Tibetan
འི་རྙོག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དང་བར་འགྱུར་བས་སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆུ་དང་བར་བྱེད་པའི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ གཞན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་དང་པའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཁ་ན་མཐོ་བས་འཛེམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སུ་ཞིག་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པ་དེ་ནི་དེའི་དབང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། བདག་པོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པ་ཡིན་པས་སྡིག་པ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ། བྱས་ཀྱང་རུང་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་བདག་པོར་བྱས་ནས། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེས་སེམས་བག་འཁུམས་པ་ནི་འཛེམ་པའོ། །རིགས་དང་ཤེས་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་སྡིག་པ་བྱ་བར་མི་རིགས་པར་ཤེས་པས་བདག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་སྡིག་པ་འདི་ལྟ་བུ་ག་ལ་བྱ་ཞེའམ། བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ལས་ཀྱང་སྨད་པའོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་ཇི་ཙམ་དུ་བདག་གམ་ཆོས་ལ་ལྟ་ཞིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངོ་ཚ་ཤེས་པའོ། །འདི་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་འདི་ནི་སྨད་པ་སྟེ། བདག་ལ་ལས་འདི་ལྟ་བུ་རིགས་ན་སྨོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཛེམ་པའོ། །འདི་ཡང་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཉིད་དོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པར་བྱས་ན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བ་སྤོང་བས་ཡང་དག་པར་སྔོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བྱས་ན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་སྤོང་བས་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པར་མ་བྱས་ན་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པས་འདི་གཉིས་ནི་དེའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། སྔོན་དུ་འདྲེན་པ་ཉིད་དོ། །མ་ཆགས་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་མ་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་སྟེ། མེད་པ
Chinese
不会有污浊。依靠信心，心变得清澈，所以称为心清澈。就像使水清澈的宝珠一样，其他从心中产生的法也称为清澈。为了显示不是最初的色之自性，所以说了心清澈，不是色。那是作为欲望所依之作用的。什么是知惭呢？就是以自我或法的角度，因罪过而畏惧，意思是依靠什么而进入或离开某些行为，那就是以其为主，是“主宰”的同义词。因为圣者们会呵责，并且不希望不悦意的果报，所以罪恶本身就是过失。无论做与不做，以自我或法为主宰，因那过失而内心畏缩就是畏惧。通过种姓和知识等功德，知道不应该做罪恶，心想我这样的人怎么能做这样的罪恶呢？或者怎么能容忍去做呢？以及因为会导致不悦意的果报，并且会伤害他人，所以也受到法的呵责。像这样，无论何时以自我或法的角度来看待，因罪过而畏惧，那就是知惭。这是作为正确戒除恶行的所依之作用的。什么是知愧呢？就是以世间的角度，因罪过而畏惧，意思是世间会呵责这件事，如果我这样的人做了这样的事，就会被责骂，因为害怕不是誓言等的威胁而畏惧罪过。这也是作为正确戒除恶行的所依之作用的。知惭即使做了恶行，也会毫无疑问地舍弃，因此是正确的戒律。知惭和知愧即使做了恶行，也会毫无疑问地舍弃它，因此是作为正确戒律的所依之作用的。知愧即使没有做恶行，也会正确地戒律，所以这两者是作为它的所依之作用的，是先导。什么是不执着呢？ 对于不执着，有三种含义：不存在
English
There will be no turbidity. Relying on faith, the mind becomes clear, so it is called clear mind. Just like a jewel that clears water, other dharmas arising from the mind are also called clear. To show that it is not the nature of the initial form, it is said that the mind is clear, not form. That is the function of being the basis of desire. What is knowing shame? It is to fear wrongdoing from the perspective of self or dharma, meaning that relying on what to enter or leave certain actions, that is to take it as the main thing, which is a synonym for "master". Because the saints will rebuke and do not want unpleasant consequences, sin itself is a fault. Whether doing or not doing, taking self or dharma as the master, the mind shrinking due to that fault is fear. Through the merits of lineage and knowledge, knowing that one should not do evil, thinking how can someone like me do such evil? Or how can one tolerate doing it? And because it leads to unpleasant consequences and harms others, it is also rebuked by the dharma. Like this, whenever one looks at it from the perspective of self or dharma, fearing wrongdoing, that is knowing shame. This is the function of being the basis of correctly abandoning evil deeds. What is knowing embarrassment? It is to fear wrongdoing from the perspective of the world, meaning that the world will rebuke this matter, if someone like me does such a thing, they will be scolded, fearing wrongdoing because of the threat of not being vows, etc. This is also the function of being the basis of correctly abandoning evil deeds. Knowing shame will undoubtedly abandon evil deeds even if they are done, so it is the correct discipline. Knowing shame and knowing embarrassment will undoubtedly abandon it even if evil deeds are done, so it is the function of being the basis of correct discipline. Knowing embarrassment will correctly discipline even if evil deeds are not done, so these two are the function of being its basis, which is the precursor. What is non-attachment? For non-attachment, there are three meanings: non-existence.
Tibetan
་དང༌། གཞན་པ་དང༌། གཉེན་པོ་ལའོ། །འདིར་ནི་གཉེན་པོ་ཉིད་ལ་འཇུག་གི་མེད་པ་དང༌། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མི་ལེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྟོག་པ་མཛད་པའོ། །ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་ཆགས་པ་དང་སྨོན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཆགས་པ་སྟེ། སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་ཕྱོགས་པའོ། །ཡིད་བྱུང་བ་ནི་སྲེད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་མི་ཕྱོགས་པའོ། །མི་ལེན་པ་ནི་སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཉི་ག་ལ་མ་ཆགས་པའོ། །ཡང་ན་མི་ལེན་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱིར་ཡིད་བྱུང་བ་སྨོས་ཏེ། སྲིད་པ་དང༌། སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པའི་མི་ལེན་པ་དེ་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེ་སྡང་མེད་བ་གང་ཞེ་ན། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། བྱམས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཞེ་སྡང་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་མེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་སྨོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་སྟེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་གང་ཞེ་ན་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོགས་པར་རྟོགས་ པའོ། །དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། ལུང་དང་བསམ་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་རབ་བསྟན་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བྱའོ། །
Chinese
以及，其他和，对治品啊。这里是指只对治品才适用，而对其他则不适用，为了显示这个，所以说了“贪欲的对治品”。对于无嗔和无痴也同样要这样说。厌离并且不接受啊，是指对它的自性进行思考。贪欲是指对于有和，享用都普遍贪恋和希求。它的对治品是不贪，即对于有和有的资具不贪恋和不趋向。厌离是因为完全了解了欲望和享用的过患，所以不趋向于有和有的资具。不接受是指对于有和享用两者都不贪恋。或者为了不接受的差别，所以说了厌离，即对于有和，有的资具不趋向的相，即不接受，就叫做不贪。这是不陷入恶行的所依之作用。什么是无嗔呢？是嗔恨的对治品，即慈爱啊。嗔恨是指对于众生和，痛苦和痛苦之处的法都普遍恼害，它的对治品是不恼害。嗔恨的对治品还有其他的，因此说了慈爱，即嗔恨的对治品，慈爱的自性，就是无嗔，其他的则不是。是不陷入恶行的所依之作用。什么是无痴呢？是愚痴的对治品，即如实地如实证悟啊。一切善法都是和烦恼之法普遍生起不相符的，所以是对治品，因此说了如实地如实证悟，即如实地不颠倒地证悟。它又以差别分为两种，即知识和个别思择。知识又以异熟和，教证和思和，证悟之因的差别分为四种。个别思择就是智慧的教证和具备。教证是指智慧和，精进和禅定等。
English
And, other, and antidote. Here, it refers only to the antidote, and not to others. To show this, it is said, "the antidote to attachment." The same should be said for non-anger and non-ignorance. "Aversion and non-acceptance" means contemplating its own nature. "Attachment" means being attached to and desiring existence and enjoyment. Its antidote is non-attachment, which means not being attached to or inclined towards existence and the means of existence. "Aversion" means not being inclined towards existence and the means of existence because of fully understanding the faults of desire and enjoyment. "Non-acceptance" means not being attached to both existence and enjoyment. Alternatively, aversion is mentioned to distinguish non-acceptance, that is, the aspect of not being inclined towards existence and the means of existence, which is non-acceptance, is called non-attachment. This is the function of relying on not engaging in misconduct. What is non-anger? It is the antidote to anger, that is, loving-kindness. Anger means being universally tormented towards sentient beings and suffering and the dharmas that are the place of suffering. Its antidote is non-torment. There are other antidotes to anger, so loving-kindness is mentioned, that is, the nature of loving-kindness, which is the antidote to anger, is non-anger, and others are not. It is the function of relying on not engaging in misconduct. What is non-ignorance? It is the antidote to ignorance, that is, realizing what is true as it is. All virtuous dharmas are incompatible with the universal arising of afflicted dharmas, so they are antidotes. Therefore, it is said, "realizing what is true as it is," that is, realizing what is true without inversion. It is also divided into two types by difference, namely knowledge and individual discernment. Knowledge is also divided into four types by the difference of ripening, scriptural transmission, thought, and the cause of realization. Individual discernment is simply wisdom with teachings. "Teachings" refers to wisdom, diligence, and samadhi.
Tibetan
དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྫས་གཉིས་འགྲོགས་མི་སྲིད་པས་བརྩོན་འགྲུས་སམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་བཏོན་མ་བཅོམ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའོ། །འདིར་ཚིག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་གཏི་མུག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞེ་ན། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དམན་པ་ནི་ལེ་ལོ་སྟེ། སྙོམ་ལས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་དེ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ་བའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ལེ་ལོ་བཞིན་དུ་གཉི་གར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་སྨད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལེ་ལོ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་བཞིན་དུ་དེ་ལ་སྤྲོ་བར་བྱ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན་ཕལ་ཆེར་ནི་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། གང་དུ་སྤྲོ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ན་གོ་ཆ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང། མི་འགོད་པ་དང༌། མི་ལྡོག་པ་དང༌། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ ཇི་ལྟར་དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཞེ་ན། གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་རྣམས་ཏི་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་མེད་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་རང་གི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ལྡང་
Chinese
因此，智慧的两种成分不可能并存，因此与精进或等持相应的智慧被称为个别观察。凭借它的力量，即使没有去除或摧毁烦恼的种子，也不会区分烦恼的场合。在这里，词语的意义是这样的：以如实知晓真实的自性，以及个别观察的自性的特殊智慧被称为无痴。因此，无痴是作为不陷入错误行为的所依的职能。什么是精进呢？是懒惰的对治，即对善法心生欢喜。所谓对善法心生欢喜，与之相反的是懒惰，也就是懈怠。懈怠的意思是对善与非善都不感兴趣。它的对治就是精进。因此，为了区分像懒惰一样容易走向两个极端，所以说精进是对善法心生欢喜，而不是对烦恼心生欢喜。因为对烦恼心生欢喜是应受谴责的，所以就是懒惰本身。因为对烦恼非常熟悉，即使它自然而然地发生，又何必对它感到高兴呢？虽然大多数情况是这样，但在某些情况下，也需要依赖欢喜。它与什么相应呢？与盔甲、加行、不退缩、不退还、不满足以及其他善法心生欢喜，这就是精进。它是成办和圆满善法方面的职能。成办就像进入正行一样。圆满就是很好地修习它。什么是极度调柔呢？是染污的对治，也就是身心堪能。身心的染污就是不调柔，以及一切烦恼法的种子，依次是。如果没有它，那么因为有极度调柔，所以是对治。极度调柔的特征是身心堪能。其中，身体堪能是指能够胜任身体自身的行为。
English
Therefore, the two components of wisdom cannot coexist, so the wisdom that corresponds to diligence or samadhi is called individual observation. By its power, even if the seeds of affliction are not removed or destroyed, the occasions of affliction are not distinguished. Here, the meaning of the words is this: the special wisdom that is the nature of knowing reality as it is, and the nature of individual observation, is called non-ignorance. Therefore, non-ignorance is the function of serving as the basis for not falling into wrong actions. What is diligence? It is the antidote to laziness, that is, rejoicing in virtue. The opposite of rejoicing in virtue is laziness, which is negligence. Negligence means not being interested in either virtue or non-virtue. Its antidote is diligence. Therefore, in order to distinguish between the tendency to go to two extremes like laziness, it is said that diligence is rejoicing in virtue, not rejoicing in affliction. Because rejoicing in affliction is reprehensible, it is laziness itself. Because one is very familiar with affliction, even if it happens naturally, why should one be happy about it? Although this is mostly the case, in some cases, it is also necessary to rely on joy. What does it correspond to? Rejoicing in armor, application, non-retreat, non-return, non-contentment, and other virtuous dharmas, this is diligence. It is the function of accomplishing and perfecting the aspects of virtue. Accomplishing is like entering the main practice. Perfecting is to practice it well. What is extreme pliancy? It is the antidote to defilement, that is, the ability of body and mind. The defilement of body and mind is non-pliancy, and the seeds of all afflicted dharmas, in order. If there is no defilement, then because there is extreme pliancy, it is an antidote. The characteristic of extreme pliancy is the ability of body and mind. Among them, the ability of the body refers to being able to handle the body's own actions.