Tibetan
། །དེ་ལ་མངོན་པར་སྐབས་ཡོད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ཐོགས་པར་བྱེད་པའི་རིག་བྱ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་སྟེང་ན་སྔོན་པོར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དབྱིབས་ནི་རིང་པོ་དང༌། ཐུང་དུ་དང༌། ལྷམ་པ་དང༌། ཟླུམ་པོ་དང༌། མཐོ་བ་དང༌། དམའ་བ་དང༌། ཕྱ་ལེ་བ་དང༌། ཕེ་ལེ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དབྱིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་སྨྲས་སམ། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན་གང་ལ་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བློ་འབྱུང་བ་དེ་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའོ་ན་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ལས་གུད་ན་དབྱིབས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་མང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ན་གནས་པ་ལ་རིང་པོའི་བློ་འབྱུང༌། ཆུང་ངུ་ལ་ནི་ཐུང་དུའི་བློ་འབྱུང༌། ཕྱོགས་བཞིར་མཉམ་པ་ལ་ནི་ལྷམ་པའི་བློ་འབྱུང༌། ཀུན་ནས་མཉམ་པ་ལ་ནི་ཟླུམ་པོའི་བློ་འབྱུང༌། དབུས་སུ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་ནི་མཐོ་བའི་བློ་འབྱུང༌། ཉུང་བ་ལ་ནི་དམའ་བའི་བློ་འབྱུང༌། ཕྱོགས་གཅིག་གི་ངོས་ལ་ནི་ཕྱ་ལེ་བའི་བློ་འབྱུང༌། ཕྱོགས་ཐ་དད་པའི་ངོས་ལ་ནི་ཕྱ་ལེ་བ་མ་ཡིན་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་ལ་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བློ་འབྱུང་བར་ཟད་ཀྱི། དབྱིབས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པར་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། རེག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་བློ་འབྱུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། དབང་པོ་ དུ་མ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དྲི་ལས་མེ་ཏོག་གི་ཁ་དོག་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དྲི་མེ་ཏོག་གི་ཁ་དོག་ལ་ངེས་པ་ལྟར་རེག་པ་ནི་དབྱིབས་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། བཞག་པ་འདི་ནི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ནང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལྟར་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིབས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་འདུས་པ་ལ་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཤེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དབྱིབས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མེད་པའི་ཕྱི
Chinese
因此，显而易见的是，与阻碍它的其他事物分离的任何方面。天空是上面呈现蓝色的东西。形状是长、短、平、圆、高、低、平整和不平整。这个叫做“形状”的是什么？难道没有说过长等等吗？如果说不了解它，那么在什么上产生长等等的念头，那就是长等等的形状。如果是那样的话，那么形状就会与颜色等等分离而存在。为什么呢？因为，像这样，许多颜色等等的聚集在一个方向上存在，就会产生长的念头；对于小的，就会产生短的念头；对于四个方向相同的，就会产生平的念头；对于所有方向相同的，就会产生圆的念头；对于中间大部分的，就会产生高的念头；对于少的，就会产生低的念头；对于一个方向的表面，就会产生平整的念头；对于不同方向的表面，就会产生不平整的念头。只是在颜色等等的聚集上产生长等等的念头，而形状没有变成其他的意义，那怎么知道呢？因为通过触觉也会产生长等等的念头。不可能通过其他感官来了解其他感官的对象，否则，许多感官就会变得没有意义。那不是感官的意识，而是推理的意识，就像从气味中了解花朵的颜色一样。气味像确定花朵的颜色一样，触觉对于形状不是那样，这个假设是不一致的。因此，就像通过两个感官了解瓶子等等一样，对于长等等的形状产生认识，因此它不是与颜色等等不同的事物。微尘由于没有部分，因此在长等等的自性中，内部相互区分也是不合理的。因此，就像蓝色等等的微尘一样，长等等的微尘是不存在的。因此，形状的微尘聚集在一起，长等等的形状也是不可知的，因为没有形状的微尘。
English
Therefore, what is manifestly possible is any aspect that is separate from the knowable that obstructs it from other things. The sky is what appears blue above. Shape is not long, short, flat, round, high, low, even, or uneven. What is this called "shape"? Haven't long, etc., been mentioned? If it is said that it is not understood, then that on which the thought of long, etc., arises is the shape of long, etc. If that is the case, then shape would be separate from color, etc. Why? Because, like this, many aggregates of color, etc., existing in one direction give rise to the thought of long; for small, the thought of short arises; for the same in four directions, the thought of flat arises; for the same in all directions, the thought of round arises; for the majority in the middle, the thought of high arises; for few, the thought of low arises; for one side of the surface, the thought of even arises; for different sides of the surface, the thought of uneven arises. It is only on the aggregate of color, etc., that the thought of long, etc., arises, but shape has not become another meaning, how is that known? Because the thought of long, etc., also arises through touch. It is not possible to know the object of another sense through another sense, otherwise, many senses would become meaningless. That is not sensory consciousness, but inferential consciousness, like knowing the color of a flower from its scent. As scent is certain for the color of a flower, touch is not so for shape; this assumption is inconsistent. Therefore, just as knowledge enters into the shape of long, etc., through the two senses, like a pot, etc., therefore it is not a different thing from color, etc. Since atoms have no parts, it is also unreasonable for them to be internally different in the nature of long, etc. Therefore, just as atoms of blue, etc., are, atoms of long, etc., do not exist. Therefore, it is also not possible to know the shape of long, etc., from the aggregation of shape atoms, because there are no shape atoms.
Tibetan
ར་རོ། །དབྱིབས་ནི་རྫས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་དང་དབུས་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ཆ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་སུམ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་མི་དད་ན་ཡང་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དབྱིབས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་ལ་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་འདོགས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལས་སྐྱེ་བ་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་ཏེ། རང་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སེམས་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ། གཞན་ལ་དམིགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྨྲ་བའི་མཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་སེམས་དང་གཞན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུའི་སེམས་ལས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དུ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དབྱིབས་གཅིག་པུས་ལུས་ཀྱི་སྤྱིར་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པས་ཡན་ལག་སོ་སོ་ལ་ཡང་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཆ་ཤས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལའང་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དབྱིབས་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དབྱིབས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དབྱིབས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་ནའོ་ན་དེ་གང་ཡིན། དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ལུས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སེམས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རླུང་གི་ཁམས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་སེམས་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ད
Chinese
如是。形状不是单一的实体，因为有近边、中间和远边的部分。这些不是没有差别的，因为有同时显现、没有显现和相关的差别，所以这些无疑会变得不同。如果不是不同的，那么与此相关的那些也会没有方向的差别。因此，形状不是作为实体存在的，而是将长等附加到颜色等以那种方式存在的事物上。那么，什么是被称为“表色”的法呢？它是以它为对境的心所产生的，依赖于身体的大种而产生的身体的形状，因为使自己完全生起的心显现，所以称为表色。在这里，以它为对境的心所产生的任何东西就是表色，而不是以其他为对境的。这样，说话的嘴唇等的形状不是以它为对境的心所产生的，而且也遮止了由发愿所产生的。因为那也是由发愿的心和其他异熟因的心所产生的，
English
Thus it is. Form is not a single substance, because it has parts of the near side, the middle, and the far side. These are not without difference, because they have simultaneous manifestation, non-manifestation, and related differences, so these will undoubtedly become different. If they are not different, then those related to them will also become without difference in direction. Therefore, form does not exist as a substance, but rather attaches length and so forth to things that exist in that way, such as color. So, what is this dharma called "representation"? It is the form of the body that arises from the mind that focuses on it, arising in dependence on the great elements of the body, because it makes manifest the mind that fully arises from itself, it is called representation. Here, whatever arises from the mind that focuses on it is representation, but not from focusing on others. Thus, the form of the speaking lips and so forth is not produced by the mind that focuses on it, and it is also prevented from being produced by aspiration. Because that is also produced by the mind of aspiration and the mind of other ripening causes,
Tibetan
གེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་སེམས་པས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་བཏགས་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་འདོགས་སོ། །འདིར་གཟུགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གནས་པ་དང༌། བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་བཞི་པོ་རྣམས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་ནི་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དབྱིབས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ཁ་དོག་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ། ལུས་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དབྱིབས་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི། བཏགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྙམ་ན་ཇི་ལྟར་གཟུགས་མིག་གི་ཡུལ་ཞེས་བརྗོད། འདིར་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པའི་ཁ་དོག་མིག་གི་ཡུལ་དུ་འདོད་དེ། འདི་ལྟར་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཁ་དོག་ལ་མིག་གིས་འཛིན་གྱི། དབྱིབས་ས་མ་ཁ་དོག་གཅིག་པུ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ནི་མིག་གི་ཡུལ་ལོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱི་རྒྱུད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱང་མིག་གི་ཡུལ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དབྱིབས་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་ཀྱང་མིག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིབས་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདིར་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པ་དང༌། མཐུན་པར་མཛད་པར་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་སྒྲ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཤད་མ་ཐག་ཏུ་སྒྲ་བཤད་པར་རིགས་པས་ན། སྒྲ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། རྣ་བའི་ཡུལ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བའི་ཡུལ་ནི་སྒྲ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་རྣམས་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པ
Chinese
既非善亦非不善之自性。然彼由善与不善之心所生故，于果上假立因，而施设为善与不善。此处色之安立，乃以自性与处所及作用之体性而安立。自性者，谓青等四色，以彼为自性故。处所者，谓长等八种形，以其如是安住于色故。作用之体性者，谓表色，以其为身摇动之自性故。实有者，谓眼等之境。若谓形与表色，以是假有故，非眼之境，云何说色为眼之境耶？此处为顺世间故，许具形差别之色为眼之境。如是，眼识取具有形差别之色，非唯取无形之单色。以由长等之形的差别所成之显现为色之眼识生故。是故，世间说色与形是眼之境。如是，以于余处生起而有差别，执持身体之相续故，表色亦说为眼之境。然就胜义而言，色亦如形，非眼之境。以其如形，非由极微所成故，且非外境之识之所缘故。如是，当知论师于此是随顺世间及经论之名言。于色之后宣说声故，以理应于说彼之后随即说声。问何者为声？答曰：谓耳之境。是耳之境，非余根之境。如是，虽于以色为因无有差别，然由余根之境色等而显示彼之差别。由“耳之境即是声”之语，亦显示声音之差别，彼此各异，然于声音之生处无有差别。
English
It is neither virtuous nor non-virtuous in its essence. However, since it is produced by virtuous and non-virtuous minds, it is imputed as a cause onto the result, and thus designated as virtuous and non-virtuous. Here, the establishment of form is established by way of its nature, location, and the characteristic of its function. The nature is the four colors, such as blue, because that is its nature. The location is the eight shapes, such as long, because it abides in color in that way. The characteristic of function is representation, because it is the nature of bodily movement. What exists substantially is the object of the eye and so forth. If it is thought that shape and representation are not objects of the eye because they are imputed, then how is form said to be the object of the eye? Here, in order to accord with the world, color with the distinction of shape is accepted as the object of the eye. Thus, the eye apprehends color that has the distinction of shape, but not just a single color without shape. Because the eye consciousness that appears as color, which is formed by the distinction of shapes such as long, arises. Therefore, it is said in the world that color and shape are the objects of the eye. Similarly, representation is also said to be the object of the eye because it holds the continuum of the body, being distinct by arising in other places. However, in the ultimate sense, color, like shape, is not the object of the eye, because, like shape, it is not composed of atoms, and because it is not the object of external consciousness. Thus, it should be known that the teacher here is in accordance with the expressions of the world and the scriptures. Because sound is taught after form, it is reasonable to teach sound immediately after teaching that. When asked, "What is sound?" the answer is: It is the object of the ear. It is the object of the ear itself, not the object of other senses. Thus, although there is no difference in that form is made the cause, that distinction is shown from the objects of other senses, such as form. By the statement "The object of the ear is sound itself," it also shows the distinctions of sounds, which are different from each other, but there is no difference in the source of the sounds.