Tibetan
དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་ དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་བདག་གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དེ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་བདག་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་པུར་འཛིན་པ་ལས་ལོག་པར་གྱུར་ན་གཅིག་པུར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ཀྱང་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་པུར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕུང་པོ་ལྔ་བཤད་དོ། །ཟ་བར་འཛིན་པ་ཡང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་གང་ལས་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང༌། ལས་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བདག་དེས་མྱོང་ཞིང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་བདག་ཟ་བར་བྱེད་བ་དང༌། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡང་བདག་དེས་མྱོང་ཞིང་ཡུལ་ལ་བདག་ཅེས་ཟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་ལ་ཟ་བ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུར་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ཡུལ་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་ལས་གང་གིས་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དམིགས་པར་བྱེད་དེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱས་པས་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དག་གིས་མྱོང་ཞིང་དམིགས་པར་བྱེད་བར་ཟད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ནི་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ཤིང་ཟ་བར་བྱེད་བ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་ཀྱིས་ཟ་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་མྱོང་ཞིང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནས། ཆོས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་མྱོང་ཞིང་དམིགས་པར་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱིས་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། ཡུལ་མྱོང་ཞིང་ཟ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མྱོང་ཞིང་ཟ་བར་བྱེད་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་ གཞན་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཡུལ་ཟ་བར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་ཟ་བར་འཛིན་པ་ལས་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཟ་བར་འཛིན་པའི་ག
Chinese
以及，感受，认识，行，和识，是多种事物的自性。见解等等也只是五蕴的作用，除了五蕴之外，没有一个叫做“我”的独立存在。如果理解了这一点，就会从执着于独立的我中解脱出来。如果从执着于独立的我中解脱出来，那么从执着于独立我的原因所产生的执我也会解脱。因此，为了对治执着于独立的我，宣说了五蕴。而执着于“吃”也是如此，那些声称有“我”的人认为，从善业产生的快乐，以及从不善业产生的痛苦，都是由那个“我”来体验的，并且“我”会享用业的果报，以及色、声等对境，也是由那个“我”来体验的，并且认为“我”会享用对境。因此，为了对治执着于“我”是享用者，宣说了十二处。也就是说，善业和不善业的果报，快乐或痛苦，以及色、声等对境，都是被享用的，这是将业的果报和对境作为目标。而将业的果报作为目标，也是由造业者自身来体验和享用善业和不善业的果报。善业和不善业也是通过十二处由识所造作的，因此，从眼识到意识，都会体验和作为目标，快乐和痛苦也只是如此，并没有一个“我”来享用业的果报。而将色等对境作为目标并享用，也是由十二处自身来享用。就像这样，色由眼处来体验和作为目标，乃至法也由意处来体验和作为目标，除此之外，并没有一个“我”来体验和享用业的果报和对境。因此，体验和享用业的果报以及色等对境，是眼等十二处的作用，除此之外，并没有一个叫做“我”的存在来享用果报和对境。如果理解了这一点，就会从执着于“吃”中解脱出来。因此，为了对治执着于“吃”的
English
And, feeling, recognition, formation, and consciousness, are the nature of many things. Views and so on are also merely the function of the five aggregates, and apart from the aggregates, there is no such thing as a single "I." If this is understood, one will be liberated from clinging to a single "I." If one is liberated from clinging to a single "I," then the clinging to self that arises from the cause of clinging to a single "I" will also be liberated. Therefore, to counteract clinging to a single "I," the five aggregates are taught. Clinging to "eating" is also like this; those who claim there is an "I" believe that the happiness arising from virtuous actions, and the suffering arising from non-virtuous actions, are experienced by that "I," and that the "I" enjoys the fruits of karma, and that objects such as form and sound are also experienced by that "I," and they believe that the "I" enjoys objects. Therefore, to counteract clinging to the "I" as an enjoyer, the twelve sources are taught. That is to say, the fruits of virtuous and non-virtuous actions, happiness or suffering, and objects such as form and sound, are what are enjoyed, and this is to take the fruits of karma and objects as the target. And taking the fruits of karma as the target is also to experience and enjoy the fruits of virtuous and non-virtuous actions by the one who performed the actions. Virtuous and non-virtuous actions are also created by consciousness through the twelve sources, therefore, from eye consciousness to mind consciousness, all experience and take as their target, happiness and suffering are only like this, there is no "I" that enjoys the fruits of karma. And taking objects such as form as the target and enjoying them is also done by the twelve sources themselves. Just like this, form is experienced and taken as the target by the eye source, and even dharma is experienced and taken as the target by the mind source, apart from that, there is no "I" that experiences and enjoys the fruits of karma and objects. Therefore, experiencing and enjoying the fruits of karma and objects such as form is the function of the eye and other twelve sources, apart from that, there is no such thing as an "I" that enjoys the fruits and objects. If this is understood, one will be liberated from clinging to "eating." Therefore, to counteract clinging to "eating,"
Tibetan
ཉེན་པོར་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པར་འཛིན་པ་ཡང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་བདག་དེས་བྱས་ལ་མཆོད་པ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱང་བདག་བྱེད་དོ། །བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱིས་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་པོའི་བདག་མེད་ལ། ཁམས་ཉིད་ཀྱང་བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདག་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་ལ་ཁམས་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ལ་གཅིག་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡོད་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོ་དང༌། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཡང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་ལྟོས་པར་ཟད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཏོགས་པར་བདག་བྱེད་པ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདག་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུང་ན་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་ལས་ལོག་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་ནས། ད་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཉིད་ནས་བརྩམས་ནས་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ། གཟུགས་མེད་པ་དུ། བལྟར་ཡོད་པ་དུ། བལྟར་མེད་པ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྩམས་ཤིང་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསམ་པ་ཡང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ། གཟུགས་མེད་པ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དབྱེ་བ་བརྩམ་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ ཀྱི་ཆོས་ལས་བརྩམས་ཏེ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མི་བརྩམ་མོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཕུང་བོ་ལྔ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཕུང་པོ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ལ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སེམས་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སྤྱིར་ག
Chinese
危險地講述了十二處。執著於作者，那些自稱為「我」的人，善與不善也是由那個「我」所造作，供養和行走等行為也是「我」所做。那個「我」被認為是獨立於蘊之外而存在的。因此，為了對治將那個「我」執著為作者，講述了十八界。從那裡產生的善與不善，也完全是由眼等界所造作，除此之外，沒有作為作者的「我」。界本身也不是作者的本性。因此，因為沒有作者，並且保持著自身的特徵，所以被稱為「界」。因此，雖然沒有作為作者的「我」，界本身也不是作者，但原因和結果相互產生，有原因才能產生結果，結果的產生也僅僅依賴於原因的存在，除了結果和原因的本性之外，沒有其他的「我」作為作者存在。因此，行為也完全是由十八界所造作，除此之外，沒有其他的「我」作為作者存在。如果內心狹隘，就會從執著於作者轉為錯誤的觀點。因此，為了對治執著於作者，講述了十八界。這樣，在講述了蘊、界、處的自性之後，現在為了讓弟子們通過對法之特徵的徹底區分而受益，就從十八界本身開始，對於在蘊、處、界的情況下所講述的法，應當開始區分並思考什麼是有色、什麼是無色、什麼是可見、什麼是不可見等等。這樣進行區分和思考，是對十八界的法性進行有色、無色等區分，而不是從五蘊和十二處的法開始進行區分。為什麼呢？因為，在講述五蘊的情況下，當被問到五蘊是什麼時，回答說：色蘊、受、想、行、識。雖然將受、想、行、識分為四種心識來闡述，但對於色蘊總體上
English
Dangerously, the twelve sources are explained. Those who cling to the agent, those who claim "I," both good and bad are done by that "I," and actions such as offerings and going are also done by "I." That "I" is considered to exist separately from the aggregates. Therefore, to counteract clinging to that "I" as the agent, the eighteen elements are explained. The good and bad that arise from there are entirely done by the elements such as the eye, and apart from that, there is no "I" as the agent. The elements themselves are not the nature of the agent. Therefore, because there is no agent and they maintain their own characteristics, they are called "elements." Thus, although there is no "I" as the agent, and the elements themselves are not the agent, cause and effect arise mutually, and only when there is a cause can an effect arise. The arising of the effect also depends solely on the existence of the cause, and apart from the nature of the effect and the cause, there is no other "I" that exists as the agent. Therefore, actions are entirely done by the eighteen elements, and apart from that, there is no other "I" that exists as the agent. If the mind is narrow, it will turn from clinging to the agent to a wrong view. Therefore, to counteract clinging to the agent, the eighteen elements are explained. Having thus explained the nature of the aggregates, elements, and sources, now, in order to benefit the disciples by thoroughly distinguishing the characteristics of the Dharma, starting from the eighteen elements themselves, for the Dharmas explained in the context of the aggregates, sources, and elements, one should begin to distinguish and contemplate what is form, what is formless, what is visible, what is invisible, and so on. Such distinction and contemplation is to distinguish the nature of the eighteen elements as having form, being formless, etc., and not to begin the distinction from the Dharmas of the five aggregates and the twelve sources. Why is that? Because, in the case of explaining the five aggregates, when asked what the five aggregates are, the answer is: the aggregate of form, feeling, perception, formation, and consciousness. Although feeling, perception, formation, and consciousness are explained as being divided into four types of mind, for the aggregate of form in general,