Tibetan
་པ་གང་གིས་དེ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་མོས་པའོ། །འདི་ནི་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཅན་ཏེ། མོས་པ་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་སོ། །དྲན་པ་གང་ཞེ་ན། འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདྲིས་པ་ནི་མ་འདྲིས་པ་ལ་དྲན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྔོན་མྱོང་བའོ། །མ་བརྗེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ནི་སྔོན་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དང་ཡང་དྲན་པའོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བས་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་དམིགས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡོད་ན་དམིགས་པ་གཞན་ནམ་རྣམ་པ་གཞན་ལ་སེམས་གཡེང་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་གཡེང་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པའོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། འདིར་རྩེ་གཅིག་ནི་དམིགས་པ་ལ་བྱའོ། །སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ བདེན་པ་བཞི་སྟེ། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ནི་ཉེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུས་དགུ་ལ་འོག་མ་ལ་ནི་ཉེས་པར་ལྟ་གོང་མ་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། དེ་དག་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། རིགས་པ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བ
Chinese
以任何方式，以完全确定的方式将心专注于该事物，确信“这就是它，不是别的”，这称为信解。它的作用是不可夺取，因为珍视信解的人不会被外道论敌从自己的宗派中夺走。何为忆念？即不忘失熟悉的事物，也就是心的显现。之所以说“熟悉”，是因为对于不熟悉的事物没有忆念。熟悉的事物是指先前体验过的。不忘失是指使对境的执持不浪费的因，也就是对先前执持的事物所缘的相一再忆念。显现本身，因为与显现相似，所以是显现。唯有显现才是显现本身。如果存在对境的显现，就不会有心散乱到其他对境或其他相，因此它的作用是不散乱。何为等持？即心专注于所观察的事物。所谓“观察”，并非其他，如此则也显示了等持也是对各自的境确定。所观察的事物是功德和过患。心一缘性是指对境唯一，此处的一缘性是对境而言。如果心平等安住，则如实了知，因此它的作用是成为知的所依。其中，恒常的事物是四圣谛。在灭谛中，通过观察寂静等相，以及在道谛中，通过观察出离等相，灭谛和道谛是功德。在苦谛中，通过观察无常等相，以及在集谛中，通过观察因等相，苦谛和集谛是过患。同样，在九次第定中，对下者视为过患，对上者视为功德。同样，对于自相和共相的其它对境，也应如何相应地陈述。何为智慧？即对这些进行完全的辨别，通过理性和非理性来辨别。
English
In whatever way, focusing the mind on that object with the very aspect of complete certainty, being certain that "this is it, not something else," is called aspiration. Its function is non-robbery, because those who cherish aspiration cannot be robbed from their own tenets by external opponents. What is mindfulness? It is not forgetting a familiar object, which is the manifestation of the mind itself. The reason for saying "familiar" is to show that there is no mindfulness for the unfamiliar. A familiar object is what has been previously experienced. Not forgetting is the cause that makes the holding onto the object not wasted, that is, repeatedly remembering the aspect of focusing on the object previously held. Manifestation itself, because it is similar to manifestation, is manifestation. Only manifestation is manifestation itself. If there is a manifestation of the object, there is no mental wandering to other objects or other aspects, therefore its function is non-wandering. What is samadhi? It is the one-pointedness of mind on the object of investigation. The term "investigation" is not something else, thus it is also shown that samadhi is also certainty about each object. The object of investigation is qualities and faults. One-pointedness of mind is the oneness of the object, here one-pointedness refers to the object. If the mind is placed in equanimity, then one knows as it is, therefore its function is to be the support of knowledge. Among them, the permanent object is the four noble truths. In the truth of cessation, by examining aspects such as peace, and in the truth of the path, by examining aspects such as definite emergence, the truth of cessation and the truth of the path are qualities. In the truth of suffering, by examining aspects such as impermanence, and in the truth of origin, by examining aspects such as cause, the truth of suffering and the truth of origin are faults. Similarly, in the nine successive states, the lower is seen as a fault, and the higher as a quality. Similarly, for other objects of self-character and general character, one should also state how they are appropriately related. What is wisdom? It is the complete discernment of these, discerning through reason and unreason.
Tibetan
སྐྱེད་པ་དང༌། གཞན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ཀྱང་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འདྲེས་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའམ། ལོག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །རིགས་པ་ནི་བཤད་བ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དང། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། མངོན་སུམ་མོ། །རྣམ་པ་དེ་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་གསུང་རབ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །རིགས་པ་ངེས་པར་བསམ་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །རིགས་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལུང་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་བ་ལྟར་སྣང་བ་དང༌། ལོག་པར་བསམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་བསྐྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལུང་གིས་བསྐྱེད་པ་དང༌། རྟོག་གི་ངན་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དང༌། ཁ་ཅིག་རྟག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ལོག་བར་བསམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཤེས་པ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་བ་ཡང་མ་ཡིན། མི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་སོམ་ཉི་བཟློག་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། སོམ་ཉི་བཟློག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ངེས་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། བ་མ་པོ་གཉིས་པ། དད་པ་གང་ཞེ་ན། ལས་དང་འབྲས་བུ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། སེམས་དང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའོ། །དེ་ལ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པར་གཏོགས་པ་ཉིད་དོ། །བསོད་ནམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ངེས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པར་གཏོ
Chinese
生起和其它的意义是，所谓“彼等自身”是指所观察的对境自身。这样，就像三摩地一样，智慧也显示为在各个对境上确定。以善加分别也能善加分别，即对于自相和共相的特征混合在一起的法，如实地或者颠倒地分别。理是解说，即值得信赖的教证、比量和现量。由这三种方式所生起的是由理所生起。它又分为由听闻所生、由思所生和由修所生。其中，由值得信赖的经论所生的分别是由听闻所生。由如理作意所生的分别是由思所生。由三摩地所生的分别是由修所生。非理是指不值得信赖的教证、似是而非的比量和邪分别的三摩地。由非理所生起的是由非理所生。其中，数论派和胜论派等由听闻所生和由思所生，是因为由不值得信赖的教证所生起和由恶分别所生起，所以是由非理所生。离贪者宣说常断论者的，以及有些常论者的，也是由邪分别的三摩地所生起，所以是由非理所生。生得的和了解世间名称，既不是由理所生，也不是由非理所生。这是遣除犹豫的作用，遣除犹豫是因为智慧善加分别法后获得确定的缘故。 五蕴分别论的差别解释，第二品。什么是信？对于业和果、谛和三宝生起真实的信解、欲乐和心悦。所谓业有三种：福德、非福德和不动业。其中，非福德因为与不善相应，所以属于欲的范畴。福德因为异熟果不确定，所以属于欲的范
English
The meaning of arising and other is that "those themselves" refers to the object of investigation itself. Thus, just like samadhi, wisdom is also shown to be definite on each object. By thoroughly distinguishing, one can also thoroughly distinguish, that is, for dharmas such as the characteristics of self and general mixed together, to distinguish them truthfully or wrongly. Reason is explanation, that is, reliable scripture, inference, and direct perception. Whatever arises from these three ways is what arises from reason. It is also divided into arising from hearing, arising from thinking, and arising from meditation. Among them, the discrimination arising from reliable scriptures is what arises from hearing. The discrimination arising from proper consideration is what arises from thinking. The discrimination arising from samadhi is what arises from meditation. Non-reason refers to unreliable scripture, seemingly valid inference, and wrongly considered samadhi. What arises from non-reason is what arises from non-reason. Among them, the Samkhya and Vaisheshika schools, etc., what arises from hearing and what arises from thinking, because they arise from unreliable scripture and from evil discrimination, therefore they arise from non-reason. Those who speak of permanence and annihilation among those who are free from attachment, and some who speak of permanence, also arise from wrongly considered samadhi, therefore they arise from non-reason. What is obtained by birth and understanding worldly names is neither what arises from reason nor what arises from non-reason. This is the function of dispelling doubt, dispelling doubt is because wisdom thoroughly distinguishes dharmas and then obtains certainty. The detailed explanation of the differentiation of the five aggregates, the second chapter. What is faith? To have genuine faith, desire, and joy in action and result, truth, and the Three Jewels. So-called action has three types: merit, non-merit, and unwavering. Among them, non-merit belongs to the category of desire because it is associated with non-virtue. Merit belongs to the category of desire because its ripening result is uncertain.
Tibetan
གས་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ལ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བའོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་མི་འདོད་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ནི་འདོད་པའོ། །མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པའི་དད་པ་ནི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་སྦྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཉིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བར་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པའི་དད་པའོ། །བདེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་རྣམས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་ པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་མ་ནོར་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། རྐྱེན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདག་དང༌། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དང་བའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བདག་གིས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྐྱེད་པར་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ནི་དད་པའོ། །དཀོན་མཆོག་ནི་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་རྣམས་སོ། །དཀོན་པ་ཉིད་དང༌། རིན་ཆེ་བ་ཉིད་དང༌། དགའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་པ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བས་ན་དཀོ
Chinese
就是这样。因为在成熟时没有动摇，所以是不动摇。非福德的成熟是在欲界不想要的。福德的是想要的。不动摇的成熟是在色界和无色界想要的。对此，对业和果二者存在明显相信的形态的信心是，业有善和不善，而且其果报是想要和不想要的，按照顺序。而且，这是从善和不善的业的因产生的，不是自在天等所创造的，像这样，业和果的自性没有颠倒，业和果的成熟二者作为因和果相关联而明显相信，凡是相信业和果二者存在的形态的信心，就是相信业和果二者存在的形态的信心。真谛是痛苦、集、灭、道，与圣者们不一致
English
That is so. Because there is no movement in ripening, it is immovable. The ripening of non-merit is undesirable in the desire realm. That of merit is desirable. The ripening of immovability is desirable in the form and formless realms. Regarding this, the aspect of faith that clearly believes in the existence of both karma and its result is that karma has good and bad, and its results are desirable and undesirable, in order. Moreover, it arises from the cause of good and bad karma, not created by Ishvara (自在天) etc. Thus, the self-nature of karma and its result is not inverted, and the ripening of karma and its result are clearly believed to be related as cause and effect. Whatever is the aspect of faith that believes in the existence of both karma and its result is the aspect of faith that believes in the existence of both karma and its result. The truths are suffering, origin, cessation, and path, which are inconsistent with the noble ones.