Tibetan
འཕེན་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པ་དང༌། ལས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་བྱས་པས་མ་འོངས་པ་ན་བཟོ་ཤེས་པའི་ལུས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ལས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པ་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་ས་བོན་མ་སྤངས་ཏེ། ཡོད་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཉེན་པོ་དགོས་པས་གང་ཕུང་པོའི་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་ས་བོན་ཡོད་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོས་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་བྱས་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པ་དེ་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་དང༌། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ལས་གདོད་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཐོབ་པས་ན་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པར་གཞག་གོ །ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་སྐབས་སུ་ཟག་པ་མེད་པ་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་མེད་པར་མ་འོངས་པའི་ཆོས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པས་ཕུང་པོ་དེ་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེད་དེ། ནམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པས་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་འགོག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་འགོག་པ་ལས་དབྱེ་བར་བྱེད་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་ཚེ་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་ཆོས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པའི་ཚེ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་པ་དང༌། ཡང་ཕྱིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པའི་ཆོས་མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བས་མི་རྟག་པའི་འགོག་པ་ལས་འབྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྟག་པའི་འགོག་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེས་པ་ལ་འགོག་པར་བྱེད་ཀྱི་མ་འོངས་པའི་ཆོས་མི་སྐྱེད་ཅིང་འགོག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དངོས་སུ་འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེན་ནས་ཡེངས་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཀར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྔོན་པོ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེན་ནས་ཡེངས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཀར་པོ་དང་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་འགགས་ཏེ་འདས་པའི་དུས་ས་སོང་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་མེད་པས་མ་སྐྱེས་ཏེ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ལུས་ནས་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པས་འགག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་མ་ བྱས་པས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་མེད་པ་དང༌། དེ་དག་གི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ཡང་འདས་པའི་དུས་སུ་སོང་བས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མེད་དེ་རྐྱེན་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པད་དག་མ་སྐྱེས་ཏེ་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ལུས་སོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འོག་ཏུ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བས་ན་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་འདོད་ནས། སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པའི་རང་བཞིན་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཞེས་པ་ལ་བརྟགས་པ་དང་འབྱེད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་དག་དོན་གཅིག་སྟེ། གང་དེ་མ་ཐག་པའི་ལམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་སྟེ། བདེན་པ་བཞི་ལ་ཤེས་རབ་དེས་སོ་སོར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ཐོབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་འགག་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ལན་དུ། གང་འགོག་ལ་དེ་ནི་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་དེ་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་འགོག་པས་ན་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ནི་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འགོག་པའི་ཚིག་འབའ་ཞིག་སྨོས་ཀྱི་འབྲལ་བའི་ཚིག་མ་སྨོས་ན་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་འགོག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པའི་འགོག་པ་ཡང་བྱ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་
Chinese
具有抛射作用的业之种子，以及未曾指示业果，从而在未来会产生工巧之身的同类业之种子，圣者阿罗汉并未舍弃这些种子。即使存在，但未来五蕴不生起，烦恼不生起，若无烦恼之对治则不生起，不能成立，因为需要对治。因此，虽然存在五蕴之种子，但以烦恼之对治使五蕴不生起，这即是各别思择灭。因此，有余依涅槃界和无余依涅槃界被说是各别思择灭。为何如此？因为以智慧断除烦恼才能获得这两种涅槃，所以安立为各别思择灭。所谓的烦恼之对治，在此处并非指无漏圣道，不像以烦恼之对治的圣道断除烦恼后使五蕴不生起那样，而是因为没有烦恼之对治，未来之法不具足因缘，所以五蕴不会增长，何时也不会生起，这不是各别思择，故称为灭。其中，提到“极”字是为了区分无想等持之灭和无想之灭，为何如此？因为在那些时候，只是在一定时间内不生起法，而不是极不生起。在无想等持和无想之时，心和心所灭尽，从彼等中出定后，心和心所又会生起。所谓不生未来之法，是为了区分无常之灭，为何如此？因为无常之灭是对现在时已生之法进行灭除，而不是不生未来之法并进行灭除。例如，实际上，对于一个色相，当眼识执着而散乱时，对于色相的白色和红色
English
Having the seed of karma that will be thrown, and because the karma has not been shown in detail, there is a similar seed of karma that will cause the body of craftsmanship to be born in the future. The noble Arhat has not abandoned these seeds. Even if they exist, the aggregates will not be born in the future, and the afflictions will not be born. If there is no antidote to the afflictions, they will not be born, and it cannot be established, because an antidote is needed. Therefore, although the seed of the aggregates exists, the antidote to the afflictions causes the aggregates not to be born, which is the separate analysis cessation. Therefore, the realm of Nirvana with the remainder of the aggregates and the realm of Nirvana without the remainder of the aggregates are said to be separate analysis cessation. Why is this? Because these two Nirvanas can only be obtained by eliminating afflictions with wisdom, so they are established as separate analysis cessation. The so-called antidote to afflictions does not refer to the unpolluted noble path in this case, unlike the noble path of the antidote to afflictions that eliminates afflictions and causes the aggregates not to be born. Rather, because there is no antidote to afflictions, the future Dharma does not have the cause and conditions, so the aggregates will not increase, and they will never be born. This is not separate analysis, so it is called cessation. Among them, the word "extremely" is mentioned to distinguish between the cessation of unconscious absorption and the cessation of unconsciousness. Why is this? Because at those times, the Dharma is only prevented from arising for a certain period of time, but it is not prevented from arising extremely. At the time of unconscious absorption and unconsciousness, the mind and mental factors cease, and after arising from them, the mind and mental factors will arise again. The so-called not giving rise to future Dharma is to distinguish it from the cessation of impermanence. Why is this? Because the cessation of impermanence is to eliminate the Dharma that has already arisen in the present time, but it does not prevent the future Dharma from arising and eliminating it. For example, in reality, for a single form, when the eye consciousness is attached and distracted, for the white and red colors of the form
Chinese
青色和黄色等等，以及声音、气味、味道、触觉等等的法，在同一时间产生，由于眼识执着于青色的显现而散乱，而白色和红色等等的显现是刹那性的，因此灭尽而进入过去的时间。对于此，作为所缘的五种识，由于没有因缘而没有产生，停留在未来，永远不会产生，这被称为非分别的灭尽。为什么呢？因为刹那的直接因，是执着于一个显现的识的直接因，而不是其他识的直接因，因此没有直接因。而且，它们的五个所缘也进入了过去的时间，因此没有所缘的因，由于不具备两种因缘，所以识没有产生，停留在未来。在非分别之后，提到了分别，因此，为了了解分别灭的自性，提问说：什么是分别灭？提问的含义是：什么是分别灭的自性？在此，分别的意思是考察、辨别和智慧，这些词意义相同。其中，属于直接道的智慧的特殊性被称为考察。对于苦、集、灭、道，这四圣谛，通过智慧分别了无常和痛苦等等，通过断除烦恼而获得，通过断除烦恼，蕴不生而灭尽，这被称为分别灭。作为对此的回答，说了“凡是灭，即是远离”。分别灭是蕴不生而灭尽，因此称为灭。而且，这是烦恼的特征，因此称为远离。在此，如果只说灭的词语，而不说远离的词语，那么非分别灭，以及无想定入定的灭，以及无想，以及无常的灭，也会成为应避免的过失，因此，说了“那是远离”。
English
Blue and yellow, etc., and phenomena such as sound, smell, taste, and touch, arise at the same time. Because eye consciousness clings to the appearance of blue, it becomes distracted. The appearances of white and red, etc., are momentary, so they cease and pass into the past. The five consciousnesses that focus on this do not arise because there is no cause. They remain in the future and will never arise. This is called cessation through non-discrimination. Why? Because the immediate cause of that moment is the immediate cause of the consciousness that clings to one appearance, but not the immediate cause of other consciousnesses, so there is no immediate cause. Also, their five objects have passed into the past, so there is no object as a cause. Because they do not possess the two causes, the consciousnesses do not arise and remain in the future. After non-discrimination, discrimination is mentioned. Therefore, in order to understand the nature of cessation through discrimination, the question is asked: What is cessation through discrimination? The meaning of the question is: What is the nature of cessation through discrimination? Here, discrimination means examination, differentiation, and wisdom; these words have the same meaning. The particularity of wisdom that belongs to the immediate path is called examination. Regarding suffering, origin, cessation, and path—the Four Noble Truths—wisdom distinguishes impermanence, suffering, etc., and it is attained by abandoning afflictions. By abandoning afflictions, the aggregates do not arise and cease; this is called cessation through discrimination. As an answer to this, it is said, "Whatever ceases is separation." Cessation through discrimination is the cessation where the aggregates do not arise, so it is called cessation. Moreover, this is the characteristic of affliction, so it is called separation. Here, if only the word "cessation" is mentioned and not the word "separation," then cessation through non-discrimination, as well as the cessation of the meditative absorption of non-perception, as well as non-perception, and the cessation of impermanence, would also become faults to be avoided. Therefore, it is said, "That is separation."