Tibetan
ག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚོར་བ་ལ་ཕྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །སྨྲས་པ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་གཉིས་ནི་སོ་སོར་རང་གི་རིག་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པར་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡོད་པར་ཅི་མངོན། ལན་དུ། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་ལུང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ། རིགས་པས་བརྟགས་ན་ཡང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །ལུང་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མོད་སྡེ་ལས་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ནས་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་གཉིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་སོ་སོར་མྱོང་བ་བསམ་གཏན་བཞི་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་ཡང་ནམ་ཡང་ཚོར་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་འབྱུང་མི་སྲིད་ལ་བར་སྐབས་སུ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཡང་མི་འབྱུང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཡང་མི་འབྱུང་བའི་སེམས་དམིགས་པས་ན། དེའི་སྐབས་སུ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ནི་གང་འགག་པ་ལས་གང་ཕྲད་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་གང་ཞིག་དང་ཕྲད་པ་ལས་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་དེ་དང་སླར་ཕྲད་པར་འདོད་པ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །འགག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་བ་ལ་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ནི་བྱུང་བ་ལས་གང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱུང་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དངོས་པོ་གང་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་བ་ལས་དེ་དང་ཕྱིས་བྲལ་བར་འདོད་ཅིང་མི་ཕྲད་པར་འདོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བའི་ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་གཉི་གར་འདོད་བར་མི་འགྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་གང་དང་ཕྲད་ཀྱང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཡང་མི་སྐྱེ་དངོས་པོ་གང་དང་བྲལ་ཡང་སླར་ཕྲད་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་གང་དང་ ཕྲད་པའི་ཚེ་ནི་འབྲལ་བར་མི་འདོད་ལ་བྲལ་བའི་ཚེ་ནི་སླར་ཕྲད་པར་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བའོ། །དངོས་པོ་གན་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ་ནི། བྲལ་བར་འདོད་ལ་བྲལ་བའི་ཚེ་ནི་སླར་ཕྲད་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་ལུས་བརྟས་པ་དང་སེམས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང་ཡིད་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་དེ་འགགས་ན་ཡང་སླར་དེ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པ་སྐྱེའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་ལུས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང་སེམས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་ཉམས་སུ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཕྲད་ན་ཡང་སླར་འབྲལ་བའི་འདོད་པ་སྐྱེའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་མེད། བདེ་བའི་ཚོར་བ་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་ཕན་པར་བྱེད་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་པས་དེ་དང་ཕྲད་ན་ཡང་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་ལ། བྲལ་ན་ཡང་ཕྲད་པར་འདོད་པ་མི་སྐྱེ་བའོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་འོག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྨོས་པ་དེ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛི་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡུལ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔའོ། །ཡུལ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་བྱ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སེར་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོག་པའོ། །སྨྲས་པ། དེ་ལར་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འདུ་ཤེས་གཉིས་ལ་ཁད་པར་ཅི་ཡོད། སྨྲས་པ། སྤྱིར་གཟུགས་ཙམ་མོ་ཞེས་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་ཀྱང་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཏེ་དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཕྱེ་ན་དུ་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཕྲ་བ་དང་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་ཚད་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།
Chinese
说的是，既不是痛苦也不是快乐。如果将感受进行分类，则有三种：快乐的感受、痛苦的感受，以及既非痛苦也非快乐的感受。有人说：快乐的感受和痛苦的感受，各自在自己的认知中产生，这是显而易见的。除了这两种之外，如何能证明存在既非快乐也非痛苦的感受呢？回答是：这不仅出自世尊的教言，而且通过理性分析，也能证明存在既非快乐也非痛苦的感受。出自教言的是，《俱舍论》中说，感受有三种：快乐的感受、痛苦的感受，以及既非快乐也非痛苦的感受。此外，在其他经部中也说，舍弃快乐，也舍弃痛苦，最初意乐和不悦乐二者止息，体验既非快乐也非痛苦的感受，安住于第四禅中。通过理性分析，也知道不可能有永远脱离感受的心识生起，但在某些时候，既不产生快乐的感受，也不产生痛苦的感受，心专注于目标，因此，在这种情况下，应当认识到产生的是既非快乐也非痛苦的感受。为了说明快乐的感受的特征，说的是：快乐是想要从什么分离，又想要和什么相遇。意思是说，对于和某个事物相遇后又将分离，并且想要再次和它相遇的事物，这就是快乐的感受。所谓“分离”，指的是离开。为了说明痛苦的感受的特征，说的是：痛苦是想要从已经产生的什么事物分离。意思是说，对于已经和某个事物相遇，并且想要之后和它分离，不想再相遇的事物，这就是痛苦的感受。为了说明既非痛苦也非快乐的感受的特征，说的是：既非痛苦也非快乐，就是对两者都不想要。意思是说，对于和某个事物相遇，既不想要分离，对于和某个事物分离，也不想要再次相
English
It is said that it is neither suffering nor happiness. If feelings are classified, there are three types: pleasant feelings, painful feelings, and feelings that are neither painful nor pleasant. It is said that pleasant feelings and painful feelings are clearly manifested in one's own cognition. Apart from these two, how can it be shown that there is a feeling that is neither pleasant nor painful? The answer is: This comes from the words of the Blessed One, and through rational analysis, it is also evident that there is a feeling that is neither pleasant nor painful. What comes from the scriptures is that the Abhidharma-kosa says that there are three kinds of feelings: pleasant feelings, painful feelings, and feelings that are neither pleasant nor painful. Furthermore, other sutras say that abandoning pleasure and also abandoning pain, initially both joy and displeasure cease, experiencing feelings that are neither pleasant nor painful, abiding in the fourth dhyana. Through rational analysis, it is also known that it is impossible for a mind to arise that is always separated from feelings, but at times, neither pleasant feelings nor painful feelings arise, and the mind is focused on the object. Therefore, in this case, it should be recognized that what arises is a feeling that is neither pleasant nor painful. In order to explain the characteristic of pleasant feelings, it is said that pleasure is wanting to separate from something and wanting to meet with something. It means that for something that one will be separated from after meeting with it, and wanting to meet with it again, that is a pleasant feeling. "Separation" means leaving. In order to explain the characteristic of painful feelings, it is said that pain is wanting to separate from something that has arisen. It means that for something that one has met with, and wanting to separate from it later, not wanting to meet again, that is a painful feeling. In order to explain the characteristic of feelings that are neither painful nor pleasant, it is said that neither painful nor pleasant is not wanting either. It means that for something that one meets with, one does not want to separate, and for something that one separates from, one does not want to meet again.
Chinese
不生起既非痛苦也非快乐的感受，这被称为非苦非乐的感受。或者，与任何事物相遇时，不希望分离，而分离时，则希望再次相遇，生起这种想法，这就是快乐的感受。与任何事物相遇时，希望分离，而分离时，不希望再次相遇，这就是痛苦的感受。舍受如前所述。或者，快乐的感受，因为能使身体强壮，使心稳定，并与心意相合，所以去体验它，即使它消失了，也会生起再次与它相遇的愿望。痛苦的感受，因为能使身体衰弱，使心衰弱，并且不合心意，所以会带来损害，即使与它相遇，也会生起再次分离的愿望。既非痛苦也非快乐的感受，不像痛苦的感受那样，对身体和心灵造成损害，令人不悦；也不像快乐的感受那样，对身体有益，令人愉悦，因此，即使与它相遇，也不会生起分离的愿望，即使分离，也不会生起相遇的愿望。感受蕴的解释完毕。 在感受蕴之后，提到想蕴，现在是解释它的时候了。因此，提问“什么是想”，意思是提问“想蕴的定义是什么？”。为了揭示它的定义，提到了“于境取相”，其中“境”指的是色、声、香、味等五境。“境”的定义在于境的差别，如蓝色、黄色、红色等。“取相”是指分别，即认为“这是蓝色，不是黄色”。有人问：那么，眼识和想二者有什么区别？回答说：一般地，知道仅仅是“形状”的是眼识。而“形状，但这是蓝色，不是黄色”这样进行区分的就是想，因此它们之间是有区别的。为了说明想蕴如果进行划分有多少种，提到了“它有三种，即微细的、广大的和无量的”。
English
The feeling that does not arise, which is neither suffering nor happiness, is called the feeling of neither suffering nor happiness. Alternatively, when encountering anything, not wanting to be separated, and when separated, wanting to meet again, the arising of this thought is the feeling of happiness. When encountering anything, wanting to be separated, and when separated, not wanting to meet again, that is the feeling of suffering. Equanimity is as previously stated. Alternatively, the feeling of happiness is because it strengthens the body, stabilizes the mind, and is in accordance with the mind, so one experiences it, and even if it ceases, the desire to meet it again arises. The feeling of suffering is because it weakens the body, weakens the mind, and is unpleasant, so it causes harm, and even if one encounters it, the desire to separate again arises. The feeling that is neither suffering nor happiness, unlike the feeling of suffering, does not harm the body and mind and is unpleasant; nor does it benefit the body and is pleasant like the feeling of happiness, therefore, even if one encounters it, the desire to separate does not arise, and even if separated, the desire to meet does not arise. The explanation of the aggregate of feeling is complete. After the aggregate of feeling, the aggregate of perception is mentioned, so now is the time to explain it. Therefore, the question "What is perception?" is asked, meaning to ask "What is the definition of the aggregate of perception?" In order to reveal its definition, it is mentioned that "taking the mark of an object," where "object" refers to the five objects of form, sound, smell, taste, and so on. The definition of "object" lies in the difference of the object, such as blue, yellow, red, and so on. "Taking the mark" refers to distinguishing, that is, thinking "This is blue, not yellow." Someone asks: Then, what is the difference between eye consciousness and perception? The answer is: Generally, knowing only "shape" is eye consciousness. But distinguishing "shape, but this is blue, not yellow" is perception, therefore there is a difference between them. In order to show how many kinds of the aggregate of perception there are if divided, it is mentioned that "It has three kinds, namely subtle, vast, and immeasurable."