Tibetan
ནོ། །བལྟ་བ་དང་མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་བསམས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམས་པའོ། །དེ་ལ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་བ་ལ་སོགས་པར་སྨོན་པ་ནི་འདུན་པ་སྟེ། ད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །མོས་པ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །ངེས་པར་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་པའམ་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་དངོས་པོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་པ་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་མོས་པའོ། །དེ་ནི་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཅན་ཏེ། མོས་པ་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་སོ། །དྲན་པ་ནི་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྔོན་གྱི་མྱོང་བའོ། །མ་བརྗེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །སྔོན་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དང་ཡང་དྲན་བ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལས་ཅན་ཏེ། དམིགས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡོད་ན་དམིགས་པ་གཞན་ནམ། རྣམ་པ་གཞན་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོན་ཏན་དུའམ། ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བློ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ཡང་བརྟག་པའི་ དངོས་པོ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། རིགས་པ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གཞན་པའོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འདྲེས་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའམ་ལོག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །རིགས་པ་ནི་གཤའ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མངོན་སུམ་མོ། །རིགས་པ་རྣམ་པ་དེ་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པ
Chinese
否。 观看和听闻等所缘对境，所思之事物，即是思。于此，希求见闻等是欲，此乃策励精进之所依，具此作用。信解是对所决定之事物，如是决定而执持。 特别说“决定”是为了遮遣不决定。 凡是对理智或可信之教言的事物，没有怀疑，即是决定。以无常和痛苦等相，以任何方式决定的相，即以其本身将心安住于该事物上，并决定“此即是如是之体性，而非其他”，是为信解。 彼是不可夺之作用，珍爱信解，则他方论敌不能从自己的宗派中夺走。 忆念是对串习的事物不忘失，即是心的现前言说。 串习的事物是以前的体验。 不忘失是使执持对境不浪费之因。 对先前执持的事物，缘其相，一再忆念，是为现前言说，唯现前言说即是现前言说本身。 彼是不散乱之作用，若有对境之现前言说，则对其他对境或相，心不散乱，故是不散乱之作用。 等持是对所观察的事物，心一缘专注。 所观察的事物是功德，或应决定观察。 一缘专注即是对境唯一。 若心平等安住，为了如实了知，故是成为智慧所依之作用。 智慧即是般若。 彼亦是对所观察的事物本身，善加辨别，即以理智和非理智所生，以及其他。 能辨别，故为善加辨别，如自相和共相混杂之法等，正确或错误地个别了知。 理智是真实，即是可信之教言，以及随后的比量和现量。 以这三种理智所生者，即是以理智所生。 彼亦是听闻。
English
No. Whatever object is contemplated, such as objects of seeing and hearing, is contemplation. To desire seeing, hearing, etc., is aspiration, which is the basis for initiating diligence and has this function. Faith is to hold onto a determined object as it is, with certainty. Specifically mentioning "certainty" is to negate uncertainty. Whatever is without doubt regarding an object of reason or credible teachings is certainty. To place the mind on that object with the very aspect that determines it, such as impermanence and suffering, and to determine that "this is the nature of suchness and not otherwise," is faith. It has the function of being unshakeable, and cherishing faith means that opposing parties cannot take away one's own established tenets. Mindfulness is not forgetting a familiar object, which is the mind's manifestation. A familiar object is a past experience. Not forgetting is the cause that prevents the grasping of the object from being wasted. Repeatedly remembering the aspect of focusing on a previously grasped object is manifestation, and manifestation alone is manifestation itself. It has the function of non-distraction, because if there is manifestation of the object, the mind is not distracted to another object or aspect, hence it has the function of non-distraction. Samadhi is the one-pointedness of mind on an object of investigation. The object of investigation is either a quality or something to be determined. One-pointedness is the singularity of the object. If the mind is placed in equipoise, it serves as the basis for knowledge in order to fully understand things as they are. Intelligence is wisdom. It is also the thorough differentiation of the object of investigation itself, that is, what is produced by reason and unreason, as well as other things. Because it differentiates, it is thorough differentiation, such as individually understanding whether phenomena like mixed self-characteristics and general characteristics are correct or incorrect. Reason is genuine, that is, credible teachings, subsequent inference, and direct perception. Whatever is produced by these three types of reason is produced by reason. It is also hearing.
Tibetan
་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་གསུང་རབ་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །རིགས་པ་ངེས་པར་སེམས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལུང་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པར་སྣང་བ་དང༌། ལོག་པར་བསམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རིགས་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་བསྐྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཤེས་པ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པའང་མ་ཡིན། མི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སོམ་ཉི་ཟློག་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། སོམ་ཉི་ཟློག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ངེས་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་དུ་གྱུར་ནས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་དུ་མོས་པ་དེར་གཞན་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་འབྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་དགེ་བ་དག་བརྗོད་དགོས་པས་དེའི་ཕྱིར། དད་དང་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དང༌། །མ་ཆགས་ལ་སོགས་གསུམ་བརྩོན་འགྲུས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་བག་ཡོད་བཅས། །རྣམ་མི་འཚེ་དགེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་བཅུ་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལ་དད་པ་ནི་ལས་དང༌། འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ཡོད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ནུས་པ་དག་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། སེམས་དང་ བ་དང༌། འདོད་པའོ། །དད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་ནམ། ཡོན་ཏན་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དང་བའི་རྣམ་པ་དང༌། ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་བར་བྱེད་དམ་སྐྱེས་པ་ནུས་པ་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྙོག་པ་དང་མི་མཐུན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མའི་རྙོག་པ་མེད་པས་སེམས་དང་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དང་བར་འགྱུར་བས་ངང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི་བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པའོ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པ་ཡིན་པས། སྡིག་པ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ། བྱས་ཀྱང་རུང་
Chinese
从听闻而生，从思惟而生，从修习而生。其中，以可信的圣教量所证悟的，那是从听闻而生。以理智确定地思考所产生的，是从思惟而生。从禅定所产生的，是从修习而生。非理智是指不可信的教证，以及似乎是比量，和邪思的禅定。由非理智所产生的，是由非理智所产生。获得生和了解世俗名称，既不是由理智所生，也不是由非理智所生。这是遣除犹豫的 कार्य (kārya，事业，作用)，遣除犹豫是为了以智慧彻底分辨诸法，从而获得定解。这五种法是互相差别而产生的。因此，在任何喜爱之处，其他就不会必然不产生，对一切也应如此说。分别的确定都已讲述完毕。现在在那之后，需要讲述所显示的善法，因此：信与惭愧有愧，无贪等三勤精进，极调柔与不放逸，以及不害，称为善。已说，这些是十一种法，这是词的剩余。其中，信是对业和果具有，三宝存在，功德者和能力等，显着地相信，心和
English
Arising from hearing, arising from thinking, and arising from meditation. Among them, that which is realized by the trustworthy scriptural authority is that which arises from hearing. That which arises from thinking with definite reasoning is that which arises from thinking. That which arises from samadhi is that which arises from meditation. Non-reasoning refers to untrustworthy scriptures, as well as what appears to be inference, and the samadhi of wrong thinking. That which is produced by non-reasoning is produced by non-reasoning. Obtaining birth and knowing worldly terms are neither produced by reasoning nor produced by non-reasoning. This is the function of dispelling doubt, dispelling doubt is in order to thoroughly distinguish all phenomena with wisdom, thereby obtaining certainty. These five dharmas arise as mutually distinct. Therefore, wherever there is fondness, others will not necessarily not arise, and the same should be said for all. The specific determinations have all been explained. Now after that, it is necessary to speak of the virtuous qualities that are shown, therefore: Faith and shame, having embarrassment, non-attachment and the like, three diligences, extreme pliancy and carefulness, and non-harming, are called virtuous. It has been said, these are eleven dharmas, which is the remainder of the words. Among them, faith is manifestly believing in karma and having results, the existence of the Three Jewels, qualities, and abilities, and the mind and
Tibetan
མ་བྱས་ཀྱང་རུང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེས། སེམས་བག་འཁུམས་པའི་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པའོ། །འདི་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་འདི་ནི་སྨད་པ་སྟེ། བདག་ལ་ལས་འདི་ལྟ་བུ་རིག་ན་སྨོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་བའི་འཇིགས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཛེམ་པ་སྟེ། འདི་ཡང་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །མ་ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པ་དང་སྨོན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཆགས་པ་སྟེ། སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་མི་ཕྱོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཉེས་བར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཞེ་སྡང་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་མེད་པའོ། །འདི་ཡང་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ། །གཏི་མུག་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་རྣམས་མི་ཤེས་པའོ། །གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཡིན་གྱི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་ལེ་ལོ་ཡིན་པས་ལེ་ལོ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་རྣམས་ཏེ། དེ་མེད་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
不做也可以。罪过，是内心感到羞愧的畏惧，那就是知耻。这是善于防护恶行的所依之业。有惭是就世间而言，因罪过而畏惧。世间上，这是指责，如果我知道自己有这样的行为，就会受到指责，因为害怕这些（包括并非偈颂的指责），而对罪过感到畏惧。这也是善于防护恶行的所依之业。无贪是不贪的对治。贪是指对有和有的事物完全执着和渴望。它的对治就是无贪，即对有和有的事物不执着和不倾向。这是不陷入恶行的所依之业。无嗔是嗔恨的对治。嗔恨是对众生以及痛苦和痛苦之因的诸法心怀怨恨。无嗔是嗔恨的对治，因此对众生以及痛苦和痛苦之因的诸法不心怀怨恨。这也是不陷入恶行的所依之业。无痴是愚痴的对治，如实地正确理解。愚痴是不了解业和果、真谛和三宝。无痴是愚痴的对治，因此无痴就是正确地理解业和果、真谛和三宝。这也是不陷入恶行的所依之业。精进是懈怠的对治，是对善法心生欢喜，而不是对烦恼法。对烦恼法生起欢喜就是懈怠本身。这是圆满成办善法方面的作用。轻安是粗重的对治，是身心堪能。粗重是身心不堪能，以及一切烦恼法的种子，没有这些，就会有轻安。
English
It's okay not to do it. A transgression is the fear of shrinking the mind, which is knowing shame. This is the function of relying on the proper restraint of wrongdoing. Having shame is, in terms of the world, being afraid of transgressions. In the world, this is blame. If I know that I have such actions, I will be blamed. Because of fearing these (including non-verse blame), I am afraid of transgressions. This is also the function of relying on the proper restraint of wrongdoing. Non-attachment is the antidote to attachment. Attachment is the complete attachment and desire for existence and the things of existence. Its antidote is non-attachment, which is not being attached to or inclined towards existence and the things of existence. This is the function of relying on not engaging in wrongdoing. Non-hatred is the antidote to hatred. Hatred is the resentment towards sentient beings, suffering, and the dharmas that are the cause of suffering. Non-hatred is the antidote to hatred, so there is no resentment towards sentient beings, suffering, and the dharmas that are the cause of suffering. This is also the function of relying on not engaging in wrongdoing. Non-ignorance is the antidote to ignorance, which is to understand correctly as it is. Ignorance is not knowing karma and its results, the truth, and the Three Jewels. Non-ignorance is the antidote to ignorance, so non-ignorance is to correctly understand karma and its results, the truth, and the Three Jewels. This is also the function of relying on not engaging in wrongdoing. Diligence is the antidote to laziness, which is to rejoice in virtue, but not in afflictions. Rejoicing in afflictions is laziness itself. This is the function of completely perfecting and accomplishing the side of virtue. Pliancy is the antidote to unwieldiness, which is the ability of body and mind. Unwieldiness is the inability of body and mind, and the seeds of all afflicted dharmas. If these are absent, there will be pliancy.