Tibetan
་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་སྟེ། ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ལུས་ཟོ་མདོག་བདེ་ཞིང། ལྕི་བ་མེད་བའོ། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚེ། སེམས་མི་གསལ་བ་མེད་ཅིང་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པའོ། །སྨྲས་པ། ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡང་ན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན། ཡང་ན་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཤད་པའི་སྐབས་ཡིན་ན། ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ། སྨྲས་པ། ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་དེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་དེས་རྒྱུ་བྱས་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་སྐྱེད་པས་ན། རྒྱུ་ལུས་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མིང་བཏགས་ནས་ལུས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིའི་ལས་ཀྱང་དེའི་དབང་གིས་གནས་འཕོས་པ་རྙེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡོད་ན་སྔོན་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ལས། ཕྱིས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་འཕོས་པ་རྙེད་ནས། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་གནས་འཕོས་ནས་ལས་སུ་རུང་བའི་མཐུས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་ཕ་མ་ལུས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བག་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། བག་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །ལན་དུ། བག་མེད་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་བག་མེད་པ་སྔར་བསྟན་ན་བག་ཡོད་པ་བརྡ་ཕྲད་པར་སླ་བར་འགྱུར་བས་བག་མེད་པ་ཇི་བསྟན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། ལེ་ལོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་སྲུང་ཞིང༌། དེའི་གཉེན་པོ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྒོམ་པ་ནི་བག་ མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་སྲུང་བར་བྱེད་ཅིང་དེའི་གཉེན་པོ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྒོམ་པ་ནི་བག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བག་ཡོད་པ་སྐྱེས་ན་བག་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བག་ཡོད་པ་ནི་བག་མེད་པའི་གཉེན་པོར་བཤད་དོ། །བག་ཡོད་པའི་གཞི་དང༌།
Chinese
是恶取的对治。其中，身体极度调柔的特征是，身体和心堪能。身体堪能是指，对于应做的善事方面，能够迅速成就，并且身体形色舒适，没有沉重感。心堪能是指，在瑜伽作意之时，心没有不清晰，并且心能无碍地投入于所缘境。说道：身体堪能是所触的差别，所触的差别要么是四大种的自性，要么是作为因的色法的自性。这里是讲述由心所生的极度调柔的时候，身体的所触差别怎么能说是极度调柔呢？说道：身体的所触，即身体堪能，即使不是心堪能，但因为身体堪能作为因而生起心堪能，所以，在因的身体上安立心极度调柔之名，因此说身体是极度调柔。此的业也是依仗它而获得转舍，并且能完全舍弃烦恼的障碍。如果有了极度调柔，就能从先前身体和心不调柔的状态，转变为后来获得身体和心调柔的特征，从身体和心调柔的转舍中，凭借堪能的力量，就能完全舍弃烦恼的障碍。为了显示正念的自性，提问说，什么是正念呢？这是提问正念的自性和特征的意思。回答说：是不放逸的对治。这里也是，如果先显示不放逸，就容易理解放逸，因此显示了不放逸。依赖贪欲、嗔恨、愚痴和懈怠，守护心不投入贪欲等烦恼，并且不修习其对治的信心等善法，这称为不放逸。守护心不投入烦恼，并且修习其对治的信心等善法，这称为放逸。因为生起放逸就不会变成不放逸，所以说放逸是不放逸的对治。以及放逸的基础。
English
It is the antidote to wrong views. Among them, the characteristic of extreme pliancy of the body is that the body and mind are capable. The capability of the body means that it can quickly accomplish what should be done in the aspect of virtuous deeds, and the body is comfortable in shape and color, and there is no heaviness. The capability of the mind means that when practicing yoga, the mind is not unclear, and the mind can enter the object of focus without hindrance. It is said: The pliancy of the body is the difference of touch. The difference of touch is either the nature of the four great elements, or the nature of form that is the cause. Here, when explaining the extreme pliancy arising from the mind, how can the difference of touch of the body be called extreme pliancy? It is said: The touch of the body, that is, the pliancy of the body, even if it is not the pliancy of the mind, but because the pliancy of the body is the cause of the pliancy of the mind, therefore, the name of extreme pliancy of the mind is established on the body of the cause, so it is said that the body is extremely pliant. Its karma is also to obtain the change of state by relying on it, and to completely abandon the obstacles of afflictions. If there is extreme pliancy, one can change from the previous state of body and mind being incapable to later obtaining the characteristic of body and mind being capable, and from the change of state of body and mind being capable, by the power of capability, one can completely abandon the obstacles of afflictions. In order to show the nature of mindfulness, it is asked, what is mindfulness? This is the meaning of asking what is the nature and characteristic of mindfulness. The answer is: It is the antidote to non-vigilance. Here also, if non-vigilance is shown first, it will be easier to understand vigilance, so non-vigilance is shown. Relying on desire, hatred, ignorance, and laziness, guarding the mind from entering afflictions such as desire, and not cultivating virtuous dharmas such as faith that are its antidotes, this is called non-vigilance. Guarding the mind from entering afflictions, and cultivating virtuous dharmas such as faith that are its antidotes, this is called vigilance. Because the arising of vigilance will not turn into non-vigilance, it is said that vigilance is the antidote to non-vigilance. And the basis of vigilance.