Tibetan
་ཁྱེའུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ། ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ། ལས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་པ། ལས་ལ་སྟོན་པ། ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཐོན་པོ་དང༌། དམའ་བ་དང༌། ངན་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་འགེད་པར་བྱེད་པ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །བགོ་སྐལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བགོ་སྐལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་སྟོན་བར་བྱེད་དོ། །བདག་གི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་དུ་ངེར་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ན་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ལ་བགོ་སྐལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་དང་བདག་གི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅིང༌། བདག་རྒུད་པར་གྱུར་ན་ལྷ་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་ཡིན་པར་རྟེན་པར་བྱེད་པ་ན་ལྷ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བས་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཁོན་བདག་གིར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ན། ལས་ཁོ་ན་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ལས་ནི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་དང༌། ལྷ་དང༌། མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་ནི་ཤི་བའི་ཚེ་ཡང་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཁོ་ན་བདག་གིར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ནོར་དང༌། ཁྱིམ་དང༌། བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤི་བའི་ཚེ་ཡང་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ལ་གུས་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་རྒུད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷ་ལ་མ་གུས་པ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་ལ་གུས་པ་དང་མ་གུས་པ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དམན་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་ལས་ཁོ་ནའི་སྐྱེ་གནས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་ལ་གུས་པ་དང་མ་གུས་པ་རྣམས་ལ་ཡམས་ཀྱི་ནད་དང་གནོད་པ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དང་ཞི་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ལ་གུས་པ་ རྣམས་ལ་ཡམས་ཀྱི་ནད་དང༌། གནོད་པ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷ་ལ་མ་གུས་པ་རྣམས་ལ་ཡམས་ཀྱི་ནད་དང་གནོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྒུད་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ལས་ཁོ་ན་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་མ
Chinese
孩童，众生乃业之所有，享用业之份额，为业之生处，业为导师，业使众生有高低、善恶、丰饶之别，此乃经部之段落。份额，即享用，致力于义，份额即享用，此可作为指示。致力于自身出生之差别义者，乃于天与人等之中。如是者，广为阐述，如是行持时，诸天之份额，即享用与致力于自身出生之差别义，若自身衰败，则依赖于诸天乃导师，若视诸天为因，则会被非因之因所欺骗。众生之业独自为所有，广为阐述者，唯业为导师，而非诸天，如是所说之间，有何道理？业者，广为阐述，业非国王、盗贼、天、人等所共有，且业于死亡之时亦不舍弃。众生唯业为所有，而非财富、房屋、子女与妻妾等，彼等与国王等共有，且死亡之时亦会舍弃。敬天者，缘于享用衰败，不敬天者，缘于享用圆满，故众生乃享用并食用往昔之业之份额。敬天与不敬天者，缘于次第观见低劣与殊胜之生，故彼等乃由业之生处所生。敬天与不敬天者，缘于瘟疫疾病与损害未息灭与息灭。敬天 者，缘于瘟疫疾病与损害未息灭，不敬天者，缘于瘟疫疾病与损害息灭，故对于衰败者，唯业为导师，而非诸天。
English
Children, beings are the owners of karma, they enjoy the share of karma, they are born from karma, karma is the guide, karma causes beings to have differences in height, lowness, goodness, badness, and abundance. This is a section of the Sutra. Share, that is, enjoyment, is dedicated to meaning, share is enjoyment, this can be used as an indication. Those who are dedicated to the meaning of the difference of their own birth are among gods and humans, etc. As such, it is widely elaborated, when acting in this way, the share of the gods, that is, enjoyment and dedication to the meaning of the difference of their own birth, if one's own self declines, then relying on the gods as the guide, if one regards the gods as the cause, then one will be deceived by the non-cause as the cause. The karma of beings is solely owned, and those who are widely elaborated, only karma is the guide, not the gods, what is the reason for what is said in between? Karma, widely elaborated, karma is not shared by kings, thieves, gods, humans, etc., and karma is not abandoned even at the time of death. Beings only own karma, not wealth, houses, children, and concubines, etc., they are shared with kings, etc., and will be abandoned at the time of death. Those who respect the gods, because of the decline of enjoyment, those who do not respect the gods, because of the perfection of enjoyment, therefore beings enjoy and eat the share of past karma. Those who respect and do not respect the gods, because of the gradual observation of inferior and superior births, therefore they are born from the place of birth of karma alone. Those who respect and do not respect the gods, because of the non-pacification and pacification of epidemic diseases and harms. Those who respect the gods, because of the non-pacification of epidemic diseases and harms, those who do not respect the gods, because of the pacification of epidemic diseases and harms, therefore, for those who have declined, only karma is the guide, not the gods.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འགོག་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཅན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་པོ་ལས་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་རྣམས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དག་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རོ་མྱང་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་དག་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དག་གོ །ལྔ་གང་ཞེ་ན། མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྡུག་པ་མཛེས་པ་དགའ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཆགས་པར་བྱ་བ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནས། ལུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྡུག་པ་མཛེས་པ་དགའ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཆགས་པར་བྱ་བའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའམ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རོ་མྱང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ཉེས་དམིགས་ནི་ཆེས་མང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ལ་རོ་མྱང་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་བུ་མོའམ། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོའམ། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོ་ལོ་བཅོ་ལྔ་ལོན་པའམ། ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ཞིག་གང་གི་ཚེ་ལེགས་པར་ཁྲུས་བྱས། ལེགས་པར་བྱུགས། སྐྲ་དང་སེན་མོ་བྱི་དོར་བྱས། གོས་དཀར་པོ་བགོས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཁ་དོག་བཟང་པོ་རྒྱས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་བཟང་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའམ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་རྣམས་ལ་རོ་མྱང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ཉེས་དམིགས་ནི་ཆེས་མང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གོ་རིམས་བཞིན་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཟད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པར་གྱུར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པས་ནི་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་གཉིས་ན་ཡོད་དེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྡས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྲེད་པས་སྤུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་སྲེད་པས་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དེས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་གཞན་དག་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། ཡང་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཆགས་པ་དང་སྲེད་པ་གཉིས་ནི་འདོད་པ་དང༌། སྲེད་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཆགས་པ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་འདོད་ཆགས་སོ། །སྲེད་པ་ནི་སྲེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ན་མེད་དོ། །ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པར་གསུངས་ནས་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་དེ་ལྟར་ན་ཧ་ཅང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་དྲགས་ན་ནི་ རྒོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། ཧ་ཅང་ཞུམ་ཆེས་ན་ནི་ལེ་ལོ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་དེ་བས་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡང་མཚན་མར་ཟུང་ཤིག །དེས་རློམ་སེམས་ཀྱང་མ་བྱེད་ལ། དེ་ལ་བག་མེད་པར་ཡང་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། གདམས་ངག་འདིས་ནི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་སོ། །སེམས་མཉ
Chinese
是这样的。为了对欲望生起厌离，为了离贪，为了能够止息，才进行修持，这是经部的段落。对于欲望是如此，对于色，经部的段落也是如此。另一种方式是，在苦蕴经的第一品中，如同所说的那样，讲述了欲望和色。如果问：如何讲述的呢？广说之后，比丘们，对欲望的滋味是如何品尝的呢？比丘们，这些是五种欲望的功德。五种是什么呢？眼睛所能识别的，可爱的、美丽的、令人愉悦的、合意的、令人满意的、令人贪恋的色，从这里开始广说，直到身体所能识别的，可爱的、美丽的、令人愉悦的、合意的、令人满意的、令人贪恋的触，这五种欲望的功德，依赖于这些而生起的快乐或心悦，这就是对欲望的滋味品尝。然而，这里的过患非常多，如此广说。比丘们，对色的滋味是如何品尝的呢？比丘们，例如，婆罗门的女儿，或刹帝利的女儿，或家主的女儿，十五岁或十六岁，当她洗浴完毕，涂抹香料，修饰头发和指甲，穿上白色的衣服时，那时她的肤色美好、丰满、卓越，依赖于那美好的肤色而生起的快乐或心悦，那就是对色的滋味品尝。然而，这里的过患非常多，如此广说。如何按照次第呢？如同所说的具有特征的欲望和色，为了对这些生起厌离，就是为了完全了解痛苦本身而进行修持。如此，完全了解痛苦本身就是生起厌离。为了离贪，就是为了断除集起而进行修持。贪欲是痛苦的集起，它的止息就是离贪。为了
English
It is so. It is practiced in order to generate aversion to desires, in order to be free from attachment, and in order to be able to cease them. This is a section of the Sutra Pitaka. Just as it is with desires, so it is with the section of the Sutra Pitaka on forms. In another way, in the first chapter of the Sutra of the Aggregate of Suffering, desires and forms are spoken of as they are. If asked, how are they spoken of? After speaking extensively, monks, what is the taste of desires? Monks, these are the five qualities of desire. What are the five? Forms that are lovely, beautiful, pleasing, desirable, satisfying, and arousing attachment, for the sake of being perceived by the eye, from which it is spoken extensively, up to touches that are lovely, beautiful, pleasing, desirable, satisfying, and arousing attachment, for the sake of being perceived by the body. Whatever happiness or mental ease arises in dependence on these five qualities of desire, this is the taste of desires. However, the faults here are very many, thus it is spoken extensively. Monks, what is the taste of forms? Monks, for example, a Brahmin's daughter, or a Kshatriya's daughter, or a householder's daughter, fifteen or sixteen years old, when she has bathed well, applied perfume, groomed her hair and nails, and put on white clothes, at that time her complexion is beautiful, full, and excellent. Whatever happiness or mental ease arises in dependence on that beautiful complexion, that is the taste of forms. However, the faults here are very many, thus it is spoken extensively. How is it in order? Just as the desires and forms with characteristics that have been spoken of, in order to generate aversion to these, it is practiced in order to fully understand suffering itself. Thus, fully understanding suffering itself is generating aversion. In order to be free from attachment, it is practiced in order to abandon the arising. Attachment is the arising of suffering, and its cessation is being free from attachment. In order to
Chinese
为了成为寂灭，是为了显现寂灭而修行。修行则完全显示了道的修习。因此，应当理解为为了证见四谛而修行。另外，所谓广说，接近取蕴的五蕴存在于欲界和色界二者之中，是接近取蕴所包含的。在无色界中，则为接近取蕴的四蕴所包含。为什么呢？因为它们是被贪欲所堆积，那些都是被贪欲所结合的缘故，这是个总结性的词语。因此，在连接相续的时候，会舍弃其他的五种接近取蕴。另外，所谓广说，还有其他的分类，即执著和贪欲二者是欲界的贪欲和贪欲的贪欲二者，按照顺序。执著是欲界的贪欲，是行于欲界的贪欲。贪欲是贪欲的贪欲，是从色界和无色界所生的贪欲。痛苦是欲界，为什么呢？因为具有三种痛苦中的苦苦。苦苦唯有欲界才有，其他地方没有。蕴是色界和无色界二者。因此，这完全显示了为了使欲界的有因之苦，以及色界和无色界的有因之苦灭尽而修行。广说之后，如稻穗般生长，因此，如果过于精进，就会变得掉举，如果过于懈怠，就会变得懒惰。如稻穗般生长，因此，对于认识平等性这件事，也要作为一种征相来掌握。不要因此而生起骄慢，也不要对此放逸，这是经部的片段。所谓“这”广说，这个教诲是为了完全了解心的平等性而应用的，即通过“认识平等性”这句话。
English
In order to become cessation, it is to practice in order to manifest cessation. Practice completely shows the practice of the path. Therefore, it should be understood that practice is for seeing the four truths. Furthermore, in what is called extensive explanation, the five aggregates of close grasping exist in the two realms of desire and form, and are contained by the aggregates of close grasping. In the formless realm, they are contained by the four aggregates of close grasping. Why? Because they are piled up by craving, and those are combined by craving, which is a concluding word. Therefore, at the time of connecting the continuum, it abandons the other five aggregates of close grasping. Furthermore, in what is called extensive explanation, there are other classifications, namely, attachment and desire are the attachment of desire and the desire of desire in the desire realm, in order. Attachment is the attachment of desire in the desire realm, which is the attachment that acts in the desire realm. Desire is the desire of desire, which is the attachment born from the form and formless realms. Suffering is the desire realm, why? Because it possesses the suffering of suffering among the three sufferings. The suffering of suffering exists only in the desire realm, not elsewhere. The aggregates are the two realms of form and formless. Therefore, this completely shows that practice is for the purpose of exhausting the suffering with cause in the desire realm, and the suffering with cause in the form and formless realms. After speaking extensively, growing like a rice ear, therefore, if one exerts too much effort, one will become agitated, and if one is too lax, one will become lazy. Growing like a rice ear, therefore, one should also grasp the recognition of equality as a sign. Do not become arrogant because of this, nor be negligent about it, this is a fragment of the sutra section. What is called "this" extensively explains that this instruction is applied to fully understand the equality of mind, that is, through the phrase "recognizing equality."