Tibetan
ད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བག་མེད་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ལེ་ལོ་གང་ཡིན་པ་དག་གིས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ལས་སེམས་མི་སྲུང་བ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དགེ་བ་ལ་མི་སྒོམ་པ་སྟེ། ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ལེ་ལོ་དག་ལ་བག་མེད་པ་གདགས་སོ། །འདི་ནི་མི་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང༌། དགེ་བ་འགྲིབ་ བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བརྗེད་ངས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་བའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་སེམས་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའོ། །འདིས་སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་གཡེང་བར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གང་དག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་གདགས་སོ། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེས་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས་ལྟུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །འགྱོད་པ་ནི་ཡིད་ལ་གཅགས་པའོ། །སྨད་པ་བྱས་པས་འགྱོད་དོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་འགྱོད་པའོ། །འདིར་ནི་ངན་པ་བྱས་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་མི་དགའ་བ་སྟེ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐབས་ཡིན་པས་འགྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་སེམས་གནས་པའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །གཉིད་ནི་འཇུག་པ་རང་དབང་མེད་པར་སེམས་སྡུད་པའོ། །འཇུག་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རང་དབང་མེད་པ་གང་ལས་བྱུང་བ་དེ་གཉིད་དོ། །ཡང་ན་ལུས་འཛིན་མི་ནུས་པའི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་དབང་མེད་པ་དེ་གང་ལས་བྱུང་བ་དེ་གཉིད་དོ། །སེམས་སྡུད་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་མི་འཇུག་པའོ། །དེ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཆ་ལ་གདགས་པས་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་སྟེ། བྱ་བ་ཤོར་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །རྟོག་པ་ནི་ཀུན་དུ་ཚོལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སེམས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་ནི་འདི
Chinese
現在的業是不樂於善事。這是阻礙與善事相結合的業。放逸是指貪、嗔、癡和懶惰等，不從貪、嗔、癡等中守護自心，也不修習作為其對治的善法。對於貪、嗔、癡和懶惰等，就稱之為放逸。這是增長不善、減損善法的所依之業。忘失是指具有煩惱的憶念。所謂具有煩惱，是指與煩惱相應。這是散亂的所依之業。散亂是指屬於貪、嗔、癡的部分，心向外散亂。由於它使心向各種方向散亂，所以是散亂。無論是貪、嗔、癡中的哪一個，凡是使心從禪定的目標向外散亂的，都應根據各自的情況安立為散亂。這是阻礙遠離貪欲的業。非正知是指與煩惱相應的智慧。它使身體、語言和意念的行為在行走和返回等活動中不知不覺地進行，由於不知道該做什麼和不該做什麼，所以是墮落的所依之業。後悔是指內心懊惱。因做了錯事而後悔。它的本質就是後悔。這裡是指對於做了壞事的對象內心不悅，因為是屬於心所的範疇，所以稱為後悔。這是阻礙心安住的業。睡眠是指不由自主地收攝心。進入是指進入目標。也就是說，從心中產生的不由自主的狀態就是睡眠。或者說，無法控制身體的心不由自主的進入狀態，這就是睡眠的來源。收攝心是指不從眼睛等感官進入。它被歸類為愚癡的一部分，因此屬於愚癡的範疇，是錯失良機的所依之業。尋伺是指普遍尋找的意念的表達，是智慧和思維的區別。普遍尋找是指這
English
The present karma is the absence of joy in virtuous deeds. This is the karma that obstructs the connection with virtue. Carelessness refers to attachment, anger, ignorance, and laziness, etc., not guarding one's mind from attachment, anger, ignorance, etc., and not cultivating the virtuous dharma that is the antidote to them. For attachment, anger, ignorance, and laziness, etc., it is called carelessness. This is the karma that serves as the basis for increasing non-virtue and decreasing virtue. Forgetfulness is mindfulness that is associated with afflictions. Being associated with afflictions means being in accordance with afflictions. This is the karma that serves as the basis for distraction. Distraction refers to the part that belongs to attachment, anger, and ignorance, the mind scattering outwards. Because it causes the mind to scatter in various directions, it is distraction. Whichever of attachment, anger, or ignorance causes the mind to scatter outwards from the object of concentration, each should be established as distraction according to its respective situation. This is the karma that obstructs detachment from desire. Non-discernment refers to wisdom that is associated with afflictions. It causes the actions of body, speech, and mind to proceed unknowingly in activities such as going and returning. Because one does not know what should be done and what should not be done, it is the karma that serves as the basis for falling. Regret refers to mental remorse. One regrets having done wrong. Its essence is regret. Here, it refers to the displeasure in the mind towards the object of having done wrong. Because it belongs to the category of mental factors, it is called regret. This is the karma that obstructs the abiding of the mind. Sleep is the involuntary gathering of the mind. Entering refers to entering the object. That is, the involuntary state that arises from the mind is sleep. Or, the involuntary state of the mind that cannot hold the body, that is the source of sleep. Gathering the mind means not entering through the senses such as the eyes. It is classified as part of ignorance, therefore it belongs to the category of ignorance and is the karma that serves as the basis for missing opportunities. Investigation is the expression of mind that seeks everywhere, it is the distinction between wisdom and thought. Seeking everywhere means this
Tibetan
་ཅི་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པའོ། །ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྟེ། བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བའོ། །བརྗོད་པ་ནི་དོན་བརྗོད་པའོ། །སེམས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་པ་ནི་གང་སེམས་ཀུན་དུ་གཡོ་ བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་སེམས་འཇུག་པས་ནི་བར་འགའ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལ་རྟོག་པ་གདགས་སོ། །བར་འགའ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སེམས་ལ་གདགས་ཏེ། མངོན་བར་མི་རྟོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་སེམས་བ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་རྟོགས་པ་གདགས་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་སེམས་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སེམས་རྩིང་བའོ། །རྩིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེ་ལོང་སྟེ། དངོས་པོ་ཙམ་ཀུན་དུ་ཚོལ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་ནི་དཔྱོད་པ་ལ་ཡང་བ་ལྟ་བར་བྱའོ། །དཔྱོད་པ་ཡང་སེམས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་བདག་ཉིད་དོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ་སྔར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་འདིའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ནི་རེག་པར་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །འདི་གཉིས་ནི་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པར་རྣམ་པར་གནས་པས་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བའོ། །གཉིས་རྣམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་གཉིས་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འགྱོད་པ་དང་གཉིད་གཉིས་དང༌། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་སོ། །ཆོས་དེ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མི་དགེ་བ་མ་བྱས་ཏེ་དགེ་བ་བྱས་པས་སེམས་མི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྱོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །གང་དགེ་བ་མ་བྱས་ཏེ་མི་དགེ་བ་བྱས་པས་འགྱོད་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །གཉིད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་འཕངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཕངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །འདོད་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྟོག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །མངོན་བར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱ་བའི་ཐབས་དཔྱོད་པ་ནི་ ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཐབས་དཔྱོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅ
Chinese
是进入思考“是什么”的状态。心中所说是意之所说，与说相同。说即是说意义。关于心和智慧的区别，心是使一切心识普遍动摇的自性。智慧是区分功德和过失的方式。由于它的影响，心识进入，因此有时在心和心识上安立思考。有时在智慧和心识上安立，如同不明显觉和明显觉的时间和顺序一样。或者只在心和智慧二者上安立思考，因为由于它的影响，心识如此进入。那即是粗大的心。所谓粗大，是指大的轮廓，因为是普遍寻求事物本身的方式。这种方式也应视为与寻思相似。寻思也是心和智慧的区别的自性。分别思考的意之所说，是因为对先前理解的事物说“这是”。因此称为心寂静。这二者是作为触及和不触及的所依的业。这二者由于粗大和细微的差别而区分。所谓二种二，是指两种成双成对的事物，即后悔和睡眠，以及思考和寻思。这四种法有两种形态：烦恼和非烦恼。其中，没有做不善，而是做了善，因此心识不善的那个是烦恼的后悔。没有做善，而是做了不善，因此产生的后悔是非烦恼的。睡眠也是由烦恼的心所引发，并且与烦恼的心相应的是烦恼的。由非烦恼的心所引发，并且与非烦恼的心相应的是非烦恼的。贪欲、嗔恚和损害的思考是烦恼的。对于显现等，思考是非烦恼的。同样，思考损害他人的方法是烦恼的。思考利益他人的方法是非烦恼的。
English
It is entering the state of contemplating "what is it." What is said in the mind is what is said by the mind, which is the same as saying. Saying is speaking of meaning. Regarding the difference between mind and wisdom, mind is the nature that makes all consciousness universally waver. Wisdom is the way to distinguish merit and fault. Because of its influence, consciousness enters, so sometimes contemplation is established on mind and mind. Sometimes it is established on wisdom and mind, just like the time and order of non-manifest and manifest awareness. Or contemplation is established only on mind and wisdom, because due to its influence, consciousness enters in this way. That is the coarse mind. What is called coarse refers to a large outline, because it is the way of universally seeking things themselves. This method should also be regarded as similar to investigation. Investigation is also the nature of the distinction between mind and wisdom. The mind's speech of separate contemplation is because it says "this is it" to what was previously understood. Therefore, it is called the mind being tranquil. These two are the actions of relying on touching and not touching. These two are distinguished by being coarse and subtle. What is called two kinds of two refers to two pairs of things, namely regret and sleep, and contemplation and investigation. These four dharmas have two forms: affliction and non-affliction. Among them, not doing unwholesome deeds but doing wholesome deeds, therefore, that which is the unwholesome mind is the affliction of regret. Not doing wholesome deeds but doing unwholesome deeds, therefore, the regret that arises is non-affliction. Sleep is also afflicted when it is induced by an afflicted mind and is in accordance with an afflicted mind. It is non-afflicted when it is induced by a non-afflicted mind and is in accordance with a non-afflicted mind. Contemplation of desire, malice, and harm is afflicted. For manifestation and so on, contemplation is non-afflicted. Similarly, contemplating methods of harming others is afflicted. Contemplating methods of benefiting others is non-afflicted.