Tibetan
་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་འཕགས་པས་སྨད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འཇིགས་པ་ནི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་འཇིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་དག་ཡིན་ཞེ་ན། ཟས་དང་སྐོམ་དང་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དང་བཞོན་པ་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བས་ན་སྦྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་རབ་དང༌། ནགས་ཚལ་དང༌། སྟེགས་དང༌། རྫིང་དང༌། ཆུ་མིག་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཐ་དད་པར་སྨོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་དབྱེ་བས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་སྦྱིན་པ་ནི་ལེན་པ་པོ་དགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ་རང་གིར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་བའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་གཞུག་བའི་ཕྱིར་བྱེད་བ་མེད་པར་གཏོང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །བསྙེན་གནས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་གནས་པ་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་པ་དང༌། ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་འདི་ནི་མི་རྣམས་བླ་མ་དང༌། ཡོན་གནས་དང༌། རྒན་པོ་རྣམས་དང༌། རྒུད་པ་རྣམས་དང༌། རང་གི་ལས་དང༌། བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚིག་གཉིས་དང་གཉིས་དང་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རེ་རེས་ཡང་དག་བར་བསྒྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་བདེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་སུ་དག་ཡིན། ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ནི་སུ་དག་ཡིན། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་སུ་དག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནས། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུའོ། །འདིར་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་གཉིས་དྲིས་པ་དང༌། དྲིས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བརྩོན་པ་རྣམས་ནི་གང་དག་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་རྣམས་སོ། །གྲོལ་བ་རྣམས་ནི་གང་དག་མཐར་ཕྱིར་པ་རྣམས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ཁོ་ན་སྨོས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་གསུམ་ལ་བཅིངས་པའི་ཕྱི
Chinese
不应作的是圣者所呵责的。怖畏应当理解为过患。因为会由此而生怖畏。如何是行善之法呢？即是布施饮食、啖食、嚼食、乘骑、衣服等等。因为是应当布施的，所以是布施。行善之法是园林、森林、台阶、水池、泉眼、善业之屋等等，因为以作为等来维系世间。这两者都是从布施中产生的行善之基，但之所以分别说明，是为了以有差别和无差别布施的区分来正确显示。有差别的布施，是为了使接受者欢喜而独自占有的行为。无差别的布施，是为了让众生普遍受用而无所作为的施舍。近住是指亲近而住， 受持戒律而住，是指一日一夜，以及尽寿受持戒律。总之，这部经文片段是说，人们对于上师、福田、长者、衰败者、自己的业、行善之法，依次以二、二、四句来各自正确地成办。其余的则是正确地显示了易于成办之因，以及行善之法的种类差别。世间中说法者是谁？善入者是谁？善逝是谁？从广说开始，到这被称为世间善逝为止，是经文片段。此处是从必定善妙开始，而正确地说，询问了作者二者，并作出了回答。作者也有两种，勤奋者是哪些正确地精进者。解脱者是哪些最终出离者。仅仅提到贪欲、嗔恨、愚痴，是因为它们依次与三种感受相束缚的缘故。
English
What should not be done is what is condemned by the noble ones. Fear should be understood as fault. Because fear arises from it. How are meritorious deeds done? It is giving food and drink, edibles, chewables, vehicles, clothes, and so on. Because it is to be given, it is giving. Meritorious deeds are gardens, forests, platforms, ponds, springs, meritorious houses, and so on, because they sustain the world by acting as such. Both of these are the basis of meritorious deeds arising from giving, but the reason for mentioning them separately is to correctly show the distinction between giving with and without distinction. Giving with distinction is the act of making the recipient happy and possessing it alone. Giving without distinction is the act of giving without action in order to allow beings to enjoy it universally. Abiding closely means staying near, Abiding after taking vows means taking vows for one day and one night, and for as long as one lives. In short, this sutra passage says that people should properly accomplish each of the following in order: the lama, the field of merit, the elders, the degenerates, their own actions, and meritorious deeds, each with two, two, and four sentences respectively. The rest correctly shows the cause of easy accomplishment and the differences in the types of meritorious deeds. Who are the preachers of Dharma in the world? Who are the well-entered? Who are the Sugatas? From the beginning of the extensive explanation to the point where it is called the Sugata of the world, is a sutra passage. Here, starting from what is certainly good, it is correctly said that the two authors are asked and answered. There are also two types of authors: the diligent are those who strive correctly. The liberated are those who ultimately depart. Only mentioning desire, hatred, and ignorance is because they are bound to the three feelings in order.
Tibetan
ར་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་རྒྱས་བར་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མ་རིག་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གདུལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། མ་ལུས་པར་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་སུ་དག་འདོད་ཆགས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལས་དང་ས་བོན་ལས་དང༌། རྣམ་པ་ལས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ས་ལས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ལས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐོག་པ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ལས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་དང་ བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་བཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤེ་ན། བདག་གིས་འདོད་ཆགས་ནས་གཏི་མུག་གི་བར་དུ་སྤངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །སྤངས་པས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟོན་ལ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ནི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། སོམ་ཉི་དང་ལྡན་པ་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དག་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་ལུས་པའི་དོན་ལ་ཡང་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་ཟས་བདེ་བར་ཞུའོ། །བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །བསྔགས་པའི་དོན་ལ་ཡང་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བཟང་པོ་ཆ་ལུགས་བཟང་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན་ལ་ཡང་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་གཅིན་ནད་ལས་བདེ་བར་ཐར་རོ། །འབྱུང་པོའི་གདོན་ལས་བདེ་བར་ཐར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དོན་རྣམ་པ་འདི་གསུམ་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དག་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་ལས་བཟློག་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་བགྲོད་པར་བྱ་བར་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགྲོ་བ་བཟང་པོར་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཤེགས་པ་དག་ནི་དེ་ལྟར་དུ་གཤེགས་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ། འདི་ལྟར་ལས་ཀྱང་ཡོད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་སྲེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་ཡང་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུའོ། །འདིར་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གྲོགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གྲོགས་སུ་གྱུར་པས་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ན་མི་ སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མ་ཟད་ན་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྲེད་པ་ནི་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྲེད་པ་ནི་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྲེད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་འགྲུབ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་ནི་དེ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་དག་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ན་དེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་མི་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཁོ་ན་སྨོས་ཀྱི། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་གྲོགས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གཉིས་ཀྱི་ནི་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་གྲོགས་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་མ་རིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གཏི་མུག་ཤས་ཆེ་བ་ལ་ཤེས་པ་ངེས་པ་མི་འབྱུང་བས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་གསར་བུ་འདི་དག་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་གནོད་པས་གཙེས་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་སྲིད་པ་པ་རིམས་ནད་དང་བཅས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བར་འགྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུའོ། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་གནོད་པ་ནི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་དངོས་པོ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་འདི་ན་ཁ་ཅིག་བསླབ་པ་བཏང་ནས་ཉམས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ
Chinese
如是，世尊说，对于快乐的感受，贪欲增长；对于痛苦，嗔恨增长；对于非乐非苦的感受，无明增长。为了调伏，即是为了分离。为了完全断除。所谓“谁完全断除了贪欲”，应当理解为从地、从种子、从相完全断除。从地如何断除？即从有顶之间如何如理断除。从种子如何断除？即断除了最初随眠的自性。从相如何断除？即断除了见道和修道所应断除的，以及微细的微细等等的相。关于完全知晓，如何完全知晓？即说“我已断除了从贪欲到愚痴”。断除显示了解脱，完全知晓则见解脱的智慧。如是，完全断除显示了各自自己所应证知的，为了排除依赖他人和具有犹豫者。这被称为世间的善逝。所谓“善逝”，此“善”也可见于完全的意义上，例如“食物容易消化”，“瓶子装满了”等等。也可见于赞叹的意义上，例如“容貌姣好，服饰华丽”等等。也可见于不退转的意义上，例如“从尿病中痊愈”，“从鬼神作祟中解脱”等等。以这三种意义，是善逝，即从世间的等持中返回，为了尽可能地行进而逝去，以及为了善妙地逝去，以及为了不退转地逝去，即逝去到涅槃者，就是如此逝去者。如是，涅槃显示了无上和常恒，即按照次第。第五品。如是，业也存在，以及烦恼、贪爱、见解、我慢和无
English
Thus, the Blessed One said that with regard to the feeling of pleasure, desire increases; with regard to suffering, anger increases; and with regard to the feeling of neither pleasure nor pain, ignorance increases. For the sake of taming, that is, for the sake of separation. For the sake of completely abandoning. The so-called "whoever has completely abandoned desire" should be understood as having completely abandoned it from the ground, from the seed, and from the aspect. How is it abandoned from the ground? That is, how is it properly abandoned from the peak of existence upwards? How is it abandoned from the seed? That is, having abandoned the nature of the initial latent tendencies. How is it abandoned from the aspect? That is, having abandoned those to be abandoned by seeing and by cultivation, and having abandoned the aspects such as the subtle of the subtle. Regarding complete knowledge, how is it completely known? That is, saying, "I have abandoned from desire to delusion." Abandonment shows liberation, and complete knowledge sees the wisdom of liberation. Thus, complete abandonment shows that it is to be known individually by oneself, in order to eliminate those who depend on others and those who have doubt. This is called the Sugata in the world. The word "Sugata" in "Sugata" is also seen in the sense of complete, for example, "food is easily digested," "the vase is well filled," and so on. It is also seen in the sense of praise, for example, "good appearance, good attire," and so on. It is also seen in the sense of non-retrogression, for example, "freed from urinary disease," "freed from demonic possession," and so on. With these three meanings, they are Sugatas, that is, having turned back from worldly samadhis, for the sake of going as far as possible, and for the sake of going well, and for the sake of going without retrogression, that is, those who have gone to Nirvana are those who have gone in that way. Thus, Nirvana shows the unsurpassed and the eternal, that is, in order. Fifth fascicle. Thus, karma also exists, as well as afflictions, craving, views, pride, and non-
Chinese
如果还有无明，那么来世诸行还会产生，这是经部的片段。这里是完全开示了生之因与助伴。烦恼成为业的助伴，从而产生生，因为烦恼灭尽则不生。烦恼未尽，则业如其所是而生。那些烦恼就是贪等。其中，贪是现前成就之因。其他经部中说，是生之因，而贪是现前成就之因。如何贪是现前成就之因呢？因为其本身成为一切身的共同之因，所以是现前成就之因。见、慢和无明是引导它们的东西，因为如果以我见和“我是”之慢，对无我之性完全愚昧，那么它就会到处流转且不舍弃。因此只说了这些，而没有说愤怒和怀疑。此外，欲界的业之助伴是一切烦恼，而色界和无色界二者的助伴是贪等，因为有贪、见、慢和怀疑较重的禅定习气。怀疑是因为无明完全区分开来的缘故，因为对于愚痴较重者，不会产生确定的智慧。诸比丘，这些新比丘被沙门的损害所折磨，被梵行的泥潭所压倒，罪恶不善之法完全是烦恼性的，也是有生之病和痛苦异熟性的，到来世会被生、老、死所压倒，这是经部的片段。其中，沙门的损害是指被利养和恭敬所压倒，从而从沙门的事物中退失，世尊说：诸比丘，如此这里有些人舍弃学处而退失，这便是从圣者的法和律中退失。梵行
English
If there is also ignorance, then such actions will arise in the next life, which is a fragment of the sutra section. Here, the cause of birth and its companions are fully shown. The afflictions become companions to karma, thereby producing birth, because if the afflictions are exhausted, there will be no birth. If the afflictions are not exhausted, then karma will arise as it is. Those afflictions are greed, etc. Among them, greed is the cause of manifest accomplishment. In other sutra sections, it is said to be the cause of birth, while greed is the cause of manifest accomplishment. How is greed the cause of manifest accomplishment? Because it itself becomes the common cause of all bodies, it is the cause of manifest accomplishment. Views, pride, and ignorance are what lead them, because if one is completely ignorant of the nature of selflessness through the view of self and the pride of "I am," then it will wander everywhere and not abandon it. Therefore, only these are mentioned, and not anger and doubt. Furthermore, the companions of karma in the desire realm are all afflictions, while the companions of the form and formless realms are greed, etc., because there are meditative predispositions that are heavily influenced by greed, views, pride, and doubt. Doubt is because it is completely distinguished by ignorance, because for those who are heavily influenced by delusion, definite knowledge will not arise. Monks, these new monks are tormented by the harm of ascetics, overwhelmed by the mire of celibacy, sinful and unwholesome dharmas are completely afflicted, and also have the nature of birth, disease, and painful ripening, and in the next life they will be overwhelmed by birth, old age, and death, which is a fragment of the sutra section. Among them, the harm of ascetics refers to being overwhelmed by gains and respect, thereby falling away from the things of an ascetic, as the Blessed One said: Monks, in this way, some here abandon the training and fall away, and this is falling away from the Dharma and Discipline of the Noble Ones. Celibacy