Tibetan
་པ་ཞེས་གདགས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རིག་པར་རུང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་བ་དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀྱང་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེའི་སྒོ་ནས་ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རིག་པར་བྱར་མི་རུང་བས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ནས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་བར་དེ་དག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཞེས་བྱ། སྨྲས་པ། གཞིག་ཅིང་གནོད་པར་བྱེད་རུང་བས་ན་གཟུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྨྲས་པ། འོ་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བལྟར་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པས་གཞིག་ཅིང་གནོད་པ་བྱར་མི་རུང་ན་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སུ་འགྱུར། སྨྲས་པ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་གཞིག་ཅིང་གནོད་པ་བྱར་མི་རུང་ཡང་ཤིང་བཅད་ན་གྲིབ་མ་མེད་པར་འགྱུར་པ་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཅག་ན་འོད་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ཉམས་པར་བྱས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་གཟུགས་ཞེས་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །།གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་སྨོས་པས་དེ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་མ་དྲིས་ཀྱི། ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་འདྲི་ཞེ་ན། ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་སྐབས་སུ་ལན་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དྲིས་པའི་ལན་དུ། མྱོང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོང་བ་ལ་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་སིམ་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གདུང་བ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་སིམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། གདུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གསུམ་མྱོང་ཞིང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ན་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ལས་དགེ་བ་དང་ལས་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གསུམ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་ལ་ཡང་ཕྱེ་ན་དུ་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུ
Chinese
如果问：为什么称作“显色”呢？回答说：怎样显色是色的自性呢？像合掌等等身体的动作，从身体的业的方面，能够认识到内在的心识的体性，虽然那不显色也是色的自性，但是因为不能从那方面认识到内在的心识的体性，所以叫做不显色。从四大到不显色之间，为什么称作色呢？回答说：因为能够被破坏和损害，所以叫做色。世尊也说过：比丘们，因为能够被破坏和损害，所以叫做色，是近取蕴。如果问：那么不显色是不可见的，也没有障碍，不能被破坏和损害，那它怎么会变成色呢？回答说：虽然不显色本身不能被破坏和损害，但是就像砍断树木就没有影子，打碎珍宝就没有光芒一样，如果四大衰败了，那么不显色的色也会衰败，所以称作色是没有过失的。色的蕴的解释完毕。说完色的蕴之后，接着说了受的蕴，因此到了解释受的蕴的时候了。如果问：什么是受呢？这是问受的蕴的体性是什么的意思。这里没有问什么是受的蕴，而是问什么是受，这是为什么呢？也要像之前回答色的蕴的时候那样解释。在回答问题时，说了“感受有三种”，受的意思就是感受，感受事物自性的适意，感受事物自性的痛苦，感受事物自性既非适意也非痛苦的三种体性，并且使之显现，所以叫做受。或者感受善业、不善业和无记业的果报，感受快乐、痛苦和非乐非苦三种，所以叫做受。为了说明受如果再分有多少种，快乐和痛苦和
English
If asked: Why is it called "manifestation of form"? The answer is: How is manifestation of form the nature of form? Like joining palms and other bodily actions, from the aspect of bodily actions, it is possible to recognize the nature of the inner mind. Although that non-manifestation is also the nature of form, it is called non-manifestation because it is not possible to recognize the nature of the inner mind from that aspect. From the four great elements to non-manifestation, why are those called form? The answer is: Because they can be destroyed and harmed, they are called form. The Blessed One also said: Monks, because it can be destroyed and harmed, it is called form, the aggregate of appropriation. If asked: Then non-manifestation is invisible and unobstructed, and cannot be destroyed and harmed, how does it become form? The answer is: Although non-manifestation itself cannot be destroyed and harmed, just as cutting down a tree results in the absence of shadow, and breaking a precious jewel results in the absence of light, if the four great elements decline, then the form of non-manifestation will also decline, so there is no fault in calling it form. The explanation of the aggregate of form is complete. After explaining the aggregate of form, the aggregate of feeling is mentioned next, so it is time to explain it. If asked: What is feeling? This is asking what the nature of the aggregate of feeling is. Here, it is not asked what the aggregate of feeling is, but what feeling is. Why is this asked? It should be explained in the same way as the answer to the aggregate of form earlier. In answering the question, it is said that "there are three kinds of feeling." Feeling means sensation, experiencing the pleasantness of the nature of objects, experiencing the suffering of the nature of objects, and experiencing the three natures of objects that are neither pleasant nor painful, and making them manifest, so it is called feeling. Or, experiencing the results of virtuous actions, non-virtuous actions, and neutral actions, experiencing happiness, suffering, and neither happiness nor suffering, so it is called feeling. To show how many kinds of feeling there are if they are further divided, happiness and suffering and