Tibetan
་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་འདི་ནའོ། །ཕ་བི་ནི་ཕ་བི་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་འདི་ལ་མེད་པས་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །རང་གི་ཕྱོགས་སུ་གཞན་འབྱུང་ བའི་གེགས་བྱེད་པ་ནི་ཐོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་སྲིད་པས་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །གཟུགས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཐོགས་པ་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ལ་བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མིག་གི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལོ། །བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང་རེག་བྱ་བཞིའོ། །བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཐོགས་པ་ཡང་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བསྡུས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། མངོན་པར་སྐབས་ཡོད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། དབང་འབྱོར་པའོ། །འདིར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི། རྫས་བཅུ་གཅིག་ཁོ་ནར་འདོད་པས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཉིད་དུ་བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཐོགས་པ་ཡང་མེད་པར་བཤད་དེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་མི་བསྟན་ཞེ་ན། བསྡུས་པ་ལས་གྱུར་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཉིད་དེ། དེ་དག་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ལས་གུད་ན་མེད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ལས་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བ་གཞན་རྣམས་ནི་མེད་དོ། །མངོན་པར་སྐབས་ཡོད་པ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཉིད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཐོགས་པར་བྱེད་པའི་རེག་བྱ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཁ་དོག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་འདུས་པ་ཉིད་པས་ཡང་མ་བཤད་དོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་གཟུགས་ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་འབྱོར་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་བསམ་གཏན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་འདིར་མ་འདུས་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་དོ། །གཟུགས་བརྙན་ཡང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཟུགས་བརྙན་ནམ་གཟུགས་བརྙན་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གུད་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པར་བླངས་ལ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་འདིར་ བཤད་ཀྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་ཆེ་བའི་བློས་བསྐྱོད་པ་ནི་བདག་ལྟ་བུ་ག
Chinese
是为引入之故，作为因的色性。此即在此。说“帕比在帕比那”这是指示。因为那在此没有，所以是不可指示的。阻碍他者在自己一方生起，是为有碍。非为能辨识，因为不住于境，故彼不成立，所以是无碍。一切色有三种，即可指示且有碍，不可指示且有碍，既不可指示也无碍。其中，可指示且有碍的是眼根的对境。不可指示且有碍的是眼等五根，以及声、香、味、触四者。既不可指示也无碍的是法处所摄之色。那又有五种，即积聚所成、显现时有、如实取生、遍计所执、自在所成。此处色蕴，因为唯许十一种实事，所以说如实取生之色性是既不可指示也无碍的。其他则不是。为何那些不指示呢？积聚所成即是极微，那些与蓝色等颜色无别，除了蓝色等颜色之外，显现为颜色的其他则没有。显现时有也是极微，除此之外，是与能障碍的触觉分离的那些。那些也是颜色的自性，因此在此是聚集的自性，所以也不说了。遍计所执是影像之色、骨架等。自在所成是对于解脱作意者的行境之色，那是分别的自性，因此不包括在此，因为那是在具有彼之相的识上各自显现，而在外则没有。影像也是显现为境的识。识之外没有影像，影像之外也没有识。因此，此处只说如实取生者，其他则不是。以威力强大的心所驱动，如我等。
English
It is the nature of form that is the cause for the sake of entering. This is here. Saying "Pabi is in Pabina" is an indication. Because that is not here, it is un-indicatable. Hindering others from arising on one's own side is an obstacle. Non-discriminating is impossible because it does not abide in the object, therefore it is impossible, so it is unobstructed. All forms are of three kinds: indicatable and obstructive, un-indicatable and obstructive, and neither indicatable nor obstructive. Among them, what is indicatable and obstructive is the object of the eye sense. What is un-indicatable and obstructive are the five senses such as the eye, and the four: sound, smell, taste, and touch. What is neither indicatable nor obstructive is the form of the dharma-sphere. That also has five aspects: accumulated, manifest, truly taken, completely conceived, and freely obtained. Here, the aggregate of form is said to be neither indicatable nor obstructive as the nature of form arising from what is truly taken, because only eleven entities are accepted. Others are not. Why are those not indicated? What is accumulated is the subtle particles themselves. Those are not different from colors such as blue, and there are no other appearances as colors other than colors such as blue. What is manifest is also the subtle particles themselves. Other than that, those are separated from touch that obstructs. Those are also the nature of color, so here they are the nature of aggregation, so they are not mentioned again. What is completely conceived is the form of images, skeletons, and so on. What is freely obtained is the form of the object of contemplation for those who contemplate liberation. That is the nature of discrimination, so it is not included here, because that appears separately on the consciousness that has its aspect, and it does not exist outside. Images are also the consciousness that appears as an object. There is no image outside of consciousness, and there is no consciousness outside of image. Therefore, only what is truly taken is spoken of here, not others. Driven by a mind of great power, such as self.
Tibetan
ང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་ག་ལ་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་མ་བཤད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ནི་སེམས་གཡེང་བ་དང༌། མ་གཡེང་བ་དང༌། སེམས་མེད་པ་ན་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་སྟོང་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་དང་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རང་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སེམས་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བྱེད་པས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ། །འདིར་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཀུན་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་དེ། ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་པས་བྱ་བར་ཁས་བླངས་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། སེམས་པ་གང་གིས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་བཀག་པ་ལས་སྡོམ་པའི་སེམས་པ་དེས་མ་འོངས་པ་ན་དེ་དང་རིགས་གཅིག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་བཏབ་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དྲན་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་བྱུང་ནས་གང་འཛེམ་པ་དེ་བསླབ་པ་མི་འདྲལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྔོམ་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་ནམ་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་ཡང་གང་ཐོབ་ན་ལངས་ནས་ལོག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་དང་གནས་ཐོབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་རྒྱུ་ཅན་གདགས་པར་བྱས་ནས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསད་པར་སྦྱོར་བར་བྱ་བའི་སེམས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ ཀྱི་ལས་དེ་བྱ་བར་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་པ་སྟེ། སེམས་པ་དེ་མེད་ཀྱང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་བཏང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་བྱ་བར་བསམ་པ་ལས་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱ་བའི་སེམས་པ་དང༌། ཁས་ལེན་པའི་སེམས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྡོམ་པ་མ
Chinese
我也难以理解，因此不讲述这些，应当寻求论师的意趣。这就是说，从表色和等持中产生，从善与非善中产生，作为因的色，即心散乱、不散乱、无心时也随之而行的，如果它在空性的无因中存在，那就是非表色，将被如此阐述。即使色与行为的自性相同，但如同自己引发的心进行表色一样，不对其他进行表色，所以是非表色。在此，如同分别说者的遍计所执的表色一样，也不存在非表色，因为它们不是量士夫的对境。别解脱戒等并非不存在，例如，以心承诺要做之事，先行近圆等仪轨，从以心阻止身语之业，因此持戒之心在未来产生与之同类的，所以在阿赖耶识上播下种子。之后，生起我已断除杀生等之忆念，生起之后，所禁戒之事就不会违犯学处。如此，真实受持的具有持续性的心，就被称为戒。同样，如果进入禅定或道，即使没有非表色，但如果获得之后，起身就不会陷入邪语等，而会进入正语等，会获得如此的意念和住处。因此，在因上假立有果，从而安立道的八支和禅定的戒。非戒也是，对于同类所生者，是预备杀生的心，对于异类所生者，是承诺做那件事的心。即使没有那个心，也并非放弃了非戒，因为没有从想对众生作害的想法中返回。如此，具有想作之心和承诺之心，以及想对众生作害之想法的，就是非戒。
English
I also find it difficult to understand, so instead of explaining these, we should seek the intention of the teacher. That is to say, the form that arises from manifestation and samadhi, that arises from virtue and non-virtue, and that is caused by the mind, whether it is distracted, undistracted, or even when there is no mind, follows along. If it exists without a cause in emptiness, then it is a non-manifesting form, which will be explained as such. Even if the nature of form and action are the same, it does not manifest to others as the mind that arises from oneself manifests, so it is a non-manifesting form. Here, just as the Particularists' imputed manifesting forms do not exist, neither do non-manifesting forms, because they are not objects of valid cognition. The vows of individual liberation and so forth are not non-existent. For example, having promised to do something with the mind, and having performed the ordination ceremony and so forth beforehand, the mind that prevents the actions of body and speech, because that mind of discipline will generate something of the same kind in the future, plants a seed in the alaya-vijnana. Afterwards, the memory arises that I have abandoned killing and so forth, and having arisen, what is forbidden will not violate the training. Thus, the mind of truly taking vows, along with continuity, is taught as discipline. Similarly, if one enters meditation or the path, even if there is no non-manifesting form, if one attains it, one will not engage in wrong speech and so forth after rising, but will engage in right speech and so forth, and will attain such intention and abiding. Therefore, having imputed the effect on the cause, the eight limbs of the path and the discipline of meditation are also established. Non-discipline is also the mind to prepare to kill those born of the same kind, and the mind to promise to do that action for those born of a different kind. Even without that mind, non-discipline is not abandoned, because one has not turned back from the thought of harming sentient beings. Thus, having the mind to act and the mind to promise, and having the thought of harming sentient beings, is non-discipline.