Tibetan
ཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ་བ་དེ་ནི་ལེ་ལོ་སྟེ། ངན་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ནི་ལེ་ལོའོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ། །དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ལེ་ལོ་སྟེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བག་མེད་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ལ་བཏགས་ཏེ་མི་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང་དགེ་བ་འགྲིབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བརྗེད་ངས་པ་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །དགེ་བ་ལ་མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དྲན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་དགེ་བ་ལ་སེམས་གསལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། གཡེང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་འདིས་སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་གཡེང་བར་བྱེད་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དེ་དག་གིས་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕྲོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཡེང་བ་གདགས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེས་ལུས་དང༌། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས་ལྟུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ།། །།ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། བམ་པོ་གསུམ་པ། འགྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་གཅགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངན་པ་བྱས་པས་འགྱོད་དེ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་འགྱོད་པ་ཉིད་དོ། །ངན་པ་བྱས་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་མི་དགའ་བ་སྟེ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐབས་ཡིན་པས་འགྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་མི་རིགས་པ་བྱས་སམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཡིད་ ལ་གཅགས་པ་ནི་འགྱོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་སེམས་གནས་པའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་པའོ། །མི་འདོད་པ་
Chinese
因愚痴所致，对于身语意之善业不生欢喜，是为懈怠。致力于恶事，也是懈怠。 勤奋的相违品，名为勤奋，即对于致力于善事生起欢喜。因是其相违品，故为懈怠，是阻断致力于善业之作用者。放逸是指贪、嗔、痴如前所述，依附于它们，成为增长不善、减少善业之所依。 何为忘失？即具有烦恼的忆念。所谓烦恼，即与烦恼相应。所谓对善不清晰，即与烦恼相应的忆念，与烦恼并非异体，故不能使心对善清晰，是成为散乱之所依。 散乱是指以此使心散乱于各种事物。贪、嗔、痴使心从禅定的对境向外散逸，对于它们如何相应，就安立如何相应的烦恼自性的散乱。是阻断离贪之作用者。 何为非正知？即与烦恼相应的智慧。由此，对于身、语、意的行为，如行住等，不知不觉地进入，因不知应作和不应作，是成为堕落之所依。 五蕴分别论，第三卷。何为后悔？即心中懊恼。因作恶而后悔，其本体即是后悔。对所作之恶事心生不悦，因是心所之范畴，故称为后悔。无论所欲与不欲，善与不善，无记，时与非时，无论做或未做不合理之事，凡是属于愚痴范畴的心之懊恼，即是后悔，此是阻断心安住之作用者。以欢喜为先导的行为，即是贪欲。不欲
English
Laziness, caused by ignorance, is the lack of enthusiasm for virtuous actions of body, speech, and mind. Engaging in evil deeds is also laziness. That which is contrary to diligence is called diligence, which is the arising of joy in engaging in virtuous actions. Because it is its opposite, it is laziness, which is the function of obstructing engagement in virtuous actions. Carelessness refers to attachment, anger, and ignorance as previously described, relying on them, and becoming the basis for increasing non-virtue and decreasing virtue. What is forgetfulness? It is the memory that possesses afflictions. The term "affliction" means being associated with afflictions. The term "unclear about virtue" means that memory associated with afflictions is not different from afflictions, so it cannot make the mind clear about virtue, and it is the basis for distraction. Distraction means that it causes the mind to be distracted in various ways. Attachment, anger, and ignorance cause the mind to scatter outward from the object of meditation. According to how they correspond, the distraction of the nature of corresponding afflictions is established. It is the function of obstructing detachment from desire. What is non-discernment? It is the wisdom associated with afflictions. Through this, one unknowingly engages in the actions of body, speech, and mind, such as going and staying. Because one does not know what should be done and what should not be done, it is the basis for falling. The Detailed Explanation of the Five Aggregates, Volume Three. What is regret? It is remorse in the mind. One regrets doing evil, and its essence is regret itself. Displeasure arises in the mind towards the evil that has been done. Because it belongs to the category of mental factors, it is called regret. Whether it is desired or undesired, virtuous or non-virtuous, neutral, timely or untimely, whether one has done something unreasonable or not, any remorse of the mind that belongs to the category of ignorance is regret. This is the function of obstructing the mind from abiding. The action that is preceded by joy is desire. Undesired