Tibetan
ར་བྱེད་པས་བདོག་པ་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕན་འདོགས་པའོ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་ན་མི་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པས་མི་ཚུགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ན་ཡང་མི་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པས་མི་ཚུགས་པས་ན་མི་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དངོས་སུ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས། ཕུང་པོ་ལྔ་གནས་གཞན་དུ་གྱུར་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ནས་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་བ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པས་ཐོས་ཀྱང་རུང༌། །བདག་གིས་ཤེས་ཀྱང་རུང༌། དེའི་སྒོ་ནས་མཆི་མ་དཀུ་བ་དང་བ་སྤུ་ལྡང་བལ་སོགས་པའི་དད་བ་སེམས་ལས་གཡོས་པ་ནི་དད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བཤད་པའི་ཆོས་དང༌། བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དོན་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་གསུང་རང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་བཤད་པའི་ཆོས་སོ། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་དང་བ་ནི་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་འདུན་ཡང་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད་ལ་བྱ་སྟེ། བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་ཕྱེད་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་ལས་བཟློག་ནས། བིཥྞུ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པ་གཞན་ལ་གཞག་པར་མི་ནུས་པས་ན་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་ལ་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་དེ་དག་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྫབ་ལས་བརྒལ་བ་དང་འཁོར་བའི་རྫབ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གྱུར་བའོ་ཞེས་སེམས་དང་བ་ནི་དད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དད་པ་འདི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འཇུག་སྟེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་དང་པའི་སེམས་རྣམ་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་ཡོད་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་གོ །དེ་ལ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་སེམས་དགའ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་སེམས་དང་བར་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་ཐོབ་པར་བྱ་ནུས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ལམ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བྱ། ལམ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རིན་པོ་ཆེ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་དང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་དངས་པར་བྱེད་པའི་ནོར་བུ་ཆུ་རྙོག་པ་ཅན་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་ན་ཆུ་རྙོག་པ་དངས་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བྱུང་བ་ན་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྙོག་པ་དངས་ཤིང་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། ཡིད་ཆེས་ཤིང་དང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པས་ཆོག་མོད་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་ཇི་དགོས། སྨྲས་པ། དངས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཤེལ་དང་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པས། སེམས་མ་སྨོས་ན་དེ་དག་ལ་དང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་དང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། དད་པ་ནི་སེམས་དང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ལས་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་སྟེ། དད་པ་ཡོད་ན་འདོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེན་ཞེས་དྲིས་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ། བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་ངོ་ཚ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་མཁན་པོའམ། སློབ་དཔོན་ནམ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་འོས་ཤིང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྡིག་པའི་ལས་དེ་བྱས་ཀྱང་རུང་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་བདག་
Chinese
因此，通过这样做，可以帮助实现伟大的目标。例如，如果拥有珍贵的宝石，非人的伤害就无法侵袭，同样，如果忆念三宝，非人的伤害也无法侵袭，因此可以消除非人的伤害。所谓佛，实际上是指断除了烦恼障和所知障，五蕴转化为其他状态，圆满成就三身，具备力量和无畏等圆满功德者，称为佛。佛断除了一切过患，圆满了一切功德，无论是听到还是被我所知，由此而产生的眼泪盈眶、汗毛竖立等从内心深处涌动的信仰，称为信仰。所谓法，法有三种：教法、证法和胜义法。其中，十二部经是教法，八正道是证法，涅槃是胜义法。胜义法是断除集和苦的自性。证法是获得胜义法的原因。应该宣说的法是能够清楚地显示这二者意义的，心中生起欢喜称为欢喜。所谓僧，僧是指八种补特伽罗，不能被魔等所动摇，也不能被外道等从佛的教法中转移，而安立于毗湿奴等的其他教法中，因此这八种补特伽罗称为僧。这些僧众超越了轮回的泥沼，安住于超越轮回泥沼的道路上，成为了功德的福田，心中生起欢喜称为信仰。因此，信仰有三种进入方式：对存在的实物显现出坚信的方式；对具有功德者显现出欢喜心的方式；以及对具有功德且存在、可以获得和能够产生的实物显现出欲望的方式。其中，业和业果以及四谛是存在的实物。
English
Therefore, by doing so, one can help achieve great goals. For example, if one possesses a precious gem, non-human harm cannot invade, similarly, if one remembers the Three Jewels, non-human harm cannot invade, thus eliminating non-human harm. The so-called Buddha, in reality, refers to one who has abandoned the afflictive obscurations and the obscurations to knowledge, the five aggregates have transformed into another state, the three bodies are perfectly accomplished, and possesses abundant qualities such as strength and fearlessness, is called a Buddha. That Buddha has abandoned all faults and perfectly possesses all virtues, whether heard or known by me, the faith that arises from the depths of the heart, such as tears welling up and hairs standing on end, is called faith. The so-called Dharma, there are three types of Dharma: the Dharma of teaching, the Dharma of realization, and the ultimate Dharma. Among them, the twelve branches of scripture are the Dharma of teaching, the eightfold noble path is the Dharma of realization, and Nirvana is the ultimate Dharma. The ultimate Dharma is the nature of abandoning the origin and suffering. The Dharma of realization is the cause for attaining the ultimate Dharma. The Dharma to be taught is that which clearly shows the meaning of these two, and the arising of joy in the heart is called joy. The so-called Sangha, the Sangha refers to eight types of individuals, who cannot be shaken by demons, etc., nor can they be transferred by heretics, etc., from the Buddha's teachings and established in other teachings such as Vishnu, etc., therefore these eight types of individuals are called Sangha. These Sangha have transcended the mire of samsara, abide on the path of transcending the mire of samsara, and have become fields of merit, and the arising of joy in the heart is called faith. Therefore, faith has three ways of entering: the way of manifesting firm belief in existing objects; the way of manifesting a joyful mind towards those who possess qualities; and the way of manifesting desire for objects that possess qualities, exist, can be obtained, and can be produced. Among them, karma and its results, and the four truths are existing objects.
Chinese
呀，相信存在的事物本身，被称为进入对存在之物的显现信任之相。三宝被称为具有功德，对此，对具有功德的事物本身心生欢喜，被称为进入对具有功德之物心生信心的相。涅槃是具有功德且能够获得的，其道路是能够修行的，因此，生起想要知道如何获得涅槃，如何修行道路的想法，被称为进入显现欲求之相的珍宝。为了显示信心的功德，说了“心生信心”，例如，将使水澄清的宝珠放入浑浊的水中，就像使浑浊的水澄清一样，这个被称为“澄清”的从心中产生的宝珠，在心中生起时，能使心中存在的烦恼和近烦恼的浑浊澄清和明亮，因此称为心生信心。有人说：说了“相信和生起信心”就足够了，为什么还要说“心”这个词呢？回答说：因为澄清也是有形之法，如水晶和镜子等，如果不说“心”，就会认为是对这些事物生起信心，因此说了“心生信心”，镜子等这些事物是形色澄清的自性，而信心是心生信心的自性。它的作用是作为欲求的所依，因为有信心就会生起欲求。为了显示知惭的自性，提问说：什么是知惭呢？意思是问知惭的自性和特征是什么。回答说：以自我或佛法的角度，因罪过而感到羞耻。说了，被圣者们呵责，以及众生在地狱等处成熟不悦意的果报，因此杀生等罪业被称为罪过。或者，在上师或阿阇黎或圣者们面前，不适合说和不能说的罪业被称为罪过。做了或没做那个罪业，我
English
Ya, believing in the existence of something as it is, is called entering into the aspect of manifest trust in the existing thing. The Three Jewels are called possessing qualities, and to rejoice in the possession of qualities is called entering into the aspect of having faith in the possession of qualities. Nirvana is virtuous and can be attained, and its path can be practiced. Therefore, the arising of the desire to know how to attain Nirvana and how to practice the path is called entering into the aspect of manifest desire, which is a precious thing. In order to show the qualities of faith, it is said, "The mind is clear." For example, just as a jewel that clarifies water is put into muddy water and clarifies the muddy water, this precious jewel that arises from the mind, called "clarity," when it arises in the mind, clarifies and brightens the turbidity of the afflictions and near afflictions that exist in the mind, and therefore it is called clarity of mind. Someone says: It is enough to say "believe and have faith," why is it necessary to say the word "mind"? The answer is: Because clarity is also a form of tangible things, such as crystal and mirrors, etc., if "mind" is not mentioned, it will be assumed that faith is arising in these things, therefore it is said "clarity of mind." These things, such as mirrors, are the nature of clarity of form, while faith is the nature of clarity of mind. Its function is to serve as the basis for desire, because if there is faith, desire will arise. In order to show the nature of knowing shame, the question is asked: What is knowing shame? The meaning is to ask what is the nature and characteristic of knowing shame. The answer is: From the perspective of self or Dharma, being ashamed of wrongdoing. It is said that being condemned by the noble ones, and the maturation of unpleasant results for sentient beings in hells and other places, therefore, sinful actions such as killing are called wrongdoing. Or, in the presence of a master, or an acharya, or holy beings, sinful actions that are not suitable to speak of and cannot be spoken of are called wrongdoing. Whether that sinful action is done or not, I