetting, it is shown as non-forgetting. In order to show the self-nature of recollection, it is said that things previously grasped, and so on. For things previously grasped, recollection also makes the aspect of the object of focus remembered, that is recollection itself. In order to explain the condition of things for one's own purpose, it is said that recollection is unique, and so on, which is easy to understand, so it is not explained. In order to explain the function of this, it is said that it is, and so on. The function of this is not to be distracted from the object of focus, like this, when the mind manifests on the object of focus, the mind will not be distracted to other objects of focus or other aspects. Therefore, mindfulness is called having the function of non-distraction. If you want to know what samadhi is, then it is said that samadhi is for the object of investigation, and so on. For the object that should be investigated, the one-pointedness of mind is samadhi. If you want to know why it is called investigation, then it is said that the object of investigation is what should be investigated for its merits or faults. For the truth of cessation and the truth of the path, one should investigate the aspects of peace and excellence, and so on, as merits. For the truth of suffering and the truth of origin, one should investigate the aspects of impermanence, and so on, as faults. For these, the object of focus is unique.