Tibetan
ར་དེས་ཡུལ་སིམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། གདུང་བར་བྱེད་པ་དང་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ལས་དབེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ལ་བཤད་པ་གཞན་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདི་ལྟར་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདིས་མྱོང་བར་བྱེད་པས་དེ་བས་ན་མྱོང་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ལས་གང་གིས་ན་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བདེ་བ་མྱོང་བ་ནི་ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ལས་དགེ་མི་དགེ་གཉི་གའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཆུང་བ་ལ་སྟེ། གང་དག་ལས་དགེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆུང་བ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་གཞུང་ལྟར་ན་གཉིས་ཀའི་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་བཤད་དོ། །ད་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བཏང་སྙོམས་ཉིད་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་ལས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་འདོགས་པར་ བྱེད་དོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བདེ་བ་མྱོང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཚོར་བ་གང་བྱུང་ན་བྲལ་བར་མངོན་དུ་འདོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་འདི་དང་ནམ་ཡང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། གང་འགགས་ན་འཕྲད་པར་མངོན་དུ་འདོད་པ་སྐྱེ་སྟེ། བདག་གི་འདིའི་ཡང་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་མྱོང་བ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་བྱུང་ངམ་འགགས་ཀྱང་རུང༌། འབྲལ་བ་དང་འཕྲད་པར་མངོན་དུ་འདོད་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞི་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ
Chinese
而且，它使境寂静，使之受苦，并且显现出远离这两种状态的自性。因此，它因乐等差别而转变为三种状态。为了对这本身进行其他的解释，所以说了“这样想”等等。有些人这样认为：善业和非善业的果报成熟，由此感受，因此认为是感受。为了说明什么业产生什么果报，所以说了“其中，感受乐是善业的果报成熟”等等。善业和非善业两者，在这里是指微小的。对于那些认为仅仅是微小的善业成熟时，既不是痛苦也不是乐的人来说，按照他们的宗义，就不应该说“两者”。其余的因为容易理解，所以没有解释。这样，就解释了这三种感受的业的成熟。现在为了特别地显示，所以说了“这即是阿赖耶识”等等。像这样，从阿赖耶识本身产生善业和非善业的成熟。因此，在真实的意义上，与阿赖耶识相应而存在的舍受，就是善业和非善业的果报成熟。乐和苦是从善业和非善业的成熟中产生的，因此称为成熟。为了显示乐等的自性，所以说了“其中，感受乐是”等等。无论什么感受产生，都不会想要与之分离，心想：愿我永远不要与此分离。无论什么感受灭去，都会产生想要与之相遇的想法，心想：愿我再次生起此感受，这样的体验就叫做乐。与此相反的，就应该理解为感受痛苦。无论产生还是灭去，都不会产生想要分离或相遇的想法，那就是既不是痛苦也不是乐的感受。为了显示第四种心所，所以说了“想是执取境的相状”。
English
Moreover, it pacifies the object, causes suffering, and manifests its own nature, which is devoid of both states. Therefore, it transforms into three states due to differences such as pleasure. In order to provide another explanation for this itself, it is said, "Thinking thus," and so on. Some people think that the ripening of the fruits of virtuous and non-virtuous actions is experienced through this, therefore it is considered experience. In order to explain what action produces what result, it is said, "Among them, experiencing pleasure is the ripening of the fruits of virtuous actions," and so on. The term "both virtuous and non-virtuous actions" here refers to the minor ones. For those who believe that when only minor virtuous actions ripen, it is neither suffering nor pleasure, according to their doctrine, one should not say "both." The rest is not explained because it is easy to understand. Thus, the ripening of the actions of these three feelings is explained. Now, in order to specifically show, it is said, "This is the Alaya-vijñana itself," and so on. Like this, the ripening of virtuous and non-virtuous actions arises from the Alaya-vijñana itself. Therefore, in the true sense, the equanimity that exists in accordance with the Alaya-vijñana is the ripening of the fruits of virtuous and non-virtuous actions. Pleasure and pain arise from the ripening of virtuous and non-virtuous actions, therefore they are called ripening. In order to show the nature of pleasure, etc., it is said, "Among them, experiencing pleasure is," and so on. Whatever feeling arises, one does not want to be separated from it, thinking, "May I never be separated from this." Whatever feeling ceases, the thought of wanting to meet it arises, thinking, "May this feeling arise again for me," such an experience is called pleasure. The opposite of this should be understood as experiencing suffering. Whether it arises or ceases, if the thought of wanting to separate or meet does not arise, that is the feeling that is neither suffering nor pleasure. In order to show the fourth mental factor, it is said, "Perception is grasping the characteristics of the object."
Tibetan
ས་སོ། །དེ་ཉིད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་ནི་དམིགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དམིགས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྒྲར་བསྟན་ཏོ། །ཡུལ་དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་མཚན་མའི་སྒྲར་བསྟན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བྱེད་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་དེ་སེར་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ལ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་གང་གིས་འཛིན་པ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྔ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་པ་ནི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སེམས་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པའོ། །གཡོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱོད་པ་དང༌། བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དཔེར་ན་ཁབ་ལོང་གི་དབང་གིས་ལྕགས་གཡོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཡོད་ན་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཡོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་སེམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགུལ་བའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ དབང་གིས་ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་སེམས་ཀྱི་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་དེ་སེམས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཚོར་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གསུང་རབ་ལས་ནི་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་འབྱུང་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱིར་བཤད། དེ་བས་ན་དེ་ལ་ཚོར་བ་གང་ཡིན་པ་ཡང་མི་ཤེས། དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་རབ་ལས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གང་འདུ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མི་ཤེས་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ་དེ་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་འབའ་ཞིག་སྟེ། བདེ་བ་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར
Chinese
地等。为了遣除那个，说了“境是所缘”等。所缘是指境的词语。那个境的差别是指相的词语。青色和黄色等，是安立所缘的能作者，那个是因的同义词。这是青色本身，不是黄色，像这样对相进行分别，那个是对那个执为相。那就是这样说，安立青色和黄色等的因，由什么执持，那就是受。为了显示第五个心所，说了“作意是心现前造作”等。对心现前造作的自性之法，动摇心的体性是什么，那就是作意。现前造作是指作者。动摇是指运转和作者之间。为了从果的角度显示这个的自性，说了“如果有什么”等。譬如，由于磁铁的力量，铁会动摇，同样，如果有什么，心会对所缘动摇，那就是作意。动摇是指摇动。那就是这样说，由于什么 的力量，对境生起执持的心之作用，那就是作意。为了与偈颂结合，说了“感受是三种”等。经部中说感受生起三种，为什么对阿赖耶识总说？因此，对那个，什么感受也不知道。同样，经部中说善等差别之法生起四种，对阿赖耶识什么会包含也不知道，因此，对那个，感受是舍等，说了等。对那个是指阿赖耶识等，说了等，那个容易理解所以没说。阿赖耶识那个，感受唯是舍，没有乐，也没有苦。为什么呢？说了“因为那两者的所缘和行相完全断绝”。像这样
English
Earth, etc. In order to eliminate that, it is said, "The object is the object of focus," and so on. The object of focus is indicated by the word 'object'. The distinction of that object is indicated by the word 'characteristic'. Blue and yellow, etc., are the agents that establish the object of focus, and that is synonymous with 'cause'. This is blue itself, not yellow, and such discrimination of characteristics is to grasp that as a characteristic. That is to say, what grasps the cause that establishes blue and yellow, etc., is feeling. In order to show the fifth mental factor, it is said, "Attention is the mind's manifest action," and so on. The nature of the dharma that manifestly acts on the mind, what is the nature of moving the mind, that is attention. Manifest action means the agent. Moving means between turning and the agent. In order to show its own nature from the perspective of the result, it is said, "If there is something," and so on. For example, just as iron moves due to the power of a magnet, similarly, if there is something, the mind will move towards the object of focus, that is attention. Moving means shaking. That is to say, by what power does the mind's action of grasping the object arise, that is attention. In order to combine with the verses, it is said, "Feeling is of three kinds," and so on. In the scriptures, it is said that three kinds of feeling arise, why is it generally said about the Alaya consciousness? Therefore, one does not know what feeling is for that. Similarly, in the scriptures, it is said that four kinds of differentiated dharmas such as virtue arise, one does not know what will be included in the Alaya consciousness, therefore, for that, feeling is equanimity, etc., it is said, etc. 'For that' refers to the Alaya consciousness, etc., it is said, etc., that is easy to understand so it is not said. For that Alaya consciousness, feeling is only equanimity, there is no pleasure, and no suffering. Why is that? It is said, "Because the object of focus and aspect of those two are completely cut off." Like this.