English
As it is taught, then the mind endowed with loving-kindness is in terms of the antidote itself. It is fully shown by the three words: without anger, without hostility, without harm. The mind is in terms of the result itself, fully shown by the word "vast." The mind is in terms of both, fully shown by the word "becoming great." The mind is in terms of the object itself, fully shown by the word "immeasurable." The mind is in terms of purity itself, fully shown by the word "well cultivated." The meaning of "the place shows the one abiding" is that the directions indicate sentient beings, which is its synonym. For example, it is like calling out to the people sitting on the throne, saying, "those on the throne"; it is like saying, "the people on the mountain were burned by fire." What is shown is just the intention of mindfulness, not just mindfulness of that itself. Because of believing in everything at once, it means that all sentient beings are mentioned together. That is to show loving-kindness. It shows following at other times as well, meaning it shows not being short-lived, but following for a long time. If one knows in this way and sees in this way, one will initiate diligence and be without shrinking back. The body is extremely subdued and without wrongdoing. Mindfulness is closely established and without universal delusion. The mind is equally established and is one-pointed, which is a section of the sutra. The so-called later words have explanation, which means the later words, such as without shrinking back, etc., use these four words, initiating diligence, etc., those with explanation, that is, the later words have explanation. If you ask how it is in order, as an antidote to the mind being too shrinking, initiating diligence and being without shrinking back, this is the later words having explanation. As an antidote to being too attached, the body is extremely subdued and without wrongdoing, that is the meaning.
Tibetan
། །ཉེས་པར་བརྩམས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ལུས་མ་ཉེན་ཞིང་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དྲིན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕྱི་མས་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཧ་ཅང་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་སེམས་ཧ་ཅང་ཞུམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ལེ་ལོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་རྒོད་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སེམས་ནང་དུ་འགོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང་རྗེས་སུ་འཕྲོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ནའི་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ཁོ་ནའི་གཉེན་པོ་སོང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་གཉིས་གཉིས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། མདོ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས་འདུན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དྲན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་དག་སྤོང་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་ནི་འདུན་པ་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་ཏེ། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་བཟུང་བའི་ནི་དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་ཏེ་དད་པ་ཡོད་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གཉེན་བོར་འགྱུར་བས་སོ། །ནང་དུ་ བསྡུས་པའི་ནི་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་གཉིས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། སེམས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེ
Chinese
即使没有造作过错，也应认识到身体没有危险且身体堪能。所谓“向内收摄”，就是指亲近恩德且完全没有愚痴。所谓“向外散乱”，是指心平等安住且专注一境，这是后面的词句所解释的内容。过于懈怠等等的体性，经中是如何说的呢？如果问：心如何过于懈怠？答：心与懒惰相应。如果问：心如何过于亢奋？答：心与掉举相应。如果问：心如何向内收摄？答：心与昏沉和睡眠相应，心与向内止息相应，但不是与胜观相应，这样心就是向内收摄。如果问：心如何向外散乱？答：对于五种欲妙，随之散乱和随之流散，这样心就是向外散乱。经中是这样说的。所谓“仅仅是”，广说的是，这四种心各自的对治所生的作意各有两种，每一个都有两种，这样就变成了八种断除的作意。哪八种呢？经中非常详细地说：欲是什么，精进是什么，信心是什么，极轻安是什么，正念是什么，正知是什么，作意是什么，舍是什么。这些被称为断除的作意。经中是这样说的。其中，对于过于懈怠的对治是欲和精进两种，因为它们是懒惰的对治。对于过于亢奋的对治是信心和极轻安，因为有信心，极轻安就会成为对治。对于向内收摄的对治是正念和正知两种，因为有了这两种，就不会昏沉和睡眠，而且胜观也会安住。对于向外散乱的对治是作意和舍。如何做到呢？作意是现前作意。
English
Even without having committed any faults, one should recognize that the body is not in danger and that the body is capable. The so-called "inward gathering" refers to being close to kindness and completely free from ignorance. The so-called "outward distraction" refers to the mind being equally abiding and focused on one point, which is explained by the subsequent words. What are the characteristics of being overly lax, etc., as described in the sutras? If asked, how is the mind overly lax? The answer is that the mind is associated with laziness. If asked, how is the mind overly agitated? The answer is that the mind is associated with excitement. If asked, how is the mind inwardly gathered? The answer is that the mind is associated with dullness and sleep, the mind is associated with inward cessation, but not with insight; in this way, the mind is inwardly gathered. If asked, how is the mind outwardly distracted? The answer is that with regard to the five desirable qualities, following after distraction and following after dissipation, in this way, the mind is outwardly distracted. This is how it is said in the sutras. The so-called "merely," extensively speaking, is that the antidotes to these four types of minds each have two types of mental activities, each having two, thus becoming eight types of abandoning mental activities. What are the eight? The sutras say in great detail: what is desire, what is effort, what is faith, what is extreme pliancy, what is mindfulness, what is awareness, what is attention, and what is equanimity. These are called the mental activities of abandonment. This is how it is said in the sutras. Among them, the antidotes to being overly lax are desire and effort, because they are the antidotes to laziness. The antidotes to being overly agitated are faith and extreme pliancy, because with faith, extreme pliancy becomes the antidote. The antidotes to inward gathering are mindfulness and awareness, because with these two, there will be no dullness or sleep, and insight will also abide. The antidotes to outward distraction are attention and equanimity. How is this done? Attention is present attention.
Tibetan
ད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་འདི་ཉིད་རྐང་མཐིལ་ནས་སྤྱི་བོ་དང༌། སྐྲ་དང༌། ཀླད་པ་ནས་འོག་ཏུ་པགས་པ་ལ་ཐུག་པར་མི་གཙང་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་སྐྲ་དང༌། སྤུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་ཞིང་རྣམ་པར་མ་ཞི་ལ་རྒོད་པར་གྱུར་པ་ན་དམིགས་པ་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཞི་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང༌། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཞུམ་པར་འགྲོ་བ་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གཞི་ལ་དམིགས་པས་དེ་ལ་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཚིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཡིན། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཤིང་ཉེས་པར་བརྩམས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་གཉིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ཁོ་ནའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་ན་ཚོགས་དེ་ཧ་ཅང་ཞན་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒོད་པ་ཡང་གང་གིས་ན་རྒོད་པར་གྱུར་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་ཚིག་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་ཡིན། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་གོ །བཏང་སྙོམས་ཀྱང་གལ་ཏེ་སེམས་ཞུམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྒོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མཉམ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཚིག་བཞི་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕྱི་མས་རྣམ་ པར་བཤད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན་ལུས་ཉེས་པར་བརྩམས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་མ་བརྩམས་ན་སེམས་ཞུ་མ་པར་འགྱུར་བ་ནས་སེམས་ཉམས་པའི་བར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཞུམ་པ་དང༌། ལུས་དུབ་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་དང༌། སེམས་ཉམས་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤིན་
Chinese
因此，就这个身体本身，从脚底到头顶，从头发和大脑到下面的皮肤，分别观想它充满了各种不洁之物。这个身体有头发和体毛等，这是广说的。然后，对于这些行蕴，以舍的方式进行舍弃。另外，广说的是，止的阶段是，当心被各种分别念所扰乱，没有平静下来，变得散乱时，就无法专注于目标，变得平静，自然而然地成就，这就是止。胜观是，当陷入沉没时，通过专注于极度喜悦的境地来对此进行修习。因此，这些词语本身就是对治近分烦恼的对治法，即发起精进且不沉没。身体得到彻底调伏且没有造作恶业，这就是这两个词语。为什么呢？因为它们依次是对治沉没和掉举的对治法，而沉没和掉举也仅仅是止和胜观的近分烦恼。沉没是指，由于某种原因，群体变得非常虚弱，从而产生的一种心所。同样，掉举也是指由于某种原因而变得掉举。舍的近分烦恼的对治法也有两个词语，即忆念安住且没有普遍的愚痴。心平等安住且专注一境，这些就是。舍也是，如果心既不沉没也不掉举，而是处于平等的状态，那么就以舍的方式对待它，这就是舍。四个词语是，后面的词语是对这些词语的解释。因为什么原因身体造作恶业呢？这是广说的。因此，因为如果不发起精进，心就会陷入沉没，直到心衰退为止，因此为了如实地显示其对治法，即为了如实地显示对治心沉没、身体疲惫、健忘和心衰退的对治法，就是精进等，即精进和
English
Therefore, regarding this very body, from the soles of the feet to the crown of the head, from the hair and brain to the skin below, contemplate separately that it is filled with various impurities. This body has hair and body hair, etc., which is extensively explained. Then, for these formations, abandon them in the manner of equanimity. Furthermore, what is extensively explained is that the state of calm abiding is when the mind is disturbed by various conceptualizations, not calmed down, and becomes agitated, then one cannot focus on the object, becomes peaceful, and naturally accomplishes, this is calm abiding. Insight is when one falls into dullness, one cultivates this by focusing on the object of extreme joy. Therefore, these words themselves are the antidotes to the antidotes of the near afflictions, namely, initiating diligence and not sinking. The body is thoroughly subdued and there is no creation of evil deeds, these are the two words. Why? Because they are successively the antidotes to dullness and agitation, and dullness and agitation are also merely the near afflictions of calm abiding and insight. Dullness means that for some reason, the assembly becomes very weak, and thus there is a certain mental factor that arises. Similarly, agitation also means that for some reason it becomes agitated. The antidotes to the near afflictions of equanimity are also two words, namely, mindfulness abides closely and there is no universal delusion. The mind abides equally and is one-pointed, these are. Equanimity is also, if the mind is neither dull nor agitated, but is in a state of equality, then one treats it with equanimity, this is equanimity. The four words are, the latter words are the explanation of these words. For what reason does the body create evil deeds? This is extensively explained. Therefore, because if one does not initiate diligence, the mind will fall into dullness, until the mind declines, therefore in order to truly show its antidote, namely, in order to truly show the antidotes to mental dullness, physical fatigue, forgetfulness, and mental decline, it is diligence and so on, namely, diligence and