Tibetan
ས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། འཆི་བ་ཀུན་ཡོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ལོགས་ཤིག་ན་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། །སྐྱེ་བའི་རྫས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད། གནས་པའི་རྫས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས་ནི་དངོས་པོ་གནས་པར་བྱེད། རྒ་བའི་རྫས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས་ནི་དངོས་པོ་རྒ་བར་བྱེད། འཆི་བའི་རྫས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས་ནི་དངོས་པོ་ཞིག་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་རྟོག་པ་སེལ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྒ་བ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡང་རྒ་བ་ཞེས་མི་བྱ་ལ་རྒ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རིས་མཐུན་པ་རྣམས་སུ་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ལས་སྐྲ་དཀར་དང༌། སྒུར་བ་དང༌། གཉེར་མ་ཅན་དང༌། འཁར་བ་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྒ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། གནས་པའི་རང་བཞིན་ དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཏེ། རིས་མཐུན་པ་རྣམས་སུ་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་མའི་མངལ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནམ་མ་ཤིའི་བར་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་རྒྱུན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་ཕྱི་མ་འབྲང་སྟེ། རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གཟུགས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དུས་སུ་གདགས་པར་ཟད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམ་པར་སྨྲ་བ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡང་གནས་པ་ཡོད་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ལྟ་བུར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དང༌། མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་རྒྱུན་འཇིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང
Chinese
而且，在一刹那间，生、住、老、死一切都存在。这些也不是在五蕴之外，另外存在一个实体。生之实体在另外的地方，因此产生事物；住之实体在另外的地方，因此事物得以存在；老之实体在另外的地方，因此事物衰老；死之实体在另外的地方，因此事物坏灭。为了消除这种想法，衰老是指五蕴的相续转变，不能说一刹那间也有衰老，也不是说衰老之实体在另外的地方存在，是这个意思。或者说，在同类的事物中，五蕴产生后，在一刹那的相续中存在，从头发变白、驼背、有皱纹、依赖拐杖的特征转变为其他的状态，这叫做衰老。为了显示存在的自性，所以提问“什么是存在？”这是提问存在的自性和特征是什么的意思。作为回答，说了“像那样，它们的相续随之而来”，像那样是指如上所说，在同类的事物中五蕴产生。它们是指五蕴。相续是指从最初在母亲的子宫里，意识连接的那一刻开始，直到死亡为止，五蕴在一刹那的特征中存在，这叫做相续。这样，一刹那的那些特征，后一刹那随着前一刹那而来，随着而来相续不断，这叫做存在。这样，五蕴相续不断叫做存在，因此存在也只是在色、心和心所生起的时候安立，而不是像声闻分别论者那样，认为一刹那间也有存在，并且存在之实体也在五蕴之外另外存在，像这样考察是不存在的，这是所要表达的。为了显示无常的自性，所以提问“什么是无常？”这是提问无常的自性和特征是什么的意思。作为回答，说了“像那样，它们的相续坏灭”，像那样是指上
English
Moreover, in a single moment, birth, abiding, aging, and death all exist. These are not substances existing separately apart from the five aggregates. The substance of birth exists in a separate place, thus causing things to arise; the substance of abiding exists in a separate place, thus things are able to abide; the substance of aging exists in a separate place, thus things age; the substance of death exists in a separate place, thus things decay. To dispel this notion, aging is defined as the transformation of the continuum of the five aggregates. It cannot be said that aging occurs in a single moment, nor is there a separate substance of aging existing elsewhere; this is the meaning. Alternatively, among similar beings, after the five aggregates arise and abide in a momentary continuum, the transformation into characteristics such as white hair, hunchback, wrinkles, and reliance on a cane is called aging. To show the nature of abiding, the question is asked, "What is abiding?" This is to ask what the nature and characteristics of abiding are. In response, it is said, "Thus, their continuum follows." "Thus" refers to what was said above, that the five aggregates arise among similar beings. "Their" refers to the five aggregates. "Continuum" refers to the five aggregates abiding in a momentary nature from the moment consciousness connects in the mother's womb until death. Thus, those momentary characteristics, the latter moment following the former, and the following continuum being unbroken, is called abiding. Thus, the unbroken continuum of the five aggregates is called abiding, and therefore abiding is merely imputed at the time of form, mind, and mental events. It is not like the Sravaka Abhidharmikas who believe that abiding exists even in a single moment, and that the substance of abiding exists separately apart from the five aggregates; such an examination does not exist, this is what is being expressed. To show the nature of impermanence, the question is asked, "What is impermanence?" This is to ask what the nature and characteristics of impermanence are. In response, it is said, "Thus, their continuum ceases." "Thus" refers to above.