Tibetan
བ་ཡང་བ་གང་ལས་བྱུང་བའོ། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སིམ་པ་དང་ཡང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་ན་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་དགའ་བས་ཟིན་པ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཡིད་དགའ་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཡང་ན་ལུས་ལས་སུ་རུང་བན་ཡིད་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། འདིར་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །འདི་ནི་དེའི་དབང་གིས་གནས་འགྱུར་བས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་བ་མ་ལུས་པ་སེལ་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །བག་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། བག་མེད་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། མ་ཆགས་པ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བར་དེ་དག་ལ་གནས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་ཞིང་དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བག་མེད་པ་ནི། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་སེམས་མི་སྲུང་ཞིང་དགེ་བ་རྣམས་འབྲི་བར་བྱེད་པའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་ དེའི་གཉེན་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བག་ཡོད་པ་ནི་བག་མེད་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའོ། །མ་ཆགས་པ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང་བཅས་པར་གཟུང༌། མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཐུག་པའི་བར་དེ་དག་ལ་གནས་པ་ནི་བརྟེན་པ་དང༌། གནས་བཅས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བ་སྟེ། འདིས་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཟག་པ་དང༌། ཟག་པའི་གནས་ཡུལ་རྣམས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་རྣམས་སེལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གནོན་པ་དང༌། ས་བོན་ཡང་དག་པ་འདོན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་སྤོང་བའོ། །ཡུལ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སྤོང་ངོ༌། །དེའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་སོ། །སྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་གོམས་པར
Chinese
又，什么叫做堪能性呢？心堪能性是指进入到如理作意的心之轻安，以及转变为堪能性的因，即由心所生的其他法。如果具有这种堪能性，心就能毫无阻碍地投入到所缘境中，因此称为心堪能性。身体的所触，如果被喜悦所摄持，就应知身体极为轻安。因为经中说：‘如果心喜悦，身体就会极为轻安。’这里，即使身体的轻安并非由心所生，但由于是心所生的范畴，所以说轻安是正等菩提的支分。或者，身体的堪能性，是为了成办心的堪能性。因此，即使它并非由心所生，但在这里也说是身体的堪能性。这是由于它的力量而转变处所，具有遣除所有烦恼等障碍的作用。什么是有正念呢？是有放逸的对治。也就是安住于无贪等直到精进之间，舍弃不善法，并且修习其对治的善法。所谓放逸，是指不能从烦恼中守护自心，并且减损善法。有正念是指舍弃烦恼，并且修习其对治之法。因此，有正念被说成是放逸的对治。‘从无贪直到精进之间’，是指执持无贪、无嗔、无痴以及精进。安住于从无贪等直到精进之间，是指依止和安住，从而舍弃不善法。这表明无贪等一切都是有正念。不善法应知是指有漏法和有漏法的处所。其中，舍弃是指消除有漏法、令其止息以及断除其种子。处所是指通过完全舍弃而舍弃。‘其对治’是指不善法的对治，也就是有漏的善法和无漏的善法。修习是指使它们串习。
English
Furthermore, what is meant by fitness? Mental fitness refers to the pliancy of the mind that enters into proper attention, and the cause that transforms into fitness, that is, other phenomena born from the mind. If one possesses this fitness, the mind can engage in the object of focus without hindrance, hence it is called mental fitness. The tactile sensation of the body, if seized by joy, should be known as extreme physical pliancy. Because the sutra says, 'If the mind is joyful, the body will become extremely pliant.' Here, even if physical pliancy is not born from the mind, it is said to be a branch of perfect enlightenment because it is within the category of what is born from the mind. Alternatively, physical fitness is for accomplishing mental fitness. Therefore, even if it is not born from the mind, here it is referred to as physical fitness. This is because it transforms the place by its power and has the function of eliminating all obscurations such as afflictions. What is mindfulness? It is the antidote to heedlessness. That is, abiding in non-attachment and so on up to diligence, abandoning non-virtuous dharmas, and also cultivating the virtuous dharmas that are their antidotes. Heedlessness is when one does not protect one's mind from afflictions and diminishes virtuous dharmas. Mindfulness is abandoning afflictions and also cultivating the dharmas that are their antidotes. Therefore, mindfulness is said to be the antidote to heedlessness. 'From non-attachment up to diligence' refers to holding non-attachment, non-hatred, non-ignorance, and diligence. Abiding in non-attachment and so on up to diligence refers to relying on and abiding, thereby abandoning non-virtuous dharmas. This shows that all of non-attachment and so on are mindfulness. Non-virtuous dharmas should be understood as defilements and the places of defilements. Among these, abandoning refers to eliminating defilements, causing them to cease, and cutting off their seeds. The places are abandoned by completely abandoning them. 'Their antidote' refers to the antidotes to non-virtuous dharmas, which are virtuous dharmas with defilements and without defilements. Cultivation is making them familiar.
Tibetan
་བྱེད་པ་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་དང་བཅས་པའི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་ཞིང་དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཡན་ཆད་དང་བཅས་པའི་མ་ཆགས་པ་ལ་བག་ཡོད་པ་གདགས་ཏེ། འདིས་ནི་གནས་དང་བཅས་པའམ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་བག་ཡོད་པ་གདགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྲིད་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྙེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ། །བཏང་སྙོམས་གང་ཞེ་ན། མ་ཆགས་པ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བར་དེ་དག་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ། །སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་ བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མའི་དུས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ནི་སེམས་མི་མཉམ་པ་སྟེ། དེ་མེད་པས་ཐོག་མར་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་མཉམ་པར་གཞོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་མཉམ་པར་འཇུག་པ་ནི་རྣལ་དུ་འདུག་པའོ། །དེའི་དུས་ན་ནི་བསྒོམས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་ཕྱིར་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་འབྱུང་བར་དོགས་པ་དང་ལྡན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པར་གྱུར་པས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐག་རིང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གཉིས་འབྱུང་དུ་དོགས་པ་མེད་དེ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོའི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་པས། སེམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་སོ། །གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་བསལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཉིད་དང་སྦྱར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་དང་བཅས་པ་དག་གོ །དེ་དག་བསལ་ན་ཡང་མི་སྐྱེ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གནས་པ་དང་མི་མཐུན་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་དེས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་བསལ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གནས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་མི་མཐུན་པས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ནི་
Chinese
是做，即再三地显现。像这样，依靠具有精进的不执著等等，为了断除不善之法，并且修习其对治的善法之故。对具有精进乃至不执著安立为不放逸，此乃显示以具有所依处或者具有因安立为不放逸。此乃是使世间和出世间一切圆满的 कार्य（藏文：ལས，梵文天城体：कार्य，梵文罗马拟音：kārya，汉语字面意思：事业，作用）。其中，世间的圆满是获得有和受用的差别。出世间的圆满是获得声闻等等的菩提。什么是舍呢？从不执著到精进之间的那些安住于彼等自身，等等，如同不放逸一样，在此也应当宣说。心平等性等等三个词语，是显示舍的开始、中间和结尾之时。其中，沉没和掉举是心不平等，由于没有它们，所以首先是心平等性。其后，没有现行作意，并且不需要努力，以平等任运的心如何适宜地平等进入，是安住于寂静。在那时，因为修习不久，所以具有担心沉没和掉举生起的顾虑。其后，由于修习变得殊胜，所以其不相顺之品变得遥远，因此没有产生二者的顾虑，因为不勤作沉没和掉举的对治之因，所以心自然而然地安住。以何者遣除烦恼之法后，在“以何者”中，以何者是与舍自身相连的。烦恼之法是指具有贪欲等等的那些。遣除那些，也是不生起。舍与安住于烦恼不相顺，所以必定没有贪欲等等生起之处。因此说以彼遣除。像这样，安住于烦恼与舍不相顺，因此安住于舍，就是安住于非烦恼，仅仅因此舍是
English
It is doing, that is, manifesting again and again. In this way, relying on non-attachment with diligence, etc., in order to abandon unwholesome dharmas and also cultivate the wholesome dharmas that are their antidote. Non-attachment with diligence and so forth is established as conscientiousness, which shows that conscientiousness is established with a basis or with a cause. This is the act of completely perfecting all the perfections of the world and beyond. Among them, the perfection of the world is the attainment of the distinction of existence and enjoyment. The perfection beyond the world is the attainment of enlightenment by the Hearers and so on. What is equanimity? From non-attachment to diligence, those who abide in themselves, etc., should also be explained here as in conscientiousness. The three words, such as "equality of mind," show the beginning, middle, and end of equanimity. Among them, sinking and agitation are unequal minds. Since they are absent, the first is equality of mind. After that, without manifest effort and without needing to strive, the mind that is equally and naturally engaged in whatever is appropriate is dwelling in tranquility. At that time, because it has not been cultivated for a long time, there is concern that sinking and agitation will arise. After that, because the cultivation has become excellent, the opposing side has become distant, so there is no fear of the two arising, because the causes of the antidote to sinking and agitation are not worked on, so the mind naturally abides. In what way, after removing the afflicted dharmas, in "in what way," in what way is connected with equanimity itself. Afflicted dharmas refers to those with attachment and so on. Removing them also means not arising. Equanimity is incompatible with abiding in affliction, so there is definitely no place for attachment and so on to arise. Therefore, it is said that it is removed by it. In this way, abiding in affliction is incompatible with equanimity, so abiding in equanimity is abiding in non-affliction, and therefore equanimity is