Tibetan
་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡུལ་ལ་ལར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབྱུང་བ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཐོང་བ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་བའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ན་རེས་འགའ་འབྱུང་གི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རག་ལས་པ་དེ་ལྟར་ན་གང་ན་གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རིག་པ་འབྱུང་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་ངེས་པར་རིགས་སོ། །གང་གི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་ངེས་པར་བྱེད་པ་དོན་མེད་པས་ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ནས་ ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ན་གང་དུ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཡང་ལ་ལར་འབྱུང་ལ་ལ་ལར་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རེས་འགའ་ནི་འབྱུང་ལ་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་བ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཡུལ་དང་དུས་ངེས་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ངེས་པ་མེད་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་དུས་དེ་ན་འཁོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་མི་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་དུས་དེ་ན་འཁོད་པའི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་འགའ་ཙམ་ལ་མ་ཡིན། འདིར་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བར་བ་རིབ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ལ་འབྱུང་གི །རབ་རིབ་མེད་པ་གཞན་དག་ལ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་རྣམ་པར་རིག་པ་འབྱུང་ན་དེའི་ཚེ་གང་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཐོང་ངོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་གི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གཟུང་བའི་ཆ་ལ་དོན་དུ་མཐོང་བའི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གང་ལ་བཟུང་བའི་ཆ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་བཟུང་བའི་ཆ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་མྱོང་ངོ༌། །བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་པ་དོན་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་བའི་སྐྲ་དང་སྦྲང་བུ་དང་ཤ་སྦྲང་ལ་སོགས་པས་བཅིང་བ་དང་ཟ་བ་དང་སྐྱུག་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ལ། དེ་མ་ཡིན་པའི་མིག་མ་ཉམས་པས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ། གཞན་དག་གིས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་གང་དག་རྨི་ལམ་ན་མཐོང་བའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཟས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་འགྲངས་པ་དང་ངོམས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་ལ། དེ་མ་ཡིན་པ་གཉིད་ཀྱིས་མ་ལོག་པའི་དུས་ན་མཐོང་བ་གཞན་དག་གིས་ནི་བྱེད། འདི་ ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་མེད་པས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བྱ་བ་ཀུན་དུ་སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་ལ་དེ་མ་ཡིན་པ་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་དང་གྲོང་གི་སྐྱེ་བོ་གནས་པ་གཞན་དག་གིས་ནི་བྱེད། ཐམས་ཅད་མེད་དུ་འདྲ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཐམས་ཅད་སྐྲལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའམ། ཡང་ན་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བཟུང་བའི་ཆ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་བཟུང་བའི་ཆ་ཡོད་དུ་མཚུངས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་རང་རང་དང་མཐུན་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཡང་བྱེད་དོ། །གང་དག་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པ་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་དང། རྨི་ལམ་གྱི་ཟས་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་གང་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འཐད་དོ། །དཔེ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་འཁྲུལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི་རབ་རིབ་ཀྱི་འཁྲུལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ཐག་རིང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་མེད་པར་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་དོན་མེད་པར་མེད་དུ་འདྲ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མའོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ལན་གདབ་པར་ཅི་ལ་མ་རག་པར་ཆགས་ནས། མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་རྣམ་པ་འདི་བཞི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་མི་རུང་བ་མ་
Chinese
如果不是与境相关联，那么此时为何在有些地方，会产生显现为色等事物的识，而不是在所有地方都产生？同样，在能够产生见到外境的显现我慢的地方，有时会产生，而不是在所有时候都产生，这有什么原因？这是因为，如果按照识依赖于外境的观点，那么在何处何时存在外境，识就会在彼处彼时产生，境和时是确定的。如果按照识不依赖于外境的观点，那么确定就没有意义，要么在所有地方所有时候都产生，要么在任何地方都不产生，即永远不产生。在有些地方产生，有些地方不产生，以及有时产生，有时不产生，这不会改变。因此，暂时说明了境和时确定是不合理的。为了说明心不确定是不合理的，所以说了“在境和时那里安住的所有”等等。如果不想承认外境存在，那么为何在境和时那里安住的所有众生的心中，识不是确定的，而只在少数众生心中产生？为了在此处举例说明，所以说了“如患眼翳者”等等。例如，患眼翳者所见的毛发等显现，只在患眼翳者的心中产生，而不是在没有眼翳的其他人心中产生，同样地，如果识在没有外境的情况下产生，那么对于谁产生显现蓝色等事物的识，谁就会产生见到蓝色等事物的显现我慢，而不是其他人。这是因为，将会说明在所取分上产生见到事物的我慢，是谁具有所取分，就是谁的，而不是其他人的。因为，他人所取的分，他人是不会体验到的。为了说明行为也是不合理的，所以说了“为何”等等。如果识不依赖于事物，那么为何
English
If it is not related to the object, then why is it that in some places, consciousness arises that appears as objects such as form, but not in all places? Similarly, in the place where the manifest pride of seeing external objects arises, it sometimes arises, but not at all times. What is the reason for this? This is because, according to the view that consciousness depends on external objects, then wherever and whenever external objects exist, consciousness will arise at that place and time. Object and time are certain. According to the view that consciousness does not depend on external objects, then determination is meaningless. Either it arises everywhere at all times, or it does not arise anywhere, that is, never. It will not change that it arises in some places and not in others, and that it sometimes arises and sometimes does not. Therefore, it is temporarily shown that the determination of object and time is unreasonable. In order to show that the mind is not determined is unreasonable, it is said, "All those who dwell in that object and time," and so on. If you do not want to admit that external objects exist, then why is it that in the minds of all sentient beings who dwell in that object and time, consciousness is not certain, but only arises in the minds of a few sentient beings? In order to illustrate this with an example, it is said, "Like someone with cataracts," and so on. For example, the appearance of hair and so on that appears to someone with cataracts only arises in the mind of the person with cataracts, but not in others who do not have cataracts. Similarly, if consciousness arises without external objects, then for whomever consciousness arises that appears as objects such as blue, that person will have the manifest pride of thinking that they see objects such as blue, but not others. This is because it will be shown that the pride of seeing objects arises in the apprehended aspect, and it belongs to whoever has the apprehended aspect, but not to others. Because others do not experience the apprehended aspect of others. In order to show that action is also unreasonable, it is said, "Why," and so on. If consciousness does not depend on things, then why
Chinese
再者，患有眼翳的人所见的毛发、蚊蝇和肉蝇等，不会做捆绑、吃食和呕吐等行为。而没有眼疾的人所见的毛发等，其他人则会做如前所述的一切行为。同样，为什么在梦中所见的饮食等，不会做充饥和满足等饮食行为呢？而没有睡着时所见的其他事物则会做。在此，为什么乾闼婆城不存在，所以不会做守护城市等城市行为呢？而国王、大臣、婆罗门和居住在城市中的其他人则会做。如果一切都不存在且相同，那么，要么一切都会做毛发等事物的行为，要么什么都不做。那是这样说的：如果毛发等事物的行为仅仅与被执取的部分相关，那么，所有事物都同样具有被执取的部分，因此，一切都会成为有作用的事物。将会这样显示。按照外境存在的观点，毛发等、饮食等、城市等也是存在的，它们也会做各自相应的行为。而那些外境不存在的事物，如患有眼翳的人所见的毛发等、梦中的饮食等、乾闼婆城等，则不会做任何有作用的行为，这才是合理的。这三个例子是为了说明三种错觉：第一是眼翳的错觉，第二是睡眠，第三是距离遥远。因此，为了在这样显示了处所等不确定之后进行总结，才说了“如果这些事物不存在且相同”等，如果如是显示之外境不存在，那么处所等四者是不合理的。因此，必须毫不犹豫地承认外境的存在，这是前者的观点。对此，论师毫不犹豫地开始回答，说了“并非不合理”等。这四种处所等确定，如果没有外境是不合理的。
English
Furthermore, those with cataracts do not perform actions such as binding, eating, and vomiting with the hairs, mosquitoes, and flesh flies they see. However, those with unimpaired vision do all the actions described above with the hairs they see. Similarly, why do those who see food and drink in dreams not perform actions such as satisfying hunger and satiation? But others who see things when not asleep do. Here, why does a city of Gandharvas not exist, and therefore not perform city actions such as guarding? But kings, ministers, Brahmins, and other inhabitants of the city do. If everything is non-existent and the same, then either everything will perform the actions of hairs, etc., or nothing will. It is said that if the actions of hairs, etc., are only related to the part that is grasped, then all things equally have the part that is grasped, and therefore everything will become functional. This will be shown. According to the view that external objects exist, hairs, etc., food and drink, etc., and cities, etc., also exist, and they also perform their respective actions. But those things that do not exist externally, such as the hairs seen by those with cataracts, food and drink in dreams, and cities of Gandharvas, etc., do not perform any functional actions, which is reasonable. These three examples are to illustrate three kinds of illusions: the first is the illusion of cataracts, the second is sleep, and the third is distance. Therefore, in order to conclude after thus showing the uncertainty of places, etc., it is said, "If these things are non-existent and the same," etc. If the external object does not exist as shown, then the four places, etc., are unreasonable. Therefore, one must unhesitatingly acknowledge the existence of external objects, which is the former's view. To this, the teacher began to answer without hesitation, saying, "It is not unreasonable," etc. These four kinds of certainty of places, etc., are unreasonable without external objects.