Tibetan
མུག་གི་ཤས་ལས་བྱུང་བས་ན་རྫས་སུ་མེད་ཀྱི་བཏགས་པར་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་གཡེང་བ་འབྱུང༌། ཡང་ན་ནི་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་གཡེང་བ་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིའི་ལས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། འདོད་པ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ལ་སེམས་ལ་སེམས་གཡེངས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་ཅིང་བགེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་དག་ལས་ནི་གཡེང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དོ། །གཡེང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་དང༌། ནང་དུ་གཡེང་བ་དང༌། མཚན་མའི་གཡེང་བ་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་དང༌། དེ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚོགས་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་པར་འཇོག་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་འདོད་པ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ལ་སེམས་འཕྲོས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་སེམས་རྨུགས་པ་དང་རྒོད་པའི་དབང་དུ་བཏང་བ་ནི་ནང་དུ་གཡེང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་བསྒོམས་ན་གཞན་དག་གིས་བདག་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་མཚན་མའི་གཡེང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་ཚེ་བདག་དང་བདག་གིར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྔར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་བསྒོམས་བསྒོམས་པ་ལས་དེའི་འོག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་གཡེང་བ་དྲུག་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་བཤད་མོད་ཀྱི། གཡེང་བ་གཞན་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བཞིན་མེད་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་རྣམས་ལ་དབང་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་གང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ
Chinese
因为是从愚痴的部分产生的，所以应当知道它在名言上存在，而不是实体存在。因为贪欲和嗔恨不会同时产生，所以要么是被贪欲和愚痴所扰乱，要么应当知道是被嗔恨和愚痴所扰乱。它的作用也是阻碍脱离贪欲，因为对于那些心被五种欲望的功德所扰乱的人来说，它会阻碍和妨碍断除三界的贪欲。经部中说，散乱有六种。六种散乱是：自性散乱、外散乱、内散乱、相散乱、 恶趣散乱和作意散乱。其中，从眼识到身识的五种识的集合称为自性散乱，因为这五种识的自性是无法在内部专注一境的。在进入善法时，心散于五种欲望的功德，这称为外散乱。在进入禅定时，心被昏沉和掉举所控制，这称为内散乱。如果修习禅定等善法时，因为希望别人认为自己是有功德的人而进入善法，这称为相散乱。在修习禅定时，产生对我和我所的执着，这称为恶趣散乱。先前修习了一种禅定，之后又修习另一种禅定，这称为作意散乱。这里虽然只说了六种散乱中的外散乱，但应当知道其他的散乱也是散乱的特征。为了显示无正知的自性，所以提问什么是无正知，意思是问无正知的自性和特征是什么。作为回答，说“与烦恼完全相应的智慧，即对身语意的行为无法控制而行事”，即智慧与贪
English
Since it arises from the part of ignorance, it should be understood that it exists nominally, not substantially. Because desire and hatred do not arise simultaneously, either one is distracted by desire and ignorance, or one should know that one is distracted by hatred and ignorance. Its function is also to obstruct detachment from desire, because for those whose minds are distracted by the merits of the five desires, it obstructs and hinders the abandonment of desire for the three realms. In the Sutras, distraction is explained as six types. The six types of distraction are: distraction by nature, external distraction, internal distraction, distraction by signs, distraction by bad states, and distraction by attention. Among them, the collection of the five consciousnesses from eye consciousness to body consciousness is called distraction by nature, because the nature of these five consciousnesses is that they cannot be focused on one object internally. When entering virtuous Dharma, the mind scatters to the merits of the five desires, this is called external distraction. When entering Samadhi, the mind is controlled by lethargy and agitation, this is called internal distraction. If one cultivates virtuous practices such as Samadhi, and enters virtuous Dharma because one hopes that others will think of oneself as a virtuous person, this is called distraction by signs. When cultivating Samadhi, the arising of attachment to self and what belongs to self is called distraction by bad states. Having previously cultivated one Samadhi, and then cultivating another Samadhi, this is called distraction by attention. Although only external distraction among the six distractions is mentioned here, it should be known that other distractions are also characteristics of distraction. In order to show the nature of non-alertness, the question is asked what is non-alertness, meaning to ask what is the nature and characteristic of non-alertness. As an answer, it is said, "Wisdom that is fully in accordance with afflictions, that is, acting without control over the actions of body, speech, and mind," that is, wisdom and desire.
Tibetan
་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་བས་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འགྲོ་འདུག་ལྡང་ཉལ་དང༌། ངག་གི་སྤྱོད་པ་སྨྲ་བ་དང་མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསམ་པ་དང་མི་བསམ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་བདག་ད་ལྟར་འདི་བྱེད་ཅིང་འདུག་གོ་ཞེས་མི་ཤེས་པ་དང༌། བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་དམིགས་མི་ཤེས་པན་ཤེས་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་གཏི་མུག་གི་ཤས་ལས་བྱུང་བས་ན་རྫས་སུ་མེད་ཀྱི་བཏགས་པར་ ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིའི་ལས་ཀྱང་ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བ་མི་ཤེས་བས་རྟག་ཏུ་སྐྱོན་དང་ལྟུང་བ་ཤ་སྟག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཞི་ནི་གཞན་དུ་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འགྱོད་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྱོད་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། འགྱོད་པའི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་ཡིད་ལ་གཅགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་མཚར་བྱས་ཤེའམ། མ་ལེགས་པ་ཞེས་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱིས་ཡིད་ལ་གདུང་ཞིང་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བྱས་པ་མཚར་བྱས་སོ་ཞེའམ། མ་ལེགས་པ་ནི་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱིས་མི་དགའ་ཞིང་ཡིད་ལ་གཅགས་པའམ། བཙེམ་དྲུབ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱས་པ་མཚར་བྱས་ཤེའམ་མ་བྱས་པ་མཚར་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱིས་ཡིད་ལ་གདུང་ཞིང་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ལ་འགྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགྱོད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་དགེ་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེའམ། ཉེས་པ་ཞིག་བྱས་ཞེས་འགྱོད་པ་ནི་འགྱོད་པ་མི་དགེ་བའོ། །ཡང་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་མ་བྱས་པར་མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེས་འགྱོད་པ་ནི་འགྱོད་པ་མི་དགེ་བའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་ཉེས་པ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེའམ། མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེས་འགྱོད་པ་ནི་འགྱོད་པ་དགེ་བའོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་མ་བྱས་པ་མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེས་འགྱོད་པ་དེ་དག་ནི་འགྱོད་པ་དགེ་བའོ། །བཙེམ་དྲུབ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མ་བྱས་པ་མཚར་བྱས་ཤེའམ་དེ་དག་བྱས་པ་ཉེ
Chinese
嗔恨等烦恼所随，为烦恼所控制，与烦恼相杂的智慧，称为与烦恼完全相应的智慧。如此，智慧为烦恼所控制，以至于身体的行为，如行走、站立、坐卧等；语言的行为，如说话和不说话等；以及意念的行为，如思考和不思考等，都不知道“我现在正在做这个”；对于应做和不应做的目标不了解，这称为无正知。此亦由愚痴分所生，故非实有，当知为假立。此之作用乃为产生过失之所依，因由身语意之门，对于应做和不应做之事不了解，故恒常产生过失和堕落。近分烦恼已述竟。四者，将另行解说，为显示后悔之自性故。若问何为后悔？此问乃问后悔之自性与体性为何。答曰：心怀悔恨。意即对于杀生等不善业，心想“我做了不好的事”，事后心中感到痛苦和悔恨；对于布施等善业，心想“我没有做好”，事后不悦并心怀悔恨；对于缝纫等事，心想“我做了不好的事”或“没有做好”，事后心中感到痛苦和悔恨，这称为后悔。后悔亦有三种：善、不善和无记。其中，对于布施等善业，心想“我做了不善之事”或“我做了错事”，此后悔为不善后悔。又或者，对于没有做杀生等不善业，心想“我做了不好的事”，此后悔亦为不善后悔。对于做了杀生等不善业，心想“我做了错事”或“我做了不好的事”，此后悔为善后悔。又或者，对于没有做布施等善业，心想“我做了不好的事”，这些后悔皆为善后悔。对于没有做缝纫等事，心想“我做了不好的事”，或者做了那些事却感
English
Wisdom accompanied by afflictions such as hatred, controlled by afflictions, and mixed with afflictions is called wisdom fully associated with afflictions. Thus, because wisdom is controlled by afflictions, one does not know, regarding bodily actions such as walking, standing, sitting, and lying down; verbal actions such as speaking and not speaking; and mental actions such as thinking and not thinking, "I am doing this now." Not knowing the objects of what should and should not be done is called lack of mindfulness. This also arises from the aspect of ignorance, so it is not substantial but should be understood as imputed. Its function is to serve as a basis for the occurrence of faults, because one does not know what should and should not be done through the doors of body, speech, and mind, and therefore constantly produces faults and downfalls. The near afflictions have been explained. The fourth will be explained elsewhere, in order to show the nature of regret. If asked, what is regret? This question asks what the nature and characteristics of regret are. The answer is: remorse in the mind. That is, regarding non-virtuous actions such as killing, thinking "I did something bad," and afterwards feeling pain and regret in the mind; regarding virtuous actions such as giving, thinking "I did not do well," and afterwards being displeased and feeling regret in the mind; regarding actions such as sewing, thinking "I did something bad" or "I did not do well," and afterwards feeling pain and regret in the mind, this is called regret. Regret also has three aspects: virtuous, non-virtuous, and neutral. Among them, regarding virtuous actions such as giving, thinking "I did something non-virtuous" or "I did something wrong," this regret is non-virtuous regret. Or, regarding not doing non-virtuous actions such as killing, thinking "I did something bad," this regret is also non-virtuous regret. Regarding doing non-virtuous actions such as killing, thinking "I did something wrong" or "I did something bad," this regret is virtuous regret. Or, regarding not doing virtuous actions such as giving, thinking "I did something bad," these regrets are all virtuous regrets. Regarding not doing actions such as sewing, thinking "I did something bad," or feeling