Tibetan
བསྔལ་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་པ་དང༌། འཐབ་མོ་དང༌། མཚང་འདྲུ་བ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། འགྱེད་པ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་མི་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚང་འདྲུ་བ་མི་བཟོད་པ་ཡིན་ ནོ། །ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞིན་ནི་གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ་།ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ། །བརྡེགས་ཀྱང་སླར་མི་རྡེག །མཚང་འདྲུས་ཀྱང་སླར་མི་འདྲུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །ངག་དང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་དང་བྱེད་པ་སྟེ། བྱེད་པ་ནི་ངག་དང་ལུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ངག་དང་བྱེད་པའོ། །ངག་དང་བྱེད་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་ངག་དང་བྱེད་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ། །མཚང་འདྲུ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཅིག་ལ་གཅིག་སྐྱོན་སྨྲ་བ་ནི་མཚང་འདྲུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་དག་ནི་མ་ཉམས་པ་སྐྱོན་མེད་པའོ། །འདྲེན་མར་མ་གྱུར་པ། ཐུན་ཚགས་མ་ཡིན་པ། རང་དབང་ཅན་ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པ། ལེགས་པར་ཆུབ་པ། ལེགས་པར་བརྩམས་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །བསླབས་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་དག་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། རང་དབང་ཅན་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དང༌། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས། བདག་གི་དབང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་གི་དབང་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་ཏེ། རྐྱེན་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སྦོ་བར་བྱེད་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་དེ། འཕྲོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ་རང་དབང་ཅན་དག་གི་དབང་ཉིད་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། ཁྱེའུ་དེང་ཕྱིན་ཆད་ངའི་བྲན་མ་ཡིན་ཞིང༌། མངག་གཞུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་ཅན་དང༌། གང་དགའ་དགུར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་དབང་ཅན་ནི་བདག་གི་དབང་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། ལྟ་བ་ངན་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བས་སོ། །སྨོན་ལམ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། བརྟུལ་ཞུགས་སམ། དཀའ་ཐུབ་བམ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འདིས་བདག་ལྷའམ། ལྷ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་གང་ཞིག་གི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཐར་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་འདིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པར་སྟོན་ཏེ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེའི་རྒྱུས་མི་ཐུབ་པ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་དང་ཞི་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་ཉམས་པ་དང་སྐྱོན་མེད་པ་དང༌། འདྲེན་མར་མ་གྱུར་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་གསུམ་དག་གིས་ནི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེའི་རྒྱུས་མི་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་རྒྱུས་མི་ཐུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པ་ནི་ཐུན་ཚགས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རང་དབང་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་རྟེན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ལ་མི་བརྟེན་པ་ནི་ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་སྟོན་ཏོ། །མ་ཉམས་པ་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་དང༌། འདྲེན་མར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་དང་པོ་འདི་གསུམ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པོ་གཞན་ཏེ། ཐུན་ཚགས་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་དབང་ཅན་དང༌། ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་བརྩམས་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་
Chinese
依赖于导致痛苦的分别念，产生贪恋、争斗、揭短、争论和争吵的分别念所考察的，就是这样，这是经部的段落。所谓“不能容忍”，就是不能容忍揭短。所谓“互相说不合”，就是说相违背，这是同义词。如修道之法，被骂也不回骂，被嗔也不回嗔，被打也不回打，被揭短也不回揭短，这是经部的段落。所谓“语言和行为”，就是语言和行为，行为是语言和身体的改变，所以是语言和行为。语言和行为不如意，就是语言和行为不如意。揭短如前。怎么样的呢？说别人的过失就是揭短。这里，圣声闻对于自己的戒律，忆念这些戒律是不退失、无过失的，不是引导者，不是成群结队的，是自主的、不粗糙的，是善于理解的，是善于造作的，是被智者赞叹的，是不被智者责骂的，这样如实地随念，这是经部的段落。因为不违越所学，就是因为不违越戒律的支分，断除杀生等七种，所以是不退失。所谓自主，在广说中，自主就是完全受持它的对治，就是戒律退失的对治，就是个别观察的力量和修习的力量是它的对治，完全受持它就是现前。又再三地完全受持它的对治，所以会变成自己的主宰。怎么样才是自己的主宰呢？因为不被因缘夺走的缘故，因缘是恶友和可意的境，亲近和杀生时助长的戏论等不夺走，不被夺走就是那个原因。
English
Depending on the conceptualization that leads to suffering, the examination by the conceptualization that gives rise to attachment, fighting, fault-finding, disputes, and quarrels is just like that, this is a section of the Sutra Pitaka. What is called "intolerable" is the intolerance of fault-finding. What is called "speaking disagreeably with each other" is speaking contradictorily, which is a synonym. Like the Dharma of practicing asceticism, even if scolded, one does not scold back; even if angered, one does not anger back; even if beaten, one does not beat back; even if found fault with, one does not find fault back, this is a section of the Sutra Pitaka. What is called "speech and action" is speech and action, action is the change of speech and body, therefore it is speech and action. Speech and action are displeasing, which means speech and action are displeasing. Fault-finding is as before. How is it? Speaking of others' faults is fault-finding. Here, the noble Shravaka, regarding his own precepts, remembers these precepts as not being lost, without faults, not being a guide, not being in groups, being independent, not being coarse, being well understood, being well crafted, being praised by the wise, and not being blamed by the wise, thus truly recollecting, this is a section of the Sutra Pitaka. Because of not transgressing what is learned, it is because of not transgressing the branches of precepts, abandoning killing and the like, so it is not lost. What is called independent, in the extensive explanation, independent is completely taking hold of its antidote, which is the antidote to the loss of precepts, which is the power of individual observation and the power of cultivation are its antidotes, completely taking hold of it is being present. Again and again, completely taking hold of its antidote, therefore it will become one's own master. How is it one's own master? Because of the cause of not being taken away by conditions, conditions are evil friends and pleasing objects, approaching and the elaborations that increase killing do not take away, not being taken away is that cause.
Chinese
是故。问：当如何知晓是自主者的自在呢？答：经中说：“童子自此之后，非吾之奴仆，亦非吾所役使者，乃是自主者，随其所喜而行。”是故，如是则成立自主者乃是自在之体性。未成杂染者，由邪见与愿二者所致。邪见者，即由坏聚见等诸见中之任何一种所致。愿者，谓以持戒、苦行、或梵行，愿我成为天或任何天神。何以故，此二者令其未成杂染耶？答：乃是由于宣说必定出离之因，如是，彼乃是为成就解脱故。此“以此”等广说，即此段经文，其中出现“不退失”等语，此乃显示具足四种戒律功德，即出现不能为破戒之因所胜，以及依其对治与寂静。其中，“不退失、无过失、未转为引”此三句，显示不能为破戒之因所胜。其余语句，则依次与不能为其因所胜等一一对应。如何对应呢？谓不能为其因所胜，即以破戒之因不能为烦恼及近烦恼所胜，此由“非和合”之语所显示。依其对治者，即依止破戒之对治，此由“自主者”之语所显示。依止于彼，即依止寂灭，不依止生有，此由“未成杂染”之语所显示。不退失、无过失、未转为引，此第一组三种，乃是善为了知，乃是由于完全圆满之故。其他三种，即非和合、自主者、未成杂染，此等乃是善为造作，乃是善
English
Therefore. Question: How is it known to be the dominion of the independent ones? Answer: It is said in the sutra, "From now on, this boy is not my slave, nor is he to be ordered about by me, but is independent and goes wherever he pleases." Therefore, it is established that the independent one is the very nature of self-mastery. That which has not become defiled is due to two things: wrong views and aspirations. Wrong views are due to any of the views such as the view of the aggregates. Aspiration is the wish, "May I become a god or any deity through this discipline, asceticism, or celibacy." Why is it that these two do not cause defilement? Answer: It is because of the cause of declaring definite departure, as it is for the accomplishment of liberation. This, beginning with "By this," which is extensively explained, is the section of the sutra where "not degenerating" and so forth appear, which shows that it possesses four qualities of discipline: it appears as being unable to be overcome by the cause of immoral discipline, and relying on its antidote and tranquility. Among these, the three phrases "not degenerating, without fault, and not turned into a guide" show that it cannot be overcome by the cause of immoral discipline. The remaining phrases are to be connected one by one in order with being unable to be overcome by its cause, and so forth. How so? That is, it cannot be overcome by its cause, that is, the cause of immoral discipline cannot be overcome by afflictions and near afflictions, which is shown by the phrase "not being a combination." Relying on its antidote, that is, relying on the antidote to immoral discipline, is shown by the phrase "independent." Relying on that, that is, relying on peace and not relying on the existence of birth, is shown by the phrase "not becoming defiled." The first three, "not degenerating, without fault, and not turned into a guide," are well understood, because they are completely perfect. The other three, "not being a combination, independent, and not becoming defiled," are well accomplished, because they are good.
Tibetan
པར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཁས་པ་དགྲ་བཅོམ་ པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་སྨད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སྨད་པ་ལྟར་འདི་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་སོ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་བདེན་པ་མཐོང་བ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྫིང་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་མུ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་སྤངས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ནི་དམིགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་འདི་ལས་ནི་དམིགས་པས་སོ། །འབྲས་བུ་བསྟན་བས་ནི་ལས་ཀྱིས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ། ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་མཐོང་བ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པས་ཏེ། བདེན་བ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། འདིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ཆེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་ཕྲད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱིས་སུ་སྟེ། རྒྱུ་དེས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འདོད་ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དག་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ནང་གི་དྲི་མ་ཡིན། ནང་གི་འགྲན་ཟླ་དང་བཅས་པ་ཡིན། ནང་གི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡིན། ནང་གི་དགྲ་བོ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པོ་གང་དག་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདོད་ཆགས་ནི་ནང་གི་དྲི་མ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་འགྲན་ཟླ་དང་བཅས་པ་ཡིན། ནང་གི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡིན། ནང་གི་དགྲ་བོ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་ གཏི་མུག་ཀྱང་དེ་བཞིན
Chinese
这是因为书写完全正确。 “智者不轻蔑”等广说，是指智者阿罗汉们不轻蔑，也是因为从各个方面都不轻蔑。例如，如同有漏的第一禅等被无漏的方面所轻蔑一样，这并非如此，因为是无漏的因，因为是无漏的缘故。这是它的总结。 广说之后，比丘们，证悟真谛者，获得果位，具有现观者，所断除和完全了知的痛苦，如同池塘边的草一样多。这是经部的段落。 “从此是所缘”等广说，是指从这个经部的段落来说，是所缘。以果位的显示来说，是业。以自性来说，是自性，是完全显示了圆满的见解。 “证悟真谛者，获得果位，具有现观者”这三个词，依次是指以真谛为所缘，即以四谛为所缘的见解；获得果位，即获得入流果等果位的见解；以及现观的体性，即无漏的见解。以此圆满，即是见解圆满。 应当了知，自己如实证悟，是指不依赖于他，不颠倒地证悟。这是它的总结。 现观的意义是从信心中产生的，即所知与知者相遇。例如，如同现量本身的意义一样，因此称为现观。 比丘们，这三种是内在的垢染，是内在的竞争者，是内在的反对者，是内在的敌人。 是哪三种呢？ 比丘们，贪欲是内在的垢染，是内在的竞争者，是内在的反对者，是内在的敌人。 贪欲如同嗔恨和愚痴一样也是如此。
English
This is because the writing is completely correct. The extensive explanation of "not despised by the wise" refers to the fact that it is not despised by the wise Arhats, and also because it is not despised in any way. For example, just as the first dhyana and so on, which are with outflows, are despised by the aspect of being without outflows, this is not the case, because it is the cause of being without outflows, because it is without outflows. This is its summary. After speaking extensively, monks, the suffering that is abandoned and completely known by a person who sees the truth, attains the fruit, and possesses realization, is as much as the reeds that depend on a pond. This is a section of the Sutra. The extensive explanation of "from this is the object" means that from this section of the Sutra, it is the object. By showing the fruit, it is action. By nature, it is nature, which is the complete display of perfect view. The three words "one who sees the truth, attains the fruit, and possesses realization" refer respectively to the view that takes truth as its object, that is, the view that takes the four truths as its object; the view that causes the attainment of fruit, that is, the attainment of the fruit of stream-entry and so on; and the nature of realization, that is, the view without outflows. With this perfection, it is the perfection of view. It should be known that realizing oneself as it is, means realizing without relying on others and without inversion. This is its summary. The meaning of realization arises from faith, that is, when the knowable and the knower meet. For example, just as the meaning of direct perception itself, therefore it is called realization. Monks, these three are internal stains, internal rivals, internal opponents, and internal enemies. What are the three? Monks, desire is an internal stain, an internal rival, an internal opponent, and an internal enemy. Just as desire is, so are hatred and delusion.