Tibetan
ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་ དངོས་པོ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ལ། སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་རིག་པ་གང་ཞེ་ན། གང་དེ་དང་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནས། རྒ་ཤིའི་བར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་བསྟན། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ། འདུ་བྱེད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འདས་པ་ཟད་པ་འགགས་པ་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཀྱེ་མེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ན། །དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་འགགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་བཅས་པས་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །རྒྱུར་བཅས་ཉིད་ཀྱིས་ངན་འགྲོར་ཏེ། །རྒྱུ་དང་བཅས་པས་མྱ་ངན་འདའ། །འདི་ཀུན་རྒྱུ་དང་བཅས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ནི་མི་རྟག་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་ཡོད་པར་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་འགལ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྒལ་བའི་ཚུལ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་འདས་པའི་དུས་ལ་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ལན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དོན་མང་པོ་ཞིག་ལ་འབྱུང་སྟེ། མ་ཟིན་ཉིད་དང་ཉེ་བ་ཉིད
Chinese
是的。如果问为什么不是佛说呢？因为相违的缘故。因为这与所有部派都公认的佛说相违背。比如，从那里面说，一切法无自性，不生不灭，一切法从本以来寂静，自性上完全寂灭等等。同样，善现，色无实物。善现，乃至菩提也无实物等等。而在所有部派都公认的佛说中，世尊所说的无明是什么呢？就是指不了解那个和以前的边际等等，广说，乃至老死之间也显示了诸法的自性。此有故彼生，此生故彼生。以眼和色为缘而生起眼识。所有这些行都是过去、灭尽、止息、消散、完全变异的。（偈颂）嗟，行是无常的，是生灭法，生已灭尽，它们寂灭是安乐。比丘们，这样看，行是痛苦的，涅槃是寂静的。以及，从因生起而生起痛苦，因灭则痛苦止息。具因则往善趣，具因自身则往恶趣，具因则得涅槃，这一切皆从因生。（偈颂完）同样，色是无常的，是痛苦的，是变异之法等等。世间智者认为存在的，我也说它是存在的等等，像这样也显示了生等等。因此，因为与广为人知的佛说相违背，所以大乘不是佛说。因此，说极度广大的部类就是大乘，这与圣教相违背。驳斥的方式就是这样。对此，暂时说这个论式不应像现在这样用于过去时，对此的回答是：论式就像现在这样，在很多意义上都会发生，比如未把握和接近。
English
Yes. If asked why it is not the Buddha's teaching? Because it is contradictory. Because this contradicts the Buddha's teaching that is recognized by all schools. For example, from that it is said that all dharmas are without self-nature, unborn and unceasing, all dharmas are peaceful from the beginning, completely extinguished by nature, and so on. Similarly, Subhuti, form is without substance. Subhuti, even up to Bodhi, there is no substance, and so on. But in the Buddha's teaching recognized by all schools, what is ignorance said by the Blessed One? It refers to not understanding that and the previous limit, etc., extensively explaining, and even between old age and death, the self-nature of dharmas is also shown. This exists, therefore that arises, this arises, therefore that arises. Eye consciousness arises dependent on the eye and form. All these formations are past, exhausted, ceased, dispersed, and completely transformed. (Verse) Alas, formations are impermanent, they are of the nature of arising and ceasing. Having arisen, they cease, their cessation is bliss. Monks, see it this way, formations are suffering, Nirvana is peace. And, suffering arises from the arising of causes, suffering ceases from the cessation of causes. With cause, one goes to the happy realms, with cause itself, one goes to the evil realms, with cause, one attains Nirvana, all this arises from cause. (End of verse) Similarly, form is impermanent, is suffering, is of the nature of change, and so on. Whatever the wise in the world consider to exist, I also say it exists, and so on, like this, birth and so on are also shown. Therefore, because it contradicts the widely known Buddha's teaching, the Mahayana is not the Buddha's teaching. Therefore, saying that the extremely vast category is the Mahayana contradicts the scriptures. The way of refutation is like this. To this, temporarily saying that this argument should not be used in the past tense as it is now, the answer to this is: the argument is like it is now, it happens in many senses, such as not grasping and approaching.
Tibetan
། །ནུས་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་ཉིད་དང༌། །དེ་དང་ཆོས་ཉིད་ཡང་དང་ཡང༌། །སྲིད་དང་འདོད་རྫོགས་རྣམས་ལ་འབྱུང༌།། མ་ཟིན་པ་ཉིད་ལ་ནི་རེ་ལྡེ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་ཉེ་བ་ཉིད་ལ་ནི་གང་ནས་འོངས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ནུས་པ་ཉིད་ལ་ནི་ལན་ཅིག་སྨྲས་པས་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་ནི་ཤ་ཟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ངང་ཅན་ཉིད་ལ་ནི་རྟ་མི་སྲུང་པ་ནི་སོས་ཟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཆིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དང་ཡང་ཉིད་ལ་ནི་མཚན་མོ་ཞིང་ལུད་པ་ལུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །སྲིད་པ་ལ་ནི་རྭ་ལས་འདམ་བུ་སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་ལ་ནི་སུ་སྐོམ་འཐུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་པ་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་ནི་རིག་བྱེད་བཞི་འདོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་འདས་པ་ཡིན་ཡང་མདོ་སྡེ་ལས་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་ཉེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་རིག་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་པོར་བཤད་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། བྱེད་པ་པོ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། ཇི་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་རང་དབང་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་འགྲོ་བ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་རང་དབང་ཡོད་པ་ལྷས་བྱིན་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ནི་འགྲོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བཤད། བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གལ་ཏེ། རང་འོད་གསལ་བྱེད་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་དངོས། །ཡོད་དེའང་བདོག་གོ་ཞེ་ན་ཇི་སྐད་བྱ། །ཇི་ལྟར་རང་ལ་གསལ་བྱེད་འབྱུང་བ་ལས་བཅས་འགྱུར། །ལས་དང་བྱེད་པོ་མ་ངེས་རང་འཛིན་སྐྱོན་དེར་འགྱུར། །བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཇིག་ཡིན་བར་མིན། །ཡུལ་གཞན་དུ་ཡང་གྲིབ་མ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །མེ་འབར་ཞིང་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཅི་དེ་གཉིས་ལ་བྱ་བའམ། རང་དབང་ཡོད་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དམ། ཅི་སྟེ་མེད་ཅེ་ན། གྲིབ་མ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་འཕོ་བ་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་འདུག་བཞིན་དུ་ཡང་ཉི་མ་འཁོར་བ་དང་རྒྱང་རིང་བ་དང་ཉེ་བ་ལས་
Chinese
能力和持续不断性，以及，那个和法性，再三地，存在和欲望圆满等产生。 对于未抓住的，就像“希望得到”一样。对于现在发生和接近的，就像“从哪里来”一样。对于能力，就像“说一次就能抓住”一样。对于持续不断性，就像“那是吃肉的”一样。对于具有那个自性，就像“不守护马，就会被草吃掉”一样。对于那个法性，就像“所有出生的人都会死亡”一样。对于再三，就像“晚上给田地施肥”一样。对于存在，就像“从角里长出芦苇”一样。对于欲望，就像“谁喝水”一样。对于圆满，就像“这个婆罗门能背诵四吠陀”一样。因此，即使是过去，从经部中产生的结合，因为是现在发生和接近的，所以应该像现在发生一样理解。仅仅对于事物说成是作者是不行的，因为不可能有其他的行为。如果这样说，那么这个被称为“事物”的是什么？作者是谁？怎么样才被说成是作者呢？被称为“事物”的是行为，而对于那个有自主的，就是作者，例如，行走是行为，而对于那个有自主的拉萨杰布就是作者。如果说，那个被说成是作者，就像“正在行走”一样，那么，从种子中产生苗芽，对于那个事物，怎么样才被说成是作者呢？如果说“正在做”，如果自身是光明照耀者，那就是事物。如果存在，也拥有，那么该怎么说？怎么样自身产生照耀，从而改变规则？业和作者不确定，会变成自执的过失。说“正在做”不是不灭，也不是中间。在其他地方，影子也在移动。火燃烧着也在移动，对于这个，难道这两个是行为吗？或者有什么自主的吗？如果说没有，影子不会移动到其他地方，因为它的原因还在，只是因为太阳的旋转，距离远近
English
Abilities and continuity, as well as, that and the nature of things, again and again, arise in existence and the fulfillment of desires, etc. For that which is not grasped, it is like saying "hoping to get." For that which is happening now and is near, it is like saying "where does it come from?" For ability, it is like saying "one can grasp by speaking once." For continuity, it is like saying "that is a meat-eater." For having that nature, it is like saying "if you don't guard the horse, it will be eaten by grass." For that nature of things, it is like saying "all who are born will die." For again and again, it is like saying "at night, fertilize the fields." For existence, it is like saying "reeds grow from horns." For desire, it is like saying "who drinks water?" For fulfillment, it is like saying "this Brahmin can recite the four Vedas." Therefore, even if it is past, the combination arising from the Sutra Pitaka, because it is happening now and is near, should be understood as happening now. It is not permissible to speak of mere things as agents, because other actions are impossible. If that is said, then what is this called "thing"? Who is the agent? How is it said to be the agent? That which is called "thing" is action, and that which has autonomy over it is the agent, for example, going is action, and Lhas Byin, who has autonomy over it, is the agent. If it is said that it is spoken of as the agent, like "is going," then how is that thing, from which sprouts arise from seeds, spoken of as the agent? If it is said "is doing," if it is self-illuminating, then that itself is the thing. If it exists and also possesses, then what should be said? How does self-illumination arise, thereby changing the rules? Action and agent are uncertain, and it becomes the fault of self-grasping. Saying "is doing" is not impermanent, nor is it in between. In another place, the shadow also moves. The fire burns and also moves, for this, are these two actions? Or is there some autonomy? If it is said that there is not, the shadow does not move to another place, because its cause remains, only because of the sun's rotation, distance, and proximity.