Tibetan
་བར་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ན་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཕུང་པོར་བཤད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ཆོས་དེ་དག་བཤད་དེ། ཕུང་པོ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་བཤད་པས་སྐྱེ་མཆེད་འདས་ཏེ་བཤད་མི་དགོས་ལ། སྐྱེ་མཆེད་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་བཤད་ཟིན་པས་ཁམས་ལོགས་ཤིག་བཤད་མི་དགོས་ན་ཆོས་དེ་དག་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླས་ཏེ་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་པ་འདྲི་བའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཅེ་ན་ ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཕུང་བོར་བཤད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མིང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་ཞེས་གཞན་དང་གཞན་དུ་བརྗེས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགོས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་རིམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོ་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རིམ་བཞིན་དུ་བཤད་དེ་དེ་ནི་དགོས་པའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཡང་གང་ཡིན་མི་ཤེས་ནས་གསུམ་པོ་དེ་གང་ཡིན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཟ་བར་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པར་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་བཤད་དེ། ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་བཤེས་ན་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བྲ་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་བཤད་དེ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཟ་བར་འཛིན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་དེ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་བྱེད་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་བྱེ་བྲག་པ་དང་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་མང་པོ་འདུས་པ་མི་རྟག་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བདག་གཅིག་པུར་འཛིན་ཏོ། །ཡང་ན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་ལོགས་ཤིག་ན་གཟུགས་ཀྱང་བདག་དེས་མཐོང་བར་བྱེད་ལ། སྒྲ་ཡང་བདག་དེས་ཐོས་བར་བྱེད། དྲི་ཡང་བདག་དེས་སྣོམ། རོ་ཡང་བདག་
Chinese
此外，这些法各自执持自己的体性，所以称为界。像这样，在蕴中宣说的法，在处和界的场合也宣说这些法。在宣说蕴的场合，也宣说了处的法，所以处已经包含在内，不需要再单独宣说。在宣说处的场合，也已经宣说了所有的界法，所以不需要再单独宣说界。那么，这些法反复地宣说，有什么必要呢？为了提问：为什么呢？如果说宣说蕴等等， 就说了这样的话。佛陀薄伽梵所开示的一切法，都是为了利益有情，并且是对治烦恼的，所以是有必要的。那么，在蕴中宣说的那些法，反复地以处和界等不同的名称来宣说，有什么必要呢？这是要表达的意思。为了显示有必要，就说了“依次是对治三种我执的对治法”。外道有三种我执，为了断除这三种我执，依次宣说了蕴、处和界，这就是必要。因为不知道这三种我执是什么，为了显示这三种我执是什么，就说了“三种我执是一执、能食和作者执”。对于执著为一的对治法，宣说了五蕴。如果了解了五蕴的自性，就不会执著为一。对于执著为能食的对治法，宣说了十二处。如果了解了十二处的自性，就不会执著为能食。对于执著为作者的对治法，宣说了十八界。如果了解了十八界的自性，就不会执著为作者。其中，胜论派和数论派等声称有我的，认为众多法聚合而成的无常的蕴就是唯一的我。或者，那些声称有我的，认为有一个独立于五蕴之外的“我”，这个“我”能看到色，能听到声音，能嗅到气味，能尝到味道
English
Moreover, these dharmas each hold their own characteristics, so they are called realms. Like this, the dharmas that are explained in the aggregates are also explained in the context of the sense bases and realms. When explaining the aggregates, the dharmas of the sense bases are also explained, so the sense bases are already included and do not need to be explained separately. When explaining the sense bases, all the dharmas of the realms have already been explained, so there is no need to explain the realms separately. So, what is the need to repeatedly explain these dharmas? To ask: Why? If it is said to explain the aggregates and so on, such words are spoken. All the teachings of the Buddha Bhagavan are for the benefit of sentient beings and are antidotes to afflictions, so they are necessary. Then, what is the need to repeatedly explain those dharmas that are explained in the aggregates with different names such as sense bases and realms? This is the meaning to be expressed. To show that there is a need, it is said, "They are respectively antidotes to the three types of clinging to self." There are three types of clinging to self among the non-Buddhists. To abandon these three types of clinging to self, the aggregates, sense bases, and realms are explained in order, and that is the need. Because it is not known what these three types of clinging to self are, to show what these three are, it is said, "The three types of clinging to self are clinging to one, the eater, and the agent." For the antidote to clinging to one, the five aggregates are explained. If the nature of the five aggregates is understood, there will be no clinging to one. For the antidote to clinging to the eater, the twelve sense bases are explained. If the nature of the twelve sense bases is understood, there will be no clinging to the eater. For the antidote to clinging to the agent, the eighteen realms are explained. If the nature of the eighteen realms is understood, there will be no clinging to the agent. Among them, the Vaisheshika and Samkhya schools, who claim to have a self, hold that this impermanent aggregate, which is a collection of many dharmas, is the only self. Or, those who claim to have a self believe that there is a single "self" separate from the five aggregates, and that this "self" can see forms, hear sounds, smell odors, and taste flavors.
Tibetan
དེས་མྱོང་བ་ནས། ཚོར་བ་ཡང་བདག་དེས་ཚོར་ཞིང་མྱོང་བར་བྱེད། ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་བ་ཡང་བདག་དེས་འཛིན་ཅིང་ཤེས་བར་བྱེད། དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱང་བདག་དེས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་བདག་དེས་ཤེས་པར་ བྱེད་དེ། བདག་དེ་ནི་གཅིག་བུ་རྟག་པའོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལྔ་ལས་མ་གཏོགས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བར་བྱ་བའི་བདག་གཅིག་བུ་བའི་རང་བཞིན་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མིག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བར་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་མིག་ལས་མ་གཏོགས་པར་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་བདག་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །གཞན་གྱིས་བརྒལ་བ། མིག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བདག་མཐོང་བར་བྱེད་བ་མེད་ཀྱི་མིག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ན་མིག་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ལས་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བླུན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་དེས་ཇི་ལྟར་གཟུགས་མཐོང་བར་བྱེད། ལན་དུ། གཟུགས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མིག་གི་དབང་པོས་བྱེད་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་ཡང་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ཉིད་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོར་ཞིང་མྱོང་བར་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་བདག་གཞན་མེད་དོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཡང་འདུ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་གྱི་བདག་གཅིག་པུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་བདག་གཅིག་པུ་དེས་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གཟུགས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་བར་བྱེད་བས་ན་ཆོས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་བར་ཤེས་བས་ཤེས་བར་བྱེད་ཀྱི་བདག་གཅིག་པུ་དེས་ཤེས་པར་བྱེད་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་
Chinese
因此，从感受出发。感受也是那个“我”在感受和体验。将境执取为相也是那个“我”在执取和认知。善等业也是那个“我”在显现造作。色等自性，以及了别识，也是那个“我”在认知。 因为那个“我”是唯一常恒的，所以执着于唯一。 对此的回答是：众生之身的实物，除了五蕴之外，在色等之中，没有任何可见的、唯一的“我”的自性。为什么呢？因为色只是由眼本身来见的，除了眼之外，没有其他的“我”来见。同样，声音等也应与耳等自身来听闻相联系。 他人反驳说：除了眼之外，没有能见的“我”，只是眼本身在见。如果这样说，眼是由微尘组成的，如果是愚笨的自性，那它怎么能见色呢？ 回答是：色是由眼识来见的。因为眼识见色的不共之因是由眼根来做的，所以虽然是眼识在见，但也假名为眼在见。 同样，因为感受的蕴本身就是体验的自性，所以只是感受的蕴本身在感受和体验，没有其他的“我”来体验感受。想也是执取境之相的自性，所以境之相也是由想本身来执取的，没有唯一的“我”。同样，也应与其他识等相联系。 同样，行也是显现造作善与不善业，所以善与不善业也只是由行来做的，不是由唯一的“我”来做善与不善业。 识也是了知色、声等境的自性，因此色是由眼识来了知的，法是由意识来了知的，不是由唯一的“我”来了知的，应如是联系。 因此，众生之身的实物是五蕴的自性，所以色
English
Therefore, starting from experience. Feeling is also felt and experienced by that "I". Grasping objects as signs is also grasped and known by that "I". Virtuous and other actions are also manifestly performed by that "I". Form and other natures, as well as discriminating consciousness, are also known by that "I". Because that "I" is the only constant, it is clung to as the only one. The answer to this is: The substance of sentient beings' bodies, apart from the five aggregates, has no nature of a single "I" to be seen in form and so on. Why? Because form is only seen by the eye itself, and there is no other "I" that sees apart from the eye. Similarly, sound and so on should also be associated with the ear and so on hearing them. Others refute: There is no "I" that sees apart from the eye, but the eye itself sees. If this is said, the eye is made of particles, and if it is of a foolish nature, how can it see form? The answer is: Form is seen by eye consciousness. Because the uncommon cause of eye consciousness seeing form is done by the eye faculty, although it is eye consciousness that sees, it is nominally called the eye that sees. Similarly, because the aggregate of feeling itself is the nature of experiencing, only the aggregate of feeling itself feels and experiences, and there is no other "I" that experiences feeling. Conception is also the nature of grasping the signs of objects, so the signs of objects are also grasped by conception itself, and there is no single "I". Similarly, it should also be associated with other consciousnesses and so on. Similarly, volition also manifestly performs virtuous and non-virtuous actions, so virtuous and non-virtuous actions are only done by volition, not by the single "I" doing virtuous and non-virtuous actions. Consciousness is also the nature of knowing form, sound, and other objects, so form is known by eye consciousness, and dharma is known by mind consciousness, not by the single "I" knowing it, and it should be associated in this way. Therefore, the substance of sentient beings' bodies is the nature of the five aggregates, so form