Tibetan
་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་མི་དགེ་བ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག །སེམས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁབ་མི་གཡོ་ཞིང་བྱེད་པ་མེད་མོད་ཀྱི། རྡོ་ཁབ་ལོང་གི་དབང་གིས་ཁབ་གཡོ་ཞིང་འགུལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་སེམས་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་སེམས་ཤིང་ལྟ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཉེས་པ་ཅན་དུ་སེམས་ཤིང་ལྟ་བ་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ཉེས་པ་ཅན་གཉི་གར་མི་སེམས་མི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་སེམས། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པར་ལྟ་ཞིང་སེམས། བར་མ་ལ་ནི་གཉི་གར་ཡང་མི་སེམས་མི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སེམས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ལ་བྱ་བས་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་མ་བརྗོད་ཀྱང༌། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པས་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཞར་གྱིས་ཐོབ་ན། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཅིར་དགོས། ལན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ལས་གཡོ་བ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པས་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་པ་གཞན་གྱིས་མི་བྱེད་པས་ན་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་བཀར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ལས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ལྔ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལྔ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་འདོད་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། འདོད་པའི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པའོ་ ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདོད་པ་ཡང་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་འདོད་པ་སྐྱེའོ། འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་མི་སྐྱེ་བས་ཡུལ་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་བལྟ་བར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་གཟུགས་དང་མཉན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའོ། །འདོད་པ་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་མཉན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཇི
Chinese
也适用于造作不善业。心于未说明之事也显现造作，于未说明之事也适用，这称为作意。譬如，针虽不摇不动，但因磁石之力，针便摇动。又如，对于善法，心则思念并视其为功德，对于不善法，则思念并视其为过患，对于非二者，即未说明之法，则不思念不视其为功德或过患，这称为作意。又如，对于有益者，则视并思其为功德；对于有害者，则视并思其为过患；对于中庸者，则不思不视其为任何，这称为作意。说道：名为意之业，虽不因心之动摇而称意之业，但既已说心之显现造作，则自然获得是意之业。何必说意之业？答：分别和寻思等，也是心显现造作的自性，即使心动摇，也不是意之业。因为识如不动之法般动摇，这是作意所为，而非心所生之其他所为，故名意之业。因此，这是为了区分其他心所生之法。因此，名为意之业，显示了作意的自性。对于非功德与过患二者，心之显现造作，则显示了那是它的业。五种遍行心所已述完毕。将要讲述五种别境心所。其中，为了显示欲的自性，提问：何为欲？这是提问欲的自性和特征是什么的意思。回答说：于所欲之事物生欲。欲也只于所欲之事物本身生起。于非所欲之事物不生欲，因此是境之决定。其中，所欲之事物是想要观看的事物，如色，以及想要听闻的事物，如声等。欲是如何观看、如何听闻的境。
English
It also applies to creating unwholesome actions. The mind also manifests and creates what is not explained, and also applies to what is not explained, which is called attention. For example, although the needle does not shake or move, it shakes and moves due to the power of the lodestone. Or, for virtuous dharmas, the mind thinks and sees them as virtues, and for unwholesome dharmas, it thinks and sees them as faults, and for neither, that is, for unexplained dharmas, it does not think or see them as virtues or faults, which is called attention. Or, for those who benefit, it sees and thinks of them as virtues; for those who harm, it sees and thinks of them as faults; for those who are neutral, it does not think or see them as anything, which is called attention. It is said: The so-called action of mind, although it is not called the action of mind because of the movement of the mind, but since it has been said that the mind manifests and creates, it is naturally obtained that it is the action of mind. Why is it necessary to say the action of mind? Answer: Discrimination and investigation, etc., are also the nature of the mind's manifestation and creation, and even if the mind moves, it is not the action of mind. Because consciousness moves like an immovable dharma, this is done by attention, not by other things born of the mind, so it is called the action of mind. Therefore, this is to distinguish other dharmas born of the mind. Therefore, the so-called action of mind shows the nature of attention. For those who are neither virtue nor fault, the mind's manifestation and creation shows that it is its action. The five pervasive mental factors have been described. The five specific object mental factors will be described. Among them, in order to show the nature of desire, ask: What is desire? This is asking what the nature and characteristics of desire are. The answer is: Desire arises for the desired object. Desire also only arises for the desired object itself. Desire does not arise for non-desired objects, so it is the determination of the object. Among them, the desired object is the object that one wants to see, such as form, and the object that one wants to hear, such as sound, etc. Desire is how to see and how to hear the object.
Tibetan
་ལྟར་མཉན་སྙམ་སྟེ། བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་མཉན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་མཐོང་ཞིང་ཐོས་ཀྱང་ཇི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྨོན་པ་ནི་འདོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། འདོད་པ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྲིད་པ་ཡང་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་དང་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། སྨྲས་པ། སྲེད་པ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་མེད་ཀྱི། །སྨོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ན་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེའི་ལས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པ་སྟེ། འདོད་པ་ཡོད་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མོས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མོས་པ་གང་ཞེན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། མོས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །ལན་དུ་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མོས་པའི་ཡུལ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། མ་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མོས་པ་མི་འཇུག་པས་ན་ཡུལ་ངེས་པར་བསྟན་ཏོ། །མི་སླུ་བའི་ལུང་དང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རིགས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱས་པ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་པ་དེ་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནར་བདེན་པའི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གཟུགས་ནི་དབུ་བའི་གོང་བུ་ལྟ་བུ་ཚོར་བ་ནི་ཆུའི་ཆུ་བུར་དང་འདྲ་བ། འདུ་ཤེས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ། འདུ་བྱེད་ནི་ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་དང་འདྲ་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཚོར་པ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་འདུ་ཤེས་ཏེ། །འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་འདྲ་བའོ། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་འདྲ་བར་ནི། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ལས་ནི་མི་འཕྲོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ན། རང་གི་ལྟ་བ
Chinese
想要像那样听闻，对于应当观看和应当听闻的境，心想如果能见到和听到该有多好啊，这称为“欲”。有人问：如果“欲”是对所欲之事物生起欲求，那么“有”也是对所欲之事物生起欲求，那么“有”和“欲”二者有什么区别呢？回答说：“贪”是对所欲之事物产生贪恋和执着的自性，而“欲”对于事物并没有强烈的执着，仅仅是愿望而已，因此是有区别的。它的作用是作为精进的基础，因为有了欲求才会发起精进。为了阐释信解的自性，提问“信解是什么”，意思是询问信解的自性和定义是什么。回答说，是对确定的事物本身如实地执取。信解的对境仅仅是确定的事物，对于不确定的事物不会产生信解，因此指明了对境是确定的。通过不欺骗的教证、现量和比量之理，已经确定了诸法无常、痛苦和无我的自性，并且没有疑惑，这就是确定的事物。所谓“如实地执取”，就是对于已经确定并深信为无常和痛苦等的事物，执取事物仅仅是无常和痛苦等，而不是真实的常乐等，这称为“确定”。或者，对于五蕴，色如水泡，受如水上的气泡，想如阳焰，行如芭蕉树的树干，识如幻术，对此深信不疑，并如实地执取，认为它们是真实的，这称为对确定的事物如实地执取，也就是信解。因此，世尊也说：色如水泡，受如水泡，想如阳焰，行如芭蕉树，识如幻术，这是日之亲属（佛陀）所宣说的。它的作用是不会被夺走，如果对诸法无常等深信不疑，那么自己的见解
English
Wishing to hear in that way, thinking how wonderful it would be to see and hear the objects that should be seen and heard, this is called 'desire'. Someone asks: If 'desire' is to have desire for the object of desire, then 'existence' is also to have desire for the object of desire, so what is the difference between 'existence' and 'desire'? The answer is: 'Craving' is the nature of attachment and clinging to the object of desire, while 'desire' does not have a strong attachment to the object, it is merely a wish, so there is a difference. Its function is to serve as the basis for diligence, because if there is desire, diligence will be initiated. In order to explain the nature of faith and understanding, the question is asked, 'What is faith and understanding?' This means asking what the nature and definition of faith and understanding are. The answer is that it is to grasp the determined object itself as it is. The object of faith and understanding is only the determined object, and faith and understanding do not arise for the undetermined object, so it is indicated that the object is determined. Through the infallible teachings, direct perception, and the reasoning of inference, it has been determined that all phenomena are impermanent, suffering, and selfless in nature, and there is no doubt, this is the determined object. 'Grasping as it is' means that for things that have been determined and believed to be impermanent and suffering, etc., grasping that things are only impermanent and suffering, etc., and not truly permanent and blissful, etc., this is called 'determination'. Or, for the five aggregates, form is like a bubble, feeling is like a bubble on water, perception is like a mirage, formation is like the heartwood of a banana tree, and consciousness is like an illusion. Believing this deeply and grasping it as it is, believing that they are real, this is called grasping the determined object as it is, which is faith and understanding. Therefore, the Blessed One also said: Form is like a bubble, feeling is like a water bubble, perception is like a mirage, formation is like a banana tree, and consciousness is like an illusion, this is what the relative of the sun (Buddha) has declared. Its function is that it cannot be taken away. If one deeply believes in the impermanence of all phenomena, then one's own view