Tibetan
ས་སླར་ ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། བུད་མེད་དང༌། སྐྱེས་པ་དང༌། ཁྱེའུ་དང༌། བུ་མོ་བསྲེལ་བ་སྤངས་ནས། བུད་མེད་དང༌། སྐྱེས་པ་དང༌། ཁྱེའུ་དང༌། བུ་མ་བསྲེལ་བ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །གསེར་དང༌། དངུལ་ལེན་པ་སྤངས་ནས་གསེར་དང་དངུལ་ལེན་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །འབྲས་རྗེན་ལེན་པ་སྤངས་ནས་འབྲས་རྗེན་ལེན་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །ཟ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། ནུབ་མོ་སྤངས་ནས་དུས་སུ་འགྲོ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བ་སྤངས་ནས་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །ལུས་གཡོགས་པའི་གོས་ཀྱིས་མགུ་ཞིང་ཆོག་ཤེས་བར་བྱེད་དོ། །ཟས་ལྟོ་འགྲངས་པ་ཙམ་གྱིས་མགུ་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བར་ལྷུང་བཟེད་དང་བཅས་པ་ཆོས་གོས་དང་བཅས་ཏེ། དཔེར་ན་འདབ་ཆགས་བྱ་ནི་གང་དང་གང་དུ་འཕུར་བར་འདབ་མ་དང་བཅས་པ། གཤོག་པ་དང་བཅས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གོས་ལུས་ཁེབས་པས་མགུ་ཞིང་ཆོག་ཤེས། ཟས་ལྟོ་འགྲངས་པས་མགུ་ཞིང་ཆོག་ཤེས་ལ། གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བར་ལྷུང་བཟེད་དང་བཅས་ཆོས་གོས་དང་བཅས་སོ། །དེ་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་དང་ལྡན་པས་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་བསྲུངས་ཤིང་གནས་ཏེ། དེ་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ན་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་མངོན་རྟགས་སུ་མི་འཛིན་ལ་མིག་གི་དབང་པོ་རྣམས་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཏེ་གནས་པ་ནི་གཞི་གང་ཁོན་ལས་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་ལ་ཟག་པ་དེ་རྣམས་བསྡམས་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་དབང་པོ་སྡོམ་པར་བྱེད་དོ། །མིག་གི་དབང་པོ་ཇི་ལྟར་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། རྣ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྡོམ་པར་བྱེད་དོ། །འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་བསྲུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད། འགྲོ་བ་དང༌། འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བ་དང༌། མི་ཉལ་བ་དང༌། སྨྲ་བ་དང༌། མི་སྨྲ་བ་དང༌། གཉིད་དང༌། དུབ་པ་བསངས་པ་ན་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་བསྲུངས་པ་འདི་ཉིད་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་དགོན་པ་དང༌། ནགས་ཚལ་དང༌། རི་ཁྲོད་དང༌། བས་མཐའི་གནས་མལ་དག་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་དགོན་པར་ཕྱིན་ཀྱང་རུང་ཤིང་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་རུང་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་སྟེ། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་ནས་འདུག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྣབ་སེམས་སྤངས་ནས་བརྣབ་སེམས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་གནས་ཤིང་བརྣབ་སེམས་ལ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་གནོད་སེམས་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྤངས་ནས་སོམ་ཉི་ལས་རྒལ་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་ལས་རྒལ་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་ལ་ཡིད་གཉིས་མེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་བར་བྱེད་དོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ། ཕོངས་པས་ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་པ། ཕོངས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་སྤངས་ནས་འདོད་པ་ལས་དབེན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་དབེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་མེད་པ། དཔྱོད་པ་མེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང༌། མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེས་དེ་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། དྲང་པོར་གྱུར་པ་ དང༌། ལས་སུ་རུང་བར་གནས་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་གཏོད་ཅིང༌། དེས་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ན་འདོད་
Chinese
返回到。舍弃妇女、男人、男孩和女孩的混杂。从不混杂妇女、男人、男孩和女孩中返回。舍弃拿取黄金和白银，从不拿取黄金和白银中返回。舍弃拿取生米，从不拿取生米中返回。是独食者，舍弃夜晚，努力于适时而行。舍弃非时而食，从非时而食中返回。以遮盖身体的衣服而满足且知足。以食物仅饱腹而满足且知足。无论去往何处，都带着钵，带着法衣。例如，鸟类无论飞往何处，都带着翅膀，带着羽毛。同样，以衣服遮盖身体而满足且知足，以食物仅饱腹而满足且知足，无论去往何处，都带着钵，带着法衣。他具备这神圣的戒律之蕴，守护诸根之门而住。他以眼睛看到诸色时，不执取相，也不执取随相。由于守护眼根而安住，为了防护贪婪和不悦的罪恶，不善之法从心中流出，所以守护眼根。正如守护眼根一样，从耳根到意根也同样守护。具备这神圣的戒律之蕴，守护诸根之门，他以正知正念而安住于行走和返回。行走、站立、坐卧、不卧、说话、不说话、睡眠和消除疲劳时，都以正知正念而安住。他具备这神圣的戒律之蕴，守护诸根之门，并具足正念和正知，因此住在寂静处、森林、山岩和边地的住所。即使他去了寂静处，或者去了树下，也结跏趺坐，端正身体。
English
Returns to. Abandoning the mixing of women, men, boys, and girls. Returns from not mixing women, men, boys, and girls. Abandoning the taking of gold and silver, returns from not taking gold and silver. Abandoning the taking of raw rice, returns from not taking raw rice. Being a solitary eater, abandoning the night, he strives to engage in timely conduct. Abandoning eating at improper times, he returns from eating at improper times. He is content and satisfied with robes that cover the body. He is content and satisfied with food that merely fills the stomach. Wherever he goes, he goes with his alms bowl and robes. For example, just as birds fly wherever they go with their wings and feathers. Similarly, he is content and satisfied with robes that cover the body, he is content and satisfied with food that merely fills the stomach, and wherever he goes, he goes with his alms bowl and robes. He dwells guarding the doors of his senses, endowed with this noble aggregate of moral discipline. When he sees forms with his eyes, he does not grasp at their signs or details. Because he dwells restrained by the restraint of the eye faculty, he guards the eye faculty for the sake of restraining the evil, unwholesome qualities of covetousness and displeasure that would flow into his mind from the basis of whatever he might see. Just as he restrains the eye faculty, so too he restrains the faculties from the ear to the mind. Endowed with this noble aggregate of moral discipline and guarding the doors of his senses, he dwells with mindfulness and awareness in going and returning. In going, standing, sitting, lying down, not lying down, speaking, not speaking, sleeping, and dispelling weariness, he dwells with mindfulness and awareness. He is endowed with this noble aggregate of moral discipline, guarding the doors of his senses, and endowed with mindfulness and awareness, therefore he dwells in secluded places, forests, mountains, and remote dwellings. Even if he goes to a secluded place or goes to the foot of a tree, he sits cross-legged, straightening his body.
Chinese
复如是，念住现前而安住。彼于世间，断除贪婪，以离贪之心屡屡安住，且令心完全调伏于贪婪。于世间，断除害心、昏沉、睡眠、掉举、后悔及怀疑，超越犹豫，且已超越怀疑，于善法，心无二意，且令心完全行于无疑。断除五盖，彼等令心近为烦恼，因匮乏而令衰损，与匮乏之品类相应，转为非寂灭，远离欲，远离罪恶不善之法，具有寻，具有伺，由远离所生之喜乐，具足初禅而安住。彼离寻与伺，内心清净，心之相续成为一，无寻，无伺，由定所生之喜乐，具足二禅而安住。彼离喜之贪著，住于舍，且具念及正知，以身感受乐，圣者们宣说彼为具念，住于乐者是舍，具足离喜之三禅而安住。彼亦舍弃乐，先前亦已舍弃苦，且意乐与不乐亦灭没，非乐亦非苦，舍与念完全清净，具足四禅而安住。彼如是令心平等安住，完全清净，完全调伏且无有烦恼，远离近烦恼，正直，堪能而安住，获得不动，且为知尽漏，令心现前趋入于明智，彼如是如实了知此乃苦圣谛。此乃苦之集。此乃趣向苦灭之道圣谛，如是如实了知。彼如是知且如是见时，于欲
English
Again, he dwells with mindfulness established in front. He, having abandoned covetousness for the world, dwells frequently with a mind free from covetousness, and completely subdues his mind to covetousness. Having abandoned malice, drowsiness, sleep, excitement, regret, and doubt for the world, having transcended hesitation, and having transcended doubt, in virtuous dharmas, he has no double mind, and completely engages his mind in freedom from doubt. Having abandoned the five obscurations, which cause the mind to be afflicted, cause it to be weakened by poverty, correspond to the category of poverty, and turn into non-peace, being secluded from desire, secluded from sinful and unwholesome dharmas, possessing investigation, possessing analysis, possessing joy and happiness born of seclusion, he dwells having perfected the first dhyana. He, being free from investigation and analysis, being completely pure within, the continuum of his mind having become one, without investigation, without analysis, possessing joy and happiness born of samadhi, he dwells having perfected the second dhyana. He, being free from attachment to joy, dwells in equanimity, and is mindful and possesses clear comprehension, experiencing happiness with his body, the noble ones declare him to be mindful, the one who dwells in happiness is equanimous, he dwells having perfected the third dhyana free from joy. He also abandons happiness, having previously abandoned suffering, and pleasure and displeasure also cease, neither happiness nor suffering, equanimity and mindfulness being completely pure, he dwells having perfected the fourth dhyana. He thus establishes his mind in equanimity, completely pure, completely subdued and without afflictions, free from near afflictions, upright, capable and dwells, having attained immovability, and in order to know the exhaustion of defilements, he directs his mind to manifest wisdom, he thus truly knows as it is that this is the noble truth of suffering. This is the origin of suffering. This is the noble truth of the path leading to the cessation of suffering, he truly knows as it is. When he knows thus and sees thus, in desire