Tibetan
བ་ལས། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་དང༌། །ཆོས་རྣམས་མ་འགགས་ཆོས་རྣམས་གཟོད་ནས་ཞི་བ་དང༌། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པར་ནི། །དགོངས་པ་མེད་པར་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་བྱེད། །མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་མེད། །དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ངས་བཤད་དེ། །མཁས་པ་གང་ཞིག་དགོངས་པས་འདི་དག་ཤེས་པ་ནི། །རབ་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་དུ་དེ་མི་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལས་ཀྱང༌། ཕུང་པོ་དག་ལ་བདག་མེད་དོ། །ཕུང་པོ་དག་ནི་བདག་མ་ཡིན། །དེ་དག་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་མེད། །དེ་དག་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་བཞིན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བཞིན་དེ་ཡིན་ན། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་མཐོང་བར་འགྱུར། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དག་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བཞིན་དེ་མེད་དོ། །དེ་དག་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གསུངས་པ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་གནས་ནས་ནི། །མི་ཡི་རྣམ་རྟོག་འཁྱམས་པ་ཡིན། །ནམ་ཞིག་གཞན་གྱི་དབང་དག་སྟེ། །རྣམ་པར་རྟོག་དང་བྲལ་བ་ན། །ཤིན་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྟོག་པ་སྤངས་པར་གནས་པའོ། །རྣམ་བརྟགས་བདེན་པར་ཡོད་མིན་གྱིས། །རྣམ་པར་རྟོག་བསམ་རྟོག་ཤིག །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ། །ནོར་བར་དེ་དག་རྣམ་རྟོག་ན། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་བརྟགས་ན་ནི། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པ་གང་གིས་རྟོག་བྱེད་པ། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་སྟེ། །དོན་མེད་སེམས་ནི་འབའ་ཞིག་གོ །རིགས་པས་རྣམ་པར་གཞིགས་ན་ནི། །གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་འགག །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ལྟར། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་དོན་མེད་དོ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུག་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་འབྱུང༌། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་བཤད་པ་ལ་དོན་དམ་ཚིག་གི་ཁོང་དུ་ཆུད་བར་མ་བྱས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ངེས་པའི་དོན་བཤད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གྱ་ཚོམ་ཙམ་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་དེ་ལྟ་བས་ན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཉིད་དུ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་བདག་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་འཕགས་པ་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་སྡེ་བདག་གིས་ཁས་མི་ལེན་པ་དག་དང༌། སྲིད་པ་བར་མདོ་དང་ལྡན་པ་སྲིད་པ་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །སྡེ་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་མདོ་སྡེ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བར་ཇི་ལྟར་ནུས་པས་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དག་ཀྱང་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚིག་དང༌། དོན་གྱིས་ཐ་དད་པས་དེ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་བར་བྱ། འོ་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་རིགས་འགའ་ཞིག་གིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་རེ་ཞིག་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལེགས་པར་སྨྲས་པས་སམ་འོན་ཏེ་རིགས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད། འདི་ལ་མི་རིགས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དུ་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མཐའ་དག་ནི་དེང་སང་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཀྱང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མདོ་སྡེའམ་འདུལ་བ་ནི་གང་ལ་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་བ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་ སྡེའམ། འདུལ་བ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་གཞི་པོ་དེང་སང་ཉམས་སོ་ཞེས་མ་བསྟན་ཏམ། འོ་ན་སྡེ་པ་གང་ལ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་བའོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དུ་འགྱུར་ཞེས་མ་བཀག་གམ། འོ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་སྣང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གང་ཞིག་འཕགས་པའི་བདེན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །ཅི་རེ་ཞིག་ཚིག་གིས་སམ། འོན་ཏེ་དོན་གྱིས་ཡིན། གལ་ཏེ་ཚིག་གིས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད
Chinese
又说：诸法无自性，诸法不生等，诸法不灭，诸法本来寂，诸法一切自性涅槃，不作意，哪位智者会说呢？体性无自性，生无自性，胜义无自性，我如是说。哪位智者以意了知这些，他不会走向彻底衰败的道路。如是说。其他经中也说：蕴中无我，蕴不是我，它们如所观察般不存在，它们的不存在也不是不存在。如孩童般观察，万物皆存在，如所见般存在，一切将如实被见。万物皆不存在之故，无有烦恼清净，如所见般不存在，它们的不存在也不是不存在。又说：由遍计所执性，一切法不生，安住于依他起上，人的分别念流荡。何时依他起，远离分别念，极度转变即是真如，安住于舍弃分别念。由遍计真实存在与否，分别念，思念止息。于所取与能取的体性中，错误地分别念，若观察外境，即是遍计所执性。以何分别念而分别，是缘起之自性。外境之见是颠倒的，无意义的心识是唯一的。若以理智分析，所取与能取灭。如孩童般观察，外境无意义。由习气搅动之心识，显现为实有，极其明显。 如是等等，于宣说决定之义时，若未通达胜义谛之词义，则说大乘无有宣说决定之义，这仅仅是妄语而已。因此，由于相违，说大乘非佛语，此说并不成立。此外，若说大乘非佛语，则应诘问并考察，何为佛语之体性？答：佛语即是
English
Furthermore, it is said: All dharmas are without inherent existence, all dharmas are unborn, etc., all dharmas are unceasing, all dharmas are primordially peaceful, all dharmas are naturally in nirvana. Without contemplation, who among the wise would speak of this? Characteristics are without inherent existence, birth is without inherent existence, ultimate reality is without inherent existence, so I have said. Whichever wise person understands these with their mind, they will not go down the path of utter ruin. Thus it is said. In other scriptures as well: In the aggregates there is no self, the aggregates are not self, they do not exist as they are examined, and their non-existence is also not non-existence. Like a child's examination, all things exist, as they are seen, everything will be seen as it is. Because all things do not exist, there is no purification of defilements, as they are seen, they do not exist, and their non-existence is also not non-existence. Again it is said: By the nature of complete imputation, all dharmas are unborn, abiding in dependence on others, the conceptual thoughts of people wander. When dependence on others is pure, free from conceptual thought, the utterly transformed is suchness, abiding in the abandonment of conceptual thought. Whether conceptualization is truly existent or not, conceptual thought, thinking ceases. In the nature of the apprehended and the apprehender, mistakenly conceptualizing them, if one examines external objects, that is the nature of complete imputation. The conceptual thought that conceptualizes, is the nature of arising from conditions. The view of external objects is inverted, meaningless mind is the only thing. If analyzed with reason, the apprehended and the apprehender cease. As a child examines, external objects are meaningless. The mind stirred by habitual tendencies, appears as real, extremely clear. Such and so forth, when explaining the definitive meaning, if the meaning of the ultimate truth is not understood, then saying that there is no explanation of the definitive meaning in the Mahayana is merely a reckless statement. Therefore, because of the contradiction, the assertion that the Mahayana is not the word of the Buddha is not established. Furthermore, if one says that the Mahayana is not the word of the Buddha, then one should question and examine, what is the characteristic of the word of the Buddha? Answer: The word of the Buddha itself is
Chinese
如果有人问，被十八部所共同认可的是什么呢？那么，那些不被一切圣者所敬重的部主所认可的，例如宣说真谛空性等的经典，以及具有中有，宣说如“七有”等的部派等所不认可的，那些就不是佛语。那些彼此不同的部派的经典，十八部派又怎么能够全部认可呢？因此，那些不是佛语。律藏和论藏，对于所有部派来说，在词句和意义上都有差别，那么，这二者又如何能被认为是佛语呢？如果有人问，被某些论师所认可的就是佛语吗？那么，这是因为所说的是正确的，还是因为有什么道理呢？如果有人问，这有什么不合理的呢？那么，如果一切相互矛盾的都成为佛语，而一切佛语现在都不显现了，这样的话不是已经说过了吗？因此，这不符合定义。如果有人问，凡是符合经部，符合律藏，不违背法性的，就是佛语，因为伟大的教法本身就是 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），是可靠的依据。那么，经部或律藏，对于什么来说，什么是法性呢？那些正确收集的人所正确收集的经部或律藏，以及那二者所著名的诸法的自性之法性是什么呢？难道没有说过，正确收集的根本现在已经衰败了吗？如果有人问，那么，对于任何部派来说，什么是正确收集的，什么是完全成立的法性呢？那么，难道没有禁止说，如果一切相互矛盾的都成为佛语吗？如果有人问，凡是符合圣谛的经部，符合调伏烦恼的律藏，不违背缘起之法性的，是什么呢？那么，如何符合圣谛的经部呢？是通过词句，还是通过意义呢？如果说是通过词句，那么，除此之外的一切经典
English
If someone asks, what is it that is universally accepted by the eighteen schools? Then, those that are not accepted by the heads of the schools who are not respected by all the noble ones, such as the sutras that expound the true emptiness, and those that are not accepted by the schools that possess the intermediate state and expound such things as the "seven existences," those are not the words of the Buddha. How can the eighteen schools fully accept those sutras of different schools from each other? Therefore, those are not the words of the Buddha. The Vinaya and the Abhidharma also differ in words and meanings for all the schools, so how can these two be understood as the words of the Buddha? If someone asks, is what is universally accepted by some teachers the words of the Buddha? Then, is it because what is said is said well, or is there some reason? If someone asks, what is unreasonable about this? Then, how can all contradictions become the words of the Buddha, and all the words of the Buddha are not visible now, has it not been said that way? Therefore, that is devoid of definition. If someone asks, whatever is in accordance with the sutras, appears in the Vinaya, and is not inconsistent with the nature of Dharma, that is the word of the Buddha, because the great teaching itself is प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण), is a reliable basis. Then, for what is the Sutra or the Vinaya, what is the nature of Dharma? What is the nature of the Dharma of the characteristics of the dharmas that are famous for the sutras or the Vinaya that are correctly collected by those who collect them correctly? Has it not been said that the basis of correct collection has now declined? If someone asks, then, for any school, what is the correct collection, what is the fully established nature of Dharma? Then, has it not been forbidden to say that all contradictions become the words of the Buddha? If someone asks, what is it that is in accordance with the sutras of the noble truths, appears in the Vinaya of subduing afflictions, and is not inconsistent with the nature of dependent origination? Then, how does one accord with the sutras of the noble truths? Is it through words or through meaning? If it is said to be through words, then all the other sutras