Tibetan
དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་ས་བོན་དང༌། སྣང་བ་ཡང་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྣང་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་མཆེད་དུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག །སྨྲས་པ། དཔེར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཚོགས་ལས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་གུད་ན་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དགོངས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་འདིར་དགོངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ས་བོན་དང་སྣང་བ་ལ་དགོངས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པ་སྐད་དུ་གསུངས་ཀྱི། དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་ཡོད་པར་ནི་མ་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་པས་དགོངས་ཏེ་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་དྲི་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྫུས་ཏེ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་དགོངས་ཏེ་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་དགོངས་ཏེ་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡིན་པ་ཡང་བརྗོད་དགོས་སོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་གང་ཟག་བདག་མེད་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བཤད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་བཤད་ན་གང་ཟག་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞིག་གུ་སྙམ་པ་ལ་དྲུག་པོ་གཉིས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དྲུག་པོ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲུག་པོ་ལས་ མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་འབྱུང་གི་ལྟ་བ་བོ་བདག་གཅིག་པུ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་གང་ཡང་མེད་དེ། བདག་རེག་པ་པོའི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་དག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་བདག་གོ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ནང་དང་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་དོ་ཞེས་གང་གི་ཚེ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཟག་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པར་འདུ་བྱེད་རྣམས་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་བདག་གིས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནས་དེ་དག་ལས་སེམས་སྐྱོ་སྟེ། མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ
Chinese
以及，舌和身体的识，都是各自的种子和显现，也应被称为外处。如果识不像显现那样，如何能安立为不同的处？答：例如，六识的集合中，意界虽然没有独立存在，但考虑到果，就单独安立，这里也是如此。因此，为了显示具有如此的意图并作总结，所以说了“这是在此的意图”。经中说，考虑到种子和显现，色等处是存在的，但并没有说它们与识是分离的。为了提问经部宗所意图显示的意图，所以说了“如此”。就像解释了化生有情的意图所显示的果那样，也应该说意图显示色等处存在的果是什么。论作者为了显示果，所以说了“如此，将进入无我”。为了详细解释它，所以说了“如果那样说”等，因为如果那样解释十二处，就会了悟到补特伽罗无实有，无实有就是无我。如果心想如何了悟，所以说了“从二六中”等，意思是，如此，从眼等内六处和色等外六处中，产生眼识等六识，而作为观看者的唯一主宰，在真实义中什么也没有，甚至没有作为接触者。如此，那些说“我就是作者”的人们所承认的见等，也是由内外处所作，当显示这一点时，就了悟到补特伽罗无实有。这就是说，显示十二处，就能了悟到行蕴不是由眼等之外的“我”所作，而是无我的。了悟到行蕴无我之后，就会厌离它们，从而获得究竟的果位。
English
And, the consciousnesses of tongue and body are each their own seeds, and appearances should also be called external ayatanas. If consciousness is not like appearance, how can it be established as a separate ayatana? Answer: For example, although the mind element does not exist separately from the collection of the six consciousnesses, it is established separately in consideration of the result, and it is the same here. Therefore, in order to show that it is intended and to conclude, it is said, "This is the intention here." It is said in the sutra that the ayatanas of form and so on exist in consideration of seeds and appearances, but it is not said that they are separate from consciousness. In order to ask about the intention of the sutra that is intended to be shown, it is said, "Thus." Just as the fruit shown by the intention of explaining the beings born miraculously, it should also be said what is the fruit of intending to show the existence of ayatanas such as form. In order to show the fruit, the treatise writer said, "Thus, one will enter into no-self." In order to explain it in detail, it is said, "If it is said that way," etc., because if the twelve ayatanas are explained in that way, one will realize that the person is without substance, and without substance is no-self. If one wonders how to realize it, it is said, "From the two sixes," etc., meaning that, in this way, from the six internal ayatanas such as the eye and the six external ayatanas such as form, the six consciousnesses such as eye consciousness arise, and the one lord who is the seer does not exist in the true meaning, not even as the toucher. In this way, those who say, "I am the doer," also do the seeing, etc., which are acknowledged by them, by the internal and external ayatanas, and when this is shown, one realizes that the person is without substance. That is to say, showing the twelve ayatanas, one realizes that the formations are not made by the "I" other than the eye, etc., but are without self. After realizing that the formations are without self, one will become disgusted with them and attain the ultimate state.
Tibetan
། །དེ་ལ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་གྲུབ་ན་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཅི་དགོས་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ཡང་བསྟན་པས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་ཡང་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པས་དེས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འཇུག་པར་བྱེད་པས་འཇུག་པ་སྟེ། ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བསམ་བཤད་དོ། །སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་འཇུག་ཅེས་དྲིས་ཏེ། བསྟན་པ་འདིས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་འཇུག་ཅེ་ན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་འཇུག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་འདི་ཉིད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་ནས་བྱུང་སྟེ། སེམས་ལ་ས་ལོགས་ཤིག་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པར་གང་གི་ཚེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཞུགས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་རིམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་འཐོབ་བོ། །དེ་བས་ན་དོན་འདི་ནི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་མེད་པ་ལྟ་བུར་རིགས་ནས་གཞན་གྱིས་བརྒལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་མེད་པ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སེམས་ཙམ་དེ་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་གོ། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ་གང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས
Chinese
对此，这里的翻译是：如果仅凭通达人无我，就能获得涅槃，那又何必宣说唯识呢？因此，经中又宣说了“法无我”等。宣说唯识，就能由此进入法无我。因此，宣说唯识是为了引导人们进入法无我。这里，能使进入的“进入”，就是通达的同义词。为了阐明“其他”一词的含义，经中又宣说了“其他”等，这很容易理解。有人不相信宣说唯识能进入法无我，于是提问：如何通过这种宣说进入法无我呢？因为论著阐述了进入的方法，所以经中宣说了“唯有此识”等。唯有此识，显现为色等形相。当心中没有色等自性之法时，如果能如此证悟，那时就进入了法无我。如果进入法无我，菩萨们就能逐渐获得如来果位。因此，这个意义是主要的，所以世尊为了这样的意义而宣说了唯识。如果像人无我那样，在一切方面都不存在人，那么法无我也应该像在一切方面都不存在法一样。为了防止他人这样反驳，经中宣说了“如果法”等。如果不存在法，就是法无我，那么在一切方面就什么法都不存在了。如果那样，唯识也不存在了，那么如何安立呢？对此，论师宣说了“法是”等。并非在一切方面都不存在任何法，那样的无是进入法无我，而是通过不存在遍计所执之法而进入法无我。如果问遍计所执的体性又是怎样的呢？经中宣说了“凡是孩童们”等。凡是异生凡夫们所执著的法
English
Here, the translation is: If nirvana can be attained simply by understanding the selflessness of persons, then why is the doctrine of mind-only taught? Therefore, the scriptures also mention "the selflessness of phenomena," and so on. By teaching mind-only, one can enter into the selflessness of phenomena. Therefore, mind-only is taught for the purpose of leading people into the selflessness of phenomena. Here, "entering" which causes entry, is a synonym for understanding. To clarify the meaning of the word "other," the scriptures also mention "other," and so on, which is easy to understand. Someone, not believing that teaching mind-only can lead to the selflessness of phenomena, asks: How does this teaching lead to the selflessness of phenomena? Because the treatise elucidates the method of entry, the scriptures mention "only this consciousness," and so on. Only this consciousness appears as forms, etc. When there is no dharma of the nature of form, etc., in the mind, if one realizes this, then one has entered into the selflessness of phenomena. If one enters into the selflessness of phenomena, bodhisattvas will gradually attain the state of the Tathagata. Therefore, this meaning is the main point, and so the Bhagavan taught mind-only for such a meaning. If, like the selflessness of persons, there is no person in any way, then the selflessness of phenomena should also be like there being no phenomena in any way. To prevent others from refuting in this way, the scriptures mention "if phenomena," and so on. If the absence of phenomena is the selflessness of phenomena, then there would be no phenomena at all in any way. If that were the case, then mind-only would also not exist, so how can it be established? To this, the teacher explains "phenomena are," and so on. It is not that there is no dharma at all in any way, that kind of non-existence is not entering into the selflessness of phenomena, but rather one enters into the selflessness of phenomena through the non-existence of imputed phenomena. If one asks what the nature of imputed phenomena is, the scriptures mention "whatever children," and so on. Whatever dharmas are clung to by ordinary beings