Tibetan
ས་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་གིར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཆོས་དང་ཟང་ཞིང་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང༌། ཕན་གདགས་པར་འདོད་པས་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་གིར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དབང་བའམ་བདག་ལ་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །ཆོས་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་འཆད་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཟང་ཟིང་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་དོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མཆོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ༌། །ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་འདོགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ༌། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་མཆོད་པ་དང་ཕན་གདགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ༌། །ཡེ་ཕོངས་པ་དང་དགེ་ འདུན་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་མི་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེར་སྣ་ཡོད་ན་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་མི་བྱེད་ཅིང་མེད་པར་འགྱུར་བས་ན་སེར་སྣ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་དང༌། དངོས་པོ་གང་མི་མཁོ་བ་དང་ངན་པ་ཡང་གཞན་ལ་གཏོང་མི་ཕོད་ཅིང་ཟང་ཟིང་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་སེར་སྣ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤས་ལས་འབྱུང་བས་ན་རྫས་སུ་མེད་ཀྱི་བཏགས་པར་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ལན་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་སྟེ། སེར་སྣ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཟང་ཟིང་རྣམས་སྡུད་པ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། སྒྱུའི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ། ཕ་རོལ་པོ་སླུ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་གང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་མཁས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་འདྲ་བའམ་མཁས་པ་དང་འདྲ་བར་གཞན་ལ་སྟོན་ཅིང་སྒྲོགས་པ་ནི་གཞན་ལ་སླུ་བའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་པ་འདྲ་བར་བསྟན་ན་གཞན་གྱིས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མི་སྟེར་དུ་དོགས་ནས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུས་བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་པར་གནས་པ་ཡིན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་
Chinese
名为“普遍持有”的解释是：将自己拥有的事物，如佛法和财物等，用于供养，以及为了利益他人而将自己想要的和不想要的东西都布施出去，这叫做布施。所谓“自己拥有的事物”，是指自己所有或自己使用的东西。佛法是指精通经文的意义和讲解。财物是指钵和法衣等用具。对于佛塔等，是为了供养而布施。对于贫困的人，是为了利益他们而布施。对于僧众，是为了供养和利益他们而布施。对于极度贫困的人和僧众的布施，叫做对想要的东西的布施。对于佛等圣者的布施，叫做对不想要的东西的布施。如果存在吝啬，就不会进行将佛法和财物布施给他人这种性质的布施，并且会消失，因此吝啬与布施是不相容的。所谓“内心的执着”，是指由于贪恋利养和恭敬，被贪欲所驱使，对于法衣和钵等生活用具，以及任何不需要的或不好的东西，也不舍得布施给他人，并且积攒财物，这叫做吝啬。这也是由贪欲产生的，因此应当认识到它在本体上是不存在的，只是假立的。其原因是依赖于不知满足，因为具有吝啬的人对于积攒生活用具和财物不知满足。为了显示虚伪的自性。如果有人问什么是虚伪，这实际上是问虚伪的自性和特征是什么。对此的回答是：“欺骗他人，显示不真实的事情。”意思是说，自己不具备戒律，也不是智者，却向他人展示和宣扬自己好像具备戒律或好像是智者，这就是欺骗他人。如果显示自己不具备戒律，就会担心别人不给予利养和恭敬，因此贪恋利养和恭敬，由于贪恋利养和恭敬的原因，自己明明处于不具备戒律的状态，却
English
The explanation of "Universally Holding" is as follows: Offering one's own possessions, such as Dharma and material goods, and giving away both what one desires and what one does not desire in order to benefit others, is called generosity. "One's own possessions" refers to things that one owns or uses. Dharma refers to being proficient in the meaning and explanation of scriptures. Material goods refer to utensils such as begging bowls and robes. Giving to stupas and the like is done with the intention of making offerings. Giving to the poor is done with the intention of benefiting them. Giving to the Sangha is done with the intention of making offerings and benefiting them. Giving to the extremely poor and the Sangha is called giving to those who desire. Giving to noble beings such as Buddhas is called giving to those who do not desire. If there is stinginess, one will not engage in the kind of generosity that involves giving Dharma and material goods to others, and it will disappear. Therefore, stinginess is incompatible with generosity. "Mental clinging" refers to being attached to gain and respect, driven by desire, and being unwilling to give away even unnecessary or bad things such as robes and begging bowls, and accumulating wealth. This is called stinginess. This also arises from desire, so it should be recognized that it does not exist in substance but is merely imputed. The reason for this is reliance on not knowing satisfaction, because those who are stingy are never satisfied with accumulating the necessities of life and material goods. To show the nature of deceit. If someone asks what deceit is, this is actually asking what the nature and characteristics of deceit are. The answer to this is: "Deceiving others, showing what is not true." This means that even if one does not possess discipline or is not a wise person, one shows and proclaims to others that one seems to possess discipline or seems to be a wise person, which is deceiving others. If one shows that one does not possess discipline, one will worry that others will not give gain and respect, so one is attached to gain and respect. Because of the attachment to gain and respect, even though one is in a state of not possessing discipline,