Tibetan
་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པས་གཏམ་རབ་ཏུ་བསྔགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་ནི་གཏམ་ལ་འཇུག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང༌། བར་ན་གནས་པ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་དང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལས་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུ་འདིས་དགེ་སློང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ངག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་རྒོལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ཚིག་རྩུབ་པོའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་སྦྱོར་བ་བྱུང་ན། དེ་ཕམ་པར་འདུན་པ་སྤངས་ཤིང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་སྤངས་ལ་གཏམ་བྱའོ། །མ་བྱུང་བ་དང་བྱུང་བའི་སྐུར་ པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱུང་ན་ང་རྒྱལ་དང་འཆབ་བ་སྤངས་ནས་སོ། །ཚིག་རྩུབ་པོའི་སྦྱོར་བ་བྱུང་ན་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཏེ་སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། མི་བཟོད་པ་སྟེ་སླར་གཤེ་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། ཡིད་མི་ཆེས་པ་སྟེ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་བར་སྡོམ་པ་མ་ངེས་པ་ཡང་སྤངས་པའོ། །བར་ན་གནས་པ་དང་ལྷན་གཅིག་གཏམ་ལ་འཇུག་པ་ན་སེམས་ཀྱི་ཐ་བ་དང་འཆབ་པའི་གཞི་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་ལས་བྱུང་བ་བར་ཆད་དང་བཅས་པར་བསྟན་པའི་བསམ་པ་དང༌། དད་པ་ནས་བཀུར་སྟི་བྱེད་འདོད་པ་ལ་ཡང་བོར་ཏེའོ། །ལྟ་བའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྟེ་རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡང་བསལ་ནས་སོ། །འདི་ནི་དེའི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །ཧ་ཅང་བརྗོད་པ་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་འགལ་བར་ཡང་མི་བྱ་ལ། ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ལ་ཞུགས་པ་ན་ཉེས་རྩོམ་གྱི་ཚིག་དང༌། མི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །བར་ན་གནས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཐེ་ཚོམ་ཅན་དང༌། བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དོན་དང་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ལ་ནི་ཀུན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནས་ཡོངས་སུ་མགུ་བར་བྱ་བའི་བར་དུ་དྲུག་བྱའོ། །འདི་ནི་དེའི་དག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ལ་སེམས་པ་ལ་ནི་ཀུན་དུ་ཤེས་བར་བྱ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་སེམས་སུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཁོ་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་མགུ་བར་བྱ། ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱ། ཡོངས་སུ་མགུ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སེམས་གཡེངས་པ་སྤོང་བའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཆོས་མཐུན་པ་ དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ལ་འཇུག་པ་ན་དད་པར་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་བ་སྟེ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་འདྲི་བའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་ངག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་ལུང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། དགེ་སྦྱོང་དག་བདག་ཉིད་གླིང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་གླིང་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། བདག་ཉིད་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བར་གནས་ཤེ་ན། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་གླིང་དང་ཆོས་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྩོན་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་གླིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱབས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འདོད་པའི་བསོད་སྙོམས་དང་བདག་ཉིད་དུབ་པར་གནས་པ་ལ་བརྩོན་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་སོ་སོར་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གླིང་དང་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་གི་སྐྱེས་བུའི་རྩ་བ་དཔུང་གཉེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་བདག་ཉིད་གླིང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་དབུང་གཉེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆོས་གླིང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ཐབས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་གླིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདིས་ནི་གཉིས་ལ་སྐྱོན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམས་པས་དེ་ལྟར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དགེ་སློང་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་དང་ཐབས་ཤེས་དང༌། །རྟག་ཏུ་དེ་ལ་དགའ་བ་གང༌། །དེ་ནི་བདག་ལ་སོག
Chinese
因为具有特殊的果实，所以言谈应该受到极大的赞扬。经文中说，参与言谈有三种方式：反驳者、中间人和志同道合者。其中，这部经文片段完全展示了比丘的清净心和清净语。反驳者是指以三种方式与反驳者交往：反驳者的交往、不恭敬的交往和粗暴的言语交往。对于比丘来说，如果出现了反驳者的交往，就应该放弃击败对方的念头，并且对反驳者本身也要放弃嗔恨而进行交谈。如果因为未发生和已发生的诽谤这两种情况而出现不恭敬的交往，就应该放弃傲慢和隐瞒。如果出现粗暴的言语交往，就应该放弃一切的折磨，即心烦意乱，以及不容忍，即反过来辱骂，以及愤怒等等欲望本身，以及不信任，即不确定自己内心的真实约束。与中间人一起参与言谈时，是心的低劣和隐瞒的基础。例如，应该放弃导师隐瞒教义而产生的带有障碍的意图，以及从信仰到想要恭敬的意图。还应该消除观点的完全痛苦，即认为自己的观点是最好的。这是他的心完全清净。不应该说得太过分，也不应该矛盾，也不应该说粗暴的言语，也就是说，当与反驳者一起参与言谈时，应该避免错误的言辞、不合道理的言辞和带有过失的言辞。与中间人一起参与言谈时，应该从怀疑和不区分开始，来阐述意义和佛法。对于区分，应该做到从完全了解直到完全满意这六个方面。这是他的清净完全清净。对于不可思议之处的思考，应该完全了解。对于不可思议之处的疑惑，应该正确了解。为了理解而禅修，应该确定地放在心中。
English
Because it possesses special fruits, speech should be greatly praised. According to the scriptures, there are three ways to engage in speech: the opponent, the mediator, and the like-minded. Among these, this section of the sutra fully demonstrates the complete purity of a monk's mind and speech. The opponent is one who engages with the opponent in three ways: the opponent's engagement, disrespectful engagement, and harsh language engagement. For a monk, if an opponent's engagement arises, one should abandon the desire to defeat the opponent and also abandon hatred towards the opponent himself and engage in conversation. If disrespectful engagement arises due to the two situations of unfounded and founded slander, one should abandon pride and concealment. If harsh language engagement arises, one should abandon all torment, i.e., mental disturbance, and intolerance, i.e., retaliatory abuse, and desire itself such as anger, and distrust, i.e., uncertainty about the true restraint of one's own mind. When engaging in speech with a mediator, it is the basis of mental inferiority and concealment. For example, one should abandon the intention of showing obstacles arising from the teacher's concealment of teachings, and the intention from faith to wanting to be respectful. One should also eliminate the complete suffering of views, i.e., holding one's own view as the best. This is the complete purity of his mind. One should not speak excessively, nor contradict, nor speak harsh words, that is to say, when engaging in speech with an opponent, one should avoid erroneous words, unreasonable words, and words with faults. When engaging in speech with a mediator, one should start from doubt and non-discrimination to explain the meaning and the Dharma. For discrimination, one should do six things from complete understanding to complete satisfaction. This is his purity completely pure. For contemplation on the inconceivable, one should fully understand. For doubts about the inconceivable, one should correctly understand. For meditation for the sake of understanding, one should definitely place it in the mind.
Chinese
应当使之欢喜。仅仅因为由它们生起三种殊胜欢喜的缘故，应当使之欢喜，如实使之欢喜，完全使之欢喜。三种殊胜欢喜是：舍弃心散乱的殊胜欢喜，断除怀疑的殊胜欢喜，以及完全受持果的殊胜欢喜。与如法者一同交谈时，应当信奉的是心完全清净，因为是为了好好地询问。应当生起信奉的是语完全清净，因为是为了好好地预言。比丘们，成为自洲等，这（句）是经部的段落。如何成为自洲，安住于成为自怙呢？因为精勤于内心的止住。如何成为法洲和法怙呢？因为精勤于增上慧法之胜观。如何成为非他洲和非他怙呢？因为完全舍弃了与此相违的，精勤于贪求利养和自身疲惫的二者。因此，为了分别修习贪欲和无明的对治——止和胜观二者，并且为了完全舍弃与此相违的二边，而完全显示了自身等成为洲和怙的自性。此外，因为自己的士夫之根本是亲友的缘故，所以成为自洲，这能使结合于发起精进本身。因为教证和证法的亲友本身之故，所以成为法洲，这能使结合于了知方便。因为对于它们唯一决定的缘故，所以不是他洲，这能使结合于二者不生过失本身。以修习忆念近住，将如是安住，这是如实显示的，因为对此广说了比丘于内身随观身等。总结的偈颂是：具有精进与善巧，恒时于此生欢喜，彼即于我等。
English
One should make them rejoice. Solely because of generating the three supreme joys through them, one should make them rejoice, truly make them rejoice, completely make them rejoice. The three supreme joys are: the supreme joy of abandoning mental wandering, the supreme joy of cutting off doubt, and the supreme joy of fully upholding the fruit. When engaging in conversation with those who are in accordance with the Dharma, what should be trusted is the complete purification of the mind, because it is for the sake of inquiring well. What should be generated as trust is the complete purification of speech, because it is for the sake of prophesying well. "Monks, becoming one's own island," etc., this is a section of the Sutra Pitaka. How does one become one's own island, and abide as one's own refuge? Because of striving for the quiescence of the inner mind. How does one become a Dharma island and a Dharma refuge? Because of striving for the higher wisdom, the Vipassana of the Dharma. How does one become a non-other island and a non-other refuge? Because of completely abandoning the two that are contrary to it, striving for the desire for gain and dwelling in self-fatigue. Thus, in order to separately cultivate the antidotes to craving and ignorance—Shamatha and Vipassana—and in order to completely abandon the two extremes that are contrary to them, it is fully shown that self and so forth become the very nature of an island and a refuge. Furthermore, because the root of one's own person is one's own kinsmen, therefore one becomes one's own island, for this makes one engage in the very commencement of diligence. Because the kinsmen of scriptural and realized Dharma are themselves, therefore one becomes a Dharma island, for this makes one engage in what is to be known as skillful means. Because of the certainty of being one with them, therefore it is not another island, for this makes one engage in the very non-arising of faults in the two. By meditating on the establishment of mindfulness, one will abide in that way, this is what is truly shown, because it is extensively stated that a monk contemplates the body in the body internally, and so forth. The summarizing verse is: Endowed with diligence and skillful means, Always rejoicing in that, That is for me and others.
Tibetan
ས་ པ་གསུམ། །གླིང་འགྱུར་གོ་རིམས་བཞིན་ཤེས་བྱ། རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང༌། རང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་དང༌། །གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་བརྟན་པ་དང༌། །བསྒོམ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་འདི། །བདག་སོགས་གླིང་འགྱུར་ཤེས་པར་བྱ། །འདི་གསུམ་དོན་གང་གིས་ན་གླིང་དུ་འགྱུར། དོན་གང་གིས་ན་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆུ་བོ་བཞིས་དེད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་གླིང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། དེ་དག་ཆུ་དང་ཐང་འདྲ་བའི། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱོབ་ཕྱིར་དང༌། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་དང༌། །འདི་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ན་རེ། བདག་ཉིད་སྐྱབས་མིན་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན། །ཆོས་སྐྱབས་འགྱུར་མིན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་སྟེ། །བདག་ལ་རག་ལས་མཁས་དང་དེ་གཉི་ག །སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བྱེད་པ་ནི་ཞི་བར་འགྱུར། །ཞེས་འཆད་དེ། དེ་དག་ནི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྲིད་པ་གཞན་ཉེ་བར་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གླིང་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་ལས་ནི་གྲོགས་ལ་སྲེད་པ་དང༌། རྙེད་པ་ལ་སྲེད་པ་དང༌། ཡང་སྲིད་པ་ལ་སྲིད་པའི་གཉེན་པོར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་དང་ཆོས་དང་གླིང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། དགེ་སློང་དག་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དུམ་བུའོ། དེ་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཀའ་ཡིན་ནོ། ལྷག་མས་ནི་བཀའ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོན་ཏན་མང་བ་ཉིད་དོ། །སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་མང་བ་ཉིད་ནི་དོན་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྒྲུབ་ན་ཡང་སྐྱོན་མང་ བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་བཞི་པ་གླེངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྤངས་ན་དོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པར་གླེངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྤང་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱན་ཅན་གྱི་བུའི་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕན་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་འབྲལ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་སྔ་མ་གཉི
Chinese
三地。 应当按照洲转变的顺序来了解。还有其他的类别： 如理作意自身， 依于他者的音声， 于禅定中一心专注， 应当知晓自身等转变为洲。 这三者以何种意义转变为洲？以何种意义转变为救护？ 答：以从四条河流的追逐中完全救护的意义，转变为洲。以从生等痛苦中完全救护的意义，转变为救护。 此外，按照顺序，因为是生起烦恼和未生起烦恼的对治之故。 总结的偈颂是： 它们如同水和陆地， 为了救护烦恼痛苦， 以及烦恼已生和未生， 因此是此二者的对治。 又有其他的人说： 依赖于那些认为自身不是救护的人们， 法不是救护，而是对于痛苦， 依赖于自身，精通和那二者， 成为救护者，即是寂静。 这样解释道。 那些是因为依赖于二边的对治， 并且不接受其他的有， 因此完全显示了自身等转变为洲。 经文中说： 对于友伴的贪恋， 对于利养的贪恋， 以及对于有的有的对治， 按照顺序，显示了自身和法和洲不是其他的。 比丘们，舍弃邪见！ 这是经部的片段。 其中，舍弃邪见，这是佛语。 剩余的部分显示了如佛语般成就的三种原因： 即能力，无过失，以及多功德。 无过失是因为无意义等不能成就。 多功德是因为意义等能够成就。 即使不成就，也阐述了众多过失的四种原因， 即如果未舍弃，则阐述了无意义等能够成就。 其中，意义是善法的生起， 如同如何正确舍弃后二者一样， 如同《具饰子经》中所说。 利益是与不善法分离， 如同如何正确舍弃前二者一样。