Tibetan
ད་རྟོག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པའོ། །ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་དང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་འདྲ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་འདི་ལྟ་བུ་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་ཁ་དོག་དང༌། དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་དོན་གྱི་སྡེ་ཚན་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདོད་པ་ཚོལ་བྱེད་ཅིང༌། །འདོད་པ་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཅན་དེ། །འདོད་པ་དེ་དག་མ་འབྱོར་ན། །ཟུག་རྡུ་ཟུག་བཞིན་གནོད་པར་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་གནོད་པར་རུང་ན་སེམས་མེད་པ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་གནོད་པར་རུང༌། སྨྲས་པ། གྱུར་པ་འབྱུང་བ་དག་ན་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྨྲས་པ། ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན། མྱོང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ན་མྱོང་བའོ། །ཡང་ན་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་མྱོང་བའོ། །བདེ་བ་ནི་གང་འགག་ན་ཕྲད་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདེ་བ་མྱོང་བ་འགག་པ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཕྲད་པར་འདོད་པ་ནི་མྱོང་བ་འདོད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་གང་བྱུང་ན་བྲལ་བར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྲལ་བ་ནི་སོ་སོར་གྱེས་པའོ། །འདོད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་གང་བྱུང་ན་གཉི་གར་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲད་པར་ཡང་མི་འདོད་འབྲལ་བར་ཡང་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚོར་བ་ནི་གནས་དང་རང་བཞིན་དང༌། གནས་བསྡུ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ལ་གནས་ནི་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས། ཡིད་ཀྱི་ འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བའི་བར་དུའོ། །རང་བཞིན་ནི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་བསྡུ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པར་གནས་བསྡུ་བ་སྟེ། གཟུགས་ཅན་དུ་གནས་བསྡུ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བའོ། །གཟུགས་མེད་པར་གནས་བསྡུ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཚོར་
Chinese
現在，由於與概念相似，因此被視為明顯的標誌。所謂的「境」是指顯現出來的一方，被稱為「這個和這個」；對於類似於骨骼等可知的物體的影像，則根據顏色和形狀的差異，被稱為「像這個和像那個」。所謂的「視為明顯的標誌」就是像那樣理解。正如在意義的章節中所說的：「如果尋求慾望，並且生起慾望的有情，如果沒有得到那些慾望，就會像刺一樣造成傷害。」這說明對於有心者來說，可能會造成傷害，那麼對於無心者來說，又怎麼會造成傷害呢？回答說：在變化的事物中，有「變成其他和另外」這樣的詞語。色蘊已經解釋完畢。現在要闡述受蘊。因此說道：什麼是受？有三種體驗，即樂受、苦受、非苦非樂受，這就是所謂的受蘊的定義。所謂的「三種」是簡而言之的三種定義。所謂的「體驗」是因為經歷而稱為體驗。或者因為使之體驗而稱為體驗。樂受是指當什麼停止時，就想要相遇，也就是說，樂受的停止就是消失。想要相遇就是想要體驗。苦受是指當什麼產生時，就想要分離，也就是說，分離就是各自離開。想要就是顯然地想要。非苦非樂是指當它產生時，不會想要兩者，也就是說，既不想要相遇，也不想要分離。受以處所、自性、處所的集合、遍一切染污和清淨來進行分類。其中，處所是指從眼根的聚集而產生的觸所生的受，到意根的聚集而產生的觸所生的受之間。自性是樂受、苦受、非苦非樂受。處所的集合是指集合於有色和無色之中。集合於有色之中是指五種識和與之相應的身體的感受。集合於無色之中是指心的感受。
English
Now, because it is similar to concepts, it is regarded as an obvious sign. The so-called "object" refers to the side that has manifested, which is called "this and this"; for the images of objects of knowledge such as skeletons, they are called "like this and like that" according to the differences in color and shape. The so-called "regarding as an obvious sign" is to understand it as such. As it is said in the section on meaning: "If one seeks desire, and the sentient being in whom desire has arisen, if those desires are not obtained, it will cause harm like a thorn." This explains that for those with minds, it may cause harm, then how can it cause harm to those without minds? Answer: In changing things, there is the term "becoming other and different." The skandha of form has been explained. Now the skandha of feeling is to be explained. Therefore it is said: What is feeling? There are three kinds of experience, namely pleasant feeling, painful feeling, and neither painful nor pleasant feeling, which is the definition of the so-called skandha of feeling. The so-called "three kinds" is the definition of three kinds in short. The so-called "experience" is called experience because of undergoing it. Or it is called experience because it causes it to be experienced. Pleasant feeling is when something ceases, one wants to encounter it, that is, the cessation of pleasant feeling is disappearance. Wanting to encounter is wanting to experience. Painful feeling is when something arises, one wants to separate from it, that is, separation is leaving each other. Wanting is obviously wanting. Neither painful nor pleasant is when it arises, one does not want both, that is, one does not want to encounter or separate. Feeling is classified by place, nature, collection of places, all defilement, and purification. Among them, the place is from the feeling born from the touch arising from the gathering of the eye faculty to the feeling born from the touch arising from the gathering of the mind faculty. The nature is pleasant feeling, painful feeling, and neither painful nor pleasant feeling. The collection of places is to collect in form and formlessness. To collect in form is the five consciousnesses and the feeling of the body that corresponds to it. To collect in formlessness is the feeling of the mind.
Tibetan
བ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་དང༌། ཞེན་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པ་ནི་ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྲེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་པར་བྱེད་པས་འདོད་པས་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ཟང་ཟིང་མེད་པ་ནི་བདག་ལ་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་བྱུང་བ་ནི་ཟག་པ་ཟད་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚོར་བ་ནི་མངོན་པར་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚོར་བའོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། མྱོང་བ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་སོ་སོར་མྱོང་བའོ། །ཇི་ལྟར་སོ་སོར་མྱོང་ཞེ་ན། ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། །མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། །གཉི་ག་རྣམས་ཀྱི་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚོར་བའི་འོག་ཏུ་འདུ་ཤེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྨྲས་པར་འདུ་ཤེས་གང་ཞེ་ན་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དམིགས་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་གོལ་ཏེ། གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་རྒོལ་ས་ཆད་དམིགས་ པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན་ན། མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཆུང་དུའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཚད་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཐ་སྙད་ལ་མི་མཁས་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པའོ། །ཐ་སྙད་ལ་མི་མཁས་པ་ནི་མིང་མ་བསླབས་པས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་ཡོད་ཀྱི། གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་ཤེས་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །མ
Chinese
即，与意的识相同。完全的烦恼是与杂染相关的感受，以及安住于执着。与杂染相关是与对身体的贪恋相关。安住于执着是对五种欲妙的贪恋相关。五种欲妙即是色、声、香、味、触。因为想要，所以是欲，是追求的意思。完全清净是无杂染，以及依赖于现观，无杂染是与对自我的贪恋分离的意思。依赖于现观，现观是漏尽道。依赖于它的感受是依赖于现观的感受。那又是什么样的体性呢？是体验的体性，以什么样的体验方式，分别体验善与不善之业的果报成熟呢？如何分别体验呢？善业的果报成熟是体验快乐。不善业的是体验痛苦。两者（善与不善）的果报成熟既不是痛苦也不是快乐，如同善与不善之业的阿赖耶识一样。感受蕴已经解说完毕。感受之后要讲述想蕴，说了，什么是想呢？是执取境的相，是执取所缘的相的意思。对此有些人迷惑，如果想是执取所缘的相，那么无相之想，以及有相之想，以及小想，以及广大之想，以及无量之想，以及无所有处生处之想，这些经文就相违背了。无相之想是不善巧于名相，以及入于无相界，以及入于非想非非想的想。不善巧于名相是因为没有学习名称，所以有色的想，但是不知道是色，因此称为无相之想。
English
That is, it is the same as the consciousness of mind. Complete defilement is feeling associated with impurity, and abiding in attachment. Being associated with impurity is being associated with craving for the body. Abiding in attachment is being associated with craving for the five objects of desire. The five objects of desire are form, sound, smell, taste, and touch. Because of wanting, it is desire, which means to pursue. Complete purification is being without impurity, and relying on manifestation. Being without impurity means being separated from craving for self. Relying on manifestation, manifestation is the path of exhaustion of outflows. The feeling that relies on it is the feeling that relies on manifestation. What kind of nature is that? It is the nature of experience. In what kind of experience, does one separately experience the ripening of the fruits of virtuous and non-virtuous actions? How does one separately experience it? The ripening of the fruits of virtuous actions is experiencing happiness. Non-virtuous actions are experiencing suffering. The ripening of the fruits of both (virtuous and non-virtuous) is neither suffering nor happiness, just like the alaya consciousness of virtuous and non-virtuous actions. The aggregate of feeling has been explained. After feeling, the aggregate of perception is to be explained. It is said, what is perception? It is grasping the characteristics of objects, which means grasping the characteristics of the object of focus. Some people are confused about this. If perception is grasping the characteristics of the object of focus, then the perception without characteristics, and the perception with characteristics, and the small perception, and the vast perception, and the infinite perception, and the perception of the realm of nothingness, these sutras are contradictory. Perception without characteristics is being unskilled in terminology, and entering the realm of no characteristics, and the perception of entering neither perception nor non-perception. Being unskilled in terminology is because one has not learned the name, so there is the perception of form, but one does not know it is form, therefore it is called perception without characteristics.