Tibetan
སྲིད་པས། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པར་སྣང་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བ་སྣོད་དུ་སྣང་བ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་དང་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ་།ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དང༌། གནས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དང༌། མིང་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་བག་ཆགས་གང་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་བརྗོད་དོ། །གནས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གནས་ནི་ལུས་ལ་བྱའོ། །མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་ པོ་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །དམིགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་ནས་མི་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་གང་བཤད་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ལེན་པ་མི་རིགས་པ་དང༌། གནས་སུ་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིགས་པར་འདོད་དོ། །འགྲེལ་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི་ཚིག་སྡུད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བས། ཚིག་སྡུད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིགས་པ་དང༌། གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིགས་པ་ཡོད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལེན་པ་དང་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིགས་པར་འདོད་དོ། །གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། གནས་སུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ལེན་པ་དེ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེན་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆག
Chinese
彼问：“为何？”答曰：为立宗者显示理故。如是说：‘阿赖耶识者。’如是等等。如是阿赖耶识者，显现内之近取，外之相亦不甚明，显现为器，有相二种。识者，于显现与相之间。若问内之近取为何？答曰：于彼内之近取者，如是等等。于遍计所执自性现行之习气，及有处之根身，及名，此乃内之近取。于遍计所执自性诸法现行者，彼所生之习气即是所说。有处者，处乃指身。名者，谓受等四蕴。说所缘自性后，为显不明之理故，说：‘以彼所缘极微细故。’彼所说之二种所缘极微细故，彼阿赖耶识不应是取者，亦不应是处之识。释中之词，以词之总摄先，则能通达义，为显词之总摄故说：于何阿赖耶识有不应是近取之识，及不应是处之识，彼阿赖耶识应是不应是取者与处之识。处之识者，于处之相，及显现为处之间。若问取者为何？答曰：取者乃是能取者。如是等等。凡所显之内之近取者，彼即是说为取之语。是为总结之语。为显彼故，亦说：于我等分别之习气等等。凡由我等分别所生之习气，及于色等诸法分别者所生之习气。
English
He asked, "Why?" The answer is: To show the reason for establishing the doctrine. It is said, "The Alaya-consciousness is." Thus and so on. Thus, the Alaya-consciousness appears as the inner close-taking, and the outer appearance is also not very clear, appearing as a container, having two aspects. The term 'consciousness' is between appearance and aspect. If one asks, 'What is the inner close-taking?' The answer is: 'In that inner close-taking,' thus and so on. Whatever habit is manifest in the nature of the completely imputed, and whatever is the body of the sense faculty with a location, and the name, this is the inner close-taking. Whatever is manifest in the natures of the completely imputed, the habit generated by that is what is spoken of. 'With a location' means the location refers to the body. 'Name' refers to the four aggregates, such as feeling. After explaining the self-nature of the object, to show the reason for its obscurity, it is said, 'Because its object is extremely subtle.' Because the two kinds of objects that were explained are extremely subtle, that Alaya-consciousness should not be a taker, nor should it be a consciousness of a location. The words in the commentary, by putting the summary of the words first, one can understand the meaning. To show the summary of the words, it is said: In what Alaya-consciousness is there a consciousness that should not be a close-taking, and a consciousness that should not be a location, that Alaya-consciousness should be a consciousness that should not be a taker and a location. The consciousness of a location is between the aspect of a location and appearing as a location. If one asks, 'What is the taker?' The answer is: 'The taker is the one who takes.' Thus and so on. Whatever inner close-taking is shown, that is what is said to be the word 'taker.' This is the concluding word. To show that, it is also said: 'The habit of discriminating about self, etc.' Whatever habit is generated by discriminating about self, etc., and the habit generated by those who discriminate about forms, etc.
Tibetan
ས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་དེ་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་བག་ཆགས་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲས་བུ་ལེན་པས་དེའི་ཕྱིར་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་དེ་ནི་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཚིག་གི་དོན་འདི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་འབྲས་བུ་ལེན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་བག་ཆགས་ལ་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལེན་པ་བཤད་ནས་ ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལེན་པ་མི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་འདི་ལ་འདིའོ་ཞེས་ཚོར་བའི་རྣམ་པར་མི་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ལེན་པ་ཞེས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདི་ལ་འདིའོ་ཞེས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་རྣམ་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་བས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལེན་པ་མི་རིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལེན་པ་གཉིས་པའི་དོན་ལེན་པ་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པས་ལེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པས་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གནས་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ལུས་ཉིད་གནས་སུ་བསྟན་ཏོ། །གནས་དེ་ཡང་གནས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོའི་གཟུགས་དང་མིང་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་དག་ནི་གནས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གནས་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གནས་དེའི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པས་ལེན་པའོ། །ལེན་པ་ནི་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་སྒྲར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །དེ་ལས་ཚིག་གི་དོན་འདི་འབྱུང་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པས་ལེན་ཏེ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང་འབྱུང་བའོ། །ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་གཉི་ག་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་མིང་དང་གཟུགས་གཉི་ག་གྲུབ
Chinese
凡是能生长的，就叫做“取”。为什么说习气是“取”呢？因为“因为有它”等等这样说。像这样，因为有这样的习气，所以阿赖耶识能生起对“我”等的分别，以及对色等的法尘的分别，因为取果，所以对“我”等生起分别，以及对色等法尘生起分别，那些习气就叫做“取”。由此产生词的意义，即：如果它存在，就能取如前所说的果，因此习气叫做“取”。 说了“取”之后，为了说明为什么阿赖耶识不应是“取”，所以说了“它不应是觉知的形式，即‘这是这个’”等等。凡是所说的“取”，阿赖耶识不应是能各自以自己的智慧觉知“这是这个”的形式。因此，阿赖耶识不应是“取”。为了将第二个“取”的意义与“取”相联系，又说了“或者，因为近取，所以是取”。“处”也因为近取，所以是“取”。如果想知道“处”是什么，就说了“处是身”。身本身被显示为“处”。那个“处”也应被理解为与处相关的根的色和名。因此，五蕴被显示为“处”。如果想知道如何是“处取”，所以说了“因此，凡是近取，就是近行”等等。那个“处”的“取”就是近行，它与成就和安乐是一体的，所以是“取”。“取”被显示为“近行”的同义词，像这样，近取、近行和生起属于同类。由此产生词的意义，即：五蕴与成就和安乐是一体的，所以是取，即近行和生起。为了说明欲界和色界的处近取是不同的，所以说了“在欲界和色界，两者都是取”等等。在欲界和色界，名和色两者都成
English
Whatever can grow is called "taking." Why is habit called "taking"? Because it says, "Because it exists," and so on. Like this, because there are such habits, the Alaya consciousness can generate discriminations about "I" and so on, as well as discriminations about forms and other dharmas. Because it takes the result, it generates discriminations about "I" and so on, as well as discriminations about forms and other dharmas. Those habits are called "taking." From this arises the meaning of the word: if it exists, it can take the result as previously stated, therefore habit is called "taking." After explaining "taking," in order to explain why Alaya consciousness should not be "taking," it says, "It should not be a form of awareness, that is, 'this is this,'" and so on. Whatever is said to be "taking," Alaya consciousness should not be in the form of being able to individually perceive "this is this" with its own wisdom. Therefore, Alaya consciousness should not be "taking." In order to relate the meaning of the second "taking" to "taking," it is also said, "Or, because of close taking, it is taking." "Place" is also "taking" because of close taking. If you want to know what "place" is, it says, "Place is the body." The body itself is shown as the "place." That "place" should also be understood as the form and name of the root related to the place. Therefore, the five aggregates are shown as the "place." If you want to know how it is "place taking," it says, "Therefore, whatever is close taking is close going," and so on. The "taking" of that "place" is close going, it is one with accomplishment and happiness, therefore it is "taking." "Taking" is shown as a synonym for "close going," like this, close taking, close going, and arising belong to the same category. From this arises the meaning of the word: the five aggregates are one with accomplishment and happiness, therefore it is taking, that is, close going and arising. In order to explain that the close taking of the place in the desire realm and the form realm are different, it says, "In the desire realm and the form realm, both are taking," and so on. In the desire realm and the form realm, both name and form are accom