Tibetan
རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་གྱི། ཁམས་དང་ས་གཞན་གྱི་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ཡིད་བཞིན་དུ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་དགེ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དུས་ན་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འབྱུང་ན་ནི་དེའི་ལྡོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་ལྡོག་ན་ནི་དེ་ལ་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་ཐར་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ལྟར་དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ནའང་མེད། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་དེ། དེ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་སྤོངས་ཏེ། དེ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་བཞིན་དུ་མེད་དོ། །ཕྱིར་མི་འང་བ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་ཡང་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ན་ཡང་ལམ་བཞིན་དུ་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །འགོག་པ་ལས་ལངས་ནས་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ནའང་མེད། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྨོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ན་དེ་འབྱུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ན་དེ་འགག་གོ །དེ་ལས་ལངས་ནས་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་ནི་གྱུར་བ་ཉིད་པའོ། །ཞེས་བསྟན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཞེས་མཇུག་སྡུད་པའོ། །གྱུར་པ་གཉིས་པའི་འོག་ཏུ་གྱུར་བ་གསུམ་པ་བརྗོད་དགོས་པས། གསུམ་པ་ཡུལ་རྣམ་དྲུག་པོ་ལ། །དམིགས་པ་གང་ཡིན་དེ་དག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། དེ་ཡང་ཅི་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞིག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དགེ་དང་མི་དགེ་གཉི་ག་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང༌། གཉི་ག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་དགེ་བའོ། །ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དགེ་བའང་མ་ཡིན་མི་དགེ་བའང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཅི་འདྲ་བ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཅི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ངེས། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཉེ་ཉོན་མོངས། །ཚོར་བ་གསུམ་དང་དེ་མཚུངས་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བསྟན་པ་དེ་དག་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དང་བོའི་རེག་ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཐོག་མར་བཤད་པས་དང་པོ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། །རྟག་ཏུ་རེག་དང་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རེག་དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བཤད་པའོ། །དེ་དག་གི་དང་པོ་ནི་རེག་པ་ཡིན་པས་རེག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དག་གོ །འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འབྱུང་ངོ༌། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འདུན་མོས་དྲན་དང་བཅས་པ་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བློ་བྱེ་བྲག་ངེས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཅན་ལ་ངེས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཡུལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་བསམས་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་སྟེ། མ་བསམས་པ་ལ་འདུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་
Chinese
与所有识一同存在，它们也与所生之处一同存在，而不是与其他界和其他地的存在。或者说，之所以称为“其他”，是为了与根本识一同存在的事物进行区分，因为根本识的触等是不被染污且不被记别的。染污意是始终被染污且不被记别的。如果染污意在善、染污和不记别之时也无差别地产生，那么它的止息就不可能了。如果不止息，那么它怎么会有解脱呢？如果无解脱，怎么不会变成没有解脱呢？不会变成没有解脱，因为，如此一来，它在阿罗汉处不存在，在灭尽定中不存在，在出世道中也不存在。阿罗汉因为断除了所有烦恼，所以没有染污意，就像以修习有顶的烦恼来断除一样，在获得阿罗汉果时，就以无间道本身来断除，所以在阿罗汉果位时，它就像其他烦恼一样不存在。又，无所有处离贪者获得灭尽定，也是以道的力量获得灭尽定，所以在灭尽定之时，也像道一样止息。从灭尽定出定后，又从阿赖耶识本身产生。出世道中也不存在。说出世道是为了与世间道区分，因为世间道中染污意是会产生的。因为见无我是对治我等见解的对治品，所以在出世道中它不可能产生，因为对治品和不相容的双方不可能同时存在，所以在出世道中它会止息。从那出定后，又从阿赖耶识本身产生。这即是变异性。已经讲完了所说的教义。这是结尾。在第二个变异之后，需要讲述第三个变异，因此说了“第三，对于六种境，所缘为何即是那些”。
English
It exists together with all consciousnesses, and they also exist together with the place where they are born, but not with other realms and other lands. Or, the reason why it is called "other" is to distinguish it from those that exist together with the root consciousness, because the touch, etc., of the root consciousness are un-obscured and un-specified. The afflicted mind is always obscured and un-specified. If the afflicted mind arises without distinction even at the time of virtue, affliction, and unspecified, then its cessation would be impossible. If it does not cease, then how can there be liberation for it? If there is no liberation, how can it not become without liberation? It will not become without liberation, because, in this way, it does not exist in the Arhat, it does not exist in the cessation attainment, and it does not exist in the supramundane path. Because the Arhat has abandoned all afflictions, there is no afflicted mind, just as it is abandoned by cultivating the afflictions of the peak of existence. When the Arhat fruit is attained, it is abandoned by the uninterrupted path itself, so in the state of Arhat fruit, it does not exist like other afflictions. Also, the one who is free from attachment to the sphere of nothingness, who has attained the cessation attainment, also attains the cessation attainment by the power of the path, so at the time of the cessation attainment, it also ceases like the path. After arising from the cessation, it arises again from the Alaya consciousness itself. It also does not exist in the supramundane path. The supramundane path is mentioned in order to distinguish it from the mundane path, because the afflicted mind will arise in the mundane path. Because seeing selflessness is the antidote to the view of self, etc., it cannot arise in the supramundane path, because the antidote and the incompatible sides cannot exist simultaneously, so it will cease in the supramundane path. After arising from that, it arises again from the Alaya consciousness itself. This is the variability. The teaching that has been spoken has been completed. This is the conclusion. After the second variability, the third variability needs to be spoken, therefore it is said, "Third, for the six kinds of objects, whatever is the object is those."
Chinese
嗡。这是“转为识”这个词的剩余部分。所谓“六种”是指六种形态：色、声、香、味、触、法之自性境。以境为所缘，即是执取与分别的同义词。那么，它是善、不善，还是无记呢？因此说：“非善亦非不善”。所谓“非善亦非不善”，也并非无记，因为与无贪、无嗔、无痴相应是善。与贪、嗔、痴相应是不善。与善与不善不相应，即是非二者，是“非善亦非不善”的同义词。那么，与怎样的心所相应，与此相应的又有多少心所呢？因此说：“遍行别境定，心所善及尔，烦恼近烦恼，三受及此俱。”。由于不了解所说的遍行等，因此为了彻底阐释，所以说了“最初之触等”。最初宣说故为最初。如此，遍行，恒常有触与作意，触与受想作意俱。这是最初宣说的。其中最初是触，故为触等。触与作意等五法，是随一切心而行的，故为遍行。如此，它们在阿赖耶识、染污意、入识等中无有差别地生起。就别境而论，说“欲乐念与俱，等持慧为别境”。以别境而决定，故为别境。它们的境是别境，而非一切。其中，欲是对于所思之物的希求，因为对于未思之物没有希求，因此显示了在各自的境上是决定的。
English
Om. This is the remainder of the phrase "transformed into consciousness." The term "six kinds" refers to six forms: form, sound, smell, taste, touch, and the object of the nature of dharma. Whatever focuses on an object is synonymous with grasping and discriminating. So, is it virtuous, non-virtuous, or indeterminate? Therefore, it is said, "Neither virtuous nor non-virtuous." The term "neither virtuous nor non-virtuous" is also not indeterminate, because being associated with non-attachment, non-hatred, and non-ignorance is virtuous. Being associated with attachment, hatred, and ignorance is non-virtuous. Not being associated with virtuous and non-virtuous is neither of the two, which is synonymous with "neither virtuous nor non-virtuous." So, with what kind of mental factors are they associated, and how many mental factors are associated with them? Therefore, it is said, "Pervasive, specific, and definite, mental factors are virtuous and like that, afflictions, near afflictions, three feelings, and these are together." Because the stated pervasive factors and so on are not understood, therefore, in order to thoroughly explain them, it is said, "The initial touch and so on." Being initially spoken, it is initial. Thus, pervasive, always there are touch and attention, touch and perception, volition are together. This is what is initially spoken. The first of these is touch, therefore it is touch and so on. These five dharmas, touch and attention and so on, follow all minds, therefore they are pervasive. Thus, they arise without distinction in the alaya consciousness, the afflicted mind, and the entering consciousnesses. Regarding specific objects, it is said, "Desire, interest, and mindfulness are together, samadhi and wisdom are specific objects." Being determined by specific objects, it is therefore specific objects. Their objects are specific objects, not all. Among them, desire is the wish for a thought object, because there is no desire for an unthought object, therefore it shows that it is determined on each respective object.