Tibetan
བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མང་པོ་འབྱུང་བ་དག་མི་མཉེས་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་ནས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །སྦྱངས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་འགྱུར་ད་ལྟར་ནི། །དགེ་སློང་ཚོགས་ཀྱང་བྱམས་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཤིང༌། །སྡོམ་བརྩོན་སྐྱེ་བོ་དགེ་འདུན་ནང་དག་ཏུ། །དོགས་མེད་རྟགས་མཚན་ཅན་དང་བྱ་ཐོགས་རྒྱུ། །སྔོན་གྱི་བསམ་གཏན་ས་ནི་གང་ཡིན་པ། །ཀྱེ་མ་ཇི་ལྟར་འབྲས་ཀྱིས་དག་བྱེད། །འདིར་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་དུས་རིང་དུ། །གནས་པར་མི་འགྱུར་བར་ནི་དོགས་པར་འགྱུར། །འདིས་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཉམས་བ་རྣམ་པ་བཞིར་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་ཟང་ཟིང་ལྷུར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང༌། རང་གི་དོན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་པ་ཡུན་ཐུང་དུ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་མཉན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། བཅང་བ་དང༌། དོན་དང་མཐུན་པར་སྒྲུབ་པ་དག་གིས་འབད་པར་བྱའོ། །འགྲོ་བ་འདི་ཡི་དོན་དུ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་གང་བསྟན་པ། །དེ་དག་དྲན་ནས་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས། །བསྟན་པ་ངན་ལའང་གནས་བགྱི་ན། །ཕན་པར་གསུངས་དང་ཕན་མཛད་པའི། །ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཅི་སྨོས་ཏེ། །མགོ་ལ་མེ་ནི་འབར་གྱུར་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་མི་བགྱི་ལགས། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ལུས་ཅན་འདི་ནས་ཤི་ནས་ཀྱང༌། །དམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་འཕྲད་འགྱུར་རམ། །མི་འགྱུར་རྣ་བ་འཐོབ་པ་དང༌། །སུ་ཞིག་དམ་ཆོས་འཆད་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་འབད་པ་ཡིས། །སྟོན་པའི་གསུང་ནི་མཉན་པར་བྱ། །གནས་སྐབས་འགྱུར་ཞིང་གནས་པར་མི་མངོན་ལ། །སོང་ཞིང་སོང་བ་མི་འོང་གསར་དུ་སྐྱེ། །འོན་ཀྱང་བདག་དང་བདག་ གིར་འཛིན་འཇུག་པ། །འགྲོ་བ་འདི་ནི་མ་རིག་པ་ཡིས་མིད། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ཇི་ཞིག་བསྟན་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རྣམ་འཇིག་ཅིང༌། །རང་གི་ངང་གིས་སྐད་ཅིག་ཡིན། །གཏན་དང་ཆད་མིན་དེ་དག་ལ། །མི་ཤེས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན། །གཞན་ཡང༌། མི་འཇིག་ལྟ་དང་ཡུན་རིང་འཇིག་པ་ལྟ། །ཞིག་ན་མྱ་ངན་བྱེད་དང་ཞིག་ལྟ་གང༌། །དེ་ཡི་ཆེད་དུ་འདུས་བྱས་དག་ལ་ནི། །དེའི་རྩ་བ
Chinese
因为心智尚未完全成熟，不要对出现众多佛陀感到不悦，为了使心续完全成熟，应当努力听闻正法。修习的支分现在都已改变，僧众也从慈爱中背离，持戒精进之人在僧团内部，毫无顾忌地带着标志和行为。以前的禅定之地在哪里？唉，如何能用果实来净化？在这里，佛陀的教法能否长久住世令人担忧。这表明，僧侣们以四种方式完全破坏了此教法：专注于获取财物导致戒律松弛，对梵行者的慈爱完全丧失，以及努力追求个人利益也完全丧失。因此，应当知道教法将短时间存在，有信仰的人们应当努力听闻、受持、背诵，并按照其含义修行。为了这些众生的利益，所宣说的众多痛苦，忆念这些，即使教法衰败，你也要住持。更何况是宣说利益和行利益的您的教法呢？即使头上燃烧着火焰，又怎能不去做呢？因此，经过各自的观察，也应当安住于佛陀薄伽梵的教法中。有情众生从这里死后，还能遇到正法宝吗？能否获得不改变的听闻机会，谁将宣讲正法？这些无人知晓，因此，你们应当努力听闻导师的教诲。境况变迁，住留不可见，已逝者不再来，新生不断生。然而，却执着于我与我所，此众生被无明所吞噬。这首偈颂揭示了什么呢？诸行皆是坏灭之法，自性本为刹那生灭。对于非恒常亦非断灭之法，却因无知而执着为我与我所。此外，视无常为恒常，视短暂为长久，坏灭时则生忧伤，以及对坏灭的期待。因此，对于有为法，应断除其根本。
English
Since the mind is not yet fully matured, do not be displeased by the appearance of many Buddhas. In order to fully mature the mindstream, one should strive to listen to the sacred Dharma. The limbs of practice have changed now. The Sangha also turns away from loving-kindness. Those who strive in discipline, within the Sangha, fearlessly carry signs and actions. Where is the former place of meditation? Alas, how can it be purified by fruit? Here, it is feared that the Buddha's teachings will not remain for a long time. This shows that the monks have completely ruined this teaching in four ways: focusing on acquiring wealth leads to laxity in discipline, the loving-kindness towards those who practice celibacy is completely lost, and striving to obtain personal benefits is also completely lost. Therefore, it should be known that the teachings will remain for a short time, and faithful people should strive to listen, receive, memorize, and practice in accordance with their meaning. For the benefit of these beings, the many sufferings that have been proclaimed, remembering these, even if the teachings decline, you should abide by them. What more to say about your teachings that proclaim benefit and do benefit? Even if a fire is burning on your head, how can you not do it? Therefore, after examining each individually, one should also abide in the teachings of the Buddha Bhagavan. After sentient beings die from here, will they still encounter the precious sacred Dharma? Can one obtain an unchanging opportunity to hear, who will teach the sacred Dharma? No one knows these things, therefore, you should strive to listen to the teachings of the teacher. Circumstances change, abiding is invisible, the departed do not return, new births constantly arise. However, one clings to self and what belongs to self, this being is swallowed by ignorance. What does this verse reveal? All conditioned things are of the nature of destruction, their own nature is momentary. For those that are neither permanent nor annihilated, one ignorantly clings to self and what belongs to self. Furthermore, seeing impermanence as permanence, seeing the short-lived as long-lasting, grieving when it is destroyed, and expecting destruction. Therefore, for conditioned phenomena, one should cut off their root.
Tibetan
ཞི་ཡིས་མི་རྟག་ཉིད་འདི་བསྟན། །དེ་ལ་རྩ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། བདག་གི་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་གིས་ནི་དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའོ། །གཅིག་གིས་ནི་དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པས་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལས་མདོར་ན་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཞི་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དེ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་སྤངས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ནི་མ་རིག་པས་མིད་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་གུས་པར་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པའི་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་མེད་དེ། འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་གོ །ཕྱོགས་འདིས་དགོས་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གུས་པར་མཉན་པ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡ་མཚན་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བའི་གཏམ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་སེམས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་སྐྱེ་བའམ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གཏམ་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་རྣམས་ལ་སྐྱོ་བར་བྱ་སྟེ། སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བྱ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཡ་མཚན་སྐྱེ་བ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཀུན་མི་བྱ། །དེ་ཕྱིར་རབ་དགའ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །བྱས་པ་བྱས་ཡིན་ཉམས་པར་འགྱུར། །འདིའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལས་བརྩམས་ནས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གང་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ མི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ལས་ཉམས་པ་ཡང་དུས་རིང་དུ་ལོན་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་འཐོབ་པོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་བྱས་པ་ལ་ཉམས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་བར་བྱའོ། །གང་ཞིག་གིས་བྱས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉམས་པར་གྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕྱིར་རོལ་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དག་ལྟ་བུའོ། །གང་བྱས་པ་ནི་མི་བྱ་དེས། །ཡུན་རིང་ན་ཡང་ཞི་པ་འཐོབ། །གང་བྱས་བྱ་བ་ཡིན་དེ་ཡིས་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་ཞི་མི་འཐོབ། །གང་བྱས་པ་ནི་མི་བྱ་དེས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་ཡོད། །གང་བྱས་བྱ་ཡིན་དེ་ཡིས་ནི། །ཐར་པའང་སྲིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་
Chinese
寂静宣说了这无常。其中以两个根本完全显示了有为法无自性以及无我。一个是对它们执著为我和我所。另一个是其因，被无明所束缚。这样，从这个偈颂中简要地完全显示了颠倒执著我的基础、自性和原因。其因无明，也只有听闻正法才能断除。因此，心想我不要被无明吞噬，而恭敬地听闻佛法。这样，听闻正法的必要性是无穷无尽的，这只是一部分。通过这部分如实地显示必要性，应当说具有恭敬听闻。如何以惊奇、极喜和悲伤之语来接近呢？为了使昏沉和睡眠者心清明，应说惊奇或极喜之语。对于心散乱者，应使之悲伤，为了使悲伤者心专注。怎么做呢？暂且说惊奇：诸佛的教法中，你所做的一切都不会白费。因此要生起极大的欢喜。已做的（善事），如果属于该做的（事），就会衰退。这其中的含义是什么呢？在佛陀的教法中，从菩提三学开始，通过听闻、思惟或禅修而使相续完全成熟的一切，都不是白费的。即使从善根中退失，即使时间长久，当精进时，也会获得殊胜的果报。因此，应当生起极大的欢喜，心想我已经做了完全成熟之事，不会退失。如果所做的也是该做的，那就会衰退，比如外道所作的等持。所做的不是该做的，即使时间长久也能获得寂静。所做的是该做的，即使时间非常长久也无法获得寂静。所做的不是该做的，有成佛的可能性。所做的是该做的，连解脱也不可能实现。偈颂。
English
Tranquility reveals this impermanence. Therein, with two roots, it completely reveals the absence of self in conditioned phenomena and the absence of 'mine'. One is the view of them as self and 'mine'. The other is its cause, being seized by ignorance. Thus, from this verse, in brief, the basis, nature, and cause of the inverted clinging to self are completely revealed. That cause, ignorance, cannot be abandoned except by listening to the sacred Dharma. Therefore, thinking, 'I must not be swallowed by ignorance,' one should respectfully listen to the Dharma. Thus, the necessities of listening to the sacred Dharma are endless; this is just a part. By this part, having shown the necessity correctly, one should speak of possessing respectful listening. How, then, by approaching with words of wonder, great joy, and sorrow? In order to clarify the minds of those who are drowsy and sleepy, one should speak of wonder or great joy. For those whose minds are distracted, one should cause sorrow, so that those who become sorrowful will have single-pointed minds. How should it be done? For a moment, speaking of wonder: In the teachings of the Buddhas, everything you have done is not in vain. Therefore, generate great joy. What has been done, if it is what should be done, will decay. What is the meaning of this? In the teachings of the Buddha, starting from the three Bodhis, everything that has been done to fully ripen the continuum through hearing, thinking, or meditating is not in vain. Even if one falls away from the root of virtue, even if a long time passes, when one strives, one will obtain only distinction. Therefore, one should generate great joy, thinking, 'I have done what is fully ripened, and there is no decay.' If what has been done is also what should be done, then it will decay, like the absorptions done by outsiders. What has been done that is not to be done, even after a long time, will attain peace. What has been done that is to be done, even after a very long time, will not attain peace. What has been done that is not to be done has the possibility of becoming a Buddha. What has been done that is to be done will not even have the possibility of liberation. Verse.