Tibetan
རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གུད་ན་གཅིག་པུར་རྣམ་པར་གནས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡང་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལས་གུད་ན་ལྟ་བ་པོ་ གཞན་མེད་དེ། མིག་ཉིད་མཐོང་བའོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དང་གནས་ཡིན་པས་ལྟ་བ་པོ་ཞེས་གདགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ནི་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་མྱོང་བར་བྱེད། འདུ་ཤེས་ཉིད་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ནི་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདི་ལ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གུད་ན་གཅིག་པུ་མེད་དེ། ཕུང་པོ་བསྟན་པས་གཅིག་པུ་འཛིན་པ་ལྡོག་པ་ན་དེ་ལ་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ལྡོག་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕུང་པོ་བཤད་དོ། །གཅིག་པུར་འཛིན་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཟ་བར་འཛིན་པ་ནི་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་ན་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང༌། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལ་གང་སྦྱོད་པ་དེ་བདག་གོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདིའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་མཆེད་བཤད་དོ། །ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་དེ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་སྒོའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། ཡུལ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་གུད་ན་གཞན་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་མཆེད་བཤད་པ་ནི་ཟ་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བྱེད་པར་འཛིན་པ་ནི་ ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་འབྲེལ་བ་དང༌། སྤྲུགས་བསིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདིའི་གཉེན་པོར་ཁམས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་མེད་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡང་འབྱུང་བར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་ཡང་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཏོགས་པར་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པར་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་པོ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱེད་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཆོས་གང་དག་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་ཉིད་དུ་ཆོས་གང་དག་བསྟན་པ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གཟུགས་དང་སེམས་གཉིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལྷག་པར་བསྟན་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཁམས་ག་ལས་བརྩམས་ཏེ། བསམ་པར་བྱ་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཟུགས་སུ་ཡོད་པས་གཟུགས་ཏེ། འདི་དག་ལ་ཡོད་པས་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཡང་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་འདི་དག་ལ་ཡོད་པས་གཟུགས་ཅན་ནོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་གི་གཞི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་ཁམས་བཅུ་སྟེ། མིག་གི་ཁམས་ནས་ལུས་ཀྱི་བར་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནས་རེག་བྱའི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུའོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་སུ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་གཟུགས་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་གཟུགས་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་ ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དུ་ཞེ་ན། ལྷག་མ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ཅན་ལས་ལྡོག་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བརྒྱད་དེ། སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་སོ། །བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་དེར་སྦྱར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་གཅིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་ནི་འདི་ནའོ་ཞེས། ཕ་བི་ནི་ཕ་བི་ནའོ་ཞེས་བསྟན་དུ་རུང་བ་དེ་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་སྟེ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་དུ་ཡོ
Chinese
对于（众生）的身体来说，在五蕴之外，没有任何单独存在的实体，因为无法确定其自身和结果。除了眼睛之外，没有其他的观看者，因为眼睛本身就是能见之物，是识的独特原因和场所，所以被称为观看者。同样，对于耳朵等等也应该这样说。同样，感觉是体验的本质，所以是体验者。意识是执取相状的本质，所以是意识者，而不是其他。所有这些都应该这样说。因此，众生的身体是五蕴的本质，所以是多种事物的本质。这里没有独立于五蕴的单独存在，因为通过揭示五蕴，单独执取就会消失，那么对它的单独执取先行的我执也会消失。因此，为了对治单独执取先行的我执，才宣说了五蕴。单独执取被称为将结果归因于原因的我执。执取为食者，是指所有言说，如何区分善业和恶业的结果，以及想要和不想要，快乐和痛苦的感受，以及对色和声等对境的享用，都认为是“我”。因此，为了对治这种我执，宣说了处。享用善业和恶业的结果，以及色等对境，是所缘，而进行这些行为的就是享用业果和色等。这六种所缘也是由处来完成的，而不是由其他。因此，眼睛等和色等被称为处，因为它们是识产生的门。因此，享用业果和对境，除了眼睛等之外，没有其他的。因此，宣说处是对治执取为食者。执取为作者，是指连接善业和恶业，以及进行摇动和堆积等行为。为了对治这种我执，宣说了界。因此，作者...
English
For the body of beings, there is no single entity existing separately from the five aggregates, because its own nature and result cannot be determined. There is no other seer apart from the eye, because the eye itself is what is seen, and it is the unique cause and place of consciousness, so it is called the seer. Similarly, it should be said for the ear and so on individually. Likewise, feeling is the nature of experiencing, so it is the experiencer. Perception is the nature of grasping characteristics, so it is the perceiver, and not another. All of these should be said in the same way. Therefore, the body of sentient beings is the nature of the aggregates, so it is the nature of many things. Here, there is no single entity separate from the five aggregates, because by revealing the aggregates, the grasping of singularity disappears, and then the self-grasping that precedes the grasping of singularity also disappears. Therefore, the aggregates are taught as an antidote to the self-grasping that precedes the grasping of singularity. Grasping at singularity is said to be the self-grasping that attributes the result to the cause. Grasping as a feeder refers to all speech, how the results of virtuous and non-virtuous actions are distinguished, as well as the feelings of wanting and not wanting, happiness and suffering, and the enjoyment of objects such as form and sound, all of which are considered "I." Therefore, the sense bases are taught as an antidote to this self-grasping. Enjoying the results of virtuous and non-virtuous actions, and objects such as form, are the objects of focus, and what performs these actions is the enjoyment of the fruits of actions and form, etc. These six objects of focus are also accomplished by the sense bases themselves, and not by others. Therefore, the eye and so on, and form and so on, are called sense bases because they are the doors through which consciousness arises. Therefore, there is nothing other than the eye and so on that enjoys the fruits of actions and objects. Therefore, teaching the sense bases is said to be the antidote to grasping as a feeder. Grasping as a doer refers to connecting virtuous and non-virtuous actions, and performing actions such as shaking and piling up. The elements are taught as an antidote to this self-grasping. Therefore, the doer...
Chinese
因为执著于各自的自性，所以称为界。像这样，仅仅因为有因，也会产生果，而且果也仅仅依赖于因而存在。除了因和果的自性之外，没有其他的作者，这在之前已经说明了。没有作者，哪里会有作者呢？因此，为了对治执著于作者，才宣说了界。也就是说，为了通过详细区分哪些法能够利益众生，才将法宣说为蕴、处和界。对于这些法，应当以其他方式进行思考。其中，在界之中，特别详细地区分了色和心，因此为了容易理解有漏的形态等，才从界开始进行思考。而对于蕴和处则不是这样。因此，才说了十八界中“什么是具有色”等等。因为存在于色中，所以是色。因为存在于这些之中，所以是具有色。或者，作为所依和能依的色，如何和谐地存在于这些之中，所以是具有色。对于眼等识也不会有过失，因为眼等不是作为所依的事物的根本。那些被称为色蕴的自性，就是十界，即从眼界到身界，以及从色界到触界。虽然非显色已经存在于色中，但法界也不会因此成为具有色，因为其中没有所依和能依的色，也没有存在于色中，而且即使属于色蕴，也不是存在于色中。什么是不具有色呢？剩下的就是了。也就是说，与具有色相反的就是不具有色，它们是八个，即七个心界和法界。什么是可见的呢？这是十八界的场合，所以要结合在那里来理解。色界是一个，因为“这是这个”，就像“这边是这边”一样，能够指示的就是可见的。与它一起的就是可见的，就像具有所缘一样。可见的
English
Because of clinging to their own characteristics, they are called realms. In this way, just because there is a cause, a result will also arise, and the result only exists in dependence on the cause. Apart from the self-nature of cause and result, there is no other agent, as has been explained before. Where would there be an agent without an action? Therefore, the realms are explained as an antidote to clinging to an agent. That is, in order to benefit beings by thoroughly distinguishing which dharmas can benefit, the dharmas are taught as aggregates, sources, and realms. These dharmas should be considered in other ways. Among them, within the realms, the distinction between form and mind is particularly detailed, so in order to easily understand the nature of defilements, etc., one should begin by considering the realms. This is not the case for the aggregates and sources. Therefore, it is said in the eighteen realms, "What is with form?" and so on. Because it exists in form, it is form. Because it exists in these, it is with form. Or, as the support and the supported form, how harmoniously they exist in these, so it is with form. There is no fault in the eye consciousness, etc., because the eye, etc., are not the basis of the objects of support. Those that are called the nature of the form aggregate are the ten realms, that is, from the eye realm to the body realm, and from the form realm to the touch realm. Although non-manifestation exists in form, the dharma realm will not become with form, because there is no support and supported form in it, nor does it exist in form, and even if it belongs to the form aggregate, it is not existing in form. What is without form? The remainder is. That is, the opposite of with form is without form, and they are eight, namely the seven mind realms and the dharma realm. What is visible? This is the occasion of the eighteen realms, so it should be understood in connection with that. The form realm is one, because "This is this," just as "This is this side," what can be pointed out is visible. What is together with it is visible, like having an object. Visible