Tibetan
སུམ་ཅུ་པའི་བཤད་པ། བློ་གྲོས་བརྟན་པ། སུམ་ཅུ་པའི་བཤད་པ། བློ་གྲོས་བརྟན་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏྲིཾ་ཤི་ཀ་བྷཱ་ཥྱཾ། བོད་སྐད་དུ། སུམ་ཅུ་པའི་བཤད་པ། བམ་པོ་དང་པོ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རིག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སུམ་ཅུ་པ་བརྩམས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་ངོ༌། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྤངས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ཡང་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་འཐོབ་པ་ལ་བསྒྲིབས་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྤངས་ན་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་བར་དུ་གཅོད་པར་གྱུར་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་སྤངས་ན་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དག་སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་བསྟན་པས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་མཐར་གྱིས་འཇུག་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བརྩམས་སོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཡང་རྫས་ཉིད་དུ་ཁ་ཅིག་སེམས་པ་དང༌། གཞན་དག་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདི་རྣམ་པ་གཉིས་དགག་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བརྩམས་སོ། །བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེར་འདོགས་པ། །སྣ་ཚོགས་དག་ནི་གང་བྱུང་བ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་བསྟན་བཅོས་ལའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར། །བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེར་འདོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །བདག་དང་ཆོས་སུ
Chinese
《三十颂》的解释 慧稳（作者名）。 《三十颂》的解释 慧稳（作者名）。 印度语：Trimsika Bhasyam（梵文天城体：त्रिशिका भाष्यं，梵文罗马拟音：triṃśikā bhāṣyaṃ，三十颂释）。藏语：《三十颂》的解释。第一卷。顶礼文殊童子！为了向那些不理解或错误理解人无我和法无我的人们，不颠倒地展示人无我和法无我，因此撰写了《唯识三十颂》。其中，展示人无我和法无我，也是为了去除烦恼障和所知障。例如，贪欲等烦恼都是从我执中产生的。理解人无我是破除坏聚见的对治法，因此去除它就能去除所有烦恼。了解法无我也是所知障的对治法，因此能去除所知障。去除烦恼障和所知障，是为了获得解脱和一切智智。烦恼障蔽了解脱的获得，因此去除它们就能获得解脱。所知障是阻止智慧进入一切所知境的，一种非烦恼性的无知。去除它，智慧就能无碍地进入一切所知境，因此能获得一切智智。或者，对于法和人执着的人们，不能如实地了解唯是心，因此通过展示法和人无我，为了最终进入唯识及其果位，因此撰写了这部论著。或者，有些人认为所知境如识一样是实有的，另一些人则认为识如所知境一样是世俗谛，胜义谛中并不存在，为了破斥这两种极端观点，因此撰写了这部论著。对我和法进行执著，各种各样的产生，存在于世间和论典中。这些是词句的剩余部分。它变成了识，对我和法进行执著，与“对我和法”相连。
English
Explanation of the Thirty Verses Lodro Tendar (author's name). Explanation of the Thirty Verses Lodro Tendar (author's name). In Indian language: Trimsika Bhasyam (Sanskrit Devanagari: त्रिशिका भाष्यं, Sanskrit Roman transliteration: triṃśikā bhāṣyaṃ, meaning: Commentary on the Thirty Verses). In Tibetan: Explanation of the Thirty Verses. Volume One. Homage to youthful Manjushri! In order to non-erroneously show the absence of self in persons and phenomena to those who do not understand or wrongly understand the absence of self in persons and phenomena, the Treatise on the Thirty Verses on the Establishment of Consciousness-Only is composed. Furthermore, showing the absence of self in persons and phenomena is also for the sake of abandoning the afflictive obscurations and the obscurations to knowledge. For example, afflictions such as desire arise from the view of self. Understanding the absence of self in persons is the antidote to the view of the aggregates, therefore, abandoning it will cause all afflictions to be abandoned. Knowing the absence of self in phenomena is also the antidote to the obscurations to knowledge, therefore, the obscurations to knowledge will be abandoned. Abandoning the afflictive obscurations and the obscurations to knowledge is also for the sake of attaining liberation and omniscience. The afflictions obscure the attainment of liberation, therefore, abandoning them will cause liberation to be attained. The obscurations to knowledge are the non-afflictive ignorance that obstructs the entry of wisdom into all objects of knowledge. Abandoning it will cause wisdom to enter into all aspects of knowledge without attachment and without obstruction, therefore, omniscience will be attained. Alternatively, those who are attached to phenomena and persons do not fully understand that it is only mind as it truly is. Therefore, by showing the absence of self in phenomena and persons, this treatise is composed in order to gradually enter into Consciousness-Only together with its result. Alternatively, some think that knowable objects are real in their own right, just like consciousness, while others think that consciousness, like knowable objects, exists only conventionally and not ultimately. This treatise is composed in order to refute these two extreme views. Attachment to self and phenomena, various kinds of arising, exist in the world and in the scriptures. These are the remaining words. It became consciousness, attachment to self and phenomena, connected with "to self and phenomena."
Tibetan
་ཉེ་བར་འདོགས་པས། བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེར་འདོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། ཆོས་སུ་བཏགས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ། བདག་དང་སྲོག་དང༌། སྐྱེ་བ་པོ་དང༌། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། ཤེད་བུ་དང༌། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་བདག་ཏུ་ཉེ་བར་འདོགས་པའོ། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང༌། གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ཆོས་སུ་ཉེ་བར་འདོགས་པའོ། །ཉེ་བར་འདོགས་པ་འདི་རྣམས་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། བདག་གམ་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་ལ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེན་ཆོས་རྣམས་དང༌། བདག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་འགག་པ་དང༌། དུས་མཉམ་དུ་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་དང་མི་འབྲལ་བ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་བརྟས་ཤིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་བརྟས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བདག་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་བདག་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་དང༌། ཆོས་རྣམས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུར་བྱས་ནས། བདག་ལ་སོགས་པར་ཉེ་བར་འདོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འཇུག་སྟེ། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་ཉེ་བར་འདོགས་ཏེ། དཔེར་ན་མི་བླུན་པོ་ལ་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་བདག་དང་ཆོས་རྣམས་མེད་པས་བདག་དང་ཆོས་རྣམས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཉིད་དེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཤེས་བྱ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྫས་ཉིད་དོ་ཞེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདི་ཁས་མི་བླང་ངོ༌། །ཉེ་བར་འདོགས་པ་ནི་གཞི་མེད་པར་མི་སྲིད་པས་གང་ལ་བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ངེས་ང་ར་ཁས་བླང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དེ། དོ
Chinese
因此，通过近取，即对“我”和“法”的近取。那又是什么呢？即安立为“我”，安立为“法”。所谓“多种”，即多种形态：我、生命、生者、力生、力之子等等，这些都是对“我”的近取。蕴、界、处等，以及色、受、想、行、识等，这些都是对“法”的近取。这两种近取实际上是识的转变。所谓“我或法并非对实物的近取”，这是因为诸法和我并不存在于识的转变之外。所谓“转变”是什么呢？即变为其他，也就是因的刹那灭尽，同时不离因的刹那而获得果的自性，这就是转变。因此，如果对“我”等进行分别的习气完全成熟，并且对色等进行分别的习气完全成熟，那么从阿赖耶识中就会产生显现为“我”等，以及显现为色等的分别。其中，显现为“我”等，以及显现为色等，也是以不存在外境的“我”和法进行分别，并以外境的转变作为因，从而从无始以来就开始对“我”等进行近取，以及对色等进行“法”的近取。例如，就像有眼翳的人看到乱发一样。所谓“近取”，就是对某物不存在的事物进行近取，例如，就像称愚人为牛一样。因此，由于识的自性，以及外境中也不存在“我”和法，所以“我”和法都是遍计所执，并非胜义存在，因此，知识对象也像识一样是实有自性——这种断言我们不予承认。近取不可能没有所依，因此，我们必定承认存在作为“我”和“法”的近取之所依的识的转变之实物。因此，识也像知识对象一样是世俗谛，
English
Therefore, through appropriation, namely the appropriation of "self" and "dharma." What is that? It is establishing as "self" and establishing as "dharma." The so-called "various" means various forms: self, life, the one who is born, born of power, son of power, and so on. These are the appropriations of "self." The aggregates, elements, and sense bases, as well as form, feeling, perception, formation, consciousness, and so on, these are the appropriations of "dharma." These two appropriations are actually transformations of consciousness. The statement that "self or dharma is not an appropriation of real entities" is because the dharmas and self do not exist outside of the transformation of consciousness. What is meant by "transformation"? It means becoming other, that is, the moment of the cause ceasing, and simultaneously not being separated from the moment of the cause while obtaining the nature of the result, this is transformation. Therefore, if the habit of discriminating "self" and so on is fully matured, and the habit of discriminating form and so on is fully matured, then from the alaya-consciousness will arise the appearance of "self" and so on, and the discrimination of the appearance of form and so on. Among them, the appearance of "self" and so on, and the appearance of form and so on, also use the discrimination of the non-existence of external "self" and dharmas, and take the transformation of the external environment as the cause, so that from beginningless time, the appropriation of "self" and so on, and the appropriation of form and so on as "dharma" begin. For example, it is like a person with cataracts seeing tangled hair. The so-called "appropriation" is to appropriate something that does not exist to something, for example, like calling a fool a cow. Therefore, since the nature of consciousness itself, and the absence of "self" and dharmas in the external environment, "self" and dharmas are all completely imputed, and are not ultimately existent. Therefore, the object of knowledge is also substantial like consciousness - we do not accept this assertion. Appropriation is impossible without a basis, therefore, we must acknowledge the existence of the entity of the transformation of consciousness, which is the basis for the appropriation of "self" and "dharma." Therefore, consciousness, like the object of knowledge, is also merely conventional truth,