Tibetan
དེ་འཁོར་བ་དང་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་དབང་ཡོད་པ་ནི་མེད་དོ། །གྲིབ་མ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཡུལ་ཉི་མ་དང་བར་དུ་ཆོད་པ་ན་གཟུགས་ཡོད་པ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །མེ་འབར་ཡང་མི་འཕོ་སྟེ། བུད་ཤིང་གི་རང་གི་ཕྱོགས་བསྲེགས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བའི་ཕྱིར་ལ། བུད་ཤིང་གི་ཕྱོགས་ཐ་དད་པ་ལས་མཆེད་པ་དང༌། འབྲི་བ་དང༌། རྣོ་བ་དང༌། ཞེན་པ་དག་གིས་དེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་དབང་ཡོད་པ་ནི་མེད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་གང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱ་བར་བརྟག་པ་གང་ཞིག་གིས་རང་དབང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལས་གཞན་རྣམ་པར་ཤེས་བ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་མ་གྲུབ་ལ། དེ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རང་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་དག་ལ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གང་གི་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་སྐྱེ་ལ། བྱ་བ་མེད་པར་ཡང་ཡུལ་གང་ལ་སྐྱེ་བ་དེའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པས་ན་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་གྲིབ་མ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །མེ་འབར་ཞིང་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལ་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་རེ་རེ་དེ་སྐྱེ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་ནས་གྲིབ་མ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །མེ་འབར་ཞིང་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་བསམ་པའི་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་མི་འདྲའོ་ཞེ་ན། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བས། དེ་བས་ན་བསམ་པའི་བྱ་བ་མེད་པར་ཡང་དཔེར་ན་གྲིབ་མ་དང་མེ་འབར་ཞིང་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་འདི་ཡང་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་ནས་ཀྱང་སྨྲ་བའི་ཚུལ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ལས་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་ དང་བྱེད་པ་དང་གཞི་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ན། བྱཱ་ཀར་ཎའི་ནང་དུ་བརྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་རིལ་གྱིས་མ་ཤེས་པར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སུས་ཉེས། བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ། རིག་བྱེད་ཉིད་
Chinese
那是由于它会变成循环、变大和变小的缘故。正因为如此，所以没有自主。那么，影子又该如何描述呢？凡是其境域被太阳隔断时，能使有形之物显现的就是影子。火焰燃烧也不会转移，因为木柴燃烧自己的部分，并在那里熄灭。而从木柴的不同部分产生、减少、锐利和执着等，都因为它们是不同的。因此，没有自主。对于识来说，又有什么样的识之作用的考察能证明其自主呢？例如，除了根、境显现和作意这三种差别之外，没有其他能够产生识的能力。而这些都是相互依赖的，因此，自主性存在于它们自身之中。所以，识不是任何事物的作者。从三种缘产生名为识的物质，即使没有作用，由于在所生之境上以该境之相而生，所以说它能识知，就像说影子行走一样，也像说火焰燃烧并行走一样。如果说那两者没有作用，但作用是通达了各个境的生起的人们认为影子在行走，火焰在燃烧并行走，而识则没有任何思虑的作用。如果说这不相同，那么，通达的人们也会说它在行走。因此，即使没有思虑的作用，就像说影子和火焰燃烧并行走一样，说识能识知也是合理的。如果即使那样，那种说法也是没有定义的，如果说像从声明论（梵文，Vyākaraṇa，व्याकरण，vyākaraṇa，语法）中产生的定义一样，在事物、作者和基础上产生识，那么，在声明论中，不完全了解所说和所要说的情况下，对声音进行定义，那是谁的过错呢？声明论也是明论的支分，而明论本身
English
That is because it turns into cycles, becomes larger and smaller. For that very reason, there is no autonomy. Then, how should a shadow be described? Whatever makes visible the forms that exist when its domain is separated from the sun is a shadow. A flame also does not move, because the firewood burns its own part and dies there. And the different parts of the firewood that arise, diminish, sharpen, and cling are different because of that. Therefore, there is no autonomy. For consciousness, what kind of examination of the function of consciousness can prove its autonomy? For example, other than the three differences of sense faculty, object appearance, and attention, the ability to generate consciousness is not established. And these are interdependent, therefore, autonomy exists in themselves. Therefore, consciousness is not the agent of anything. From the three conditions arises the substance called consciousness, and even without action, because it arises in the form of the object in which it arises, it is said that it cognizes, just as it is said that a shadow walks, just as it is said that a flame burns and walks. If it is said that those two have no action, but the action is that those who understand the arising of each object think that the shadow is walking, the flame is burning and walking, but consciousness has no function of thought. If it is said that this is not the same, then those who understand also say that it walks. Therefore, even without the function of thought, just as it is said that a shadow and a flame burn and walk, it is also reasonable to say that consciousness cognizes. If even so, that way of speaking is undefined, if it is said that like the definition arising from grammar (Sanskrit, Vyākaraṇa, व्याकरण, vyākaraṇa, grammar), consciousness arises in things, agents, and bases, then, in grammar, without fully understanding what is said and what is to be said, defining sounds, whose fault is that? Grammar is also a branch of knowledge, and knowledge itself