Tibetan
་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར། །གཟུགས་འདས་པ་མེད་དོ། །གཟུགས་མ་འོངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་གཟུགས་སྔོན་བྱུང་བ་ཉིད་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་སྐུར་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ན་ནི་གཟུགས་འདས་པ་སྔོན་བྱུང་བ་དང༌། གཟུགས་མ་འོངས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་སྔོན་བྱུང་བ་ན་དེ་འདས་པ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟར་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན་པས་འདས་པ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་ལ། འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་མ་འོངས་པ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟར་ནི་མ་འོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། མ་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཟློས་བུར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགའ་ན་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་ཉིད་ཚིག་གི་ཕྲད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐལ་བའམ། མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྔོན་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཕྱེ་བཏག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལས་ཟད་པ་དང༌། འདས་པ་དང༌། འགགས་པ་དང༌། བྲལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་དོན་རྟོགས་པས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་དེ་གདགས་པ་ནི་གྲོང་ལ་སྤྱོད་དོ། །པ་ན་ཟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་ཇི་སྐད་ དུ་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་དེ་སྔོན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ལ་མངོན་པར་བསམས་པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དགོངས་བ་འདིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དེ་དང༌། མིག་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་འཇིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་ཡང་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་མེད་ཅིང་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་
Chinese
那么，应当如何以其他方式表达呢？如果说“色已逝去，色未到来”，那么这样说就变成了对色之先前存在和将要存在本身的否定。如果那样，那么是否应该说“已逝之色是先前存在的，未到之色是将来存在的”呢？如果那样说，那么先前存在时，它是已逝的；现在不是已逝的，因此显示出它完全脱离了已逝的状态。将要存在的是未来，但现在不会变成未来，而且未来本身也被显示为尚未到来。仅仅说“已逝”和“未来”本身，就已经表达了存在和将要存在的含义，因此会变成重复的表达。如果喜欢那样的表达方式，那么“存在”这个词本身就是词语的连接词，因此应当如何理解它合理地成为三时之境呢？因此，如何安排才是合理的。如果色的特征已经消失或尚未成立，那么它怎么能被称为色呢？通过先前存在和将要存在的说法，例如“种子已经腐烂”和“面粉已经磨好”等。业已耗尽、已逝、已灭、已离、完全转变的，凡是所说的“存在”，那是因为领悟到它是指通过它在心识之流中产生结果的能力，因此不能以其他方式理解。从那之中产生，而对此进行安立，就像在村庄里使用“帕纳扎奥”这个词一样。正如经中所说：“这六个触的生处，先前已经明显地积聚，对它们的明显思念，应当理解为是先前的业。”这样的例子也是一样。通过这个意图，所说的已逝和未来是存在的，以及“眼睛从未生之处生起，生起之后也会坏灭”也是合理的。因此，在这里也没有与现量相违背，也没有前后相违背。推断说“诸色的决定生起是无色”，这也是相违背的，因为感受等是……
English
Then, how should it be expressed in other ways? If it is said, "Form has passed away, form has not come," then saying so becomes a denial of the very existence of form in the past and its future existence. If that is the case, then should it be said, "The form that has passed is what existed before, and the form that has not come is what will exist in the future"? If it is said that way, then when it existed before, it was what had passed; now it is not what has passed, therefore it will be shown that it has completely deviated from the state of having passed. What will exist is the future, but now it will not become the future, and the future itself will also be shown as not yet having arrived. Merely saying "passed" and "future" itself already expresses the meaning of existence and what will exist, therefore it will become a repetitive expression. If one likes that kind of expression, then the word "exists" itself is a connecting word, therefore how should one understand it to reasonably become the object of the three times? Therefore, how it is arranged is reasonable. If the characteristic of form has disappeared or has not been established, then how can it be called form? Through the terms of having existed before and will exist in the future, such as "the seed has decayed" and "the flour has been ground." Whatever is said to be exhausted karma, passed, ceased, separated, completely transformed, that is said to "exist," is because it is understood that it refers to the ability to produce results in the stream of consciousness through it, therefore it cannot be understood in other ways. To designate that which arises from that is like using the term "Pana Zao" in a village. Just as it says, "These six sources of contact, which were previously manifestly accumulated, the manifest thoughts about them should be understood as previous karma." Such examples are also the same. Through this intention, what is said about the past and future existing, and "the eye arises from what has not arisen, and even after arising, it will perish" is also reasonable. Therefore, here too, there is no contradiction with direct perception, and there is no contradiction between what comes before and after. The inference that "the definite arising of forms is formlessness" is also contradictory, because feelings and so on are...