Tibetan
་གཞི་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རོ་ཆུང་བ་ཉིད་དང༌། ཉེས་དམིགས་མང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པར་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་ཆེས་ལྷག་པ་དང༌། ཆེས་གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྷ་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེས་ལྷག་པ་ཡིན་ལ། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཆེས་གྱ་ནོམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གཏམ་འདིའི་ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏམ་དུས་སྔར་བྱས་པ་འདིའི་ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སེམས་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རངས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་བདེ་བའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ནི་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་མོ། །སེམས་དེའི་ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ནི་སེམས་དགའ་བ་དང༌། སེམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་སེམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་རིམ་པས་སོ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ། རྒྱུ་ཡིན་པས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའོ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་བའི་ རྒྱུའི་རིམ་པས་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་རིམ་པས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་དགའ་བས་དགའ་བ་སྐྱེའོ། །ཡིད་དགའ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ན་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །བདེ་ན་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཀུན་དུ་མཁྱེན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལ་གཉི་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཏམ་དུ་སྔར་བྱ་བས་རྒྱུད་སྣོད་དུ་བྱས་པ་ན་སེམས་རངས་པ་དང༌། ཉམས་བདེ་བར་གྱུར་པ་ལ་རིགས་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒྱུད་ལ་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་ནས་ཡོད་པ་གཏམ་དུ་སྔར་བྱ་བའི་ཚེ་ནས་རིགས་ཁོ་ནར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་མ་སྨོས་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་སྨོས་ཀྱི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་སྨོས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་ཕུལ་ཅན་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་རིགས་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཉིད་ག་ལ་ལྟོས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་ཕུལ་ཅན་གྱི་གཏམ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པའི་གཏམ་ནི་ཡང་དག་ཕུལ་ཅན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་ངན་འགྲོ་དང་འཁོར་བ་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ངན་འགྲོ་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངན་འགྲོ་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་འབྱུང་བ་པའི་སྲེད་པ་བཞིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡང་སྲིད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།རྣམ་པར་བཤད་པ་རིགས་པའི་བཤད་པ། བམ་པོ་བཅུ་པ། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །གང་དག་མེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་མ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་གི་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ལ་ཡང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་གཟུགས་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་འབྱུང་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡིད་བྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་བྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ
Chinese
根本是应当了知对于诸欲，是滋味小并且过患众多。圣者，即特别地最为殊胜和最为丰饶，因为对于彼者，是天物的自性，仅仅由此最为殊胜，并且颜色等圆满，是最为丰饶的。说是此语的利益完全显示，是说此语之前所作的利益完全显示之结尾语。次第地心喜悦，是悦豫的解说，心无障碍，是安乐的解说。那是因为什么呢？因为具有极度的安乐，并且不具有五盖，是次第的。五盖是对于欲的贪欲、害心、昏沉、睡眠、掉举、后悔和怀疑。说是彼心的利益完全显示，是心喜悦和心无障碍的利益完全显示之结尾语。其中，仅仅由心喜悦，就是具有福分的，如何呢？由喜悦等原因的次第。仅仅喜悦等的原因，因为是原因，所以是喜悦等的原因。由喜悦等的原因的次第，是由喜悦等的原因的次第。如何呢？由极喜生起喜悦。心喜悦则变得极为调柔。身体极为调柔则感受安乐。安乐则心入定。心入定则如实了知。心无障碍，是已经广说的。说是成为一切遍知，就是具有一切遍知。另外，在广说中，其他名称，仅仅由具有福分，应当了知是完全显示种姓圆满。仅仅由能力，应当了知是完全显示成熟圆满，为什么呢？因为那时对于彼者，二者都是圆满的。如此，以先作语，使相续成为法器时，对于心悦豫和变得安乐者，种姓和完全
English
The basis is that one should know that with regard to all desires, the taste is small and the faults are many. The noble ones, that is, especially the most excellent and the most abundant, because for them, it is the nature of divine substances, and merely by this it is the most excellent, and the colors and so on are perfect, and they are the most abundant. Saying that the benefit of this speech is fully shown is the concluding words saying that the benefit of this speech previously made is fully shown. In order, 'mind is pleased' is the explanation of joy, and 'mind is without obscuration' is the explanation of ease. Why is that? Because it possesses supreme bliss and does not possess the five obscurations, in order. The five obscurations are desire for desire, malice, drowsiness, sleep, excitement, regret, and doubt. Saying that the benefit of that mind is fully shown is the concluding words saying that the benefit of 'mind is pleased' and 'mind is without obscuration' is fully shown. Among them, merely by the mind being pleased, one has good fortune, how is it? By the order of the causes of joy and so on. Merely the cause of joy and so on, because it is the cause, it is the cause of joy and so on. By the order of the causes of joy and so on, it is by the order of the causes of joy and so on. How is it? Joy arises from great joy. The mind being pleased becomes very gentle. The body being very gentle, one experiences bliss. Being blissful, the mind is placed in equanimity. The mind being placed in equanimity, one knows correctly as it is. 'Mind is without obscuration' is already explained in detail. Saying 'having become all-knowing' means possessing all-knowing. Furthermore, in the extensive explanation, another name, merely by possessing good fortune, one should know that it is fully showing the perfection of lineage. Merely by ability, one should know that it is fully showing the perfection of complete maturation, why is that? Because at that time, for them, both are perfect. Thus, by making speech first, when the continuum has become a vessel, for those whose minds are pleased and become easeful, lineage and complete
Chinese
是成熟圆满。种姓是从声闻等种姓中任何一种。完全成熟是在相续中果位临近安住。先前存在的是，在谈论先前要做的事情时，只是种姓圆满。如果不说种姓，如果只说能力，而不说具足善缘，那么诸佛以真实殊胜的法开示，难道还需要依赖种姓和完全成熟吗？就不会这样显示了。什么是真实殊胜的言语呢？圣者的谛实语是真实殊胜的，为什么呢？因为以见道和修道二者能从恶趣和轮回中真实超脱。见道能从恶趣中真实超脱，因为能遣除恶趣。修道能从轮回中真实超脱。所谓具有果位，是指具有果位涅槃的同义词。又如生有之爱，因为果位也是有生。 《分别解说·理智解说》，第十卷。诸比丘，色是无常的，凡是无常的就是痛苦的。凡是痛苦的就是无我的。凡是无我的，一切都不是我的。那不是我，那不是我的我，因此应当以如实的正慧来观察。对于色，如实地直到识，也应当以正慧来观察。圣者声闻具有听闻，如果这样观察，就会对色生起厌离，以及对受、想、行、识生起厌离。生起厌离就会远离贪欲。远离贪欲就会获得解脱。这是经部的片段。这里，生起厌离，远离贪欲和获得解脱，以及获得解脱的因，是按照顺序完全显示的。所谓生起厌离，远离贪欲和解脱。
English
It is perfectly mature. Lineage is any of the lineages such as the Shravakas. Complete maturation is the fruit being close to abiding in the continuum. What existed previously is that, when talking about what is to be done previously, it is only lineage that is perfect. If lineage is not mentioned, if only ability is mentioned, but not possessing good fortune, then the Buddhas teach the Dharma that is truly excellent, do they need to rely on lineage and complete maturation? It will not be shown that way. What is the speech that is truly excellent? The noble truth is truly excellent, why? Because the path of seeing and the path of meditation both truly transcend the evil destinies and samsara. The path of seeing truly transcends the evil destinies, because it eliminates the evil destinies. The path of meditation truly transcends samsara. Having that fruit means having the synonym of the fruit of Nirvana. Also, like the desire for becoming, because the fruit is also existence. 《Detailed Explanation - Explanation of Reason》, Volume 10. Monks, form is impermanent, and whatever is impermanent is suffering. Whatever is suffering is selfless. Whatever is selfless, all of that is not mine. That is not me, that is not my self, so one should look at it with correct wisdom as it really is. For form, as it is, up to consciousness, one should also look at it with correct wisdom. Noble Shravakas who have heard, if they see it that way, will become disgusted with form, and with feeling, perception, formations, and consciousness. If they become disgusted, they will become free from desire. If they are free from desire, they will be liberated. This is a section of the Sutra Pitaka. Here, becoming disgusted, being free from desire, and being liberated, and the cause of being liberated, are completely shown in order. So-called becoming disgusted, being free from desire, and liberation.
Tibetan
་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ། རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐོབ་པ་ཆད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཆད་པའོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་དོ། །དགའ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འདོད་ཆགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟར་དགའ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འདོད་ཆགས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་འདོད་ཆགས་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སེམས་རང་དབང་མེད་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་འཆིང་བ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེའི་གཉེན་པོ་དགའ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། འཆིང་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིད་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་སོ། །ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་བྱུང་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་འདོད་ཆགས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་འཆིང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། མ་རིག་པ་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དུས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་གོ་རིམས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། འདི་ལ་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་རྣམ་པ་གང་དག་དང༌། རྟགས་གང་དག་དང༌། མཚན་མ་གང་དག་གིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དཔེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་ལ། དེ་རྣམ་པ་དེ་དག་དང༌། རྟགས་དེ་དག་དང༌། མཚན་མ་དེ་དག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང༌། འོན་ཀྱང་དོན་ཡོད་པའི་གཟུགས་སུ་གཏོགས་པ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པར་གཏོགས་པའི་བར་གང་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། དེ་ཆོས་དེ་དག་ལ་ནད་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །འདིར་ནི་རྣམ་པར་བཤ
Chinese
是成为诸有之因，成为因是按照次第完全显示。如何呢？厌离是无贪之因，无贪是解脱之因。所谓彼之获得断绝，是贪之获得断绝。其他名称也是如是所说之义。所谓喜乐先行的贪，是悦意先行的贪之异名。因此广说如下：如是喜乐先行的贪，以及于色等诸法上贪欲先行的心不自在而趣入之系缚存在，因此按照次第，彼之对治喜乐与贪欲及系缚之对治厌离等，即是厌离、无贪与解脱。厌离、无贪与解脱并非是时间上的差别，而是不相顺品次第的解说，即是，于彼厌离之不相顺品是喜乐。无贪之不相顺品是贪欲。解脱之不相顺品是系缚。如是则是不相顺品次第的解说。譬如无明灭则行灭一样，无明灭等也不是时间上的差别，也是次第的解说。其他，所谓其他名称，世尊广说，于此如何比丘以何等之相、何等之征相、何等之相状，从罪恶不善之法中，离系具有寻伺，从远离所生之喜乐之初禅圆满而住。彼等之相、彼等之征相、彼等之相状不作意，然而于有义之色所摄乃至识所摄之间任何者为所缘，如是广说之后，彼等之法为病性，如是广说。此处是分别解释。
English
It is the cause of becoming all existences, and becoming the cause is completely shown according to the order. How is it? Aversion is the cause of non-attachment, and non-attachment is the cause of liberation. What is called the cessation of its attainment is the cessation of the attainment of attachment. Other names are also the meaning of what has been said. What is called attachment preceded by joy is another name for attachment preceded by pleasantness. Therefore, it is extensively explained as follows: Thus, attachment preceded by joy, and the bondage of the mind that is not free to enter into forms and other dharmas with attachment preceding it, therefore, according to the order, the antidotes to joy and the antidotes to attachment and bondage, such as aversion, are aversion, non-attachment, and liberation. Aversion, non-attachment, and liberation are not different in time, but are explanations of the order of opposing factors, that is, the opposing factor of aversion is joy. The opposing factor of non-attachment is attachment. The opposing factor of liberation is bondage. Thus, it is an explanation of the order of opposing factors. For example, just as when ignorance ceases, actions cease, the cessation of ignorance and so on are not different in time, but are also explanations of order. Furthermore, what is called other names, the Blessed One extensively explained, how here a monk, with what aspects, what signs, and what characteristics, having abandoned sinful and unwholesome dharmas, dwells in the first dhyana, which is detached, with investigation and analysis, and full of joy and happiness born of solitude. He does not attend to those aspects, those signs, and those characteristics, but rather focuses on whatever belongs to meaningful form up to what belongs to consciousness. After extensively explaining in this way, those dharmas are of the nature of disease, and so on, it is extensively explained. Here is a detailed explanation.