Tibetan
་དེ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་གྱི་དབང་གིས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཉི་ག་འབྱུང་བདེའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་དེ་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་དེ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་ འགགས་ནས་མ་འོངས་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མཚམས་སྦྱར་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཛིན་གཉིས་ཀྱི། །བག་ཆགས་བཅས་པ་སྔ་མ་ཡི། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་ནས་ཀྱང༌། །རྣམ་སྨིན་སྐྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་སེམས་པ་ནི་ལས་ཏེ། ལས་དེས་མ་འོངས་པའི་ལུས་མངོན་བར་འགྲུབ་བར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནུས་པ་སྐྱེད་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ། །འཛིན་པ་གཉིས་ནི་གཟུང་བར་འཛིན་པ་དང༌། འཛིན་པར་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་རང་ཡོད་པས་གནས་པའི་གཟུང་བ་ཡོད་པར་ལྷག་པར་ཆགས་པ་ནི་གཟུང་བའི་འཛིན་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་ཤིང་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ། འཛིན་པར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཛིན་པའི་འཛིན་པའོ། །སྔོན་བྱུང་བའི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་འཛིན་པས་བརྟགས་པའི་མ་འོངས་པའི་དེའི་རིགས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་འཛིན་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ནི་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ། །དེ་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པས་ལུས་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་ནི་ས་བོན་ཐ་དད་པ་མྱུ་གུ་ཐ་དད་པ་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་རང་གིས་འཕངས་པ་ལུས་སྐྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ན་ཆུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི། འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཟིན་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྔ་མའི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་ནས་གཞན། །རྣམ་སྨིན་སྐྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་སྔ་མ་ལ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱིས་འདིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་འཕངས་པའི་དུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཇི
Chinese
其又成为眼等识的因，如是互相作用。为了二者易于产生之故，阿赖耶识未被其他加持，却能生起多种分别念。此乃显示了现在世阿赖耶识如何产生入识。现在为了显示唯识在现在世灭尽后，如何连接未来世，故说：业之习气与二取，具习气者前世之，异熟果尽后亦能，生异熟者即是彼。如是说。福德与非福德，以及不动之心即是业，由彼业能于阿赖耶识中生起力量，以令未来身得以显现成就者，即是业之习气。二取即是所取之执与能取之执。其中，对于在识之外，有以自性存在之所取，产生强烈执着，即是所取之执。彼亦由识所了知及识，凡是确定为能取者，即是能取之执。由先前之能取与所取之执所熏染，未来世生起彼类之所取与能取之执之种子，即是二取之习气。其中，由于业之习气之差别，导致众生各异，身体不同，犹如种子各异，生出之苗芽亦各异。二取之习气，则如所有业之习气，皆如自己所投掷，参与身体之生起者之助力，譬如种子生芽时之水等。如是，并非唯有业之习气，而是由二取之习气所摄持，方能生起异熟果，如是显示。因此说了“与二取之习气相伴随”。前世之，异熟果尽后，其他，生异熟者即是彼。此乃说在先前世所积累之业，在此所显现成就之异熟果，凡是已尽者，即是处于投掷之时间尽头，业之习气之力
English
It also becomes the cause of consciousnesses such as eye consciousness. Thus, they influence each other. Because it is easy for both to arise, the ālaya-vijñāna, not blessed by others, gives rise to various kinds of conceptualizations and they are born. This shows how the entering consciousness arises from the ālaya-vijñāna in the present life. Now, in order to show how the mere consciousness connects the future life after it has ceased in the present life, it is said: "The karmic imprints and the two graspings, / With the imprints of the former, / When the ripening has ceased, / That which produces ripening is that." This is said. Merit and non-merit, and the unwavering mind are karma. That which generates power in the ālaya-vijñāna by which the future body is manifestly accomplished is the karmic imprint. The two graspings are the grasping of the grasped and the grasping of the grasper. Among them, the excessive attachment to the grasped, which exists by itself apart from consciousness, is the grasping of the grasped. That which is cognized and known by consciousness, and is determined to be the grasper, is the grasping of the grasper. The seed of the future grasped and grasper of that kind, which is contemplated by the previously arisen grasping and the grasping of the grasped, is the imprint of the two graspings. Among them, due to the difference in karmic imprints, beings are different and bodies are different, just as different seeds produce different sprouts. The imprint of the two graspings becomes the remainder of all the karmic imprints that participate in the generation of the body as they are cast by themselves, just like water and so on when a seed produces a sprout. Thus, it is not only the karmic imprint, but the ripening is produced by being seized by the imprint of the two graspings. Therefore, it is shown. Therefore, it is said, "Accompanied by the imprint of the two graspings." Of the former, when the ripening has ceased, the other, that which produces ripening is that. This says that the karma accumulated in the previous life, the ripening that is manifestly accomplished here, whatever has ceased, that is, at the end of the time of casting, the power of the karmic imprint
Tibetan
་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྤྱད་ཟིན་པ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ ཉིད་སྐྱེད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྟག་པའི་མཐའ་སྤོང་ངོ༌། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་སྤོང་ངོ༌། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པས་ཡོད་པར་མངོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་འཁོར་བར་འཇུག་པ་ནི་རིས་མཐུན་པ་གཞན་དག་ཏུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ལྡོག་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་རུང་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཇུག་པའང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་མི་ལེན་ན་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་དེ་དག་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་འདུ་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དག་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་འདོད་དེ། དེ་དག་ནི་འགགས་ནས་རིང་དུ་ལོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ནི་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་བས་འདུ་བྱེད་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ན་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་གི །མིང་དང་གཟུགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཡོད། དེ་ལྟ་ བས་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེ
Chinese
如是见解，连同执持二取的习气，已经用尽的异熟果，能生起其他的异熟果，即是阿赖耶识。因为除了阿赖耶识之外，没有其他的异熟果。所谓“先前的异熟果灭尽”，这是为了破除常边。所谓“生起其他的异熟果”，这是为了破除断边。除了眼等识之外，有阿赖耶识，彼即是一切种子，不是眼等识，这是怎么样的呢？经由教证和理证可以明显地证明其存在。如薄伽梵于《阿毗达磨》中说：“无始时来界，是诸法之所依，由此有诸趣，及涅槃之证得。”如果无有阿赖耶识，流转轮回和还灭涅槃皆不可能。其中，流转轮回是指于其他同类中相续结生。还灭涅槃是指有余依和无余依的涅槃界。其中，除了阿赖耶识之外，不可能有其他的行之缘而生起识，如果没有行之缘而生起识，那么相续结生也不可能。如果不承认阿赖耶识，那么结生的识，或者说由行所完全熏染的六识，如果考察这些是由行之缘所生起的，那么，那些行，不应许作为结生识的缘，因为那些已经灭尽很久了。灭尽就是不存在。不存在就不能作为缘，所以行不是结生识的缘。结生的时候，名色也存在，如果不是只有识，那么，识是由行之缘所生起的，而名色不是，这有什么道理呢？因此，应当说，名色是由行之缘所生起的，而识不是。
English
According to that view, together with the habitual tendencies of grasping at the two apprehensions, the other fully ripened result is produced from the fully ripened result that has been used up, which is the ālaya-vijñāna itself. Because there is no other fully ripened result other than the ālaya-vijñāna. The statement "the previous fully ripened result is exhausted" refutes the extreme of permanence. The statement "another fully ripened result is produced" refutes the extreme of annihilation. There is ālaya-vijñāna other than eye consciousness and so on, that itself is the all-seed, it is not eye consciousness and so on, what is that like? It is evident that it exists through scripture and reasoning. As the Bhagavan said in the Abhidharma, "The realm of beginningless time, is the abode of all dharmas, because it exists, all beings, and the attainment of nirvana will also be obtained." If there is no ālaya-vijñāna, entering into samsara and reversing it are also not possible. Among them, entering into samsara is to connect the continuum in other similar kinds. Reversing is the realm of nirvana with the remainder of aggregates and without the remainder of aggregates. Among them, other than the ālaya-vijñāna, it is not possible for consciousness to arise from the condition of karma; if consciousness does not arise from the condition of karma, then continuity will also not be possible. If the ālaya-vijñāna is not accepted, then the consciousness of connection or the six aggregates of consciousness that are completely perfumed by karma, if it is considered that these arise from the condition of karma, then those karmas are not accepted as the condition of the consciousness of connection, because those have been extinguished for a long time. Extinguished is non-existent. Non-existent cannot be a condition, so karma is not the condition of the consciousness of connection. At the time of connection, name and form also exist, if it is not only consciousness, then consciousness itself arises from the condition of karma, but name and form do not, what is the reason for this? Therefore, it should be said that name and form arise from the condition of karma, but consciousness does not.